Ervaringen Burn-out overspannen

Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
DearLove
Berichten: 1553
Geregistreerd: 27-08-10

Ervaringen Burn-out overspannen

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 03-12-14 11:25

Hallo beste bokkers,
Op mijn school moet ik een presentatie houden over stres, overspannenheid en burn-outs. Voor deze presentatie ben ik ook ervaringsverhalen nodig. Aan jullie dus de vraag of jullie mij er mee willen helpen. Het gaat voornamelijk over hoe jij je voelde op dat moment en hoe jou leven er toen uit zag.
Mvg DearLove.

Sorry als dit topic niet op de juiste plaats staat

antje_vip

Berichten: 10001
Geregistreerd: 25-06-10
Woonplaats: Groningen

Re: Ervaringen Burn-out overspannen

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-12-14 11:31

Ken je het gevoel dat niet meer verder kúnt, letterlijk geen voet meer voor de ander kan krijgen, dat je niet nog dieper kan gaan? En toch val je nog dieper in dat gat en raak je nog meer uitgeput.

Helemaal killing als je omgeving zegt 'dat je alsof doet', je aanstelt etc. wat ik dus heb gehad.

mirriejj

Berichten: 3669
Geregistreerd: 07-11-05
Woonplaats: Roermond

Re: Ervaringen Burn-out overspannen

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-12-14 11:35

Ik kom uit een best heftige burnout/depressie.

Hier begon het gevoel dat ik constant moe was, dacht eerst dat het kwam doordat ik op mijzelf was gaan wonen en nieuw werk had.
Echter toen ik na een week vakantie en alleen maar slapen nog niet bijgetankt was ben ik naar de huisarts gegaan en daar helemaal ingestort.
Mijn dagen bestonden uit therapie, vervangende werkzaamheden op het werk en voor de rest kon ik alleen nog maar in bed liggen.

Nu zijn we 2 jaar verder en ben net uit de ziektewet, beter ben ik zeker niet, maar omdat ik te goed ben voor de WIA moet ik nu solliciteren.
Ik merk dat ik weer een flinke terugslag heb gekregen doordat er nu weer druk op mij ligt.

Wil je nog meer weten, wees vrij het te vragen.

meisje2000
Berichten: 2613
Geregistreerd: 30-10-05
Woonplaats: ergens in friesland

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-12-14 11:36

Ik zit momenteel op het randje van een burn-out en wou dat ik eerder had ingegrepen.
Van een actief en rustig persoon ben ik naar een lusteloos met een zeer kort lontje persoon gegaan.
Waar ik normaal nachten maakte van 10 tot 12 uren mag ik nu blij zijn dat ik er 3 a 4 uur uit krijg en ben dus altijd dood en dood moe.
Ik voel me waardeloos want ik kan weinig hebben ook van mijn man en 2 kinderen terwijl zij er absoluut niets aan kunnen doen en ook al kan ik er ook niets aan doen elke keer als ik uit mijn slof schiet heb ik gelijk spijt.
Mijn leven bestaat momenteel uit weinig, als ik vrij ben zit ik hoofdzakelijk op de bank want fut om iets te doen heb ik niet.
Paarden blijf ik doen omdat dat voor mij ontspanning is en dat juist goed werkt voor een burnout, dit is mij ook aangeraden te blijven doen door de huisarts en bedrijfsarts.
Ik heb nu vier weken vakantie en hoop dat ik tussentijds een beetje opknap en wat minder uit vallen ga dan want dit is voor zowel mij als mijn gezin niet echt leuk.

Mijn antwoord op jou vragen zijn dus, ik voel me momenteel erg gestressed en kan weinig hebben van andere mensen.
Mijn leven nu ziet er voornamelijk uit in dat ik mezelf rustig moet houden en niet te veel van me zelf moet vragen terwijl ik juist altijd erg actief was, waardoor ik eigenlijk nog gestrester word. Probeer dingen te ondernemen maar dat lukt me niet altijd.

Dit is wat er nu speelt weet natuurlijk niet hoe het volgende week, over een paar weken of paar maanden er uit ziet.

Goof

Berichten: 32743
Geregistreerd: 12-05-05
Woonplaats: Thuis

Re: Ervaringen Burn-out overspannen

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-12-14 11:51

Een echte burnout ken ik niet, maar ik heb anderhalf jaar geleden dusdanig veel stress op mijn werk ervaren dat ik er lichamelijk ziek van werd. Ik sliep niet meer, had enorm veel spanning en had continue buikpijn. Ik was lichamelijk heel beroerd. Toen ik me ziek meldde werd dat niet serieus genomen en kreeg ik gezeik wat eigenlijk nog meer stress opleverde. De huisarts nam alles wel heel serieus, zij heeft me geadviseerd niet te werken en ze heeft me slaappillen voorgeschreven om in ieder geval wat slaap te pakken 's nachts en wat aan te sterken.
Ik ben een week of 5 of 6 thuis geweest en aansluitend had ik 5 weken zomervakantie. Twee dagen voor ik op vakantie ging heb ik mijn ontslag ingediend en pas nadat ik naar de andere kant van de wereld was gevlogen voor een flinke reis kon ik alles loslaten.
Pas toen verdwenen mijn lichamelijke klachten en ik sliep spontaan weer als een roosje.
Stress is heel naar.

Romyv

Berichten: 5423
Geregistreerd: 02-03-08

Re: Ervaringen Burn-out overspannen

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-12-14 15:01

Ik kwam er achter doordat ik mn paard letterlijk niet meer de ring dooor kreeg. Ik reed de paarden van iemand, het was winter en super koud en nat. Eentje begon al met opstappen en nog voordat ik hem los gereden had stond die op zn achterbenen (wat nog nooit gebeurd was! Normaal kwam hij pas in protest wanneer het te moeilijk werd en zelfs dit had ti nog nooit gedaan ). Ik weet nog precies dat ik schuin opzij keek en koplampen van de autos die op weg ernaast reden zag glinsteren in het water op de bodem en in de sloot, ineens schoot het door mn hoofd dat als die weg gleed we daar samen in zouden belanden, ik ben er af gesprongen en naar huis gegaan. Heel mn lijf was leeg, ik heb dagen in bed gelegen omdat ik niet te fut had om eruit te komen. Ik heb dagen gehuild, zonder dat ik kon stoppen en of wist waarom.

Hoe ik me voelde? Leeg, heel erg leeg. Ik voelde niets, dacht aan niets (heel raar voor iemand met adhd!!), had nergens zit in, at bijna niet omdat ik geen honger had, ik praatte niet omdat ik niets te zeggen had.ik lag de hele dag in bed, deed niets, staarten maar wat voor me uit en sliep veel.

Stomme dingen als een boodschappenlijstje maken lukte niet, was gewoon te veel! De was doen deed ik een dag over, was te veel. En mail schrijven lukte me niet, zinnen formuleren lukte niet. Het waren woorden achter elkaar gepakt maar geen zinnen, laat staan een logisch verhaal.

Ik ben altijd super vrolijk en energiek, dus herkende mezelf niet meer. Ik heb het geluk gehad dat ik nooit een depressie erbij heb gehad, ik was letterlijk opgebrand. Ik heb 4 weken niets gedaan, toen een paar weken rustig opgebouwd en na 8 weken was ik wel weer de oude. Kortom, bij mij viel het allemaal wel mee.

Ik heb er wel van geleerd, ik voel het nu aan komen en luister beter naar mn lijf. Maar ik heb het nog wel steeds zo druk dat ik weleens heb dat ik vanuit het niets moet huilen, heb op dat moment geen idee waarom! Als ik dan goed te raden ga, kom ik er achter dat ik mezelf weer voorbij loop. Dat is nog steeds laat maar nu kom ik met een relaxed dagje weg ipv 8 weken ziek zijn

DearLove
Berichten: 1553
Geregistreerd: 27-08-10

Re: Ervaringen Burn-out overspannen

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 03-12-14 15:47

Dankjewel allemaal. Ik vind het zeer interresant om te lezen en zal hier ook zeker iets aan hebben voor het vormen van de presentatie. Kan me (gelukkig) niet voorstellen hoe het is om zo iets te hebben of gehad te hebben.
Groetjes van DearLove

Shivatjuh01

Berichten: 1931
Geregistreerd: 16-03-05
Woonplaats: Limburg

Re: Ervaringen Burn-out overspannen

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-12-14 13:37

Burn out en depressie is zo vreselijk. Je omgeving begrijpt je vaak niet. Je voelt je heel eenzaam, onbegrepen en opgebrand. Alles is teveel, zelfs je bed uitkomen vergt veel energie. Laat staan een normaal dagelijks leven lijden.

Ik heb vorig jaar de diagnose matig tot zwaar depressief gekregen, dit is voortgekomen uit een te lang genegeerde burn out. Die weer voort is gekomen uit teveel werk, te veel problemen in het verleden, het feit dat ik mijn verdriet blijkbaar niet verwerk maar verstop. Waardoor het diep van binnen altijd blijft spelen in mijn onderbewust zijn. Ik heb een te groot verantwoordelijkheidsgevoel en teveel plichtsgevoel dus ik cijfer mezelf altijd weg. Heb maanden thuis gezeten en therapie gehad. Werk opgebouwd en weer verder gegaan met m'n leven. Dit is geruime tijd goed gegaan.

Ik loop nu na 10 maanden teveel werken weer tegen een burn out aan. Gisteren zijn m'n paniek aanvallen weer begonnen. Begin van het jaar maar weer hulp zoeken. Heb mezelf weer te lang en ver weggecijferd. Achteraf zeg je altijd 'had ik maar', nu hopen dat ik snel weer 'de oude' ben.

Als je graag nog meer info wilt mag je me altijd pben.

Romyv

Berichten: 5423
Geregistreerd: 02-03-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-12-14 14:00

Shivatjuh01 schreef:
Burn out en depressie is zo vreselijk. Je omgeving begrijpt je vaak niet. Je voelt je heel eenzaam, onbegrepen en opgebrand. Alles is teveel, zelfs je bed uitkomen vergt veel energie. Laat staan een normaal dagelijks leven lijden.

Ik heb vorig jaar de diagnose matig tot zwaar depressief gekregen, dit is voortgekomen uit een te lang genegeerde burn out. Die weer voort is gekomen uit teveel werk, te veel problemen in het verleden, het feit dat ik mijn verdriet blijkbaar niet verwerk maar verstop. Waardoor het diep van binnen altijd blijft spelen in mijn onderbewust zijn. Ik heb een te groot verantwoordelijkheidsgevoel en teveel plichtsgevoel dus ik cijfer mezelf altijd weg. Heb maanden thuis gezeten en therapie gehad. Werk opgebouwd en weer verder gegaan met m'n leven. Dit is geruime tijd goed gegaan.

Ik loop nu na 10 maanden teveel werken weer tegen een burn out aan. Gisteren zijn m'n paniek aanvallen weer begonnen. Begin van het jaar maar weer hulp zoeken. Heb mezelf weer te lang en ver weggecijferd. Achteraf zeg je altijd 'had ik maar', nu hopen dat ik snel weer 'de oude' ben.

Als je graag nog meer info wilt mag je me altijd pben.


Heftig, en dan ben je 24!

Sterkte en gun jezelf het herstel :(:)

Dimple

Berichten: 7439
Geregistreerd: 23-10-01
Woonplaats: @home in de polder

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-12-14 14:33

Mijn eerste burn out had ik toen ik 21 jaar was........ Ik durfde de straat niet op, voelde me ongelukkig en wilde binnen blijven en verder niks. De paarden hebben me er altijd doorheen gesleept.

Mijn 2e kreeg ik sept 2012. Ik wil er verder op een openbaar forum niet te ver over vertellen, maar deze was erg heftig.

Van paniekaanvallen, hoge bloeddruk, hartkloppingen, niet kunnen slapen en rondlopen als een zombie. Vreselijk snel geirriteerd, ongeduldig, kortaf en over the top gestresst.
Ik vond het een regelrechte hel en ik hoop dat ik het nooit meer hoef mee te maken.

En of ik nu 100% hersteld ben..........ik ben bang dat je er nooit meer helemaal vanaf komt of er in ieder geval gevoelig voor bent.

Verdiep je voor je presentatie eens in welke mensen dit nou juist overkomt. Het zijn meestal mensen die hele hoge eisen stellen aan zichzelf.

Meer info mag per pb ;)