Diagnose PTSS: en nu?

Moderators: Polly, Ladybird, Hanmar, ynskek, Mondy, Shanna, Princesj, Dani, EvelijnS

 
 
Schemering
Berichten: 5
Geregistreerd: 21-09-18

Diagnose PTSS: en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 21-09-18 17:15

Om te beginnen: dit is een goedgekeurd schaduwaccount. Mocht je me herkennen dan mag je mij altijd een PB sturen, maar gelieve niet in dit topic mij "ontmaskeren".

Ik kom verder maar meteen ter zaken; mijn verhaal begint eigenlijk toen ik 9 jaar was. Ik had een "vriendje", hij was 10. Ik schaam me ontzettend om dit in detail te bespreken maar het komt er op neer dat hij dingen bij mij deed die ik eigenlijk niet wilde. Ik was een ontzettend lief, en ook naïef 9 jarig meisje, dus wist ik veel wat hij deed. Ik kan mij alles herinneren van dat moment: het beddengoed, het liedje wat speelde, het CD hoesje, de geur van een parfum die bij hem in huis hing...alles.

Op dat moment wist ik dus niet zo goed wat hij deed, en pas toen ik die avond naar huis ging merkte ik dat ik het niet zo leuk had gevonden. Ik wist echter niks af van seksualiteit, dus ik zocht er verder niks achter. Ik wist alleen dat ik het niet leuk vond. Het ging "uit", en een paar maanden later vertelde ik wat er gebeurd was aan mijn beste vriendin. Tot mijn grote schrik zei zij dat ik het aan een volwassene moest vertellen, want dat was niet normaal. Ik wilde dat niet, en vond van mezelf dat ik me aanstelde. Ook die dag kan ik mij alles van herinneren.

Vanaf toen wilde ik niks meer te maken hebben met jongens. Klassenfeestjes waarop men zoenspelletjes ging doen raakte ik van in paniek, als iemand mij leuk vond dan was dat voor mij doodeng, etcetera. Toen ik 14 was waren we op kamp en was er een bonte avond waarop iedereen moest schuifelen, maar ik wilde niet. Mijn klasgenootjes bleven mij pushen om toch te schuifelen, totdat ik in blinde paniek onder de tafel ben gaan zitten huilen en de stoelen om mij heen naar me toe trok om mezelf in te sluiten. Ik weet niet meer wat er verder gebeurde toen, maar ik weet wel dat ik toen in het docentenkamertje op kamp voor het eerst aan een volwassene heb verteld dat er wat was gebeurd toen ik 9 was. Uiteindelijk heb ik het toen ook aan mijn ouders verteld, maar ik schaamd