
3 jaar geleden is tijdens het paardrijden mijn nek achterover geklapt.. Het gebeurde met mijn pony in de galop toen hij plotseling stilstond, ik bleef wel op mijn pony zitten maar mijn nek klapte door de krachtige stop naar achter. Ik hoorde toen al wat kraken en had al zo'n idee dat het niet helemaal goed was, maar verder niet meer echt aandacht aan besteed en lekker doorgereden. En 's avonds begon de hoofdpijn..
De eerste twee weken enorm veel hoofdpijn gehad, dat vaak smiddags al begon, en als ik thuis kwam kon ik niet veel meer dan met enorme hoofdpijn op de bank liggen
Mijn dokter was destijds op vakantie, dus ik ben niet meteen langs de dokter gegaan. Uiteindelijk maar besloten dit wel te doen, ik kreeg een vervangende dokter die zei dat ik maar veel rust moest houden, paracetamol moest slikken en iets van fysiotherapie zoeken als het niet beter ging.Hoofdpijn werd na een tijdje minder maar kwam regelmatig wel terug. Onder behandeling gegaan van een osteopaat wat wel iets hielp, maar helemaal beter werd het niet.
In september datzelfde jaar ging ik met mijn nichtje naar een kermis. Niet de slimste keuze met nekklachten maar ik heb er toen geen seconde over na gedacht.
(je bent jong, je denkt dat je alles kan, je kent het wel..
) In een attractie die ronddraaide kwam er weer redelijke druk op mijn nek te staan, en omdat hij nog niet volledig hersteld was en de spieren het niet konden houden, klapte hij weer achterover. En sindsdien begon de echte ellende.Ik kreeg oogmigraine en de pijn vanuit mijn nek trok mijn hele schouders door. En sindsdien zijn de klachten eigenlijk alleen maar erger geworden. Inmiddels heb ik door enorme spierspanning dagelijks veel pijn in mijn schouders, nek, ogen, moeite met scherpstellen van mijn ogen, spierspanning in mijn kaken, noem maar op. Ik ben slechter gaan slapen, omdat elke keer dat ik me omdraaide in mn slaap ik wakker werd van het kraken in mijn nek
Inmiddels zijn er foto's van mijn nek gemaakt om te kijken of het niet gebroken was, maar de foto's zagen er oke uit. Ook ben ik inmiddels onder behandeling van cesar therapie maar dit heeft ook niet echt resultaat geboekt. Ik begin steeds wanhopiger te worden voor een oplossing, omdat de dagelijkse pijn een flinke invloed heeft op mijn dagelijks leven en ook mijn studie op de uni er enorm lastig van wordt. De pijn maakt me ook constant moe en dingen lezen etc. gaat ook enorm lastig met die oogklachten.
Heeft iemand ervaring met dit soort klachten of ideeën wat ik nog kan doen om beter te worden?
Ik ga zodra ik terug ben in Nederland weer langs bij mijn neuroloog en kijken of ik medicijnen kan slikken voor spierontspanning, maar mocht iemand nog andere ideeën hebben dan hoor ik ze graag. Ik zie het namelijk niet zo zitten om de rest van mijn leven met dit soort klachten te zitten..
Weet je toevallig wat voor soort injecties het precies zijn?
Hoe heb jij het voor jezelf kunnen accepteren dat je sommige klachten zal blijven houden?
(niet voor zulke heftige klachten als jij hebt, overigens, maar wel voor nek en schouder klachten en spierspanning)
Hoop dat je desondanks nog even geniet Down Under.
bij mij resulteert het in angst en passiviteit en het heeft ook mijn relatie gekost. Ik vind het echt heel tof hoe jij jezelf hebt weten te herpakken! Als het goed vindt pb ik je even over fitness oefeningen ed voor nekklachten. Ik had trouwens nog een vraag; heb jij ook last gehad van je ogen door je nekklachten? en met een MRI kan er geen schade gedetecteerd worden aan zacht weefsel of wel?