Geplaatst 
Begin september ben ik bij de huisarts geweest. Ik had een opgezwollen stuk in mijn nek. Ik had er geen last van en het was mij niet zo nodig opgevallen maar, mijn moeder wel. Mijn vader en broer hebben beide lymfeklier kanker gehad wat zichtbaar werd in de nek (papa non hodgekin, broertje van 18 jaar hodgkin ).
Hun waren toen beide al genezen. Uiteraard was mijn moeder toch in paniek en stuurde me direct naar de HA. Die heeft mij acuut doorgestuurd naar het ziekenhuis.
Daar kreeg ik de diagnose 'een ernstige hyperthyreoïdie'. Zo erg had hij nog nooit gezien. Hart klopte ook veel te snel en de schildklier was al 5 keer zo groot als bij een persoon met normale schildklier.
Gelijk aan de strumazol en 2 weken later met beta blokkers beginnen. De strumazol ging redelijk, enkel last van veel spierkrampen. De beta blokker kon ik niet verdragen en was ik binnen een uur helemaal van het padje af. Daar ben ik na een paar dagen ook weer mee gestopt.
Nu ben ik dus al een keer of 4 bij de arts geweest voor controle. Mijn waardes zakken wel maar niet snel genoeg voor 'hun' geduld. Ik zat op 42 en het mocht maar 12 zijn geloof ik. Mijn arts was 1 keer op vakantie en toen moest ik bij een vrouwelijke arts komen deze heeft me heel onbeschoft behandeld en zei dat ik mijn schildklier er direct uit moest laten halen. Ik slikte de pillen pas 3 weken dus daar wou ik nog lang niet over nadenken.
Om een lang verhaal kort te maken
Ik ben nu 2 maanden bezig, mevrouw de arts heeft haar ontslag gekregen maar mijn arts wou haar toch nog even snel om raad vragen. Ja hoor, kwam ze direct weer met die schildklier MOET eruit etc..
Mijn arts ging er langzaam ook in mee en heb gezegd dat ik zeker nog een maand wou proberen op de strumazol omdat de waardes geleidelijk bleven dalen.
Ik voelde me er niet goed bij en nu nog steeds niet! Toen heb ik geprobeerd hem dat duidelijk te maken. Hij zei om de andere arts af te schepen 'ik geef je nog die maand en dan gaan we opereren'.
Mijn waardes moesten toch eerst nog iets zakken om te zelfs maar te kunnen opereren. Ik zou als mijn schildklier eruit word gehaald anders een mega boost krijgen van schildklier hormoon en even helemaal op tilt kunnen slaan. Daarna zei hij bel vanavond nog maar even dan spreken we nog wel verder.
Dat heb ik dus niet gedaan
Hij heeft mij blijkbaar willen bellen maar ik was er niet.
Dat weet ik omdat ik een brief kreeg van de afdeling dat de dokter contact had willen opnemen maar dat ze niemand aan de lijn kregen. Of mijn gegevens nog wel klopte en ik contact wou opnemen...
Dat heb ik ook nog niet gedaan want ik heb het idee dat ze zich er makkelijk en snel vanaf willen maken.
Wat moet ik nu doen? Ik weet het even niet meer.
Waarom ik nog niet wil laten opereren is omdat er ook wat minpunten aan zitten.
- De uitbarsting van schildklier hormoon.
- Grote kans op trombose ( al 17 keer gehad) en dat is geen pretje.
- 5 dagen in het ziekenhuis blijven. ( heb 2 kleine ukkies van 7 maanden en 20 maanden)
- 2 japen van littekens op het aangezicht van de hals.
- Mijn leven lang medicijnen (schildklier hormoon) moeten slikken. Dit moet eerst ook nog goed ingesteld worden waar je van alle bij werkingen van krijgt.
Hoop dat er mensen zijn met ervaringen met een schildklier eruit laten halen. Zeker omdat het een hele grote is tussen de 120 en 150 gram en ook of er mensen zijn die ervaringen hebben met het behandelen met medicijnen.
Alvast bedankt voor het lezen van mijn lange verhaal!
Sorry voor de eventuele typ fouten of de warrige tekst. 
