Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

. Kan me wel voorstellen dat je ouders daar vreemd tegen aan kijken, vooral als je de oudste bent. Toen onze oudste voor het eerst met make-up op naar school ging keek ik heel vreemd op maar het hoort gewoon bij opgroeien en een volgende fase in je leven, je ouders moeten maar gewoon blij zijn met een zich normaal ontwikkeld kind.
Misschien handig om eens met je moeder over te praten? Zij heeft het immers van dichtbij meegemaakt (en dan begrijpt zij jou misschien wat beter, als je eens wat 'onredelijk' uit de hoek komt?)
Of dat ik me ineens druk ging maken om hoe ik eruit zag en hoe mijn vriendinnen mij zagen... Het hoort er echt bij, iedereen heeft het 
karuna schreef:Dat is gewoon de puberteit, heel normaal zolang je niet helemaal doorslaat naar een onmogelijke hysterische broeipuber.
En volwassen worden duurt gewoon lang en gaat in stukjes. Ik voel me met 46 zelfs soms niet eens volwassen nog. En als je volwassen bent stopt je leven niet dat scheelt weer.
(van een 'zeer volwassen' engels lerares die vandaag een harry potter shirt op school droeg
)
dat raar voelen gaat wel over 