Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-07-14 10:35

Omgaan met perfectionisme..

Geplaatst door de TopicStarter : 14-07-14 10:35

Hoe doe je dat? -O-

En dan bedoel ik niet het soort perfectionisme wat bijna iedereen meent te hebben, zo van "ja, ik ben echt perfectionistisch want ik lever graag goed werk af," maar het gevoel dat je zelden tevreden bent met je werk, heel gevoelig bent voor kritiek, altijd verbeterpunten blijft zien. Ik heb net het cijfer voor mijn masterscriptie binnen gekregen. Een 8,5. Dat je denkt, goh, goed cijfer, daar mag je trots op zijn! Maar dat ben ik niet. Mijn eerste gedachte was: nou, dat had ik beter moeten doen. En eigenlijk maakt dat me heel verdrietig, dat ik niet eens blij kan zijn met zo'n goed cijfer. En, erger nog, ik durf het bijna niet aan anderen te vertellen omdat ik denk dat zij óók teleurgesteld gaan zijn. Ik vind het zelfs moeilijk om hier op te schrijven. Ik schaam me er verdorie bijna voor, dat is toch belachelijk?

Ik heb hier trouwens al heel lang last van, sinds de basisschool. Ik weet ook waar het vandaan komt maar ja, daarmee is het nog niet opgelost. En mezelf vertellen dat niemand perfect is en dat het heus goed genoeg is, dat werkt niet. Dat heb ik al wel geprobeerd. Maar op deze manier zit ik mezelf wel echt in de weg, en ik ben bang dat ik hier straks ook keihard tegenaan ga lopen als ik ga werken. Ik wil gewoon blij kunnen zijn met dit soort goede resultaten, in plaats van altijd het uiterste van mezelf te verwachten..

**Geplaatst**: 14-07-14 10:38

Geplaatst: 14-07-14 10:38

Heel herkenbaar. Ik heb dit met andere punten in het leven, maar kan eigenlijk nergens écht van genieten en ben altijd bang voor kritiek en mensen teleurstellen.
Ik lees dus even mee.

**Geplaatst**: 14-07-14 10:43

Re: Omgaan met perfectionisme..

Geplaatst: 14-07-14 10:43

Misschien ben je een hoogsensitief persoon (HSP). Google hier eens op

**Geplaatst**: 14-07-14 10:45

Geplaatst: 14-07-14 10:45

Deels ook met perfectionisme te maken, ik MOET controle hebben.
Zo moeilijk om het los te laten.
Het gaat steeds beter, ik werd er gewoon ongelukkig van om mijzelf zó druk te maken om (eigenlijk) onbelangrijke dingen.
Enorm veel stress in mijn lijf.
Steeds meer beseffen; het hoeft niet perfect.

**Geplaatst**: 14-07-14 10:57

Re: Omgaan met perfectionisme..

Geplaatst: 14-07-14 10:57

Een 8.5. Zo wat een prachtige score. Ergens besef je wel degelijk dat zo'n score echt heel goed is. Zit er misschien wat anders in de weg als het perfect willen zijn? Ik lees uit je OP dat je bang bent om anderen teleur te stellen. Dat je anderen niet goed over je punt durft vertellen. Waar ben je bang voor? Kritiek of teleurstelling bij anderen? Leg je de lat bij jezelf zo hoog om anderen te plezieren? Dat andere mensen trots op je kunnen zijn? Dat heeft namelijk ook een naam. People pleaser. Uit je OP haal ik uit dat je zelf heel goed weet dat een 8.5 heel goed is, maar dat je er zelf niet blij mee kunt zijn uit angst voor de reactie van andere mensen?
Ik vind je score in ieder geval echt heel mooi en zeg daarom:
Proficiat met je mooie score.

**Geplaatst**: 14-07-14 10:58

Geplaatst: 14-07-14 10:58

Ten eerste: gefeliciteerd met het afronden van je scriptie - en ik vind het keurig cijfer!

Maar idd: verdrietig, dat je dat dus anders voelt!
Er is zogezegd geen hele scherpe lijn tussen denken en voelen en deze gedachte 'ik had het beter moeten doen' is fel realistisch. Niet de uitkomst van een nuchtere rationele afweging - het is eerder wat pestkoppen zeggen.

Mijn tip is doorgaans vervat in de licht cynische uitspraak: ga hier niet mee om, er is leuker gezelschap.
Draai "gedachten"/ gevoelens die jou verdrietig maken 'gewoon' de nek om. Voor dat de oorzaak hiervan nog langer jouw leven vergalt.
De manier om dit soort ellende de nek om te draaien heet emdr. Je hoeft niet een hele molen door, voor boffers geldt dat je in twee of drie afspraken weer klaar bent.

**Geplaatst**: 14-07-14 11:03

Re: Omgaan met perfectionisme..

Geplaatst: 14-07-14 11:03

Janneke, mag ik jou iets vragen over EMDR? Ik heb begrepen dat dit een techniek is om heel specifiek met 1 trauma om te gaan/gedachten rondom zo'n trauma opnieuw om te leiden waardoor het negatieve wegvalt. Hoe kan zo'n specifieke techniek toegepast worden op zoiets ruims als de situatie van TS aan te pakken?

**Geplaatst**: 14-07-14 11:11

Geplaatst: 14-07-14 11:11

....deze misvatting speelt wel vaker.
Emdr werkt uitstekend bij trauma, dat wel. Zelfs bij complex trauma.

Maar van origine is het ontwikkeld door een vrouw die nadat ze bestraald was en alles ivm borstkanker, op zoek ging naar 'manieren om minder stress te ervaren'.

Opgejut, dan wel verdrietig worden door nare gevoelens/"gedachten" die lijken op wat pestkoppen zeggen valt binnen de oudste doelstelling van emdr.

Laatst bijgewerkt door Janneke2 op 14-07-14 11:13, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 14-07-14 11:11

Geplaatst: 14-07-14 11:11

_Mikey_ schreef:
Janneke, mag ik jou iets vragen over EMDR? Ik heb begrepen dat dit een techniek is om heel specifiek met 1 trauma om te gaan/gedachten rondom zo'n trauma opnieuw om te leiden waardoor het negatieve wegvalt. Hoe kan zo'n specifieke techniek toegepast worden op zoiets ruims als de situatie van TS aan te pakken?

Ik heb ook EMDR gehad en het richt zich echt niet op 1 trauma hoor

Ze hebben bij mij een periode van 9 jaar behandeld.

**Geplaatst**: 14-07-14 11:18

Re: Omgaan met perfectionisme..

Geplaatst: 14-07-14 11:18

Ik ben een perfectionist met enorme faalangst. Het komt er dan ook vaak op neer dat ik het gewoon op geef om maar niet te proberen en in mijn eigen ogen te falen. Falen is nogal makkelijk als je zulke hoge standaarden hebt helaas. Ik lees even mee hier, misschien heb ik er nog wat aan

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-07-14 11:19

Geplaatst door de TopicStarter : 14-07-14 11:19

Git: nee, ik ben er zelf ook echt niet tevreden mee. Daarom vind ik het ook lastig aan anderen te vertellen, ik projecteer mijn eigen teleurstelling op hen. Ik weet dat ik het een goed cijfer zou moeten vinden, dat andere mensen er ontzettend blij mee zouden zijn, maar zelf kan ik wel janken van frustratie.

Janneke: 'gewoon' de nek omdraaien, tsja, als ik wist hoe ik dát kon doen had ik 't wel gedaan

Overigens heb ik een tijdje therapie gehad waarin dit ook aan bod kwam, en dat team kon me hier ook niet verder in helpen. Het is trouwens niet eens echt een 'pestkoppen'-gedachte die ik heb. Er schuilt geen venijn achter, maar absurd hoge verwachtingen. Waar ik, helaas zou ik bijna zeggen, meestal ook nog aan kan voldoen. Ik heb altijd hoge scores gehaald, ben altijd bovengemiddeld goed geweest in zowel school als sport. En dus 'moet' ik dat ook laten zien - ik kán heel goed dus móet ik ook altijd heel goed. Want niet het uiterste uit jezelf halen, dat is verkeerd, dat hoort niet.

Dat betekent niet dat het nooit goed is: voor mijn bachelorscriptie had ik een 9 en daar was ik wel ontzettend blij mee, omdat het een hoger cijfer was dan ik verwachtte. Maar nu vond ik dat ik dat niveau toch minstens moest evenaren, en dat is me niet gelukt. Dus heb ik gefaald.

**Geplaatst**: 14-07-14 11:25

Re: Omgaan met perfectionisme..

Geplaatst: 14-07-14 11:25

Ga gewoon eens met een psycholoog praten....
Heeft mij iig heel erg geholpen.. Combi van perfectionisme / faalangst

**Geplaatst**: 14-07-14 11:28

Geplaatst: 14-07-14 11:28

Hmm, niet per se eenvoudig. Het eerste is dat je jezelf niet nog een extra laag schuldgevoel moet aanpraten omdat je vindt dat je er tevreden over zou moeten zijn terwijl je dat niet zo voelt. Levert helemaal niks op, dus begin met gewoon aanvaarden: ok, ik heb blijkbaar de neiging om me daar erg onzeker over te voelen.' Dat is (voor nu) helemaal prima. Het is jouw cijfer, het zijn jouw emoties, ze zijn er en ze mogen er zijn. Je bent niemand anders verantwoording schuldig over hoe jij je voelt, hoe irreeel die gevoelens ook lijken.

Stap twee kan zijn dat je eens bekijkt of je dergelijke gevoelens altijd hebt, of alleen in bepaalde situaties. Zo weet ik dat ik in elk geval niet trots ben op prestaties als ik het idee heb dat ik er 'teveel' in geinvesteerd heb. Na mijn bachelorscriptie was ik het alleen maar zat, ik heb dat met de tong op mijn knieen gehaald, en ik kon er dan ook niet positief tegenover staan. Het cijfer was dan ook zowel te laag als te hoog - ik had hoger gewild maar wat ik ook kreeg, het voelde niet verdiend, en uiteindelijk was ik boos omdat de opdracht voor mij net wat te hoog gegrepen was, en was ik bovendien gewoon moe.
Dat kan wellicht helpen om meer te begrijpen waarom je niet tevreden bent, en of je wel geholpen zou zijn met een hoger cijfer, en wat het precies is waar je onzeker over bent.

Ook kan het helpen om te kijken naar hoe dat verder gaat. Bij mij nam de frustratie over de bachelorscriptie af, en kan ik makkelijker naar voren halen over welke dingen die ik geleerd heb tijdens mijn opleiding waar ik wel trots op ben, waarvan ik merk dat het mij iets heeft gebracht. Laat los waar je niks aan hebt en neem de mooie dingen mee. Tijd helpt

En als je dat een paar keer mee hebt gemaakt, kun je daar ook meer op vertrouwen. 'Ok, ik weet dat ik me nu onzeker voel en niet tevreden ben, maar dat geeft niet, want over een jaar kijk ik er heel anders tegenaan.'

En verder is het niet gek om jezelf te oefenen in het trekken van de streep. "Ik weet dat het niet perfect is, maar ik maak nu de bewuste keuze om het ook niet perfecter dan dit te doen." Oefening baart kunst daarin

Dat is echt het niet het magische recept voor de oplossing, maar het kan wel helpen eea hanteerbaarder te maken.

**Geplaatst**: 14-07-14 11:32

Re: Omgaan met perfectionisme..

Geplaatst: 14-07-14 11:32

Ik lees ook even mee. Heb precies hetzelfde als hier wordt gezegd. mijn lat ligt erg hoog dus falen is makkelijk. Heb enorme faalangst en ben, ookal is het resultaat super, toch nooit tevreden. Kan er nooit van genieten. Zelfvertrouwen is lastig en verder is het lastig bij sollicitaties e.d. omdat ik mezelf eigenlijk nergens goed in vind... Al hoor ik uit mijn omgeving soms heel andere verhalen

**Geplaatst**: 14-07-14 11:32

Geplaatst: 14-07-14 11:32

Ik lees even mee, zelf heb ik ook onwijs hoge verwachtingen van mij zelf en als het niet lukt dan voel ik me heel slecht en als het wel leuk allemaal kan ik er eigenlijk ook helemaal niet van genieten.

Wat ik ook wil zeggen is, mijn complimenten van je hoge cijfers! Een 9 en een 8.5 is onwijs knap!
Wat voor cijfer verwachtte je van je masterscriptie?

**Geplaatst**: 14-07-14 11:39

Geplaatst: 14-07-14 11:39

Emdr helpt niet iedereen , echt niet
Let op dat je met op deze manier bezig zijn niet regelrecht een burnout in rent .
Als je zelfs niet meer blij wordt van je eigen perfectionisme dan brengt alle uitsloverij je ook niets meer en dat zou het eigenlijk wel moeten doen . Dan kun je nog harder gaan werken maar w.s. is een 10 dan alleen goed genoeg en die ga je niet krijgen w.s. . Hoeft ook helemaal niet maar ja dat denk ik dan weer. Relax en werk hard maar zorg eerst dat je ook weer kunt genieten . Want daar gaat het toch om in het leven. Je moet weer tevreden kunnen zijn .

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-07-14 11:41

Geplaatst door de TopicStarter : 14-07-14 11:41

Ik wilde minimaal een 9 voor deze scriptie. Dan was ik tevreden geweest, en eigenlijk pas écht blij met een 9,5. En ja, ik besef heus wel hoe onrealistisch dat is..
Ik heb het niet alleen met dit soort situaties, trouwens. Ook in een sociale context ben ik enorm faalangstig en zelfkritisch, en ik heb in het algemeen enorme controledrang. Onzeker ben ik dan weer niet, ik weet prima waar mijn talenten liggen en durf die ook te benoemen. Maar ik verwacht wel dat ik op die vlakken altijd uitzonderlijk goed presteer en elke fout is er eigenlijk één teveel.

Shadow: bedankt voor je uitgebreide post! Ik heb inderdaad heel veel geïnvesteerd in deze scriptie, weekenden en avonden achtereen doorgewerkt en dat maakt ook dat het cijfer niet in verhouding staat tot de energie die ik erin gestopt heb. Daardoor voelt het nog meer als falen - ik heb mijn uiterste best gedaan en het was (lees: ik ben) niet goed genoeg.

Sowieso iedereen bedankt voor de reacties trouwens. Zowel de herkenning als de tips stel ik erg op prijs.

**Geplaatst**: 14-07-14 11:41

Geplaatst: 14-07-14 11:41

ik herken hier zoveel van mijzelf in , ik ga even meelezen !

**Geplaatst**: 14-07-14 11:41

Geplaatst: 14-07-14 11:41

Wat knap van je dat je zo'n mooi cijfer hebt gehaald! Gefeliciteerd!
Shadow omschrijft het heel goed vind ik. Ik hoop dat je daar wat mee kan.

Heb je het alleen met je schoolprestaties of ook op andere vlakken? In relaties perfect proberen te zijn? In het huishouden alles extreem schoon? Met paardrijden? Met je uiterlijk?

Ik merk dat ik het alleen op sommige vlakken heb/had. Omdat daar mijn functioneren op draaide was dat dus extreem belangrijk. Ik hechtte teveel belang aan die dingen. Toen ik dat kon relativeren ging de druk er ook af en voelde ik meer vrede, een soort berusting van: het is goed zoals het is.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-07-14 11:55

Geplaatst door de TopicStarter : 14-07-14 11:55

Met sport heb ik het ook behoorlijk, in die mate dat ik er nu eigenlijk niet eens plezier meer in heb. Met het huishouden heb ik eigenlijk een vermijdingsreactie: ik krijg het nooit zo netjes als ik wil, dus doe ik het maar helemaal niet. Niet letterlijk helemaal niets uiteraard, maar in mijn hoofd is het al een rommeltje als er 2 dingen verkeerd staan dus ik verlies heel snel het overzicht en begin er dan maar helemaal niet aan. Echt opgeruimd is het hier maar zelden. En in sociale context heb ik het heel sterk, ik zit me constant af te vragen of ik wel het 'goede' zeg of doe, of ik wel leuk genoeg ben. Rationeel weet ik best wel dat zoiets helemaal niet meetbaar is, maar mijn gevoel zegt iets anders. Ik kan me serieus nóg schuldig voelen over iets stoms van 10 jaar geleden wat alle betrokkenen allang weer vergeten zijn. Wat uiterlijk betreft heb ik het niet zo sterk qua make-up of kleding, wel qua gewicht.

Eigenlijk manifesteert het zich dus op best wel veel vlakken. -O-

**Geplaatst**: 14-07-14 11:58

Re: Omgaan met perfectionisme..

Geplaatst: 14-07-14 11:58

Jeetje TS, ik herken echt veel van mezelf in je verhaal. Ik heb niet echt tips, al heb ik best wel veel aan een selfmanagement cursus die bij mij op de uni wordt gegeven. Veel herkenning daar en goede tips van de psycholoog!

**Geplaatst**: 14-07-14 12:29

Geplaatst: 14-07-14 12:29

Hoi TS,

Moedig dat je hier je verhaal doet, en zoals je leest ben je echt niet de enige.
Weten dat een 8,5 en een 9 mooie cijfers zijn is idd niet genoeg, je "moet" het ook zo voelen.

Je vertelde in je eerste post al dat je weet waar het vandaan komt. Misschien dat het toch verstandig is (nog) eens samen met een professional naar de achterliggende oorzaak te kijken ? Het lijkt me dat je er zo moe van wordt om altijd maar zulke hoge verwachtingen van jezelf te hebben ...
Zeker als je jezelf uiteindelijk nog steeds niet echt waardeert.

Zelf vind ik de 4-assen van verandering een hele mooie methode om structureel tot andere resultaten te komen. Die leidt je nl niet alleen tot inzicht (waar het vaak stopt) maar ook daadwerkelijk tot verandering.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-07-14 13:07

Geplaatst door de TopicStarter : 14-07-14 13:07

Het is ook vermoeiend, inderdaad. En frustrerend. Hoe werkt dat met die 4-assen? Ik heb wel even Gegoogeld maar daar word het niet echt duidelijker van

Ik weet inderdaad heel goed waar het vandaan komt en waarom het steeds verder gegroeid is. Kan ook precies benoemen waar mijn denkfouten zitten, wat er onrealistisch aan is, ik besef dat andere mensen er niet op dezelfde manier naar kijken en mij ook niet volgens dezelfde maatstaven beoordelen - maar die analyse helpt me niet verder, helaas.

**Geplaatst**: 14-07-14 13:21

Geplaatst: 14-07-14 13:21

Dani schreef:
Janneke: 'gewoon' de nek omdraaien, tsja, als ik wist hoe ik dát kon doen had ik 't wel gedaan Overigens heb ik een tijdje therapie gehad waarin dit ook aan bod kwam, en dat team kon me hier ook niet verder in helpen. Het is trouwens niet eens echt een 'pestkoppen'-gedachte die ik heb. Er schuilt geen venijn achter, maar absurd hoge verwachtingen. Waar ik, helaas zou ik bijna zeggen, meestal ook nog aan kan voldoen. Ik heb altijd hoge scores gehaald, ben altijd bovengemiddeld goed geweest in zowel school als sport. En dus 'moet' ik dat ook laten zien - ik kán heel goed dus móet ik ook altijd heel goed. Want niet het uiterste uit jezelf halen, dat is verkeerd, dat hoort niet.

Hoi Dani,
First things first: de aanhalingstekens betekenen dat het leren over nare "gedachten"/gevoelens en hoe die nek kan worden omgedraaid, nog zo ongeveer in de kinderschoenen staat. Zelfs psychologen die met emdr werken zijn in staat te beweren 'dat het werkt tegen een enkelvoudig trauma, punt'.
Dus dat je wel therapie hebt gedaan, maar dat dit (nog

) niet bereikt is: ik geloof het grif en het is ook geen tekortkoming van jouw kant!
En op zich kan het zin hebben om "te weten waar je denkfouten zitten" - als je inmiddels weet dat dat niet helpt, laat het dan voor wat het is.
Contra cognitieve gedragstherapie: emoties/ gevoelens gaan vooraf aan je denken. Weten: "oh- hier ga ik weer" maakt het mogelijk om je rationele gedachten bij te sturen. Maar op de emotionele laag heeft het hoogstens indirect effect, en soms om volstrekt begrijpelijke redenen nul effect.

En over woorden valt eindeloos te debatteren, maar als een terecht hoge verwachting laten we zeggen omslaat in absurd hoog, dat is zogezegd wat ik bedoel met 'pestkoppen', dan wordt het treiteren.

**Geplaatst**: 14-07-14 13:26

Re: Omgaan met perfectionisme..

Geplaatst: 14-07-14 13:26

Tja, ik herken het wel een beetje (enorm). En hierdoor ben ik twee jaar terug ook in een burn out terecht gekomen. En weet je, ineens was die 8.5 meer dan voldoende.

Het is een zware, maar zeer goede les geweest. Heb daar veel van geleerd.

Nomineer dit bericht ×