Iemand missen: leeg en eenzaam gevoel

Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Yunaa

Berichten: 2725
Geregistreerd: 02-10-08
Woonplaats: De Veluwe

Iemand missen: leeg en eenzaam gevoel

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 03-01-15 19:11

Herken je dat; iemand zó erg missen dat niks datgeen kan invullen/aanvullen/opvullen? ;( Dat je een leegte voelt in je lichaam en je alleen maar somber kan zijn? Daar heb ik dus last van en dat is geen pretje...

Ik heb nu al een lange tijd een serieuze relatie en we wonen 160 km uit elkaar; grofweg ben ik dan 2,5 uur onderweg met de trein. Dit noem ik dus een afstandsrelatie en wij zien elkaar om het weekend, van zaterdag tot en met zondag. Meer mogelijkheid is er voor ons niet.

Alles is zo perfect tussen ons; soms té perfect. We zijn zo erg het zelfde en ik ben zo dol op hem, dat mijn hart gewoon naar hem verlangd. Zodoende doet het onwijs veel zeer als ik hem weer los moet laten en weet dat ik er nu weer alleen voor sta, zonder iemand aan mijn zijde. Ook al is hij altijd in mijn buurt doormiddel van bellen, WhatsAppen en Skypen; het helpt ge-woon-niet! Ik voel me alleen maar gelukkig als ik in zijn buurt ben. Eerst probeerde ik dit lege gevoel altijd weg te schuiven door de hele dag door mijn agenda vol te plannen, zodat ik niet aan hem kon denken. Dat zorgde voor veel vermoeidheid van mijn kant, en ook al werkte het wél om hem dan minder te missen door de drukte, ik kwam er uiteindelijk achter dat ik dan de 'klap' uiteindelijk dubbel en dwars terug krijg.

Niets is leuk, niets geeft afleiding, maar vooral alles doet me denken aan mijn vriend. Afleiding heb ik genoeg. Ik heb vriendinnen genoeg die ik veel zie, ontzettend lieve ouders waar ik zes handen op één buik mee ben en heb leuke hobbies waardoor ik altijd wat te doen heb. Ik heb alles op elk gebied wat ik wens en wil, maar ik ben er achter dat dat niet gelukkig maakt. Ik merk gewoon hoe langer de relatie vordert, ik steeds meer aan hem hecht; wat geheel logisch is. En natuurlijk weet ik als geen ander dat een relatie niet bestaat uit alleen de leuke dingen zoals samen naar de bioscoop gaan etc.

Samenwonen is geen optie, we studeren beide nog volop en dat zou pas over minimaal twee jaar kunnen. Maar zo verder is ook geen optie; alles in mijn lichaam doet gewoon pijn en soms weet ik gewoon even geen uitweg meer hoe ik hier mee om moet gaan? Hoe kan ik me wat vrolijker voelen en hem minder missen? Het accepteren dat hij daar woont en ik hier?! Afleiding heb ik dus genoeg; maar het helpt niet... Ik heb geen eetlust, ik ben alleen maar moe doordat mijn hoofd heel de dag piekert om bij hem te zijn en tel de dagen af totdat ik hem weer zie. Wie o wie (herkent dit en) weet wat ik tegen dit gemis kan doen en heeft tips voor mij? :)

Doubtless

Berichten: 9075
Geregistreerd: 29-12-10

Re: Iemand missen: leeg en eenzaam gevoel

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-01-15 19:37

Heb je geen optie om van school te wisselen en dichterbij hem te gaan studeren?

Geen tips hier, maar ik ken het gevoel :(:)

Ghostattack

Berichten: 11812
Geregistreerd: 06-09-10
Woonplaats: Beneden-Leeuwen

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-01-15 19:43

Ik heb ook geen tips, maar wel exact hetzelfde gevoel. Samenwonen kan bij ons pas over 4 a 5 jaar en ik zie hem ook alleen in de weekenden. Heel af en toe doordeweeks. Hij studeert in Eindhoven en ik in Amsterdam.. Het is niet eens zo ver uit elkaar. Maar toch heb ik inderdaad hetzelfde eenzame gevoel.

:(:)

Szan

Berichten: 6647
Geregistreerd: 29-03-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-01-15 19:58

Helaas geen tips voor je, maar ik schrik eerlijk gezegd wel een beetje van de hevigheid. Het lijkt mij niet gezond om zo erg aan een persoon te hangen, om voor geluk zo afhankelijk te zijn van de nabijheid van iemand. Je zegt dat je je meer aan hem bent gaan hechten, maar het klinkt alsof je tegelijkertijd ook veel meer aan hem bent gaan hangen. Het is volkomen logisch dat je hem mist, maar dat zou niet zo'n negatieve invloed op je eigen leven moeten hebben.

Ik wilde je afleiding aanraden, maar ik lees dat je dat al ontzettend veel hebt. Dan zou ik bijna zeggen, ga eens met een professional praten. Maar dat is misschien ook weer teveel van het goede en pak ik het veel te zwaar op. Edit: mijn ervaring is dat dichter bij elkaar wonen, elkaar meer zien of zelfs samenwonen hiervoor geen oplossing is, hoewel dat weer van persoon tot persoon verschilt.

Desalniettemin een :(:)

Balou_k

Berichten: 14276
Geregistreerd: 02-01-08
Woonplaats: Westdorpe

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-01-15 20:00

Ik herken het gevoel van iemand erg kunnen missen en je hierdoor eenzaam en verdrietig voelen zeker wel. Ik heb ook een lange afstandsrelatie gehad en zat was toen plus minus zo'n 5 uur aan het reizen. Wij zagen elkaar dus normaliter ook enkel in het weekend.

Het is echter wel belangrijk om afleiding te zoeken en het jezelf naar de zin te maken, blijven hangen in het gevoel van verdriet en eenzaamheid is zeker niet de oplossing van jouw probleem.

Heb je dit gevoel altijd al gehad in deze relatie?

Chiave

Berichten: 5491
Geregistreerd: 19-03-12

Re: Iemand missen: leeg en eenzaam gevoel

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-01-15 20:01

Geen tips voor je, maar wel een dikke virtuele knuffel. :(:)

_mexx_lady_

Berichten: 8737
Geregistreerd: 10-12-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-01-15 20:15

Ik ken het gevoel! Heb helaas geen tips voor je omdat mijn situatie anders is als de jouwe, maar het gevoel zoals jij het beschrijft komt wel overeen.

Vooral een dikke virtuele knuffel!

poetser

Berichten: 4587
Geregistreerd: 29-03-04
Woonplaats: Temse, Oost-Vlaanderen

Re: Iemand missen: leeg en eenzaam gevoel

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-01-15 20:18

Ook van mij een dikke virtuele knuffel.

Ook hier herkenning van je gevoel, al is bij mij de situatie ook wel anders.

Yunaa

Berichten: 2725
Geregistreerd: 02-10-08
Woonplaats: De Veluwe

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 04-01-15 00:31

Ghostattack schreef:
Ik heb ook geen tips, maar wel exact hetzelfde gevoel. Samenwonen kan bij ons pas over 4 a 5 jaar en ik zie hem ook alleen in de weekenden. Heel af en toe doordeweeks. Hij studeert in Eindhoven en ik in Amsterdam.. Het is niet eens zo ver uit elkaar. Maar toch heb ik inderdaad hetzelfde eenzame gevoel.

:(:)


Jeep je, dat duurt echt nog een tijd... Hoelang hebben jullie al een relatie? :(:)

Yunaa

Berichten: 2725
Geregistreerd: 02-10-08
Woonplaats: De Veluwe

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 04-01-15 00:39

Szan schreef:
Helaas geen tips voor je, maar ik schrik eerlijk gezegd wel een beetje van de hevigheid. Het lijkt mij niet gezond om zo erg aan een persoon te hangen, om voor geluk zo afhankelijk te zijn van de nabijheid van iemand. Je zegt dat je je meer aan hem bent gaan hechten, maar het klinkt alsof je tegelijkertijd ook veel meer aan hem bent gaan hangen. Het is volkomen logisch dat je hem mist, maar dat zou niet zo'n negatieve invloed op je eigen leven moeten hebben.

Ik wilde je afleiding aanraden, maar ik lees dat je dat al ontzettend veel hebt. Dan zou ik bijna zeggen, ga eens met een professional praten. Maar dat is misschien ook weer teveel van het goede en pak ik het veel te zwaar op. Edit: mijn ervaring is dat dichter bij elkaar wonen, elkaar meer zien of zelfs samenwonen hiervoor geen oplossing is, hoewel dat weer van persoon tot persoon verschilt.

Desalniettemin een :(:)


Ik schrik er af en toe ook wel van hoor, maar ik kan er niks aan doen of het gevoel veranderen. In het begin van mijn relatie had ik dit ook al, maar niet zo extreem.

Mijn gevoel zegt dat dit perfect is, zo ervaart hij het ook. Het is zo moeilijk hier mee om te gaan.
Een professional, tja... De relatie inhoudelijk is perfect; het gaat echt alleen om het extreme gemis wat niets kan opvullen.

Ghostattack

Berichten: 11812
Geregistreerd: 06-09-10
Woonplaats: Beneden-Leeuwen

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-01-15 11:00

Yunaa schreef:
Jeep je, dat duurt echt nog een tijd... Hoelang hebben jullie al een relatie? :(:)

Bijna 3 jaar. Soms is het wel enorm ontmoedigend.. Maar wie weet verandert er ooit zomaar iets in onze situatie en kunnen we eerder samenwonen :) Ik houd gewoon hoop