Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-09-14 12:26

Wat is dat met mij?

Geplaatst door de TopicStarter : 19-09-14 12:26

Het begon 7 jaar geleden. Daar stond hij (G), vrolijk, aardig en tja, eigenlijk alles wat ik zocht in een man (behalve dat hij een stuk jonger had moeten zijn). Ik kende hem al langer van ziens (zijn werk maakt dat je regelmatig dezelfde mensen tegen komt) en heb altijd heel veel respect gehad voor de manier waarop hij zijn werk deed.

Ineens kwam hij tijdens zijn pauze naar mij gewandeld en we zijn aan de praat geraakt. Na een paar gesprekken wisselde we onze gegevens uit en ja hoor daar kwamen de vlinders. Dit bleek wederzijds te zijn, maar hij vond het leeftijdsverschil te groot om er echt voor te gaan.
Uiteindelijk zijn er wel meerdere passionele uitspattingen geweest.

Inmiddels 4 jaar geleden kwam ik er achter dat ik zwanger was. Tja er was maar 1 mogelijke vader in beeld en die had geen kinderwens meer. Daar stond ik dan. Ik besloot te zwijgen en hem zoveel mogelijk te ontlopen. In die tijd heb ik mijn ex leren kennen en mede daardoor hebben we elkaar ruim 3 jaar niet gezien/gesproken.

Tot G mij een berichtje stuurde op facebook met de vraag hoe het nu was met mij en of het klopte dat ik intussen een zoon had gehad. Daar kwamen de vlinders weer. Hoe fout het ook was, ik moest hem nog eens zien.

Nadat de relatie tussen mij en mijn ex gedaan was zijn G en ik weer naar elkaar toe gegroeid en tja van het 1 kwam terug het ander (ondanks wijze raad van enkele bokkers) De liefde was te groot van mijn kant.

Tot ik aan de praat raakte met F een collega van hem. Die zag mijn zoon en had meteen door wie de vader was. Zonder het zelf te beseffen heeft F mij volledig gebroken. De lieve vrijgezel G bleek al 16 jaar een relatie te hebben en een zoon van 14. Ik heb hierop meteen alles afgekapt met G, het had mij diep gekwetst.

Maar nu, een paar maanden verder. Ik heb nergens meer energie voor, nergens zin en leef eigenlijk alleen voor mijn zoon nog. Ik heb G intussen gedeblokkeerd overal en tja ik mis hem. Hoe hard ik ook mijn best doe om hem te haten, ik kan het niet, ik mis hem. Ondertussen is hij woedend om mijn reactie (hij weet niet dat ik weet van zijn relatie) en uit angst voor zijn reactie durf ik niet naar hem toe te stappen. Al zou hij alleen maar zeggen waarom hij al die tijd gelogen heeft, waarom hij al die valse beloftes heeft gedaan en waarom mijn zoon niet mag weten wie zijn vader is.

Ik heb eerder met een depressie gesukkelt en ik ben bang dat ik daar weer in terecht kom als er niet snel iets verandert aan mijn instelling. De dokter heeft mij er ook voor gewaarschuwd. Therapie volg ik al, maar dat heeft weinig invloed op deze kwestie.

Wellicht heeft iemand van jullie een tip? En respect trouwens voor het lezen. Verhaal is iets langer geworden dan voorzien.

**Geplaatst**: 19-09-14 12:28

Re: Wat is dat met mij?

Geplaatst: 19-09-14 12:28

Waarom niet gewoon eerlijk tegen hem zijn. En hem vertellen dat je weet dat hij nog een andere relatie heeft.

**Geplaatst**: 19-09-14 12:32

Geplaatst: 19-09-14 12:32

Geef het de tijd en probeer zo veel mogelijk dingen te ondernemen, iets doen versterkt piekergedrag en somberheid. Liefdesverdriet is een rouwproces en daar stap je niet zomaar even overheen.

Overigens heeft je zoon het recht om te weten wie zijn vader is, dus je zult nooit helemaal van hem af komen. Dat maakt het er ook niet makkelijker op. Misschien is het die verantwoordelijkheid (om openheid van zaken te geven jegens je zoon en G) die ook op je drukt.

**Geplaatst**: 19-09-14 12:33

Geplaatst: 19-09-14 12:33

Wat een lastige situatie.
Ik begrijp alleen niet waarom je de vader van je kind niet hebt verteld dat hij een kind heeft. Dat vind ik eigenlijk wel bijzonder..
Ik zou proberen open kaart te spelen, dan is het in ieder geval uitgesproken en lijkt het me voor jou ook makkelijker om stappen te zetten. Je kindje gaat ooit vragen krijgen over zijn vader en ik denk dat het dan alleen maar moeilijker wordt...

**Geplaatst**: 19-09-14 12:35

Re: Wat is dat met mij?

Geplaatst: 19-09-14 12:35

Waarom schrijf je hem geen brief? Wellicht valt er dan een last van je schouders, als je dit geheim niet voor jezelf hoeft te houden.

**Geplaatst**: 19-09-14 12:39

Geplaatst: 19-09-14 12:39

Ik hoop dat ik het verhaal snap, want tis wel een beetje ingewikkeld.

Hij heeft destijds de relatie verbroken omdat hij het leeftijdsverschil te groot vond?
En dáána bleek je zwanger?

Je zegt dat het weer opbloeide tussen jullie, maar waarom is het nu weer voorbij?... door zijn leugens?

Ondanks dat het wel een beetje ingewikkeld in elkaar zit vind ik het ook wel een beetje een "pot verwijt de ketel" verhaal. Jij beticht hem van leugens, maar jij bent ook verre van eerlijk geweest. Misschien heb je niet gelogen maar wel verzwegen dat er een kind van hem rond loopt. Dat vind ik nogal wat en ook tegenover je kind, die toch recht heeft om te weten wie zijn vader is.
Misschien reageert G wel heel anders dan je verwacht...En hij was er toch zelf bij toen het gebeurde?...dus jou de schuld geven kan niet (of je moet gelogen hebben dat je de pil gebruikte

)

Heeft hij overigens zelf ook niet gezien dat je zoon op hem lijkt?

Mijn advies zou zijn eens heel open en eerlijk met elkaar in gesprek gaan en niet alleen elkaar verwijten maken, want jullie zijn allebei niet zuiver geweest. Misschien kunnen jullie het gesprek voeren met een onafhankelijk iemand, een maatschappelijk werker ofzo of een kennis/vrienden die objectief naar deze kwestie kan kijken (van beide kanten).

SUCCES!!....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-09-14 12:44

Geplaatst door de TopicStarter : 19-09-14 12:44

G weet inmiddels wel enige tijd dat hij een zoon heeft bij mij, dat was misschien niet helemaal duidelijk. Hij heeft ook meermaals gevraagd hem een keer te mogen zien, maar telkens had hij wel weer een excuus om hem toch niet te hoeven zien.

Ik heb een paar keer op punt gestaan G te confronteren met de reden van mijn gedrag, maar indirect betrek ik F ook in de situatie dan en F en zijn vrouw zijn intussen goede vrienden geworden. Ik wil dus geen problemen veroorzaken tussen de collega's.

Ik weet het gewoon even niet meer. Tegenover de buitenwereld doe ik zo normaal mogelijk, ik gun het hem niet om te weten hoe ik mij nu voel.

@ Manubres, probleem was dat ik de pil wel pakte maar deze niet zwaar genoeg bleek te zijn.

**Geplaatst**: 19-09-14 12:57

Re: Wat is dat met mij?

Geplaatst: 19-09-14 12:57

Bespreek gewoon met hem dat je via via hebt gehoord en van zijn relatie en zijn kind.
Misschien is het helemaal niet waar, en probeert F gewoon te stoken.
Of was het een relatie die al lang ten einde is of waar geen warmte meer in zit.
Er zijn genoeg mensen die vriendschappelijk bij elkaar blijven tot de kinderen oud genoeg zijn.
Misschien heeft hij wel nog andere goede redenen om het (nog) niet te vertellen,
je hebt zelf toe toch ook niet verteld dat je zwanger was, toch als ik het goed heb begrepen?

Misschien zijn er misverstanden, die er helemaal niet hoeven te zijn, als je gewoon eerlijk en openhartig bent. Succes en veel wijsheid toegewenst.....

**Geplaatst**: 19-09-14 13:01

Geplaatst: 19-09-14 13:01

Het is dus best ingewikkeld...als hij weet dat hij een zoon heeft bij je...hem wil zien en (weer) zijn afspraken niet nakomt.

Blijf erbij dat samen praten met een onafhankelijke partij mij het beste lijkt.

En waarom mag hij niet weten hoe jij je voelt, is het zo'n sadist?...

**Geplaatst**: 19-09-14 13:30

Re: Wat is dat met mij?

Geplaatst: 19-09-14 13:30

Goed dat hij wel op de hoogte is, geeft dat iig geen gedoe meer.

Ik zou toch proberen in ieder geval je hart te luchten bij hem. Kan me voorstellen dat het uitspreken van bepaalde frustraties ook heel erg kan opluchten en het er voor zorgt dat je zelf ook weer wat verder kunt kijken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-09-14 15:53

Re: Wat is dat met mij?

Geplaatst door de TopicStarter : 19-09-14 15:53

Naar aanleiding van dit topic heb ik hem een uitgebreide mail gestuurd. De precieze reden staat er nog steeds niet bij maar heb op deze manier wel de deur op een kier gezet voor een gesprek.

Gezien zijn temperamentvolle Italiaanse karakter vrees ik dat hij mij nog een tijdje laat afzien. Vandaar dat ik hem eigenlijk niet wil laten weten hoe diep ik nu in de put zit. Op dit moment ben ik zeer kwetsbaar, zeker naar hem toe en daar weet hij handig gebruik van te maken (heeft hij in het verleden ook al gedaan)

Die relatie is helaas wel waar. Meerdere personen hebben dit onafhankelijk van elkaar bevestigd.

**Geplaatst**: 19-09-14 17:19

Re: Wat is dat met mij?

Geplaatst: 19-09-14 17:19

Waarom zeg je dat dan niet gewoon duidelijk?

Nomineer dit bericht ×