Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-10-14 23:22

Omgaan met kanker en alles eromheen in je directe omgeving..

Geplaatst door de TopicStarter : 13-10-14 23:22

Hi bokkers,

Moet dit gewoon even van me afschrijven. Vandaag te horen gekregen dat m'n oma slokdarmkanker heeft. Ze kan niet meer geopereerd worden omdat dat lichamelijk te zwaar voor haar is..
Meer weet ik nu nog niet, weet niet of ze er vroeg bij waren of niet. Er zit een tumor en die is kwaadaardig..

Wat nu? Chemo/bestralingen.. Pfff.
Ik vind dit zo..'raar'. Waar kan t ineens vandaan komen joh. K.tziekte...

Ik ben 21 en heb nog niemand in mijn omgeving verloren. De enige 'ervaring' die ik heb met de dood is van m'n konijntje en hond. Dat is ook kl.te, maar toch anders.. Ik weet dat het er een keer aan zit te komen. Ik heb alle 4 m'n opa's en oma's nog..

Voel me nu zo schuldig. Was ik maar vaker langs geweest en langer gebleven etc. En dan kom ik dalijk ineens vaker langs omdat ze ziek is? Is dat niet ontzettend stom?

Hoe gaan jullie er mee om als ik mag vragen...? Of is dat een stomme vraag..?

Kon er niet van slapen en moest t van me af schrijven...

**Geplaatst**: 13-10-14 23:27

Geplaatst: 13-10-14 23:27

Allereerst een hele dikke knuffel :(:)

Twee weken geleden heb ik ook te horen gekregen dat mijn oma (darm)kanker heeft. Onderzoeken zijn nu in volle gang. Zij woont in Limburg en ik in Utrecht, plus ik heb een hele drukke en onregelmatige baan. Ik heb haar de afgelopen jaren echt heel minimaal gezien (2x per jaar misschien), terwijl ik als kind zijnde er wel elke week te vinden was.
Ik bel haar nu wel en als het goed is ga ik binnenkort een weekend met mijn moeder mee richting Limburg om haar te bezoeken.

Ook ik ben nog niet iemand verloren die heel dichtbij stond. Ik hoop dat ik dat ook nog wel even uit kan stellen.

Het is niet stom dat je nu ineens vaker zou gaan. Ja, het had ook eerder gekund. Maar dat kun je niet meer terug draaien, dus juist nu wel langsgaan. Straks krijg je er alleen maar spijt van als je niet gaat, omdat je dacht dat het stom zou zijn.

Mijn PBbox staat open, maar ik hoop dat je hier ook goed je ei kwijt kunt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-10-14 23:33

Geplaatst door de TopicStarter : 13-10-14 23:33

Dreamy schreef:
Allereerst een hele dikke knuffel

Twee weken geleden heb ik ook te horen gekregen dat mijn oma (darm)kanker heeft. Onderzoeken zijn nu in volle gang. Zij woont in Limburg en ik in Utrecht, plus ik heb een hele drukke en onregelmatige baan. Ik heb haar de afgelopen jaren echt heel minimaal gezien (2x per jaar misschien), terwijl ik als kind zijnde er wel elke week te vinden was.
Ik bel haar nu wel en als het goed is ga ik binnenkort een weekend met mijn moeder mee richting Limburg om haar te bezoeken.

Ook ik ben nog niet iemand verloren die heel dichtbij stond. Ik hoop dat ik dat ook nog wel even uit kan stellen.

Het is niet stom dat je nu ineens vaker zou gaan. Ja, het had ook eerder gekund. Maar dat kun je niet meer terug draaien, dus juist nu wel langsgaan. Straks krijg je er alleen maar spijt van als je niet gaat, omdat je dacht dat het stom zou zijn.

Mijn PBbox staat open, maar ik hoop dat je hier ook goed je ei kwijt kunt.

Thanks voor je reactie! Jij ook veel sterkte :(:)

Is idd wel een goeie dat je de tijd niet terug kunt draaien. En er het 'beste' maar van te maken. Bij mij spookte t al langer door m'n hoofd om ze mee naar t strand te nemen (2,5u rijden). Had ik t maar eerder gedaan, misschien kan t nu niet meer..

Eerst kwamen we d'r elke zondag, al zie ik haar nogsteeds wel elke maand gok ik..

**Geplaatst**: 13-10-14 23:40

Re: Omgaan met kanker en alles eromheen in je directe omgeving..

Geplaatst: 13-10-14 23:40

Vreselijk en ik leef met je mee, helaas zitten wij nu bijna 2 jaar in deze ellendige medische molen en heel heel dicht bij.
2 jaar terug in november dat mijn hardwerkende stiefvader (waar we ook wonen en m'n moeder al jarennnn is getrouwd) alvleesklierkanker heeft met uitzaaiingen naar z'n lever. Er werd ons dat moment gezegd dat ie maximaal nog maar 6/12 weken te leven hadden en we blij moesten zijn als ie de feestdagen haalde (48 jaar is hij) wonderbaarlijk houd hij het nu bijna 2 jaar vol helaas gaat het nu erg snel en ben ik bang dat we snel afschijt van hem moet nemen. Helemaal vreselijk voor m'n 8 jarige broertje die straks opgroeit zonder zen papa.. Niks meer aan te doen het is wachten tot zijn lichaam er mee op houd

Ik kan nog wel urennnn typen, zodra ik morgen achter de pc zit zal ik wat uitgebreider zijn, gaat met telefoon beetje moeilijk.

**Geplaatst**: 13-10-14 23:43

Geplaatst: 13-10-14 23:43

Ik hoop dat je nog de kans krijgt om lekker met haar naar het strand te gaan.

Hoe oud is je oma, als ik vragen mag? En hoe is ze geestelijk en lichamelijk er aan toe?

Mijn oma is 74 en gaat nog als een tierelier, had wat last van buikpijn (2 jaar terug bloedingen van achteren toen ze op vakantie was, dokter naar laten kijken en die heeft het behandeld. De artsen zeggen nu dat dat al een teken moet zijn geweest voor de kanker. Ben zo boos dat ze niet is doorverwezen naar het ziekenhuis.)
Ze wilde eerst het ziekenhuisbezoek zelfs afzeggen, omdat het toch mee leek te vallen.
Toch gegaan en toen bleek het dus ook kanker te zijn..
Het is een rotziekte, het sluipt er gewoon in.

**Geplaatst**: 13-10-14 23:46

Geplaatst: 13-10-14 23:46

Ik heb al meer gezien op dat gebied dan me lief is helaas.
Ik kan je maar 1 goed bedoelde raad geven........pluk de dag!!
Haal alles wat er positief aan is er uit en geniet er van.
Klinkt nu misschien stom maar het zal je straks op de been houden.

Verder lopen die prcessen bij iedereen anders dus pin je niet vast op wat je allemaal leest ziet of hoort.
Je kan niet anders dan het over je heen laten komen en er voor zorgen dat je zelf geen steekjes laat liggen.
Als in je op komt op bezoek te gaan dan moet je dat ook echt doen.
Kijk dan naar de persoon en niet naar alle toeters en bellen er omheen zoals slangetjes en andere nare dingen. Ga je niet op bezoek omdat je het eng vind te zien dan krijg je daar later echt spijt van.
Beter even slikken en het positieve mee naar huis nemen dan spijt omdat je iets niet gedaan hebt.

Ik wens je veel sterkte daar......dikke knuf.

**Geplaatst**: 13-10-14 23:48

Geplaatst: 13-10-14 23:48

Maak er het beste van nu, als het nog gaat neem haar dan mee naar het strand desnoods in een rolstoel.
Tijd kun je indd niet meer teru draaien, maar je oma snapt ook zeker dat jij het druk hebt en een eigen leven hebt waardoor je niet meer zovaak kon komen.
Praat met haar erover en je zult zien dat ze je niets kwalijk neemt.

Ik ben 2 maanden geleden mijn moeder aan kanker verloren ze was pas 56.
Ik heb helaas nauwlijks nog met haar kunnen praten omdat ik haarzelf even de tijd wilde geven om het te verwerken helaas had ze die tijd niet eens meer.
Wij kregen vrijdags te horen dat ze alvlees klier, lever en nierkanker had al uitgezaaid. Dokters zeiden dat ze nog paar dagen, paar weken, paar maanden had.
Wij hebben het vrijdag tehoren gekregen en maandag morgen is ze al overleden

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-10-14 23:55

Re: Omgaan met kanker en alles eromheen in je directe omgeving..

Geplaatst door de TopicStarter : 13-10-14 23:55

Ahh pfff dat is echt heel erg snel! Gecondoleerd... :(:)

Vind t lastig via mobiel om op iedereen te reageren maar bedankt voor alle tips en adviezen enzo. Eerlijk gezegd weet ik niet precies hoe oud m'n oma is. Iniedergeval in de 80. Verder heeft ze veel last van astma en is veel aan t hoesten met kortademigheid. Dat ze niet stopt met praten helpt ook niet echt daarbij

verder is m'n opa, haar man, 100% doof en is t allemaal erg moeilijk dus daar in huis. Opa heeft laatste tijd last van hyperventilatie en dat komt nu ook weer naar boven. Ik heb ook hyperventilatie maar om dan uit te leggen dat er niks gebeurd of wat hij moet doen is natuurlijk erg lastig...

Nomineer dit bericht ×