Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-03-15 09:00

Moeilijk karakter of iets anders en hoe ga ik er mee om?

Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-15 09:00

Dit is een goedgekeurd schaduwaccount. Om ruzies te vermijden (de persoon waarover het gaat heeft al vroegere berichten van mij op bokt gelezen) wil ik dan ook anoniem zijn en hou ik het oppervlakkig. Mocht je meer details willen weten om advies te kunnen geven, graag PB.

Vorig jaar leerde ik mijn vriend kennen. We zijn beiden rond de 30 en hebben allebei een emotionele rugzak. Uit onze eerste gesprekken bleek al dat wij heel veel hetzelfde dachten en elkaar heel goed begrepen. We spraken af, het klikte heel goed. De volgende dag spraken we weer af, de dag daarop weer en we werden stapelverliefd.

Ik had al meteen door dat dit geen gemakkelijke persoon was. Eentje met een eigen willetje en een sterk karakter maar dat trok mij net zo aan. Na onze eerste kus zijn we steeds samen blijven slapen en na een goeie maand woonde ik officieel bij hem in. Onze eerste maanden samen verliepen niet altijd vlekkeloos. Hij had psychologische problemen gehad omwille van de relatie met zijn ouders. Die mensen hebben iets heel erg mee gemaakt (ga hier niet verder over in wegens privé) en dat heeft hij jaren aan een stuk mentaal moeten dragen. Hij kreeg hierdoor vaak negatieve gedachten die zich steeds verder ontwikkelden tot hij als het ware ontplofte. Wat er dan gebeurt is dat hij een muur rond hem plaatst. Niemand weet wat er in hem omgaat, je ziet alleen maar woede maar tegelijkertijd ook angst. Ook tegenover mij kreeg hij soms negatieve gedachten. De aanleiding was dan vaak iets klein uit mijn verleden. Iets wat hij niet kon plaatsen en waarover hij ging doemdenken. Of over iets wat hij denkt dat zo is, terwijl het vaak helemaal niet zo erg is als hij denkt. Ik liep dan vaak weg, waarbij hij achter me aan liep of reed omdat hij mij niet kwijt wou. We praatten achteraf steeds maar een echte ‘sorry’ kreeg ik nooit. Hij wist zelf vaak niet waarom hij zo’n driftbuien kreeg, stak het op zijn verleden. Als hij niet kwaad is, is hij de liefste ooit. En dat is hij echt oprecht, hij doet niks uit schuldgevoel. Als hij lief is, is hij lief, als hij kwaad is, is hij kwaad. Steeds opnieuw vroeg hij ‘ga je mij niet beu worden met mijn gedoe?’ ‘hoe lang ga je hiermee om kunnen? ‘Zie je me nog graag?’ Hij had al zo veel mislukte relaties achter de rug, die anderen begrepen hem niet of konden niet met hem om als hij zo’n buien had. Ik zei dat ik het wel zou volhouden met hem. Ik ben toen mee geweest naar de therapie en ik merkte dat hij die dingen kon afsluiten. De ‘aanvallen’ gingen weg. Hij leerde er mee om te gaan. Ik zag soms dat er weer een trigger was, maar er kwam geen driftbui meer.

Tot eind vorig jaar. Hij kon niet om met mijn vrienden. Vrienden die achteraf geen vrienden bleken te zijn en alleen maar willen feesten en drinken. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik die ‘vrienden’ heb opgegeven voor hem; hij had wel gelijk wanneer hij zei dat ‘we’ daar niet (meer) bij pasten. Wij zijn/waren anders. Over mijn familie kon hij ondertussen ook niet veel goeds meer zeggen, maar ik merkte wel dat hij moeite deed. Op zijn werk ging van alles mis wat voor heel wat frustraties zorgde. En tussen ons? Ik had het gevoel dat bij hem de verliefdheid er een beetje af was. En ja, samenwonen en alles samen doen maakt dat er wel eens wat meningsverschillen zijn. We hebben daar steeds over gepraat. Hij wou een beetje meer dingen alleen doen. Bij mij is mijn verliefdheid overgegaan in een ‘houden van’ en ‘leren leven met die persoon’. Bij hem werden de frustraties alleen maar groter, waardoor hij afstandelijker werd en dan ineens terug heel aanhankelijk. Een tijdje geleden moest hij voor het werk naar het buitenland. Ik had gehoopt dat die reis hem goed ging doen. Maar daar heeft hij de beslissing gemaakt dat hij niet meer verder wil.. Hij zag niks meer zitten, voelt zich leeg, niemand begrijpt hem en het gaat niet tussen ons. Terwijl ik niks liever wil dan aan de relatie werken. De laatste twee weken waren heel heftig. Voor het minste weer een driftbui. Iedere keer ik een stapje dichter kwam, stootte hij mij af want ik forceerde hem. Hij is kwaad weggereden omdat ik hem vertelde dat hij zo veel dingen had om gelukkig te zijn. Ik moet hem niet zeggen hoe hij zich moet voelen. Hij was zo razend maar hij kwam terug om dan weer te zeggen dat hij mij graag ziet maar dat het niet gaat zo. Ik probeer hem duidelijk te maken dat hij terug hulp moet zoeken. Zijn antwoord is dat een psycholoog alleen maar zal zeggen dat hij dingen moet doen die hem gelukkig maken. En ik maak hem niet meer gelukkig. Nu heeft hij de beslissing gemaakt en hij is nu wel gelukkig…denk ik.

Ik ben kapot. Ik heb alles geprobeerd maar hij wil gewoon niet meer. En toch ziet hij me graag maar het is niet genoeg voor hem. Wat nu? Gedaan met mij en over een maand weer een nieuwe relatie, weer impulsief en verliefd te reageren en dan terug beseffen dat het niet gaat? Ik wil het probleem niet bij hem leggen, ik doe uiteraard ook dingen niet goed. Maar als je al een tiental relaties achter de rug hebt en het loopt steeds mis???

Ik denk dat hij borderline heeft (niet in erge mate), maar ik ben er toch zeker van dat er ‘iets’ scheelt. Ik kan niet in zijn hoofd. Ik weet niet wat er in hem omgaat. Hij vraagt steeds hoe ik me voel maar hij zegt niks over zichzelf, alleen dat hij het ook moeilijk heeft en dat ‘het’ niet gaat. Dat relaties niet lukken ligt steeds aan de ander of aan de combinatie, maar nooit aan hem. Hij wil voor niemand veranderen, alleen voor zichzelf. Daar heeft hij gelijk in denk ik. Ben ik dan fout te denken dat er bij hem iets moet veranderen?

**Geplaatst**: 23-03-15 09:04

Re: Moeilijk karakter of iets anders en hoe ga ik er mee om?

Geplaatst: 23-03-15 09:04

Ja
Laten gaan
Jullie samen werkt duidelijk niet
Het verhaal dat je hier neertypt gaat alleen over hem, terwijl jullie misschien wel meer gemeen hebben dan je denkt en je ook aan jezelf moet werken

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-03-15 14:29

Re: Moeilijk karakter of iets anders en hoe ga ik er mee om?

Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-15 14:29

Ja uiteraard zijn er bij mij ook zaken die voor hem het gevoel gaven dat het niet werkt tussen ons. Maar verschil tussen mij en hem is dat ik mezelf daar wel bewust van ben en dat ik weet dat er altijd wel iets zal zijn wat je stoort aan de ander. maar daar leer je mee leven, toch?
Hij blijft zoeken naar perfectie maar keer op keer loopt het mis. Het is altijd zwart of wit bij hem. Zelfde met vrienden of op het werk. De ene moment is die ene persoon zijn held, en dan ineens slaat het om en kan hij er niks goeds meer over zeggen...
En nu tussen ons. Ik ga weg (woon nog bij hem), en nu is hij het die het moeilijk heeft en constant aan me hangt, zegt dat hij me niet kwijt wil, dat hij me graag ziet...

**Geplaatst**: 23-03-15 16:49

Geplaatst: 23-03-15 16:49

shadow008 schreef:
Hij blijft zoeken naar perfectie maar keer op keer loopt het mis. Het is altijd zwart of wit bij hem.

En jij bent niet degene om hem daarop te wijzen

Als hij aangeeft niet verder met je te willen is het klaar en dan moet je dat accepteren. Je bent niet zijn begeleider, moeder of psycholoog dus neem die rol ook niet op je.
Wat hij in het vervolg doet, in toekomstige relaties of vriendschappen is aan hem en niet aan jou.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-03-15 12:15

Re: Moeilijk karakter of iets anders en hoe ga ik er mee om?

Geplaatst door de TopicStarter : 24-03-15 12:15

Dat besef ik ook. Laten gaan dus... Maar wat is dat moeilijk als je iemand graag ziet...

**Geplaatst**: 24-03-15 12:26

Re: Moeilijk karakter of iets anders en hoe ga ik er mee om?

Geplaatst: 24-03-15 12:26

Been there, done that en heb destijds de beste keuze van mijn leven gemaakt: weg gaan!

Zo te lezen zit hij compleet in de knoei en hij wil geen hulp.
Je moet zijn vriendin zijn en niet zijn boksbal, psycholoog enz.

Zorg dat je zelf gelukkig bent alleen, dat geldt ook voor hem. Als je beide goed met jezelf kan leven dan kan je pas gaan kijken of er plek is voor iemand meer in je leven. Het is nu reddingszwemming ipv samen lekker dobberen en dat houdt niemand vol.

Nomineer dit bericht ×