Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Slina schreef:Huisarts zal niets voor je kunnen doen, hooguit doorsturen naar diëtist of psycholoog.
MarlindeRooz schreef:Gewoon doen!!! Desnoods iemand vragen je dwingen te bellen haha.
Niet eten is ook geen optie denk ik?
maar het lege gevoel wilt maar niet weg gaan. Heimdallr schreef:Ik weet het van de psycholoog nog net zo niet. ik praat niet makkelijk over wat er allemaal is gebeurd want meestal krijg ik gezeik dat ik het achter me moet laten. Maar hoe kan je iets achter je laten als je het bijna dagelijks ziet en het je toch super blij maakt? Ik probeer de mensen te vergeven die zo "naar" zijn geweest, maar op de een of andere manier kan ik het niet omdat het té pijnlijk is.
Heimdallr schreef:Ik wil het zo graag achter me laten maar elke keer weer word ik er aan herinnerd, het is alsof ik het niet mag vergeten ofzo. Het voelt zo enorm klote en de gedachte alleen al dat deze mensen zonder enige straf rondlopen en mogen doen en laten wat ze willen maakt me onderhand al gek.
En ik denk dat elke psycholoog toch hetzelfde gaat zeggen en me verteld dat ik het achter me moet laten. Ik werk zelf keihard aan mezelf en probeer het ze te vergeven, maar vergeten zal nooit lukken.
MarjanB schreef:Als een psycholoog alleen maar zegt dat je het achter je moet laten ipv met je gaat kijken waarom het je zoveel doet en dat een plaats geven is het geen goede psycholoog! Om dingen te kunnen verwerken, jezelf geen schuld te geven en om dingen een plek te geven moet je eerst weten waar iets is ontstaan en hoe en wat het met je gedaan heeft en wat dat voor een gevolgen heeft. Als je dat weet kan je er pas mee verder.
Dat kan maar als je je alleen een stok geeft om mee te slaan maar niet uitlegt hoe... Met andere woorden als jij niet weet waarom je assertiever zou moeten zijn kan je er ook niks mee. Heimdallr schreef:Ik weet het van de psycholoog nog net zo niet. ik praat niet makkelijk over wat er allemaal is gebeurd want meestal krijg ik gezeik dat ik het achter me moet laten.
Vreselijk, dat je zulke klungels nog steeds tegen kunt komen als onschuldig mens met problemen!
Citaat:Maar hoe kan je iets achter je laten als je het bijna dagelijks ziet en het je toch super blij maakt? Ik probeer de mensen te vergeven die zo "naar" zijn geweest, maar op de een of andere manier kan ik het niet omdat het té pijnlijk is.
Heimdallr schreef:Ik wil het zo graag achter me laten maar elke keer weer word ik er aan herinnerd, het is alsof ik het niet mag vergeten ofzo. Het voelt zo enorm klote en de gedachte alleen al dat deze mensen zonder enige straf rondlopen en mogen doen en laten wat ze willen maakt me onderhand al gek.
En ik denk dat elke psycholoog toch hetzelfde gaat zeggen en me verteld dat ik het achter me moet laten. Ik werk zelf keihard aan mezelf en probeer het ze te vergeven, maar vergeten zal nooit lukken.
