CVS vanuit psychische problemen, hersteld?

Moderators: Dani, ynskek, Ladybird, Hanmar, xingridx, Mjetterd, Polly, Giolli

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Earth

Berichten: 7620
Geregistreerd: 09-04-20
Woonplaats: 1,5 meter

CVS vanuit psychische problemen, hersteld?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 05-07-22 16:50

Al bijna 20 jaar heb ik te maken met CVS. Ik ben echt helemaal binnenstebuiten gekeerd, heb bijna alle specialisten in het ziekenhuis wel gehad, maar ik kwam altijd gezond uit de onderzoeken...
Ik had het vorig jaar bijna opgegeven, toen ik zelfs in een rolstoel belandde omdat mijn lichaam het gewoon niet meer deed.

Maar toen kwam ik er ook snel achter, dat mijn vermoeidheid psychisch was. Door een onveilige jeugd en vele trauma's, ontwikkelde mijn lichaam zich anders omdat ik altijd 'aan' stond. Ik moest mezelf altijd veilig houden.

Citaat:
Het sympathisch systeem zorgt ervoor dat je lichaam in onveilige of stressvolle situaties kan vluchten of vechten. Je hartslag en bloeddruk gaan omhoog, je spijsvertering wordt stilgelegd, je immuunsysteem gaat trager werken, je hersenen focussen zich op het gevaar en de rest van je brein gaat in ruststand. Dit systeem heeft zijn functie ook vanuit de oertijd, als je een beer tegen kwam, dan kickte het sympathisch systeem in om te kunnen vluchten. Hartstikke handig dat we dit systeem nog steeds kunnen gebruiken. Het gaat alleen tegen je werken als de stress of onveiligheid langdurig wordt, zoals in een onveilige thuissituatie. Normaal als de beer weer weg is, dan kickt het parasympathisch systeem in, die zet alles weer in werking zoals het hoort. Maar met chronische onveiligheid, gebeurt dit niet. Als dit weken, maanden of jaren duurt, kun je je voorstellen dat je hele lichaam chronisch overbelast raakt. En vaak houdt trauma dit sympathisch systeem ook nog in stand. Hoe merk je dat hier vaak last van hebt? Denk aan steeds een gejaagd gevoel hebben door een hoge hartslag, snel hyperventileren door een verkeerde ademhaling, moeite hebben met de ontlasting, niet goed kunnen slapen, heel icht slapen of niet in kunnen slapen.


Enfin, ik ben keihard aan de slag gegaan met mijn psychische gesteldheid. Ik ben weer naar een traumatherapeut gegaan, maar ook naar een osteopaat en later naar een psychosomatische fysiotherapeut. Ik dacht dat ik al veel wist over mezelf, maar ik heb nog zoveel meer geleerd! Nu herken ik bijv dat mijn vermoeidheid ook deels dissociatie is bijv, en kan ik andere lichamelijke klachten veel beter herkennen als spanning.
Ik ben nu een paar maanden bezig, maar ik word ongeduldig merk ik... Ik ben nog steeds aan het verwerken, herstellen, etc, en de vermoeidheid is iets verminderd. Maar, ik ben er nog lang niet. En dan rijst de vraag, kan ik wel herstellen? Hoe lang gaat dat duren? Wat kan ik nog meer doen?

Ik denk dat het gewoon een kwestie van geduld is :+ Maar daardoor rijst dus een andere vraag, zijn er mensen (deels) herstelt van CVS? En dan met name vanuit de psychische hoek? Hoe verliep dat voor jou ? Heb je nog tips? Ik ben echt zo nieuwsgierig, en misschien wel op zoek naar wat hoop. Want ik wil gewoon zo graag weer een beetje leven, ik hoef niet zoveel, ik vraag niet zoveel. Maar ik wil mezelf weer terug... -O-

Earth het reisbureau.


belle_boef

Berichten: 10693
Geregistreerd: 13-02-08
Woonplaats: Drenthe

Re: CVS vanuit psychische problemen, hersteld?

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-07-22 17:00

Wat is herstellen voor jou?
Veel vaker is het leren leven met. Met zo’n nare jeugd draag je veel in je rugzak, het wat is normaal zal opnieuw betekenis moeten krijgen.

Je kan je verleden niet vergeten of veranderen enkel de manier hoe je er naar kijkt en mee om gaat. Welke waarde je er aan hecht. Negatieve emoties daarover zullen meer energie kosten en dus meer vermoeidheid maar de trauma zal je met je therapeut aanpakken, verwerken, herlabelen, doorleven of welke term dan ook maar voor jou werkt, dan oefenen met nieuwe ervaringen, ook vermoeiend. Want nieuw = spannend = energie.
Echter zal je daar doorheen moeten om een balans te vinden die bij je past.

Je weet niet wie of hoe je was geworden zonder deze rugzak. Dat doel kan je dan ook niet nastreven. Dus bespreek samen met je therapeut wat haalbaar is. Elke stap vooruit is een stap vooruit.

Het leven wordt nooit een 10. Maar dat is het voor niemand, wel met momenten die een 10 kunnen zijn, maar ook dat hebben de meeste mensen niet wekelijks. Eerder jaarlijks of paar jaarlijks.

Earth

Berichten: 7620
Geregistreerd: 09-04-20
Woonplaats: 1,5 meter

Re: CVS vanuit psychische problemen, hersteld?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 05-07-22 17:06

Als ik maar parttime wat kan werken, en wat hobby's kan uitvoeren, dan ben ik al blij :P Ik accepteer in zeker zin dat ik minder kan dan een gemiddeld mens (even er vanuit gaande dat een gemiddeld mens 32 tot 40 uur werkt en nog activiteiten naast het werk doet), en dat er idd altijd een rugzakje blijft hangen die mij minder veerkrachtig maakt. En dat ik heel erg op mijn balans moet letten, ik ga er nu aan werken om een goede balans te creëren voor mezelf. Dus op tijd uit bed, regelmatig bewegen, gezond eten, op tijd naar bed etc.

Earth het reisbureau.

belle_boef

Berichten: 10693
Geregistreerd: 13-02-08
Woonplaats: Drenthe

Re: CVS vanuit psychische problemen, hersteld?

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-07-22 17:10

Gezonde leefstijl is al een hele belangrijke stap. Dus dat pak je al goed aan +:)+

Kookaburra

Berichten: 5259
Geregistreerd: 23-07-20
Woonplaats: Op een laaghangende tak in een loofbos.

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-07-22 17:13

Geen ervaring met CVS. Wel ervaring met mentaal even in de knoop zitten en het door de spanning niet kunnen eten. Na een vervelende horecaervaring al helemaal niet meer in horecazaken. Ooit dacht ik 'dit lukt nooit meer'. Maar nu, met wat voorbereiding voordat ik uit eten ga, eet ik gewoon in restaurants!

Dus ik kan je helaas niet met een vergelijkbare ervaring helpen. Maar ik wil je wel veel succes wensen. Want echt. Het wordt beter, al moet je daarvoor eerst pittig werk doen waarbij je regelmatig zult denken: 'dit wordt 'm niet'. Maar juist op die momenten ben je keihard voor jezelf aan het knokken. Dat kost energie, en dat is lastig. Maar dat is oke en daarmee ga je steeds weer een stapje verder in je herstel. Pas op jezelf, en ga ervoor :*

Zeedraakje

Berichten: 544
Geregistreerd: 04-12-09

Re: CVS vanuit psychische problemen, hersteld?

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-07-22 18:10

Je verhaal is zeer herkenbaar en nee, bij mij is er geen vooruitgang helaas. Alle hulpverleners hebben echt hun best gedaan en medicatie helpt op andere vlakken maar verder is het vooral leren omgaan ermee en het zien te accepteren maar het is, na al die jaren nog steeds, zooo moeilijk. Sommige periodes ben ik er meer gelaten onder maar ja, je wordt constant geconfronteerd met zowel jezelf en je beperkingen als met al die andere mensen die de klachten niet ondervinden. En dan als bonus natuurlijk dat er zo snel geoordeeld wordt en je dikwijls het gevoel krijgt dat je je aanstelt. Plus dat, bij mij in ieder geval, beetje bij beetje iedereen afhaakt omdat het ze teveel wordt, c.q. te lang duurt. En dat kan ik me nog voorstellen ook maar dan hoef je niet te vragen hoe het voelt om degene met de klachten te zijn.
Ik kan je dus niet echt opvrolijken ben ik bang

Misschien moet je jezelf eerst tegenkomen, voordat je het kunt zijn.

scrabbel

Berichten: 920
Geregistreerd: 25-04-14

Re: CVS vanuit psychische problemen, hersteld?

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-07-22 18:26

Ik denk dat het wel kan. Zelf teveel mee gemaakt. Als spanning bij mij te hoog is kan ik ook alleen maar slapen. Eten is dan vaak al teveel moeite. Als ik voldoende kan zorgen dat ik uit triggers blijf, lukt een "normaal" leven mij. Voor mij betekend dat ook heel veel tijd alleen, doordat mensen juist triggers zijn. Hier al meer dan 2 jaar bezig therapie proberen te krijgen. Tot nu toe krijg ik alleen maar te horen we snappen je niet en weten niet wat we met je aan moeten

Teach me how to fight and I will show you how to win :)

Beauty26
Berichten: 2017
Geregistreerd: 10-02-10
Woonplaats: Raalte

Re: CVS vanuit psychische problemen, hersteld?

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-07-22 19:52

Ik herken mezelf in je hele verhaal (helaas) ik had m bijna zelf kunnen schrijven, ik heb ook een jeugd gehad waarbij ik niet veilig gehecht ben, en zoals 't er nu uitziet emotionele verwaarloozing... Dat heeft bij mij geleid tot CVS maar ook tot FNS. Ik heb er nu hulp bij maar ik heb verschillende psychologen gezien die allemaal niet wisten wat ze met me (aan) moesten.

Nu heb ik waarschijnlijk bepaalde trauma's (door middel van gesprekken word er steeds meer duidelijk) en moet ik leren om te dealen met de energie die ik heb.

Wat ik ooit kon moet ik laten varen maar dat is nog niet zo makkelijk, al helemaal niet met 2 jonge kinderen... Echt succes verhaal heb ik dus helaas niet voor je alleen dat ik merk door middel van de gesprekken wel wat meer rust in m'n hoofd krijg...

Zwerte
Lid Bezwaarcommissie

Berichten: 6660
Geregistreerd: 06-02-05
Woonplaats: Beerta

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-07-22 20:42

Heel herkenbaar verhaal!
Op mijn dieptepunt kon ik ook echt niks meer. Hele dag door paniekaanvallen, ik leefde als kluizenaar op mijn boerderijtje, kwam alleen buiten om mijn paarden te voeren maar de verdere verzorging kwam neer op mijn (fulltime werkende) vriend. Je hele lichaam en geest raakt gewoon op den duur uitgeput en schakelt uit… ik had al jaren therapie achter de rug en ben toen begonnen met EMDR, wat ik 2,5 jaar lang met enige regelmaat heb gehad. Uiteindelijk is dat echt mijn redding geweest.
Heeeeel langzaam, stapje voor stapje, ging het beter. Volledig ‘normaal’ functioneren verwacht ik eerlijk gezegd nooit meer te kunnen. Maar weet je, daar heb ik inmiddels vrede mee, omdat ik inmiddels wel kan zeggen dat ik LEEF i.p.v. enkel overleef.

Dat dieptepunt is inmiddels 10 jaar geleden. In die 10 jaar is er veel gebeurd. Vrijwilligerswerk bij het asiel gaan doen en opgebouwd van enkele uurtjes tot een volle dag per week. Huishouden lukt me inmiddels ook daarnaast en het mooiste: ik heb mezelf zo ver ontwikkeld dat ik een dochter heb gekregen voor wie ik als inmiddels alleenstaande moeder voor kan zorgen. Dat is echt een gigantisch verschil met het eerste doel wat ik had bij mijn fysiotherapie in die zwarte tijd, namelijk lang genoeg kunnen staan om een simpele afwas te kunnen doen… ik heb nog steeds dezelfde fysiotherapeute voor mijn rug en af en toe blikken we terug naar die tijd en verbazen ons beide over hoe ver ik ben gekomen.

Dus: nee, geen succesverhaal in de zin dat ik fulltime kan werken en daarnaast nog kan leven. Maar voor mij persoonlijk zeker een succesverhaal, die nog steeds in ontwikkeling is. Leven i.p.v. overleven was mijn doel en dat heb ik dus zeer zeker behaald!

Verwar de mening van de meerderheid niet met de waarheid!

Janneke2

Berichten: 22361
Geregistreerd: 28-02-13
Woonplaats: Ergens in Drenthe

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-07-22 22:49

Ik ben het met iedereen eens dat je verleden niet kan veranderen.

Maar door er met bijvoorbeeld emdr 'de stress/ de emotionele lading' af te halen, ga je het op gegeven moment wel een soort van vergeten.

Dwz: omdat het oude, verwerkte trauma niet meer beladen is, komt het niet meer om de haverklap 'spoken'. Je wordt steeds minder getriggerd, terwijl je in stresssituaties andere mogelijkheden gaat zien en ervaren. (Als de stress van voldoende kanten en aspecten is aangepakt, gaat dit spontaan.)

Het leuke van technieken zoals emdr is, dat het inwerkt op die hersenstructuren, waar het trauma zelf echt zit.
Het effect is daarmee dieper dan wanneer je jezelf aanleert 'om als je getriggerd wordt en voelt dat je maag weer gaat draaien, je tegen jezelf moet zeggen dat je hartstikke flink bent dat je dit aangaat'.
(Voor alle duidelijkheid: iedereen die de knok aangaat IS hartstikke flink...!!! - Maar het is een zwaardere methode.)

En : trauma verwerken doe je zogezegd in drie fasen. (Die elkaar wat afwisselen - het is ingewikkelder dan 1,2,3 - klaar!)
Fase 1 (voor mijn part: taak 1) gaat over allerlei vaardigheden om met stress om te gaan, te snappen wat er in je lichaam en geest gebeurt en weten wat je er zoal aan zou kunnen doen.
De verhalen van Stephen Porges en Deb Debra op YouTube zijn wat dit betreft zeer waardevol. ('Polyvagal theorie'. Ook hier weer een drieslag - zolang je in freeze/shutdown of fight/flight zit, is het hartstikke zwaar voor je lichaam - en met name niet fijn voor je immuunsysteem.)
Ook Peter Levine op YT zegt goede dingen. (Zoals 'Voooooo' - een langgerekte klank vanuit je buik.)

Fase 2 gaat over het delen van het rotverhaal en emdr is in dit verband goud waard.
Fase 3 kent een interessante 'omkering'. In 1 en 2 gaat het over 'wat jou is aangedaan', taalkundig: passief - en hoe je reageerde.
In fase drie neem jij het initiatief: 'ik leef mijn leven - welke kant wil IK op?' Welke zaken heb ik niet kunnen ontwikkelen? Hoe ga ik dit alsnog doen...? Wat vind ik belangrijk? Wat geeft mij energie?
(... en terwijl je dit uitdiepet, kun je stukken uit fase 1 of 2 tegenkomen.)(Het moge duidelijk zijn dat dit een fase is en géén afrondend gesprek!)

[o]

Je suis Charlie - comme tout le monde.

(...en BAH wat is dit onderschrift actueel. )

Earth

Berichten: 7620
Geregistreerd: 09-04-20
Woonplaats: 1,5 meter

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 16-09-22 15:04

Ik geef dit weer even een schopje. 3 weken geleden heb ik een intense EMDR behandeling gehad. Het was het meest heftige qua EMDR wat ik heb meegemaakt en heel intens. De dagen daarna was ik heel moe, maar ik was ook aan het afbouwen met AD, dus dat was ook erg vermoeiend. En duurde overigens langer dan ik had verwacht, want ik wilde eigenlijk al gestopt zijn tijdens de EMDR.
En nu zijn we na een intens vermoeid weekend weer ineens een stuk verder. En ik ben positief in de war.
Gisteren was ik voor de 2e keer bij de musicalgroep, het was een oefenavond. Komende zondag is er een onverwacht optreden dus werd er gekeken wat er gedaan kon worden. Ik had de vorige keer al gemerkt dat het grootste deel van de musicalgroep geen solo's durft te doen, dus ik gaf aan dat ondanks dat ik nieuw was, ik wel iets van een solo wilde doen als dat nodig was.
Enfin, even later bleek dat een duet tussen moeder en dochter voor de uiteindelijke musical ook zondag gedaan zou worden, maar moeder zou er niet bij zijn. Dus ik gaf aan dat ik het nummer wel kende, en er waren nog een paar dames die dat zeiden. Maar ik werd uitgekozen om dit duet te doen. Dus ik zong en de mensen waren super enthousiast. Zo erg, dat ze aandrongen dat ik ook met de musical dit nummer mee moest zingen. En daar gebeurde iets, want normaal zou ik dan voelen dat ik gezien wordt, dat die schreeuw om aandacht even stilde. Maar die schreeuw was er niet meer, en ik voelde me heel erg bescheiden en vereerd met de complimenten. En dat was zo anders qua gevoel, dat ik er gisteren niet van kon slapen, en vandaag de hele dag van de leg ben :') Mensen zien mij om wat ik te bieden heb, niet om wat ik van ze vraag. Ik doe dit omdat ik het leuk vind, niet enkel om gezien te worden en om aandacht te krijgen. En het voelt zo gek, ik kan het gewoon niet uitleggen. ER vind een grote verschuiving plaats van binnen, op een positieve manier en mijn lichaam weet nog niet hoe hij daarmee om moet gaan :')
En het ironische is, dat ik nu het nummer zing wat ik heel heel vaak zong tijdens jam sessies vroeger, waar ik soms veeel te veel wilde en soms door mensen echt van het podium af gestuurd werd omdat ik zo'n grote behoefte om aandacht had. En dit nummer zong ik dan vaak. :+ En wat ook ironisch is, is de tekst van het nummer van The Rose:
Some say love, it is a hunger
An endless aching need
I say love, it is a flower
And you, its only seed

Earth het reisbureau.

Zwerte
Lid Bezwaarcommissie

Berichten: 6660
Geregistreerd: 06-02-05
Woonplaats: Beerta

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-09-22 18:31

Wat een mooi nieuws!
EMDR kan echt heel bijzonder werken. Ik heb sessies gehad waarna ik echt dagenlang gewoon niet meer kon nadenken, dan kon ik echt een paar minuten voor een dichte deur staan omdat ik even niet meer wist hoe je een deur moest openen... Dat het zo vreemd voelt herken ik ook heel erg. Het is gewoon zo vreemd om te merken dat een gevoel wat er jarenlang heeft gezeten, ineens weg is. Dat duurt gewoon echt even voordat dat weer als normaal gaat voelen! Het voelt haast als iets magisch, alsof iemand *poef* je negatieve gevoelens heeft weggetoverd. Geniet daar lekker van en besef je ook even dat die toverstaf er niet is geweest, maar dat heb je echt te danken aan je eigen keiharde zware werk tijdens de sessies! Want EMDR is echt gigantisch zwaar, maar je merkt nu wel wat je daar voor terug kan krijgen!

Verwar de mening van de meerderheid niet met de waarheid!


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Amazonbot, GoogleAdsense, GrapeshotBot, hakkipilke87, KleinBoefje, Macs, nayla, Nickietje, Selbourne, Sjors050, stella92, Toffeltje, xnaomivdh, Zoolgangster en 35 bezoekers