Hier aan beide knieën meniscus gescheurd gehad. Boven mijn 40ste, maar beide knieën bleven op slot schieten. Op de meest ongelukkige momenten.... Dus de eerste heb ik meer dan een jaar mee rond gelopen voordat we besloten dat opereren toch de beste optie was. Met de tweede knie toch wat sneller tot die conclusie gekomen.
Eerste knie duurde lang voordat hij weer goed was, maar die knie is al behoorlijk slecht, zit veel littekenweefsel van eerdere (grote) operaties en al het al merkte ik dat dat het herstel beïnvloedde. Die is ook echt heel lang bij het minste of geringste dik geworden.
Andere knie was een ander verhaal. Sneetjes stellen tegenwoordig echt niks meer voor, ze zijn zelfs niet gehecht maar enkel dicht geplakt met een hechtpleister. Dezelfde dag mocht ik er al weer wat gewicht opzetten en binnen een week liep ik weer normaal.
Sporten en echt zwaar belasten duurde geloof ik wel 6 weken voor ik dat weer mocht. Qua pijn en dergelijke had dat gevoelsmatig veel eerder gekund, maar ik heb via de harde weg geleerd toch maar naar dat soort adviezen te luisteren

. Maar die knie was in principe volledig hersteld. Alleen bij een reanimatie inzet twee weken terug heb ik heel ongelukkig op het litteken gezeten en er steeds overheen gedraaid (heb ik op dat moment zelf niet gemerkt), waardoor hij nu weer wat dik is en die incisie plek echt gevoelig is. Maar dan heb je het ook wel over een echt gekke belasting onder omstandigheden waarin je je lichaam niet voelt op dat moment. Operatie aan deze knie was afgelopen mei.
Al met al is het een kleine operatie met snel herstel, normaal gesproken. Nou heb ik natuurlijk makkelijk praten, het was bij mij operatie nr 15 en 18, waarvan dit wel de simpelste is ongeveer. Maar ik zou me er niet te druk om maken als ik jou was. Denk even na over hoe je het thuis doet als je met krukken thuiskomt, tasje die je om je nek kan hangen en een (thermos) beker zijn handig om je handen vrij te houden.