Geplaatst Ik was weer zwanger eindelijk het heeft even geduurd maar dan toch komt onze wens uit!
Omdat ik al 2 miskramen heb gehad mocht ik bij de eerste intake bij de verloskundige gelijk een echo!
12-8 was het zover eerst een gesprekje en dan maar snel kijken wij konden niet wachten om een hartje te zien!
En toen ging het echo apparaat erop en storte onze wereld in! In mijn baarmoeder was niks te zien op wat verdikt slijmvlies na! Gelijk contact opgenomen met het ziekenhuis en daar kon ik donderdag terecht!
2 dagen lang in spanning gezeten en toen mochten wij ons daar melden. Uitleg gegeven weer een echo en ook zij zagen niks. Bloedprikken om te kijken hoe hoog het hcg hormoon was. Nou die was 2800 hoog dus en er was zeker ergens een zwangerschap bezig maar waar wisten ze niet. Na 4 uur in het ziekenhuis te zijn geweest maar huis gegaan om de volgende ochtend weer bloed te prikken en om dan verder te kijken. Indien het daalde dan brak mijn lijf het zelf af en indien het steeg dan had ik een grote kans op een operatie!
Volgende ochtend weer bloedprikken weer wachten en toen het verlossende woord. Het is gestegen naar 3300. Duidelijk dus dat het vruchtje aan het doorgroeien was en waarschijnlijk in mijn eileider! Weer een echo weer wachten nog een dokter erbij. En toen werd duidelijke dat ik mocht blijven! Ik zou die middag geopereerd worden.
Op naar de afdeling infuus gekregen en maar wachten! Tussendoor even naar beneden om te roken en daarna weer wachten! Half 2 werd ik opgehaalden. Naar de ok te gaan! Om 2 uur werd ik onder narcose gebracht en om half 4 werd ik met pijn en kotsmisselijk wakker.
Het eerste wat ik vroeg aan de zuster was of ze mijn eileider hebben kunnen sparen! Niet dus! Sinds vorige week vrijdag ga ik verder met een grote kinderwens en 1 eileider!
Onze kansen zijn van 100% naar 80% gedaald. En het ging al zo makkelijk na de vorige miskraam NOT!
Nu een week later drie kleine sneetjes en een wat beurs gevoel! Werken zit er nogni erin. Mag 6 weken niet tillen en werk met zwaar lichamelijk gehandicapten! Mijn zoontje mag ik niet optillen maar hij helpt mama goed mee! Doet opeens veel meer zelf!
En nu is het tijd om het een plekje te gaan geven. Kindje nr 3 die wij verliezen
daarom dit topic om gewoon even mijn verhaal te doen! En wie weet zitten hier mensen die het ook hebben gehad?Dank je wel voor het lezen!
