Moderators: xingridx, Ladybird, NadjaNadja, Polly, Essie73, Firelight, Mjetterd, ynskek, Muiz
Janneke2 schreef:Verder kan ik melden dat de reactie van Lithya mij onaangenaam trof: 'je doet het zelf'. Mijn hoela. Het is toch precies wat er gebeurt: beetje uit het dal, bam weer terug. En ja, dat is hartstikke ontmoedigend...!
moonpresence schreef:Mijn lichaam staat echt altijd aan. Ben daardoor ook altijd moe, hoe goed ik ook slaap of niet. Het lastige is dat ik nog niet helemaal heb uitgevonden wat nu precies werkt... Jammer, want ik ben nu al zolang bezig dat het wel fijn zou zijn juist om dat te weten!
Citaat:Het laatste stukje kan ik mij wel erg in herkennen... Ik weet inderdaad niet of ik er zelf echt achter sta, en dat maakt het lastig. Helaas is de situatie ook niet zo dat ik veel ruimte heb op het moment om daarop te wachten, of zo voelt het in ieder geval. Ik moet zeker nog veel werken aan assertiviteit, ondanks dat ik daar echt al sprongen vooruitgang mee heb gemaakt, merk ik nog te vaak dat ik juist niet echt goed voor mezelf op kom. Wel heb ik zeker zin in 'iets' doen, maar ik denk vooral dat het de angst voor de verantwoordelijkheid dat met werk komt is en inderdaad ook, ik voel mij schuldig.
Citaat:Ik ben gewoon echt toe aan het 'beter zijn'.
moonpresence schreef:Hallo allemaal,
Weer even een update. Best een kleine update wel. Inmiddels heb ik weer een sessie met mijn psychologe gehad en daar mijn best gedaan om open en eerlijk te zijn. Dat vind ik nog wel erg moeilijk, ondanks dat ik echt een hele fijne psycholoog heb waar ik ook echt wel een klik mee voel. Ik betrapte mij erop dat ik de afgelopen tijd tijdens onze sessies best wel snel overging tot een gewoonte van ‘ja, het gaat wel goed eigenlijk, alles loopt zo op rolletjes’. En daarna was het gesprek, natuurlijk, best snel weer over.
Citaat:De vorige keer had ik al aangekaart dat ik mijzelf hierop betrapt had, en hoe moeilijk ik het dan vond om daar weer uit te komen. Toen ze mij vroeg waarom het dan níet zo goed ging, had ik eigenlijk geen goed antwoord klaar. Nu zijn er natuurlijk ook niet echt goede of foute antwoorden, maar ik zit héél snel in de ‘uhm, ja, weet ik niet zo, vind ik lastig’ modus. Eigenlijk is dat zelfs bijna mijn standaard antwoord.
Citaat:Dit keer kon ik wel íets meer erover kwijt, maar toch nog niet dat ik dacht wauw, wat ben ik open geweest! Wel heb ik haar verteld dat ik toch wel veel druk begin te voelen vanuit het werkaspect, en dat ik moeite heb om niet weer in een oude cyclus te vallen. Ik gaf aan dat ik niet het idee had dat terug het werkveld in gaan míjn idee was, maar meer dat het er een soort van is ingeslopen. Zoals ik ook bij haar aangaf, heb ik helaas niet veel opties. Het is krap bij kas. Mijn spaarrekening is inmiddels leeg. En dan is er nog de ‘druk’ vanuit overheidsinstatie. Die wilt natuurlijk ook graag dat ik zo snel mogelijk weer aan het werk ga.
Citaat:Volgens mijn psycholoog zou het een stuk beter zijn als ik het nog kan uitstellen. Mijn herstel moet voorop staan. Maar ook zij begrijpt dat ik financieel de ruimte gewoon niet meer heb.
Citaat:Over andere aspecten was ze iets harder. Ik moet toch wel goed oefenen om voor mijzelf op te komen, en niemand mij een schuldgevoel aan te laten praten. Daar ben ik het mee eens. Het is echter wel makkelijker gezegd dan gedaan; ik ben nu eenmaal niet zo assertief (meer), en ik klap vaak echt dicht.
Citaat:Een andere optie was iets vinden wat gerelateerd is aan mijn passie(s). Maar gezien hoe het op het moment in elkaar zit, is dat ook niet altijd even gemakkelijk. Voor veel werkvelden heb je toch een diploma nodig. Het beroep uitoefenen waar ik mijn certificaat voor heb gehaald is gewoon geen optie. Dan is de kans nog groter dat ik weer terug ziek val.
Citaat:Het baart mij zoveel zorgen. De medewerker die mij wekelijks belt vraagt vaak wat ik al op het oog heb, of ik al iets gehoord heb en waar ik precies naar zoek. Het voelt alsof er iemand achter mij aan jaagt en daarnaast weet ik zelf ook niet wat ik zoek. Ik kijk meestal gewoon door alle openingen heen… En toch spreekt niets mij aan.
Citaat:Ik heb nu door omstandigheden even een ‘pauze’. Korte pauze wellicht. Maar nu pas merk ik hoe moe ik ben. Ik slaap moeilijk in en heb ‘s ochtends moeite met opstaan en ook opblijven. Gedurende de dag heb ik te weinig energie om veel productiefs te kunnen doen. Inmiddels is het huishouden teveel, en mijn lieve vriend doet zijn best maar heeft ook gewoon werk. Ik voel mij ook schuldig tegenover mijn partner. Hij doet zijn best om mij te helpen en ook zichzelf te onderhouden, en om mij te blijven steunen ook als ik zelf het gevoel heb dat ik het allemaal niet kan. Maar toch blijf ik steeds een soort ‘terugvallen’ hebben. Ik zet het tussen aanhalingstekens omdat het toch ook wel weer een stuk beter gaat dan het vorig jaar rond deze tijd ging.
Citaat:Ook heb ik het tijdens mijn vorige therapiesessie gehad over mijn zelfbeeld. Daar sloeg mijn psycholoog toch echt wel de spijker op z’n kop. Ik ben inderdaad nog steeds wel in standje overleven, en mijn zelfbeeld is zó laag, maar ik heb al zoveel energie nodig voor de rest dat er eigenlijk weinig overblijft voor dat gedeelte. En juist dat heeft ook echt een impact op mijn stemming en werk-gelegenheid. Ze omschreef het als dat ik mijzelf niet meer herkende. En dat is zó waar!
Citaat:Als ik in de spiegel kijk weet ik eigenlijk niet meer wie ik zie. En ik zit al zo lang in deze sleur dat ik eigenlijk niet zo goed meer herinner wie ik nou wel was, maar nu ook mijn uiterlijk mee veranderd is, is het extra moeilijk om toch te zien wie ik ook alweer was onder al die problematiek.
Citaat:Maar nu is de vraag hoe ik dit terug kan krijgen. Ondanks dat ik therapie echt heel fijn vind loop ik nog steeds tegen hetzelfde probleem aan: namelijk, ik heb geen flauw idee wat mij helpt. En eigenlijk weet ik ook niet waar ik moet beginnen om het te vinden. Misschien was mijn herstel toch nog niet zo ver als ik dacht. Nu weet ik niet zo goed wat ik er mee moet, ik heb niet veel ruimte om terug tijd voor mezelf te nemen, maar aan de andere kant denk ik dat dit ook niet de juiste richting is.
Nou, goed. Dat was de update voor vandaag. Tot de volgende keer, lief dagboek…