Hier een Asperger, welliswaar geen ADD maar bepaalde sociale dingen blijven soms lastig.
Veel dingen hebben toch overlap, dus ik denk dat het hier wel bij past.
Een groot deel van de dingen die erbij horen heb ik mee om leren gaan door te blijven doen hoe lastig ik het ook heb gehad soms.
Het erkennen van en van dat punt gaan werken is al heel wat, maar ik ken ook veel mensen die toch in hun vertrouwde patroontje blijven zitten.
Wat ik heel erg heb is dat als je mij mee neemt op visite ergens heen, als het niet echt familie is dat ik me echt een vreemde eend in de bijt voel.
Ik vind niet echt aansluiting en zit gewoon te wachten tot ik naar huis toe kan.
Vreemde talen echt in praktijk brengen vind ik ook lastig, uit een soort angst iets fout te doen ofzo, dat heb ik wel met meer dingen in dat opzicht gehad die ik zelf soms ook niet begreep.
Inmiddels is het zo dat de dagelijkse dingen daar heb ik geen moeite meer mee, onverwacht weg moeten en even snel een koffer inpakken ook geen punt.
Inleven in een ander gaat wel, maar soms kan ik er niet bij dat bepaalde mensen dingen niet snappen of niet proberen, ik ben nl echt een soort pitbull, als ik iets wil bereiken probeer ik echt alles om te komen waar ik wil komen. Veel mensen zijn niet zo, en snappen doe ik dat niet.
Maar dan sta ik voor de vrienden van, die een andere taal spreken en geen engels, en dan klap ik echt gigantisch dicht en merk ik het enorm en voel ik me een giga kluns.
Ik probeer het maar te accepteren dat het nou eenmaal zo is dat dat soort dingen tijd nodig hebben, maar ik probeer wel heel erg bepaalde patronen te doorbreken die me echt dwars zitten.
Qua concentratie heb ik aardig mijn supplementen en trucjes gevonden gelukkig.
Ik kan me als iets echt druk is ofzo me ook echt nu wel afsluiten als het moet terwijl ik een x aantal jaar geleden daar niet mee overweg had gekund.