Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : Gisteren, 13:03

En dan wordt je toekomstbeeld je afgenomen..

Geplaatst door de TopicStarter : Gisteren, 13:03

Dit is een goedgekeurd schaduwaccount. Denk je mij te herkennen, hou dit dan graag voor je of stuur me een pb.

Waar te beginnen... Eind 2024 kwam mijn hele leven op kop te staan toen ik erachter kwam al meer dan een half jaar emotioneel bedrogen te worden met vlak voor kerst een fysieke misstap. Ik ben begin dat jaar bevallen van ons 2e kindje, dus reken maar uit. 2025 begon dus op losse schroeven. Ondanks mijn verdriet heb ik wel direct aangegeven er alles aan te willen doen om onze relatie een kans te geven en zijn we begonnen met relatietherapie, met zijn instemming uiteraard.

Ik ben begin 2025 gewisseld van baan en heb mijn goed verdienende vaste contract opgezegd voor de helft minder salaris en geen vast contract, we zijn op een dure vliegvakantie geweest, hebben een fors bedrag (gezamenlijk) afgelost, een deel van de woonkamer opgeknapt, alles in overleg en omdat ik dacht dat we samen aan onze toekomst aan het bouwen waren. Ook ben ik in het voorjaar gestart met ACT therapie om om te kunnen gaan met het bedrog, aangezien ik daar in het dagelijks leven last van bleef houden en beelden voor me zag (wat met EMDR gelukkig minder is geworden).

Een heel pittige tijd dus, waarbij hij vlak voor de zomervakantie mentaal in de put zat. Hij twijfelde aan alles, ook aan ons. Dit kwam voor mij als donderslag bij heldere hemel, aangezien het tijdens onze best intensieve relatietherapie redelijk goed leek te gaan. Begin van het jaar hebben we het ook gehad over persoonlijk therapie voor hem met zijn moeilijke jeugd/contact met beide ouders maar dat had hij tot op heden nog niet gedaan. Daar hebben we het toen dus over gehad en gelukkig kon hij best snel terecht, sinds afgelopen zomer dus.
De relatietherapie bouwde wat af omdat dat eigenlijk de goede kant op leek te gaan en hij voor zichzelf ook bezig was. Wat mij wel altijd opviel is dat die persoonlijke therapeut nooit inging op dingen die hij vertelde over ons/de relatie, daar was zij niet voor en ze verwees hem dan terug naar onze relatietherapie.. Zijn therapie was dus echt gericht op hem alleen.

We hebben een goede zomer gehad, festivals, leuke dingen gedaan, gingen beide weer aan het werk na de vakantie. Zijn therapie stagneerde voor zijn gevoel en we bespraken dat hij zou stoppen en verder zou gaan bij onze relatietherapeute, daar had hij een betere klik mee. Echter, na zijn laatste sessie kwam hij niet direct thuis. Hij appte dat hij zich erg verward voelde en alleen maar aan het huilen was, iets wat hij eigenlijk nooit deed. Aan alles voelde ik dat het mis was. Toen hij na een uur thuiskwam kon hij ook alleen maar huilen en het enige wat eruit kwam was dat hij bang was, ook voor ons. Het hoge woord kwam er niet uit, dat moest ik uiteindelijk zelf doen.. Dat was het dan, na 14 jaar en met twee hele jonge kinderen trok hij de stekker uit onze relatie.

Sindsdien leef ik in een nachtmerrie, alle verdriet en pijn van het jaar ervoor + het verdriet dat ik mijn beste vriend en partner én vader van mijn kinderen voor altijd kwijt ben is niet te doen. Ik ben elke dag verliefd geweest op hem en mijn gevoel is nooit minder geweest, wat dit zo zwaar maakt. Ik was ervan overtuigd dat ik met hem zou trouwen en we voor altijd samen zouden blijven. Mijn hele toekomstbeeld is met de grond gelijk gemaakt en ik heb hier niet voor gekozen.
Gelukkig heb ik al die tijd therapie gehad want het gaat echt niet goed met me. Ik heb weken alleen maar kunnen huilen en waar ik het meest van geschrokken ben zijn de donkere gedachten die erbij komen kijken. Het woord depressie is gevallen, ik gebruik al een tijdje oxazepam om rustig te worden en blijven. Sinds een paar weken ben ik begonnen met antidepressiva maar ik ervaar veel bijwerkingen, dus dat geeft nog geen verlichting. Ik haal veel steun uit mijn werk gelukkig, maar daarbuiten val ik echt in een gat. Het alleen thuiskomen, weekenden dat ik de kinderen niet bij me heb, tel daarbij het liefdesverdriet (oh wat zou het makkelijker zijn als ik hem niet meer wilde), ik weet het gewoon niet meer.

Ik hoef geen reacties met 'je bent beter af zonder hem' want zo voelt het gewoon (nog) niet, ik heb niet voor niets 2 jonge kinderen met hem en ik was tot afgelopen zomer (ondanks het bedrog) zó gelukkig. Alles had ik willen doen en het voelt alsof ik die kans niet heb gekregen, want ondanks alle vormen van therapie en het praten wat we hebben gedaan, heeft hij nooit aangegeven wat er moest veranderen voor hem. Nóóit.

Dit is uiteraard een zeer beknopte versie, misschien komt er in de loop van de tijd nog wat bij maar misschien blijft het hierbij. Ik weet ook niet zo goed wat ik met dit topic wil bereiken, want alle woorden voelen loos. 'Het wordt beter' dat zal vast, maar zo voelt het nu gewoon niet. Ik ben op zoek naar ervaringen, misschien tips, een schouder.. Ik weet het niet. Ik hoop over een tijd misschien terug te kunnen lezen en te kunnen zien waar ik vandaan kom..

Sorry voor het warrige verhaal en bedankt als je het wel hebt gelezen. Mocht je willen reageren maar niet openbaar dan mag dat natuurlijk ook via pb.

**Geplaatst**: Gisteren, 13:07

Re: En dan wordt je toekomstbeeld je afgenomen..

Geplaatst: Gisteren, 13:07

Ik wil je alleen een knuffel geven. :knuffel:

**Geplaatst**: Gisteren, 13:11

Re: En dan wordt je toekomstbeeld je afgenomen..

Geplaatst: Gisteren, 13:11

Van mij ook een hele dikke knuffel. :knuffel:

Ik hoop voor je dat het snel weer wat lichter wordt bij je.

**Geplaatst**: Gisteren, 13:13

Geplaatst: Gisteren, 13:13

Ach jeetje, wat een rollercoaster heb jij afgelopen jaar mee gemaakt.

Maar wat ontzettend knap van je dat je zo met jezelf aan het werk bent gegaan met de therapieën. Misschien dat je medicatie nog wat beter afgestemd kan worden?

Hele dikke knuffel voor jou.

**Geplaatst**: Gisteren, 13:14

Geplaatst: Gisteren, 13:14

Wat ben je een sterke vrouw.
Denk om jezelf en geef jezelf ook de tijd om alles weer op een rijtje te krijgen.

Knap dat je de stap hebt gezet om het te verwoorden.

**Geplaatst**: Gisteren, 13:15

Geplaatst: Gisteren, 13:15

Over de medicatie, heb geduld. Dat heeft even nodig maar geeft wel veel rust als het eenmaal stabiel is

**Geplaatst**: Gisteren, 13:19

Geplaatst: Gisteren, 13:19

Poeh, wat een ontzettend zware tijd heb je al achter de rug en waarschijnlijk ook voor je. Mag ik vragen of je ook nu therapie hebt om je te kunnen helpen?

Het klinkt alsof jullie beiden heel hard hebben geprobeerd vast te houden aan iets dat er eigenlijk al niet meer was.

Ik maak van dichtbij zo'n zelfde verhaal mee bij een vriendin en wil je heel veel sterkte wensen.

**Geplaatst**: Gisteren, 13:21

Geplaatst: Gisteren, 13:21

Wat een vreselijke klap moet dat zijn geweest.
Geen wonder dat dat nadreunt.
Ik heb geen advies voor je, maar wil je wel sterkte wensen, en een virtuele knuffel geven :(:)

**Geplaatst**: Gisteren, 14:08

Re: En dan wordt je toekomstbeeld je afgenomen..

Geplaatst: Gisteren, 14:08

Heel heftig meid. Ik kan me je verwarring en wanhoop zo voorstellen. Hoe lang is het geleden dat dit bekend werd, dat hij de relatie stopt? Waar in dit proces zitten jullie nu?

Heel veel sterkte en kracht toegewenst :(:)

**Geplaatst**: Gisteren, 14:09

Re: En dan wordt je toekomstbeeld je afgenomen..

Geplaatst: Gisteren, 14:09

Ach wat vreselijk.. heeft veel sterkte :(:)

**Geplaatst**: Gisteren, 14:10

Geplaatst: Gisteren, 14:10

Ach lieverd...een hele dikke knuffel!

**Geplaatst**: Gisteren, 14:12

Geplaatst: Gisteren, 14:12

Het is nu, en de komende tijd, gewoon poedersuiker met peren. Daar kun je je alleen maar stap voor stap, dag per dag, doorheen worstelen. “Het wordt beter”, daar heb je nu inderdaad niets aan, maar ik ga het toch zeggen: het wordt beter. De mensen die dat zeggen, inclusief mezelf, spreken uit ervaring. In tussentijd wens ik je veel kracht, en veel steun van familie en vrienden toe.

Liefdesverdriet, en het wennen aan een geheel nieuw leven, kost echt veel moeite en verdriet. Dat gat is heel herkenbaar

. Je zult hem los moeten laten, jullie leven samen, én het idee dat je niet de kans hebt gekregen. Een menselijk gevoel, maar hij wil niet meer, en daar houdt het bij op. Hoe ellendig ook.

Hele dikke knuffel :knuffel:

**Geplaatst**: Gisteren, 14:58

Re: En dan wordt je toekomstbeeld je afgenomen..

Geplaatst: Gisteren, 14:58

Heeft hij een ander? Dan kun je wel stoppen met medicatie nemen maar beter je eigen kracht oppakken en hem "wegdoen". Dan is hij jou en jullie kinderen niet (meer) waard. Dat zou nl. betekenen dat hij niet "de ware" voor jou is. Als hij echt geen ander zou hebben dan kun je inderdaad nog proberen met relatietherapie uit de impasse te komen.

**Geplaatst**: Gisteren, 14:58

Geplaatst: Gisteren, 14:58

anjali schreef:
Heeft hij een ander? Dan kun je wel stoppen met medicatie nemen maar beter je eigen kracht oppakken en hem "wegdoen". Dan is hij jou en jullie kinderen niet (meer) waard. Dat zou nl. betekenen dat hij niet "de ware" voor jou is. Als hij echt geen ander zou hebben dan kun je inderdaad nog proberen met relatietherapie uit de impasse te komen.

Kunnen we advies over medicatie nemen a.u.b. overlaten aan de psychiater?

TS, veel sterkte.

**Geplaatst**: Gisteren, 15:15

Geplaatst: Gisteren, 15:15

xPabloBokt schreef:
anjali schreef:
Heeft hij een ander? Dan kun je wel stoppen met medicatie nemen maar beter je eigen kracht oppakken en hem "wegdoen". Dan is hij jou en jullie kinderen niet (meer) waard. Dat zou nl. betekenen dat hij niet "de ware" voor jou is. Als hij echt geen ander zou hebben dan kun je inderdaad nog proberen met relatietherapie uit de impasse te komen.

Kunnen we advies over medicatie nemen a.u.b. overlaten aan de psychiater?

TS, veel sterkte.

Een ontrouwe of anderszins onprettige partner is net zoiets als een ontstoken kies. Je kunt wel verdovende medicatie daarvoor nemen maar daarvan gaat het probleem niet weg. Dat is wat ik bedoelde daarmee.

**Geplaatst**: Gisteren, 15:30

Re: En dan wordt je toekomstbeeld je afgenomen..

Geplaatst: Gisteren, 15:30

Ik heb helaas geen advies voor je; ik heb nooit in zo'n situatie gezeten en het lijkt me alleen al heel erg zwaar om er - in principe - alleen voor te staan met 2 jonge kindjes. Zonder het verdriet van een geliefde.
Ik zou de medicatie maar aan de arts overlaten. Soms is het gewoon wel nodig om je door dat gat te trekken en weer de beweging vooruit te maken als al het geregel achter de rug is.
Ik kan je alleen maar heel veel kracht toewensen. Ik hoop dat je mensen om je heen hebt die je helpen kunnen met de praktische zaken.

**Geplaatst**: Gisteren, 15:42

Geplaatst: Gisteren, 15:42

Bij een depressie kan medicatie wel degelijk helpen.
De kinderen hun vader onthouden is al helemaal niet oké.

Tips heb ik niet voor je ts. Ik kan je alleen maar heel veel sterkte en kracht toewensen.

**Geplaatst**: Gisteren, 15:49

Re: En dan wordt je toekomstbeeld je afgenomen..

Geplaatst: Gisteren, 15:49

Ook van mij een dikke knuffel, verdrietige toestand bevind je je in. :knuffel:

**Geplaatst**: Gisteren, 15:58

Geplaatst: Gisteren, 15:58

Wat een ontzettend zware tijd ga je door TS. Het is pijnlijk en zo mag het ook voelen in zo’n rot situatie welke je niet had gehoopt en veel moeite in hebt gestopt om te voorkomen.

Je mag altijd een PB doen als je een luisterend oor wil.

Sterkte!

**Geplaatst**: Gisteren, 16:01

Re: En dan wordt je toekomstbeeld je afgenomen..

Geplaatst: Gisteren, 16:01

Poeh, als ik het goed lees was je zowat je hele volwassen leven met hem samen. Logisch toch dat je hele wereld dan instort. Goed dat je professionele hulp hebt en hopelijk heb je een goed netwerk om je heen.

**Geplaatst**: Gisteren, 16:18

Geplaatst: Gisteren, 16:18

anjali schreef:
xPabloBokt schreef:

Kunnen we advies over medicatie nemen a.u.b. overlaten aan de psychiater?

TS, veel sterkte.

Een ontrouwe of anderszins onprettige partner is net zoiets als een ontstoken kies. Je kunt wel verdovende medicatie daarvoor nemen maar daarvan gaat het probleem niet weg. Dat is wat ik bedoelde daarmee.

Die medicatie is dan ook niet voor haar onprettige partner, maar voor de depressie die ze als gevolg daarvan doormaakt. Dat is iets lichamelijks (serotonine, of beter gezegd het gebrek daaraan bij depressie, is een neurotransmitter die "blij-stofjes" door je lichaam transporteert) wat zéker wel verholpen kan worden met medicatie.

**Geplaatst**: Gisteren, 16:19

Geplaatst: Gisteren, 16:19

Heel veel sterkte TS

Hier had na 10 jaar relatie m’n man er ineens de stekker uit getrokken en dat zette ook m’n hele wereld op z’n kop. Ik moest ook wennen aan het alleen thuiskomen, de stiltes etc.

Hier heb je nu nog niks aan maar ga het toch zeggen: het heeft 1,5 jaar geduurd tot ik kon zeggen dat ik weer gelukkig was. Ik heb nu een nieuwe fijne relatie. Ik voel me fijn in m’n eigen huisje. Ik kan zelfs genieten van het alleen zijn. Het heeft alleen wel even geduurd.

**Geplaatst**: Gisteren, 16:23

Geplaatst: Gisteren, 16:23

Hele dikke knuffel TO :knuffel:

**Geplaatst**: Gisteren, 17:04

Re: En dan wordt je toekomstbeeld je afgenomen..

Geplaatst: Gisteren, 17:04

Och wat een vreselijke periode ga je nu door. Je hebt nu pure rouw, en wat je voelt mag je ook gewoon voelen. Het is gewoon zwaar poedersuiker. Ik wil je een hele dikke knuffel geven.

**Geplaatst**: Gisteren, 17:19

Re: En dan wordt je toekomstbeeld je afgenomen..

Geplaatst: Gisteren, 17:19

Oh, wat een rottijd zal dit zijn. En dan ook nog de zorg voor 2 kinderen, waardoor je niet zomaar mentaal kunt uitchecken. Ik wens je heel veel sterkte :knuffel:

Nomineer dit bericht ×