Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-07-14 01:20

therapie...HELP!!

Geplaatst door de TopicStarter : 16-07-14 01:20

therapie..... bij het woord alleen al trap ik op de rem, gaan me haren rechtop staan en komen de meest hatelijke gedachten bij me op.
Er zijn veel mensen die mij adviseren om in therapie te gaan, want ik zou te veel mee hebben gemaakt voor mijn leeftijd en ook vinden zij dat ik hier onder lijdt zowel fysiek als mentaal. Nou heb ik al een aantal keer mijn goede wil laten zien en ben ik naar de maatschappelijke werker op school gegaan, ook ben ik (dan wel "verplicht" door mijn ouders) naar een persoon bij accare gegaan. Allenmaal 1 op 1 praat therapie. Alle keren (3 maatschappelijke werkes en 2 mederwerkers van accare) zijn mij bar en bar slecht bevallen. Mijn vertrouwen in de hulpverlening is ernstig geschonden. tot mijn moeder haar wanhoop.

toch ben ik wel benieuwd naar andere soorten therapie. en naar ervaringen met deze of andere therapieën. Misschien dat ik er dan tóch iets anders over ga denken. En ik dan toch besluit om in therapie gaan. hulp wil ik wel, maar praten met zon mannegie.... NO WAY!!

**Geplaatst**: 16-07-14 01:25

Geplaatst: 16-07-14 01:25

Ik heb op jouw leeftijd ook therapie gehad, beviel me ergens best goed.

Gewoon therapie, bij een therapeute, die gespecialiseerd is in 'mijn probleempje' en mijn leeftijdsklasse.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-07-14 01:50

Re: therapie...HELP!!

Geplaatst door de TopicStarter : 16-07-14 01:50

maar dan praat je weer.....
als iemand iets van je weet ben je kwetsbaar. nu kan je gaan beginnen over beroepsgeheim en dat soort dingen, maar heb uit ervaring dingen anders zijn gegaan dan het zou moeten. Zo heeft (klein dingetje) mijn moeder duidelijk vertelt dat de maatschappelijke werker niet naar mijn vader (waar ik woonde) moest bellen, ik heb ook aangegeven dat niet te doen. drie maal raden wat er die avond gebeurde..... telefoon gaat ik neem op , maatschappelijke werker aan de telefoon en hoppa, het is weer mis......

**Geplaatst**: 16-07-14 02:39

Re: therapie...HELP!!

Geplaatst: 16-07-14 02:39

Dat is meteen wel het verschil tussen maatschappelijk werker en een psycholoog.. maatschappelijk werker is er om je te helpen met problemen in maatschappij en daarbij dus om te helpen met de omgang van de mensen om je heen. Al snap ik niet waarom ze belt als duidelijk wordt gevraagd dit niet te doen. Een psycholoog zal niemand bellen/inlichten (tenzij je dingen verteld dingen te willen doen die jouzelf en/of anderen in gevaar kunnen brengen ). Deze is er om naar jou verhaal te luisteren en jou zo te sturen dat je dingen gaat verwerken. Zij heeft alleen met jou te maken en met niemand anders.

**Geplaatst**: 16-07-14 07:25

Geplaatst: 16-07-14 07:25

Therapie, wat voor therapie dan ook, heeft alleen maar zin als je zelf geholpen wilt worden. In therapie gaan is hard werken. Therapeuten kunnen naar je luisteren, je helpen een beter inzicht in jezelf te krijgen en je te helpen je denkpatronen te veranderen, zodat het leven voor jezelf fijner wordt en je beter leert omgaan met negatieve dingen in deze wereld.
Maar het is geen tovermiddel: je zal aan zelf moeten willen werken/trainen.

Niet veel anders dan een paard verzorgen en trainen: als het paard je niet vertrouwt en niet mee wil werken: wordt het heel lastig.

Tip; ga op zoek naar een fijne therapeut, waar jij vertrouwen in hebt en waar jij jezelf veilig genoeg voelt om je te laten helpen.

**Geplaatst**: 16-07-14 07:32

Geplaatst: 16-07-14 07:32

Mij is altijd geleerd: doe alles wat jezelf kan zelf en neem voor de rest de beste die je kan krijgen.

Dus opzoek naar iemand die gespecialiseerd is in jou probleem.

**Geplaatst**: 16-07-14 07:44

Geplaatst: 16-07-14 07:44

Ik heb particuliere hulp gehad van mijn 10de tm mijn 12de en vanaf mijn 18de tm mijn 20ste. Heerlijk vond ik het, toen ik jong was had ik speltherapie en toen ik ouder werd heb ik droomtherapie gehad.
Therapie heeft mij onwijs geholpen maar er zit wel een prijskaartje aan.

**Geplaatst**: 16-07-14 09:42

Geplaatst: 16-07-14 09:42

Misschien dat paardencoaching / therapie met paarden wat voor je is ?
Zowiezo is dat al niet één op één in een kantoortje maar in een buiten omgeving met paarden

En daar zijn meerdere vormen in, eigenlijk heeft iedere coach/therapeut zijn/haar eigen manier en specialisme. Maar overal werken paarden/natuur vaak drempelverlagend. Het paard oordeelt niet maar reageert wel op de mens.

Als je googled op paardencoaching of "persoonlijke ontwikkeling met paarden" kom je een hoop informatie tegen.

Maar .... zoals janouk ook al zegt, je moet het wel zelf willen

**Geplaatst**: 16-07-14 09:47

Re: therapie...HELP!!

Geplaatst: 16-07-14 09:47

Op mijn 18de heb ik in dagtherapie gezeten, drie dagen in de week. Erg zwaar, maar heeft me zoveel geholpen om duidelijk te maken hoe ik in het leven sta. Geholpen dingen te accepteren en te verwerken, was het wel waard.
Nadeel daarnaast heb je echt nergens meer zin in! je bent drie dagen onder de pannen, wat al zwaar is!
En je moet ervoor in aanmerking komen natuurlijk, maar volgens mij vraagt dat niet veel. Ik ben verplicht opgenomen daar, dus ik weet niet hoe je er vrijwillig zeg maar inkomt. Maar dat kan wel.

**Geplaatst**: 16-07-14 09:48

Geplaatst: 16-07-14 09:48

jetm schreef:
Misschien dat paardencoaching / therapie met paarden wat voor je is ?
Zowiezo is dat al niet één op één in een kantoortje maar in een buiten omgeving met paarden

En daar zijn meerdere vormen in, eigenlijk heeft iedere coach/therapeut zijn/haar eigen manier en specialisme. Maar overal werken paarden/natuur vaak drempelverlagend. Het paard oordeelt niet maar reageert wel op de mens.

Als je googled op paardencoaching of "persoonlijke ontwikkeling met paarden" kom je een hoop informatie tegen.

Maar .... zoals janouk ook al zegt, je moet het wel zelf willen

Dit is inderdaad heel bijzonder om te doen, een paard kan zo mooi spiegelen.

Of bijvoorbeeld een haptonoom, iemand die werkt met lichaamscontact.

Ik weet natuurlijk niet wat je hebt meegemaakt, maar er bestaat veel in Nederland.

Als je eens wil praten, via chat of mail, ik ken je niet, dus kan makkelijker zijn!
Mijn pb staat voor je open.

**Geplaatst**: 16-07-14 11:14

Geplaatst: 16-07-14 11:14

Het ligt er helemaal aan waar je tegen aan loopt, ik hrb in het verleden een half jaar heel intensief met mezelf aan de klus geweest bij de ggz.
Gesprekken met een psycholoog, verschillende groepstherapieen , een extra training.
Ja het is veel praten, ja anderen weten dan dingen van je, maar ik ga er van uit dat dat juist een deel van het probleem is. Het niet vertrouwen, niet jezelf durven laten zien en niet durven delen.
Bij de juiste therapeuten kun je hier echt wat mee, mijn psycholoog, bewegingstherapeut en crea peut waren echt geweldig en ik heb echt heel veel een plaatsje geleerd te geven en los te laten terwijl ik voorheen niets durfde te delen, te laten zien etc , juist omdat idd alles wat ze van je weten tegen je gebruikt kan worden( voor je gevoel)
En vedriet of pijn laten zien een teken van zwakte zou zijn... maar daardoor blijf je wel rondlopen met een pakket baggage waar je niets mee kunt en je eigenlijk alleen maar in de weg zit.
Ik heb indertijd een doorverwijzing gehaald bij de HA en ben gewoon naar de ggz gegaan waar ik gewoon echt op de goede plek terecht kwam.
Alles gebeurde op mijn initiatief, niemand werd ergens van op de hoogte gesteld tenzij ik dat zelf deed

**Geplaatst**: 16-07-14 11:18

Geplaatst: 16-07-14 11:18

Vraag 1 is; Wil jij dit? Of moet je van je ouders/omgeving en ga je tegen je zin?
Want als dat laatste het geval is en je daar alleen maar defensief zit omdat het toch 'onzin' is (of wat je gedachte erbij dan ook is) dan gaat het ook geen zin hebben vermoedelijk.

**Geplaatst**: 16-07-14 11:20

Re: therapie...HELP!!

Geplaatst: 16-07-14 11:20

Dat is idd wel de hoofdvoorwaarde... Wil je of moet je... Als je niet wil, houd het voor hulpverleners al snel op

**Geplaatst**: 16-07-14 11:25

Geplaatst: 16-07-14 11:25

Jolliej schreef:
Op mijn 18de heb ik in dagtherapie gezeten, drie dagen in de week. Erg zwaar, maar heeft me zoveel geholpen om duidelijk te maken hoe ik in het leven sta. Geholpen dingen te accepteren en te verwerken, was het wel waard.
Nadeel daarnaast heb je echt nergens meer zin in! je bent drie dagen onder de pannen, wat al zwaar is!
En je moet ervoor in aanmerking komen natuurlijk, maar volgens mij vraagt dat niet veel. Ik ben verplicht opgenomen daar, dus ik weet niet hoe je er vrijwillig zeg maar inkomt. Maar dat kan wel.

Dit heb ik ook gehad, bij ons heette dat deeltijd therapie.
Je begint smorgens met de dagopening, dan krijg je daarna bijvoorbeeld beeldende therapie, assertiviteit training, muziek, pmt (psychisch motorische therapie) muziek, weekplanning enz. enz.
Dit is ontzettend intensief maar het heeft mij wel heel veel geholpen, en dan is dat 50% de therapie en 50% door dat ik een jaar lang met mensen in een groep zat met vergelijkbare problemen en dat niemand je gek of raar vond en dat je goed met elkaar kon praten.

Ik ben als kind ook bij verschillende maatschappelijk werksters geweest en ik had daar echt helemaal niks aan... de deeltijd therapie heeft mij echt geholpen.

Sterkte!

**Geplaatst**: 16-07-14 11:28

Geplaatst: 16-07-14 11:28

Waarom gaan toch bij het woord therapie bij veel mensen de haren overeind staan?
Zoals gips is voor een gebroken been kan therapie zijn voor psychische problemen Ik weet niet of ik zonder therapie nog hier had gezeten.
Ik ben 2 keer opgenomen geweest en 14 weken dagtherapie gehad (5 dagen per week),vooral de groepstherapieën heb ik veel aan gehad.

**Geplaatst**: 16-07-14 11:33

Re: therapie...HELP!!

Geplaatst: 16-07-14 11:33

Een maatschappelijk werker is ook geen goede therapeut. Een normale therapeut gaat geen dingen doen die niet mogen van jou. Als jij bij een therapeut zegt dat je niet wilt dat ze je vader belt dan gaat ze niet bellen, klaar.

Maatschappelijk werkers heb ik sowieso niet veel goeds over gehoord.

**Geplaatst**: 16-07-14 11:56

Geplaatst: 16-07-14 11:56

Inderdaad xSlvna, je kan net zo goed een praatje maken met je buurvrouw, heb je misschien nog meer aan.
Je kan het natuurlijk treffen maar ik heb er als kind meerdere gehad en allemaal waren het prutsers.

**Geplaatst**: 16-07-14 12:07

Geplaatst: 16-07-14 12:07

xSlvna schreef:
Een maatschappelijk werker is ook geen goede therapeut. Een normale therapeut gaat geen dingen doen die niet mogen van jou. Als jij bij een therapeut zegt dat je niet wilt dat ze je vader belt dan gaat ze niet bellen, klaar.

Bij minderjarigen ligt dat niet zo zwart-wit (google maar eens op beroepsgeheim en minderjarig)
Of het "netjes" is, en in dit geval van TS "toegestaan" is een ander verhaal ...

**Geplaatst**: 16-07-14 14:41

Geplaatst: 16-07-14 14:41

forest11 schreef:
Er zijn veel mensen die mij adviseren om in therapie te gaan, want ik zou te veel mee hebben gemaakt voor mijn leeftijd en ook vinden zij dat ik hier onder lijdt zowel fysiek als mentaal.

......okee - dit vindt "men".
Maar grof gezegd is dat totaal onbelangrijk.
Aan de orde voor therapie is, wat jij vindt en voelt en wat de peut vindt en voelt.
.....zo is er een "valkuil" dat een heel gezin om wat voor reden dan ook kan vinden, dat iedereen volstrekt normaal is - en dat een enkel gezinslid 'raar doet' en dus hulp nodig heeft.
(Het riagg deed in vroeger tijden altijd een of meer gesprekken met het hele gezin, om te achterhalen of dat speelt.)

Citaat:
Alle keren (3 maatschappelijke werkes en 2 mederwerkers van accare) zijn mij bar en bar slecht bevallen. Mijn vertrouwen in de hulpverlening is ernstig geschonden.

Nou zijn sommige dingen ingewikkeld als je nog niet meerderjarig bent, je gesprekspartner heeft dan juridisch met beide ouders van doen.
Maar zodra er afspraken over vertrouwelijkheid zijn geschonden, is het aan de orde om een klacht in te dienen.

Citaat:
Tot mijn moeder haar wanhoop.

rot voor haar, daar niet van - maar i wezen haar probleem.

Citaat:
hulp wil ik wel, maar praten met zon mannegie.... NO WAY!!

de manier om een therapie te laten slagen: wees eigenwijs!
Denk en voel: wat wil je, wat is voor jou belangrijk, wat moet je gesprekspartner snappen, etc etc etc.
Op basis daarvan maak JIJ een keuze/ voel je of het 'klikt'.
En sommige technieken (hypnose, emdr bijvoorbeeld) geven iets wat een gewoon gesprek niet kan geven.

**Geplaatst**: 16-07-14 14:52

Geplaatst: 16-07-14 14:52

forest11 schreef:
maar dan praat je weer.....
als iemand iets van je weet ben je kwetsbaar.
..

Ja, dat is de nuchtere waarheid.
Mijn stelregel luidt dan ook dat mensen die ik niet vertrouw, zo weinig mogelijk over mij horen te weten.

Maar bemoeit je vader zich met alle telefoontjes die voor jou binnenkomen?
(Jij nam op, dus je had in principe de boel verborgen kunnen houden. Hoe wenselijk dat is, je woont bij hem in huis, is een andere vraag. )

**Geplaatst**: 16-07-14 14:59

Re: therapie...HELP!!

Geplaatst: 16-07-14 14:59

Ik heb op mijn 16e zelfs 7 maanden intern gezeten. Officieel heette het psychiatrisch ziekenhuis. Leek meer een bungalowpark btw :')

.

Dit omdat ik totaal niet met een aantal dingen uit de jaren daarvoor om kon gaan. 2x dezelfde traumatische ervaring gehad en kon dit totaal niet plaatsen. Hierdoor ging het op school en thuis bar en bar slecht. Jeugdzorg gehad vanaf mijn 12e en op mijn 16e mocht ik eindelijk intern! Iets wat ik absoluut niet wilde op dat moment.

Maar nu.... Ik zeg nog steeds, als ik daar niet geweest was, was ik nu totaal niet de persoon geweest die ik nu ben! Lees: Vrolijk, positief en vooral mezelf!

Therapie is zo slecht nog niet. Al is het de kunst om de juiste persoon en de juiste therapie te vinden!

Ik heb bijvoorbeeld voor mezelf muziektherapie gehad. En met mijn ouders creatieve therapie.. Samen knutselen en tijdens het knutselen praat je over dingen!

**Geplaatst**: 16-07-14 16:13

Re: therapie...HELP!!

Geplaatst: 16-07-14 16:13

Als je er zelf niet voor open staat, werkt 9/10 keer therapie niet. Over wat voor therapie je het dan ook over hebt.. Als je je zelf niet inzet dan werkt het natuurlijk ook niet goed.

Misschien als je het minder met praten hebt zou je eventueel naar creatieve/beeldende therapie kijken. Dan gaat het meer over non-verbale expressie van je gevoel. Maar ook daar geld, je moet je wel echt inzetten. Verder; natuurlijk is over je gevoel praten niet leuk, maar als je ECHT geholpen wilt worden moet je soms dingen van je af zetten en gewoon verstand op 0 over dat je er geen zin in hebt. Je moet gewoon de juiste persoon vinden om het mee te kunnen delen. Dit hoeft natuurlijk niet altijd een gediplomeerde psycholoog o.i.d. zijn. Als je liever met een leraar of andere volwassene wilt praten kan dit ook prima toch? Zolang jij zelf eens bent met hoe je geholpen wordt.

**Geplaatst**: 16-07-14 16:42

Re: therapie...HELP!!

Geplaatst: 16-07-14 16:42

Er zijn een paar regels die ervoor zorgen dat therapie gaat werken:
1. Je moet het zelf willen of iig zelf er het nut van inzien. Zonder de bereidheid om aan jezelf te werken, is het pure tijdverspilling.
2. Je moet een therapievorm vinden die bij je past.
3. Vind een therapeut die je kan vertrouwen, wat goed voelt.
Nr 2 en 3 zijn in de praktijk het allermoeilijkst, soms lijkt het zelfs onmogelijk. Maar besef je goed, je huidige ervaringen zeggen niks over andere mogelijkheden. Er zijn vreselijk veel soorten therapie en therapeuten en voor ieder is er iemand/iets wat bij je past. Jammergenoeg wordt je standaard naar de grootste idioten gestuurd die vaak niet verder komen dan helpen bij een dipje of een scheet die dwars zit. Als je problemen wat dieper gaan, moet je verder kijken dan een standaard hulpverlener. Zoek meer gericht op jouw problemen, dan is de kans van slagen al veel groter. Het ggz is ook zoiets leuks, heb er weinig goede ervaringen over gehoord en zelf geef ik ze geeneens een kans meer.

Wat voor mafketels ik wel niet voor me heb gehad.... Als een zombie, zwaar depressief, doodleuk antwoorden dat het prima met je gaat en die dodo voor me lachte en vond dat toch oh zo fijn voor me. Of de dame die letterlijk zei: "goh, ik weet het zelf ook niet zo goed meer, je bent wel een moeilijk geval". Zo kan ik er nog een handvol opnoemen. Maar aan de andere kant heb ik ook mensen ontmoet die mij konden begrijpen met 1 blik, of me wisten te raken met een eenvoudige opmerking. Het zijn soms net mensen!

Inmiddels loop ik al 14 jaar in dit circuit rond en heb dus wel het nodige aan ervaring. Sommige therapieen waren levensreddend en sommigen pure tijdsverspilling. Maar het belangrijkste wat ik geleerd heb hieraan, is dus dat je echt voor jezelf op moet komen. Werkt het niet of bevalt het niet? Bespreek het eerst en als dat niet werkt, heel erg snel een andere vorm of peut opzoeken. Als ik het had opgegeven na een paar slechte ervaringen, dan had ik hier dus echt niet meer gezeten. Ik ben dus blij dat ik heb doorgezet, ook al was het soms een wanhopige strijd TEGEN de hulpverleners.... Ik was bij eentje echt opgegeven en de volgende waar ik belandde vond mij juist een vrij standaard geval (ok wel van ingewikkelde problematiek, maar er was niks extreem raar aan mij ofzo). Zoveel kan het dus verschillen!
Oh en maatschappelijk werkers vind ik per definitie niet geschikt voor echt psychische problematiek, die zijn nuttiger voor praktische zaken, meer een simpele vorm van coaching.

Dan nog als laatste een motto wat ik zelf gebruik: veel weerstand voelen is juist een reden om het WEL te doen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-07-14 17:32

Geplaatst door de TopicStarter : 16-07-14 17:32

jetm schreef:
Misschien dat paardencoaching / therapie met paarden wat voor je is ?
Zowiezo is dat al niet één op één in een kantoortje maar in een buiten omgeving met paarden

En daar zijn meerdere vormen in, eigenlijk heeft iedere coach/therapeut zijn/haar eigen manier en specialisme. Maar overal werken paarden/natuur vaak drempelverlagend. Het paard oordeelt niet maar reageert wel op de mens.

Als je googled op paardencoaching of "persoonlijke ontwikkeling met paarden" kom je een hoop informatie tegen.

Maar .... zoals janouk ook al zegt, je moet het wel zelf willen

dat lijkt me wel gaaf

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-07-14 17:35

Geplaatst door de TopicStarter : 16-07-14 17:35

[/quote] Dit is inderdaad heel bijzonder om te doen, een paard kan zo mooi spiegelen.

Of bijvoorbeeld een haptonoom, iemand die werkt met lichaamscontact.

Ik weet natuurlijk niet wat je hebt meegemaakt, maar er bestaat veel in Nederland.

Als je eens wil praten, via chat of mail, ik ken je niet, dus kan makkelijker zijn!
Mijn pb staat voor je open.[/quote]

dat vind ik lief

Nomineer dit bericht ×