Geef deze revalidatie een kans, verkopen kan altijd nog, lijkt mij.
Belangrijkste is dat je een levensstijl aan gaat leren waardoor je dus meer rust neemt waardoor je leert kiezen wat je wel en niet wilt en kunt doen. Ben je bijvoorbeeld een enorm pietje precies in het huishouden, dan kun je misschien leren daar minder in te doen. Wil je altijd alles zelf doen rond de paarden, dan kun je leren dat hulp vragen echt geen gek idee is.
Je bent een beetje summier in je hulpvraag hier, je vraagt om ervaringen, maar wat voor soort ervaringen?
Ondanks mijn pijn en beperkingen (ik kan niet lang zitten en loop heel slecht en gebruik regelmatig een rolstoel) rijd ik wel paard en hebben we sinds kort ons eigen paard. Maar ik loop dus nooit met het zadel te sjouwen, daar gebruik ik zo'n karretje voor als mijn man er niet is om voor me te tillen (hij rijdt overigens ook, dat scheelt natuurlijk ook). Hoeven uitkrabben doe ik (nog) niet en opzadelen doen vaak ook de mensen om mij heen. Daarvoor heb ik echt wel grenzen over moeten stappen, ik houd er helemaal niet van om hulp te moeten vragen. Maar gaandeweg kom je er vanzelf achter dat mensen best bereid zijn om te helpen. Mits ze ook het idee hebben dat ze 'nee, nu even niet' mogen zeggen.
Nu heb ik het 'voordeel' dat ik op het paard relatief weinig pijn heb en na het rijden net zo gammel ben als wanneer ik iets anders zou hebben ondernomen. Dus als mijn keuze is het huishouden doen of naar paard en een stukkie rijden, dan weet ik wel wat ik kies met hetzelfde gevolg voor mijn lijf.
En gelukkig heb ik een man die dat heel goed snapt en die eigenlijk nooit moppert over het feit dat ik in huis vrij weinig kan doen.