Ik moet even mijn verhaal kwijt.
Maandag breekt de dag aan dat mijn Opa en Oma, na jaren gelukkig samen zijn, uit elkaar moeten.
Waarom?
Mijn Oma heeft Alzheimer. Ze woont nog thuis bij mijn Opa. 's ochtends hebben ze zorg zodat ze uit bed geholpen en aangekleed wordt. Daarna gaat de zorg weg en doet Opa het alleen.
Het gaat alleen zo niet langer. Opa is op. Hij kampt zelf ook met lichamelijke klachten en kan Oma niet meer overal heen begeleiden.
Er is veel hulp vanuit de familie maar dat lost helaas niet alles op.
Nou is de knoop doorgehakt en gaat Oma maandag naar een verzorgingshuis.
Nou komt het erge, Opa mag niet mee.
Ik vind het zo oneerlijk. Hij is nog te goed voor een verzorgingshuis. Het breekt echt mijn hart om dit zo allemaal te zien gebeuren.
Natuurlijk mag hij op bezoek wanneer hij wil. Maar het idee dat ze nu uit elkaar gehaald worden vind ik zo erg.
We gaan er voor Oma een prettige plek van maken en goed voor Opa zorgen.
Maar wat is dit zwaar

