Ik heb een ontzettend drukke stage en academiejaar achter de rug gehad, het afgelopen jaar zat vol deadlines die ik moest halen, extra studie uren die ik moest volgen en 101 verslagen die ik diende de typen over verschillende activiteiten die ik volbracht voor de hogeschool. Helaas heb ik door dit drukke jaar zes herexamens staan. En ineens is alle druk weg. Alle tijdsdruk, het stipt plannen, het door bochten wringen, het behalen van hoge punten, het moeite hebben met een gaatje vinden voor met een vriendin af te spreken. Alles is weg, ik heb tijd teveel en begon met piekeren, kreeg huilbuien, wraakgevoelens voor iedereen die me in de drukke periode iets gedaan had. Kortom, alles waar ik de tijd niet voor had om bij stil te staan, daar stond ik nu ineens bij stil. Eventjes naar de dokter geweest, die wist me sulpride (of dogmatil) 50mg voor te schrijven (lage dosis). De eerste dagen waren heerlijk, ik was kalm, rustig, deed mijn dingetje, en leerde rustig voor de herexamens. Nu 40 dagen verder werken de pilletjes nog steeds, maar komen de bijwerkingen. Ik begin gewicht aan te komen, ik heb geen zin meer om te leren, geen zin meer om paard te rijden, geen zin meer om ook maar iets te toen, en geen zin om niets te doen. Ik heb het idee dat ik terug wat ritme in mijn leven moet krijgen (zoals een studeer of werkritme) maar ik krijg het niet gedaan. Elke avond neem ik me voor om rond acht uur op te staan, een half uurtje te joggen, te douchen en dan lekker wat hoofdstukken te leren, maar elke ochtend duw ik de wekker (soms onbewust) af en slaap tot tien uur. Dan sta ik op en eet iets, kruip achter de pc tot een uur ‘s middags, eet opnieuw en ga terug achter de pc. Sommige dagen weet ik mezelf aan de boeken te zetten, maar meer niet dan wel. Ik heb 19 augustus mijn eerste herexamen en heb nu een drie vakken volledig af, en drie vakken in de helft. Maar ik kan me er niet toe krijgen die andere drie vakken af te maken, ik kan me er niet toe zetten om dat rondje te joggen, ik moet mezelf naar de fitness sleuren, ik moet mezelf verbieden zoetigheden te grijpen, ik moet mezelf verplichten te drinken. Je hoort het zelf wel, het leven lijkt een zware last en dat maak ik er zelf van. Als ik nou eens de moed had om mezelf bijeen te rapen en gewoon op te staan, mijn rondje te rennen en dan ook gewoon te leren, dan was dat al een hele oplossing. Maar dat gebeurt niet. Dus nu zoek ik tips (van lotgenoten) om aan de slag te kunnen, om mijn leven weer wat op de rails te krijgen en ‘to get oliebol done’ want ik krijg hier niks klaar en het stoort me enorm, ik ben geen actieve meid meer, ik zit uren en uren achter de pc, te zoeken achter iets en niets en krijg daardoor ook alleen maar meer last van mezelf. Ik heb ook een gesprek met een psycholoog op de planning staan voor degene die dat willen aanraden.

Bedankt voor het lezen, dit lucht al enorm op.
) 

Rationeel gezien weet je ongetwijfeld ook, dat dit soort vakken niet in 1 dag geleerd zijn. Je hebt niet voor niets zo'n lange periode om ze te leren. Zo te horen ben je opzich best ver (3 vakken af, 3 vakken half). Kun je het je veroorloven om een dag of 2 echt helemaal niets te doen qua leren? Even ook niet schuldig voelen en dan daarna er een paar dagen flink tegenaan?