Ik ben sinds drie weken begonnen met een revalidatietraject in de Sint Maartenskliniek. Nu was ik er dus eigenlijk wel benieuwd naar of meer bokkers zijn die hetzelfde/soortgelijk traject volgen of hebben gevolg? Hoe hebben anderen het ervaren en heeft het jullie geholpen? Ik hoop dat we op deze manier toch wat ervaringen kunnen delen!
Ik zal zo kort mogelijk even me voorstellen en mijn situatie beschrijven, maar daar zal ik later nog wel veel verder op in gaan!
Ik ben Nelleke en op dit moment 18 jaar, ik ben een tweedejaars pedagogiek student. Ik heb met mijn geboorte het obstetrisch plexusletsel opgelopen aan mijn rechterschouder. Ik ben de eerste maanden van mijn leven volledig verlamd geweest aan mijn rechterarm. Wonder boven wonder ben ik ondanks alles ontzettend goed vooruit gegaan en kan ik eigenlijk vrij veel. Mensen zien eigenlijk ook nooit mijn beperking, totdat ik ze het vertel of ik echt dingen moet doen die ik niet kan. Denk hierbij dingen boven mijn macht. Ik kan namelijk mijn arm 90 graden omhoog zonder moeite, maar daarna kost mij dit erg veel moeite. Kort gezegd heb ik dus veel geluk gehad. Een paar jaar geleden begon ik weer erg veel problematiek te krijgen. Ik kreeg veel pijn en mijn bewegingsvrijheid begon af te nemen. In die tijd reed ik ook fanatiek paard en ze raadde me aan om hier toch aanpassingen in te zoeken. Kort gezegd zijn de problemen alleen maar erger geworden, dit komt ook omdat ik steeds meer ben gaan doen omdat hier mijn leeftijd ook naar was. Zo ben ik gaan werken, studeren etc. Afgelopen juni 'brak' ik. Ik kon niet meer slapen, kon alleen maar huilen van de pijn in mijn hele lichaam. Doordat ik namelijk dingen doe die ik eigenlijk niet kan gebruik ik verkeerde spieren. Het probleem is niet meer alleen mijn rechterschouder, maar ook mijn nek, beiden schouder en mijn rug. Ik heb door de jaren heen zoveel spanning op mijn spieren opgebouwd dat ik mezelf niet meer kan ontspannen. Ik heb gewoon de hele dag pijn en spanning en daardoor ook veel hoofdpijn. Ik ben altijd in behandeling geweest in het VU in Amsterdam en in juni ben ik daar toen ook gelijk weer heen geweest en heb ik verschillende onderzoeken gehad. Ik moest stoppen met alles, werken, sporten etc. En moest volledig rust houden en een arm sling dragen. Eerst kwam ik inderdaad meer tot rust, maar uiteindelijk werd het alleen maar erger. Het was meer zo van ja je moet gaan accepteren dat je niet alles kan en kom tot rust, maar er kwam totaal geen schot in de zaak. Naar enkele maanden ben ik doorverwezen naar de maartenskliniek om daar ergetherapie, fysiotherapie en maatschappelijk hulp te gaanvolgen. Daar ben ik bij de orthopedie en revalidatie geweest. Na wat orthopedische onderzoeken waar niets bijzonders uitkwam is besloten dat ik een revalidatietraject daar zou gaan volgen. Echter was de wachtlijst vier/vijf maanden... Maar vanwege mijn problematiek ben ik gelukkig met spoed er tussen gezet en kon ik een week later al terecht!
Nu ben ik dus drie weken verder en ik moet wel zeggen dat ik best spannend allemaal vind, ik ben er ook echt heel erg moe van nog. Het bevalt me gelukkig tot nu toe wel en heb hoop dat we sommige dingen echt verbeterd krijgen. Op dit moment volg ik alleen nog fysiotherapie, ergotherapie en maatschappelijk hulp, maar dit worden er mee. Zo ga ik ontspanningstherapie volgen en ga ik aan het werk met een bewegingsagoog. Wat ik heel fijn vind aan de maartenskliniek is dat ze gaan kijken naar de dingen die jij leuk vind en graag weer wilt gaan en of we daar oplossingen en alternatieven voor gaan vinden zodat je het kan blijven doen. Ik zou heel graag weer willen paardrijden en daar gaan we dus onder meer mee aan de gang. Ik moest van mijn vorige revalidatiearts er maar gewoon mee stoppen, terwijl het mij juist zoveel ontspanning en plezier doet. Zo ga ik binnenkort met mijn fysiotherapeute en ergotherapeut naar de maartenshoeve toe en kijken ze hoe ik mijn handelingen doe bij de paarden en of we manieren vinden die voor mij makkelijker zijn.
Zo het is als nog veel te lang geworden en dan ben ik er niet eens diep op in gegaan haha.
Maar nu ben ik dus benieuwd, zijn er meerdere bokkers?

Ben waarschijnlijk al 6 jaar ziek (chronisch) maar het is pas anderhalf jaar geleden gediagnosticeerd. Dan eerst nog heel lang aan het lijntje gehouden geweest met 'het gaat wel over' en nu komt er eigenlijk pas beweging in.. 
.
.
?
.