Ik heb de laatste tijd erg last van huilbuien, en hoe en waar het van komt.. dat is een grote vraag,
Zelf zit ik aa te denken dat het emoties van vroeger zijn, heb nogal een "rugzakje" zullen we maar zeggen,
Was 12 jaar, me moeder had een dik been, en het werd steeds dikker en dikker, uiteindelijk is ze naar de HA gegaan.
Die vertrouwde het niet helemaal, ze moest zich maar in het ziekenhuis melden, wat er uitkwam, daar zakte de grond onder me voeten weg van, ze had: kanker...
Door allerlei onderzoeken kwamen ze erachter dat het longkanker was, een kleincellige kwaadaardige tumor, die een uitzaaing in haar been veroorzaakte, in haar lies, vocht kon er dus in, maar geen vocht er meer uit, vandaar dat het been zo dik werd.
Ze moest aan de chemo, gelukkig werd ze er niet ziek van, en bleef ze kwiek rondlopen.
Na de chemokuren ging ze weer terug voor controle, yes! Het was nu zo klein dat het geen schade kan veroorzaken, maar... hoelang het zo blijft is een raadsel, aangezien het een kleincelloge tumor is, kan het snel afbreken, maar ook weer snel aangroeien!
Iedergeval hopen op het beste!
Maar tevergeefs.. 2 weken later was de tumor 2x zo groot als in het begin! En liet zich deze keer niet snel verslaan,
Ze kreeg een nog heftigere chemokuur.. hier werd ze aardig ziek van, kon niks meer... zelfs de kleinste dingen niet,
Haar gezicht begin ook erg te veranderen, ogen stonden totaaaal anders, mond ging hangen en ze begon gekke dingen te denken.. wat bleek later.. uitzaaing in haar hoofd..
De tumor reageerde helaas niet op de chemo.. me moeder kon helaas niks meer,
ze heeft alsnog met haar redelijk volle verstand aangegeven dat ze een euthanasie wou, na een paar weken kreeg ze "groen licht"
Helaas is ze op 51 jarige leeftijd oveeleden, was op dat moment 14 jaar
En dat is helaas niet alles,
Mijn vader was vroeger al njet echt een vader, altijd knorrig en erg nors! En dat werd dus alleen maar erger,
Met mijn zus heb ik ook nooit echt een goede band gehad, totaal 2 verschillende karakters, zo erg dat het geregeld tegen elkaar botst.
Gelukkig heb ik nog een broer waar het wel goed mee klikt, alleen die leeft liever op zichzelf.
Sorry voor dit lange bericht, maar het was wel lekker om het even van me af te schrijven!