
Goed.
Wat het geval is. Ik weet sinds een jaar dat ik problemen heb met mijn eierstok(ken). Ik heb cysten op mijn eierstok(ken) in zo'n extreme mate dat de gynaecoloog vermoed dat het onmogelijk is voor mij ooit kinderen te krijgen. De eitjes zullen namelijk waarschijnlijk nooit mijn baarmoeder kunnen bereiken en zal dit wel lukken, dan is de kans erg groot dat ze op het verkeerde moment aan komen. Mijn eerste reactie was een opluchting gezien ik geen kinderwens is en het zo wel lekker makkelijk is natuurlijk
Vragen over wanneer ik aan kinderen wil gaan denken kan ik simpelweg beantwoorden met; "die kan ik waarschijnlijk niet krijgen". Nu ben ik pas 22. De enige reden waarom we hier achter zijn gekomen is omdat ze een inwendige echo hebben gemaakt na het plaatsen van mijn spiraaltje ter controle. Ik heb altijd extreem veel pijn gehad bij mijn eisprong en de cysten verklaren dit. Er is namelijk gewoon simpelweg geen ruimte in mijn eileiders om de normale weg naar mijn baarmoeder te volgen. Bovendien konden ze maar een eierstok vinden. Ze zijn zeker 20 minuten op zoek geweest, maar een tweede was niet te vinden (tot grote frustratie van de gynaecoloog).Nu heb ik sinds zo'n twee weken af en toe extreme pijn aan mijn buik. Van tijd tot tijd word ik koortsig en weet ik niet wat te doen van de pijn richting vooral mijn linkerheup. Ik word misselijk van de pijn en het warm-koud gevoel tot ik bijna moet overgeven. Wanneer ik zo'n "pijnstoot" heb trek ik ook lijkbleek weg. Na een paar uur trekt dit meestal weer bij. Nu heb ik die pijnen al sinds mijn 14e. Dit komt waarschijnlijk door de cysten waar de eitjes zich doorheen proberen te wurmen. Echter maak ik me zorgen om de koorts die ik er bij krijg. Helaas kan ik hier weinig over vinden op het internet en nu vraag ik me dus af: Mocht de uitgang volledig geblokkeerd zijn door de cysten, is het dan mogelijk dat de eitjes "slecht" worden?
Ik weet dat dit een vraag is voor de huisarts, maar zoals ik in het begin aan geef vertrouw ik de doctoren hier niet
Misschien kunnen jullie me geruststellen of toch pushen om een arts hier op te zoeken. Want als dit nog extremer word weet ik echt niet meer wat te doen. Dank jullie wel voor het lezen van dit verhaal
Ik hoop dat iemand zijn/haar ervaring wil delen!