Ik begin ondertussen een beetje wanhopig te worden en hoop dat hier nog mensen zijn die misschien tips hebben waar ik nog naar kan kijken

In juni kreeg ik voor het eerst een acute slijmbeursontsteking aan mijn rechtershouder. Waarschijnlijk veroorzaakt door overbelasting op werk. Ik dacht er met wat rust snel van af te zijn,ik ben ten slotte nog jong
Ik heb een injectie gekregen en ondersteunende manueeltherapie, helaas sloeg de injectie niet aan en is deze 6 weken later herhaald.
Eindelijk kwam er wat rust in mijn schouder.
Hoewel ik nog steeds wel pijn had,kon ik mijn schouder wat meer bewegen en was de ontsteking wel weg (of iig de scherpe hete pijnscheuten en de zwelling).
In september raakte het weer ontstoken en heb ik weer een injectie gehad.
Mijn schouder bleef een probleemgebied en is geen enkele keer sinds juni weer de oude geweest. Het bleef zeuren,maar doordat ik mij na zoveel maanden wat heb aangepast in mijn bewegingen raakte ik er wel wat aan gewend. Veel dingen ben ik links gaan doen en uit automatisme pak ik met rechts geen glazen meer uit de kast boven mijn hoofd.
De manueeltherapeut heeft mij verteld welke bewegingen wel en niet goed zijn en ik heb oefeningen gekregen voor thuis.
Na een paar maanden zijn de behandelingen bij de manueeltherapeut afgesloten omdat hij mij niet meer tips en oefeningen kon geven dan hij al had gedaan. (Vanaf november heb ik geen manueeltherapie meer)
De rest van mijn rug en houding waren ook in orde.
Er is een röntgenfoto gemaakt om schade of breuken uit te sluiten.
Nu,een half jaar verder, is het weer fiks ontstoken.
Mijn rechterarm is dikker en ik heb soms een doof gevoel in mijn vingers. Hoewel het niet de voorkeur had van de arts (en van mij) gaan we morgen toch een nieuwe injectie plaatsen in de hoop de ontsteking tot rust te brengen.
Medicatie tegen de pijn heb ik verschillende malen gehad,tot tramadol aan toe. Echter komt de pijn overal doorheen en los ik hiermee ook niet het probleem op.
Ook heb ik voor de lastige momenten een mitella (inmiddels zelfs een speciale en geen 'wegwerpdoek').
Deze geeft verlichting als ik bijvoorbeeld lange stukken moet lopen,zodat mijn arm niet zo 'hangt'.
Ik hou mijn arm niet stijf en probeer zoveel mogelijk rustig toch te blijven bewegen. (Behalve de bewegingen die me zijn afgeraden door de arts. )
Er is nog genoemd dat het misschien een frozen shoulder kon zijn maar zowel de arts als de manueeltherapeut waren het er over eens dat dit het niet kon zijn.
Ik ben niet zo'n dokterganger... En vragen stellen/kritisch zijn is ook niet mijn sterkste punt

Mijn arts is ook geen man van heel veel woorden,hij deelt meestal mee wat hij van plan is,maar veel uitleg krijg ik niet.
Wat zou ik nu nog kunnen doen? Waar zou ik nog om kunnen vragen?
En val ik nu nog onder acute bursitis,of is het nu chronisch?
Ohja,wat extra info: ik ben momenteel in de ziektewet dus ik hoef geen belastende werkzaamheden uit te voeren.
Sorry voor het lange verhaal,ik ben ongetwijfeld nog wat vergeten
)
) 
