Al een hele tijd vraag ik me dit af en ik ben benieuwd of er mensen zijn die deze dingen herkennen en mij hier tips over kunnen geven
Ik vraag mij af of ik verlatingsangst heb. Het frappante eraan is wel dat dit alleen gebeurd wanneer ik een relatie aan wil gaan. Om even een recent voorbeeld te geven: na 1,5 single te zijn geweest en niks van mannen meer willen weten. Toch een leuke vent tegen gekomen een paar weken geleden, en daar een beetje mee gerotzooid om het zo maar even te noemen. Al snel merkte ik dat mijn chaos in mijn hoofd terug kwam, ik at bijna niets, was misselijk en wilde alleen maar bij hem zijn en aandacht van hem krijgen. Omdat hij nogal vaak op zijn telefoon bezig was kreeg ik steeds meer het gevoel alsof ik niet interessant genoeg was.
Vooral niet als je dan ook nog met allerlei meiden aan het praten bent. Ik bedoel... Doe dat als ik weg ben aub. Ik ben sowieso erg jaloers en ben gewoon bang dat ik bezeikt word.
Opstap wilde ik niet, want ik vond dat ik te weinig aandacht kreeg.. een knuffel en een kus kon er nog niet vanaf. En dat was het enige dat ik van hem vroeg. Terwijl andere meiden daar kon hij wel leuk tegen doen. Ik voel op zo'n moment zoveel woede en verdriet in mezelf, ongezond gewoon. Zo machteloos.
De dingen die ik voel en denk zijn:
- ben ik wel leuk genoeg
- heeft hij genoeg aan mij
- Ik voel me in de steek gelaten
- heel erg achterdochtig
- bezeikt
- jaloers
- Ik maak me zorgen
- voel me alleen
- voel me te weinig
- niet goed genoeg
- anderen zijn beter
- eet niet
- lig wakker in bed
- nachtmerries
- huilbuien
En dit zijn nog niet eens alle emoties en gedachtes die ik op zo'n momenten voel.. Dat ik onzeker ben is een feit, maar ik heb een sessie bij de psycholoog gehad waarna het stukken beter met mij ging.
En nu naar anderhalfjaar kan een jongen die ik net een paar weken ken. Mijn hele hoofd en alles wat ik heb geleerd weer in chaos veranderen, wat is dat toch?
