Gisteren iets heel bizar voorgehad. Mijn oma had sinds 4dagen zware bloedneus. Dus zijn we gisteren met haar naar spoed gegaan. Wat stress onderweg want plotseling weer felle bloedneus en oma zag er maar slap en wit uit.
Oma wordt onderzocht. Verpleger prikt voor bloed te annalyseren in het labo. Ik stond er naast en plotseling werd ik draaierig en kreeg het warm. Ik dacht dat het was omdat ik nog niet had gegeten in combinatie met de voorafgaande stress. Ben even gaan zitten en erna flink gegeten. Alles weer ok.
Iets erna kwam de specialist de bloedneus onderzoeken. En hier opnieuw, ik viel bijna flauw bij het zien van de klonters bloed.
Blijkbaar werd ik dus misselijk door het bloed. Nu vraag ik me af hoe dit zo ineens kan? Ik heb geen angst voor bloed. Terwijl ze bloedneus had in auto zat ik naast haar. Het is ook niet dat ik denk 'bah bloed!!'. Wanneer ik zelf bloed laat trekken, kan ik gemakkelijk toekijken. En toch om een of andere bizae reden viel ik gisteren bijna 2x flauw.