Lieve ts,
Elke maand, heb je gedacht dat dit ook een (groot) stuk met hormonen te maken kan hebben? Een tipje is om eens een dagboek bij te houden met hoe je je voelde, evt. op drie verschillende momenten op een dag. Zoals hoe de ochtenden zijn voor jouw om op te staan of de middag met mensen interactie en 's avonds, als je in je eigen veilige omgeving zit zonder teveel impulsen.
Snijden is een resultaat van te lang over je grenzen gaan, je schrijft dat je niet wil accepteren dat je autisme hebt, ook ik heb hier ontzettend veel moeite mee, maar hard gezegd gaat het erdoor niet weg en wordt het erdoor niet minder. Je kunt niet vechten tegen autisme, je hebt het. Het is aan jou om jouw energie te geven aan het vechten, of aan het (leren) leven met deze beperking. Negatief denken werkt echt als een spiraal, een vicieuze cirkel als het ware, met veel oefening en tijd kun je dit echt doorbreken, okal voelt het voor jou misschien niet zo.
Je schrijft dat jouw vriendinnen erg veel van jou vergen, zij zullen dit inderdaad niet weten dus aan jou om dit aan te kaarten, te zeggen wanneer je liever een dag, week of maand voor jezelf neemt.
Snijden is geen oplossing ts, je lost het al mooi op door een stukje te fietsen, probeer eens een nieuwe (zelfstandige) sport, en jawel, daadwerkelijk gezond eten ipv vitamine pillen werkt echt. Steek tijd in jezelf, ga hobby's doen, slaap wanneer je moe bent, sluit de wereld af als je hier behoefte aan hebt.
Heel veel sterkte ts...
De rijkdom zit hem in de stilte tussen de woorden. De rust tussen de activiteiten.
Mijn paard heeft een snor.