Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-12-14 13:41

Ik zit vast...

Geplaatst door de TopicStarter : 12-12-14 13:41

Ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik hoop dat er hier anderen zijn met er met advies, ik zit namelijk helemaal vast en ik kom er zelf niet uit.

Als je mijn verhaal herkent, pb alsjeblieft even, en maak mijn naam oid niet openbaar.

Ik zit nu ongeveer een jaar vast in een depressie. In de winter van 2013/2014 heb ik last gekregen van de welbekende winterdip, maar door de enorme druk die ik op school ervaarde (bijna blijven zitten), ben ik daarin blijven hangen en sindsdien kom ik niet los.
Even het totaalplaatje: Ik ben 17, ben vorig jaar op het nippertje over gegaan naar 6 VWO. Mijn vader is overleden aan kanker toen ik 11 was en ik heb niet zo'n goede band met mijn moeder. Ik heb twee oudere broers, maar bij hun kan ik niet terecht met frustraties/gevoelens.

Ik voel me, sinds de dood van mijn vader, alleen en verdrietig. Ik heb me tot mijn 16e ervan afgesloten, stond niet open voor verwerking en dat heeft me geen goed gedaan. Vorig jaar heb ik bij een inloophuis geprobeerd het te verwerken, wat redelijk is gelukt. Echter blijft het gevoel van eenzaamheid, niet gewaardeerd en niet geliefd zijn.

Ik zie het sinds mei niet meer zitten. Uit deze depressie komen is zó belachelijk zwaar, ik kan het gewoon niet en ik zie niet hoe ik ooit weer plezier ga hebben in het leven.

Mijn zelfmoordgedachten heb ik lange tijd kunnen uiten bij een goede vriend, maar dat is zo uit de hand gelopen dat hij genoodzaakt was afstand te doen: hij ging er zelf aan onderdoor. Sindsdien heeft hij de verantwoordelijkheid bij school gelegd, samen met hun zijn we nu een behandelingstraject gestart bij een instantie. Echter staat hier een wachtlijst van drie maanden en tot die tijd sta ik er helemaal alleen voor... en ik merk gewoon dat ik het niet kan.

Het ging een tijdje goed, ik kon af en toe weer genieten en lachte ook meer. Maar sinds vorige week ben ik dieper en dieper weggezonken, de doodsgedachten zijn terug en ik ben nu op het punt gekomen van fysieke zelfbeschadiging.

Ik kan dit niet meer, ik wil dit niet meer maar ik kom gewoon niet uit die kleredepressie. Ik leef in twee werelden, ik heb een zieke kant die me in bed houdt en me ervan weerhoud te leven.

Is er iemand die me kan helpen? Het voelt als een noodkreet dit, maar ik ben echt radeloos. -O-

**Geplaatst**: 12-12-14 13:44

Re: Ik zit vast...

Geplaatst: 12-12-14 13:44

Ach meid ik weet zo hoe het voelt , heb ook een jaar een zware depressie gehad met rare gedachten en al. Hyperventilatie en straatvrees. Hetgeen wat mij hielp was voetreflex

dan hoefde ik niet te praten. Ik had hier een hele goede in Emmen , dankzij hem ben ik weer met 2 voeten op aarde.

**Geplaatst**: 12-12-14 13:45

Geplaatst: 12-12-14 13:45

Is je huisarts op de hoogte? Zoniet zou ik daar beginnen en die zal je door verwijzen naar iemand die je effectief kan helpen.

Hier kan je niet alleen uit!
Veel sterkte!

**Geplaatst**: 12-12-14 13:47

Geplaatst: 12-12-14 13:47

Meid toch eerste een dikke knuffel.

Ik zou met je huisarts gaan praten of je geen hulp kunt krijgen.

Ik denk dat je minder hooimop je vork moet nemen als je echt zo op je tenen loopt op het vwo is het dan niet wat om naar de havo te gaan?

Verder kan ik je alleen een luisterend oor aanbieden.
Sterkte

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-12-14 13:49

Geplaatst door de TopicStarter : 12-12-14 13:49

Kirrr schreef:
Is je huisarts op de hoogte?

Ja, we zijn van school naar huisarts naar instantie gegaan. Kan het helaas niet goed met huisarts vinden, toen ze mn afscheidsbrief las zei ze: 'nou, je gaat mij niet vertellen dat jij jezelf kan ombrengen met een mes, hahaha!'.
Zo ook mijn broer: 'ik acht jou echt niet instaat jezelf iets aan te doen.'

Voel je hoe goed ik wordt begrepen? Juist, ik ook niet.

Ik doe nu verspreid vwo: dit jaar vier vakken en volgend jaar vier. Havo voel ik me niet thuis, te druk, teveel indrukken, vwo is wat rustiger qua sfeer. Verspreid vwo moet prima te doen zijn, maar tot nu toe lukt niets.

Laatst bijgewerkt door kevertje04 op 12-12-14 13:51, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 12-12-14 13:50

Geplaatst: 12-12-14 13:50

Je moet idd om de wachttijd te overbruggen naar je huisarts gaan. Hij/zij zal deze wachttijd moeten opvangen, zelf of via de POH (praktijk ondersteuner huisarts) die er speciaal is voor mensen met psychische problemen. Verder thuis kun je ten alle tijden terecht bij http://www.113online.nl.

Sterkte ts, blijf er in ieder geval niet alleen mee lopen en probeer! te denken dat het af en toe net een achtbaan is, je dondert af en toe flink naar beneden maar vervolgens ga je ook weer langzaam omhoog en die tijd komt ook weer. Probeer je daaraan vast te houden en te denken: "Ook dit gaat weer voorbij." :(:)

Laatst bijgewerkt door Izep op 12-12-14 13:55, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 12-12-14 13:50

Geplaatst: 12-12-14 13:50

Misschien is de kindertelefoon een idee?

Probeer die vervelende gedachten niet in je eentje weg te denken, dat gaat je niet lukken!

Dikke knuffel! :(:)

**Geplaatst**: 12-12-14 13:53

Geplaatst: 12-12-14 13:53

Van mij ook een dikke knuffel! :(:)

Ik herken het enorm en ook al kún je het nu simpelweg niet geloven, het zal beter worden.
Maar daar heb je nu natuurlijk niks aan en uit ervaring weet ik dat er ook niks is dan een buitenstaander kan zeggen, dat het anders maakt.
Je moet zelf de kracht zien te vinden om door te gaan en dat is heel zwaar.

In welke provincie woon je?

**Geplaatst**: 12-12-14 13:55

Geplaatst: 12-12-14 13:55

Kan je niet naar een andere HA, dat is niet echt een normale omgang?

Absoluut niet fijn om zowel van je broer en moeder geen steun te krijgen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-12-14 13:57

Geplaatst door de TopicStarter : 12-12-14 13:57

KoudbloedKim schreef:
In welke provincie woon je?

Utrecht.

Kirrr schreef:
Kan je niet naar een andere HA, dat is niet echt een normale omgang?

Absoluut niet fijn om zowel van je broer en moeder geen steun te krijgen.

Ik heb geen idee, dat zou ik eens moeten vragen.
Het grootste probleem is dat mijn zieke kant volledig de overhand krijgt bij gesprekken met hulpverlenenden. Ik sluit me af en er komt geen zinnig woord meer uit, ik snauw alleen maar en geef de indruk niet geholpen te willen worden. Aan het eind van de dag lig ik dan huilend in bed omdat ik wéér een kans heb verspild.

**Geplaatst**: 12-12-14 13:58

Geplaatst: 12-12-14 13:58

Kirrr schreef:
Kan je niet naar een andere HA, dat is niet echt een normale omgang?

Absoluut niet fijn om zowel van je broer en moeder geen steun te krijgen.

Sluit ik me bij aan. Idd gelijk een andere huisarts zoeken, iemand die je wél serieus neemt!

**Geplaatst**: 12-12-14 13:58

Geplaatst: 12-12-14 13:58

Inderdaad, een andere huisarts!
Wat een plurk, zo reageert een normaal mens toch niet op zoiets heftigs?

Kun je geen steun vinden bij de familie van je vader of heb je daar geen kontakt meer mee?

**Geplaatst**: 12-12-14 14:01

Geplaatst: 12-12-14 14:01

kevertje04 schreef:
KoudbloedKim schreef:
In welke provincie woon je?

Utrecht.

Kirrr schreef:
Kan je niet naar een andere HA, dat is niet echt een normale omgang?

Absoluut niet fijn om zowel van je broer en moeder geen steun te krijgen.

Ik heb geen idee, dat zou ik eens moeten vragen.
Het grootste probleem is dat mijn zieke kant volledig de overhand krijgt bij gesprekken met hulpverlenenden. Ik sluit me af en er komt geen zinnig woord meer uit, ik snauw alleen maar en geef de indruk niet geholpen te willen worden. Aan het eind van de dag lig ik dan huilend in bed omdat ik wéér een kans heb verspild.

Een goede hulpverlener ziet dit (je beschermende kant) gelijk en prikt hier doorheen. POH-ers zijn allemaal genoeg ervaren in de psychiatrie om hier mee om te kunnen gaan.

Laatst bijgewerkt door Izep op 12-12-14 14:03, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-12-14 14:02

Geplaatst door de TopicStarter : 12-12-14 14:02

Shirley schreef:
Kun je geen steun vinden bij de familie van je vader of heb je daar geen kontakt meer mee?

Hm, bij die kant erg veel ziekte op dit moment dus de focus ligt daar even ergens anders. Zou het natuurlijk altijd kunnen proberen.

**Geplaatst**: 12-12-14 14:03

Re: Ik zit vast...

Geplaatst: 12-12-14 14:03

Ik heb je een pb gestuurd daar waar ik zelf ook af en toe in een diepe put beland, nare gedachtes heb etc.
Maar inderdaad, zoek een andere huisarts, psychologen willen ook wel eens helpen. Je moet inderdaad iemand hebben bij wie je je hart kunt luchten.

**Geplaatst**: 12-12-14 14:05

Geplaatst: 12-12-14 14:05

Waarbij je je hart kunt luchten en waar je verdriet om je vader begrepen wordt!
Hoe staan je moeder en broers daarin?

**Geplaatst**: 12-12-14 14:07

Re: Ik zit vast...

Geplaatst: 12-12-14 14:07

Ik zeg zo maar iets, maar kan je geen korte samenvattende brief schrijven voordat je naar een hulpverlener stapt?
Of bijvoorbeeld de openingspost meenemen.
Dan heb je een houvast of kan je dit zelf gewoon laten lezen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-12-14 14:10

Geplaatst door de TopicStarter : 12-12-14 14:10

Shirley schreef:
Waarbij je je hart kunt luchten en waar je verdriet om je vader begrepen wordt!
Hoe staan je moeder en broers daarin?

Oudste broer heeft het er erg moeilijk mee en praat er niet graag over, andere broer kan het niet zoveel schelen en mn moeder heeft er wel moeite mee. Maar praten erover doen we nooit, zo is onze band niet en áls ik en mn moeder er al over praten, loopt dat uit de hand omdat mijn zieke kant naar boven komt.

Kirrr schreef:
Ik zeg zo maar iets, maar kan je geen korte samenvattende brief schrijven voordat je naar een hulpverlener stapt?
Of bijvoorbeeld de openingspost meenemen.
Dan heb je een houvast of kan je dit zelf gewoon laten lezen.

Ja! Dat was ook mijn idee al, maar waar vind ik zo'n hulpverlener? En hoe stap ik over van huisarts?

**Geplaatst**: 12-12-14 14:13

Geplaatst: 12-12-14 14:13

Ik vind het echt zo rot voor je! Ik ken het gevoel, dat je je niet gewaardeerd voelt. Ik zoek altijd de bevestiging op bij mijn ouders door te zeggen: "Hou je nog van me?" En het irriteert hen mateloos, maar ik heb die bevestiging nodig. Verder snapt niemand mij en zeggen ze dat ik ook gewoon "raar" ben etc.

Ik vind het echt rot wat je hebt meegemaakt zeg, jeetje en dat al op zo'n jonge leeftijd. Als je er over wilt praten kun je mij een pb sturen.

Wel heel fijn dat er zoveel liefhebbende mensen op Bokt zijn en je ook echt daadwerkelijk snappen en je willen helpen.

**Geplaatst**: 12-12-14 14:14

Geplaatst: 12-12-14 14:14

Kun je het niet opschrijven en aan je moeder geven. Dan hoef je niet het gesprek aan te gaan eerst. Misschien helpt het voor haar ook om je te begrijpen momenteel. Geef haar elke dag een brief waarin staat hoe je je voelt , waar je behoefte aan hebt. Dat je soms wat heftig uit de hoek komt maar het echt niet zo bedoelt.

**Geplaatst**: 12-12-14 14:15

Geplaatst: 12-12-14 14:15

Ik woon wel in BE. Maar hier stap je gewoon naar een andere HA en die vraagt dan je medisch dossier op bij de oude HA.

**Geplaatst**: 12-12-14 14:16

Geplaatst: 12-12-14 14:16

Kirrr schreef:
Ik woon wel in BE. Maar hier stap je gewoon naar een andere HA en die vraagt dan je medisch dossier op bij de oude HA.

Volgens mij gaat dat ook hier in Nederland zo.
Je mag toch zelf kiezen naar welke huisarts je gaat...

**Geplaatst**: 12-12-14 14:17

Re: Ik zit vast...

Geplaatst: 12-12-14 14:17

Niet als je 17 bent...

**Geplaatst**: 12-12-14 14:19

Geplaatst: 12-12-14 14:19

kevertje04 schreef:
Shirley schreef:
Waarbij je je hart kunt luchten en waar je verdriet om je vader begrepen wordt!
Hoe staan je moeder en broers daarin?

Oudste broer heeft het er erg moeilijk mee en praat er niet graag over, andere broer kan het niet zoveel schelen en mn moeder heeft er wel moeite mee. Maar praten erover doen we nooit, zo is onze band niet en áls ik en mn moeder er al over praten, loopt dat uit de hand omdat mijn zieke kant naar boven komt.

Kirrr schreef:
Ik zeg zo maar iets, maar kan je geen korte samenvattende brief schrijven voordat je naar een hulpverlener stapt?
Of bijvoorbeeld de openingspost meenemen.
Dan heb je een houvast of kan je dit zelf gewoon laten lezen.

Ja! Dat was ook mijn idee al, maar waar vind ik zo'n hulpverlener? En hoe stap ik over van huisarts?

Dit vind ik erg jammer!
Het erover praten en jullie verdriet delen zou de band namelijk wel kunnen versterken.
Het proberen waard.
Wil je moeder eventueel geen gezinstherapie?

**Geplaatst**: 12-12-14 14:19

Geplaatst: 12-12-14 14:19

Shirley schreef:
Niet als je 17 bent...

Nee maar dan moet de TS haar moeder een andere huisarts regelen voor haar. Althans, als zij het voorlegt hij haar moeder dan kan haar moeder er voor zorgen dat ze naar een andere huisarts gaat

Nomineer dit bericht ×