Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-06-14 14:44

Relatie met iemand met Syndroom van Asperger

Geplaatst door de TopicStarter : 01-06-14 14:44

HoiHoi,

Ikzelf heb een relatie met een jongeman die aan Syndroom van Asperger leidt. Ik merk bij mezelf dat ik het soms moeilijk vind om met bepaalde aspecten van zijn persoonlijkheid om te gaan en heb in mijn naaste omgeving zo niet onmiddellijk iemand om dit mee te delen. Er is namelijk niemand die zich een beetje in mijn situatie kan verplaatsen.. Meestal zeggen ze: Als je er niet mee om kan, ga er dan bij weg.. Maar dat wil ik helemaal niet want desondanks dat wij geregeld problemen hebben, zien wij mekaar wel graag.

Om even een duidelijk voorbeeld te geven aan de personen hier die niet goed weten wat dit syndroom inhoudt: Wikipedia zegt het volgende : "Het syndroom van Asperger wordt tot het autismespectrum gerekend. Net als bij de andere stoornissen uit dit spectrum is er sprake van een onhandige motoriek, moeite met het 'lezen' van sociale situaties, gebrek aan inlevingsvermogen, moeite met veranderingen, een neiging tot vaste gewoonten, een voorkeur voor bezigheden en interesses met sterk herhalende of systematische elementen, neiging tot obsessief gedrag en makkelijk opgaan in een fantasiewereld." (http://nl.wikipedia.org/wiki/Syndroom_van_Asperger)

Ik merk dat de volgende zaken bij mijn vriend vaak van toepassing zijn: lezen van sociale situaties, gebrek aan inlevingsvermogen, moeite met veranderingen, een neiging tot vaste gewoonten, een voorkeur voor bezigheden en interesses met sterk herhalende of systematische elementen, neiging tot obsessief gedrag.

Als hobby speelt hij volleybal op relatief hoog niveau en als job is hij vrachtwagenchauffeur. In beiden kan je dus een sterk herhalende activiteit terugvinden. Ook is het voor hem zeer belangrijk om 's avonds met zijn vrienden iets te gaan drinken op café.. Over het algemeen zijn zijn vrienden een zeer belangrijk aspect in zijn leven. Als hij deze een paar dagen niet gezien heeft, wordt hij lastig. Dat hij mij een bepaalde periode niet ziet doet hem overigens weinig of niets. Waarom weet hij zelf ook niet. Dat heb ik hem daarnet nog gevraagd. Meestal slaagt hij erin zijn manier van redeneren echter wel uit te leggen.

Hetgeen waar ik het het moeilijkst mee heb is echter het gebrek aan inlevingsvermogen en het moeite hebben van het 'lezen' van sociale situaties. En doordat hij zo "obsessief" bezig is met bepaalde gewoontes er voor zijn relatie met mij soms weinig ruimte is. Om maar even een voorbeeld te geven: Mijn paard werd 2 weken geleden opgenomen in de kliniek met zware koliek en de 3de dag zat ik er emotioneel wat door.. Ik vraag hem om even langs te komen omdat "ik hem even nodig had" en ik krijg als antwoord dat hij liever met zijn vrienden wat gaat drinken. Als ik hem vraag dit uit te leggen zegt hij dat het niets veranderd aan de situatie of hij nu wel of niet langskomt en dat hij daardoor evengoed op café kan gaan. Dit was ook voor mij een emotioneel breekpunt en heb hem dan ook gezegd dat de relatie niet meer hoefde.. Enkele dagen later kreeg ik echter spijt en begon ik hem te missen en na heel wat gesprekken zijn we nu wel terug samen. Moest ik deze stap niet zelf gezet hebben waren we hoogstwaarschijnlijk nu nog niet met elkaar aan het praten.
Emoties zijn ook iets helemaal vreemd voor hem. Hij heeft het erg moeilijk met omgaan met zijn emoties, laat staan met die van iemand anders... Zo vond hij het bijvoorbeeld niet nodig om op mijn proclamatie van hoger onderwijs aanwezig te zijn omdat dit alleen maar het overhandigen is van een "dom stukje papier". Hij is echter wel gekomen omdat hij wist dat ik dit van hem verlangde en dit voor mij wel wat betekende.
Op sommige dagen mag ik zelfs de ogen uit mijn oogkassen huilen en zal hij gewoon doordoen het de zaken waar hij mee bezig was.. Geen knuffel, geen troosten woord, helemaal niets..

En ik wéét dat hij mij graag ziet, omdat hij mij dit zegt. Hij zal niet snel iets zeggen dat hij niet meent. En op sommige momenten klinkt dit zeer hard, maar het heeft gelukkig ook zijn voordelen.

Ik vroeg mij af of er nog meiden (of mannen) met dit syndroom geconfronteerd worden en hoe gaan jullie hier zelf mee om?

**Geplaatst**: 01-06-14 14:47

Geplaatst: 01-06-14 14:47

Ik vind het super knap en dapper van je dat je hier mee om kan gaan!

Ik heb mensen met het syndroom van Asperger in mijn naaste familie dus ik ken het heel goed. Die familieleden hebben ook geen relatie. (ook weinig vrienden of werk trouwens dus misschien nog wel een stukje erger dan jouw vriend, maar dat terzijde)

Kan je verder niet helpen, lijkt me ontzettend zwaar en super dapper dat je dit trekt.

Edit: Ik ken ook heel goed de tweestrijd tussen "verdomme je snapt toch wel hoe belangrijk dit voor mij is" en "ach het is zijn handicap, hij kan er ook niets aan doen". Dat is echt een dilemma waar je niet uit kan komen :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-06-14 14:52

Re: Relatie met iemand met Syndroom van Asperger

Geplaatst door de TopicStarter : 01-06-14 14:52

De eenzaamheid is soms erg lastig.. Er zijn inderdaad erg weinig mensen die weten wat ik doormaak met hem en bovenop kunnen snappen waarom ik nog steeds met hem samen ben.. Want desondanks zijn "handicap" kan hij zeer lief zijn en kan ik erg goed met hem praten over vrijwel alles.. Zolang het maar niet té persoonlijk wordt.

**Geplaatst**: 01-06-14 14:54

Geplaatst: 01-06-14 14:54

Phoe, lastig zeg!
Ik herken het heel erg van mijn vader. Nooit vastgesteld, maar ben een paar maanden terug wat aan het googelen geraakt en heel veel punten van het syndroom van asperger herken ik in hem.
Echt heel moeilijk om mee om te gaan. Ik heb hem altijd gemist als vader zijnde, hij is wel mijn vader maar zo voelt het absoluut niet. Als ik me druk maak om hele kleine dingetjes snapt hij dat niet of word zelfs boos. Ook het contact (knuffelen wil hij niet, hij wou nooit dat ik bij hem kwam zitten) maken met mensen doet hij niet. Hij kan zich ook totaal niet inleven in anderen, erg lastig. Vooral als ik verdrietig ben, dan zit hij er gewoon bij en doet niks.

Het 'missen' van een vader is me zo ontzettend opgebroken dat ik (mede) daardoor vroeg tijdig uit huis ben gegaan (was 17). Woon nu bij een gastgezin en heb nu wel een vaderfiguur, en wauw, wat is dat fijn! Nu pas merk ik wat ik allemaal gemist heb.

Is natuurlijk mijn ervaring, maar ik probeer er mee te zeggen dat ik hoop dat je niet het gevoel krijgt dat je een partner 'mist' terwijl je hem wel hebt zeg maar. Want ik denk dat je dat op den duur wel krijgt, dat je hem meer ziet als iemand die bij je in woont dan je man (denk ik!)

Hoop dat je er wat aan hebt, weet verder ook niet zo goed wat ik er op moet zeggen. Tis echt heel erg lastig! Sterkte in ieder geval!

**Geplaatst**: 01-06-14 14:56

Geplaatst: 01-06-14 14:56

Die eenzaamheid zal je op de koop toe moeten nemen. Asperger is misschien wel de zwaarste stoornis voor mensen die het hebben, ze zien er gewoon uit, kunnen gewoon werken en redelijk functioneren maar dat betekend niet dat ze ook "normaal" zijn. Veel sterkte want je kunt het gebruiken, nu en in de toekomst.

**Geplaatst**: 01-06-14 15:00

Geplaatst: 01-06-14 15:00

Ik vind het ook super knap van je! Zelf kan ik helemaal niet goed omgaan met mensen met dat syndroom. Botst verschrikkelijk.

Het enige wat ik me kan bedenken is dat je heel veel (alles) uit moet gaan leggen. Bijvoorbeeld hoe je je voelt en wat je dan graag zou willen van hem.

Je gaf zelf het voorbeeld dat je hem nodig had, maar hij niet naar je toe ging omdat hij vond dat het toch niets aan de situatie zou veranderen. Wees dan niet boos of teleurgesteld, maar leg hem uit dat het wel zin heeft, omdat je je dan fijner voelt of iets.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-06-14 15:01

Geplaatst door de TopicStarter : 01-06-14 15:01

Hij zegt me steeds dat ik niet naar de toekomst moet kijken en me best kan consenteren op het heden.. Hij zegt me wel dat wanneer we ooit zouden gaan samenwonen de situatie dan ook helemaal veranderd en hij zijn gewoontes ook zal trachten aan te passen.. En ergens geloof is hem hier ook wel.. Maar toch word ik ook geconfronteerd met een stemmetje dat zegt "en wat als dit niet zo is..?".. Die onzekerheid is soms ook erg moeilijk voor mij. Ik ben zelf nogal een controlefreak en had heel mijn toekomst uitgetekend. Dus daar word ik erg met mezelf geconfronteerd..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-06-14 15:03

Geplaatst door de TopicStarter : 01-06-14 15:03

Helaas heeft het geen of weinig zin dat ik mijn emoties of manier van reageren uitleg tegen hem.. Dat heb ik al geregeld geprobeerd. Dat heeft eigenlijk geen effect. Dan legt hij zijn manier van redeneren uit en doet vervolgens (meestal) zijn eigen zin.

Misschien ook wel belangrijk om te vermelden.. We kennen mekaar al van in het 3de middelbaar.. Toen waren we voor de 1ste keer ook samen.. Helaas is dit door omstandigheden weer uit gegaan. Nadien zijn we nog eventjes samen geweest, maar dat was voor mij te snel na mijn vorige relatie waarin ik teveel had meegemaakt en kreeg ik bindingsangst. Toch zijn wij mekaar door al die jaren graag blijven zien en goed bevriend geweest.

Laatst bijgewerkt door kellykeuhh op 01-06-14 15:06, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 01-06-14 15:06

Re: Relatie met iemand met Syndroom van Asperger

Geplaatst: 01-06-14 15:06

Volgt je vriend therapie, of heeft hij ooit therapie gehad?
Ik heb zelf asperger, al ben ik dan wel een meisje. En mijn persoonlijke ervaring is ook dat jongens met autisme een stuk moeilijker kunnen zijn dat meiden. Maar begeleiding met dit soort dingen doet velen wel goed, merk ik dan.
Zelf heb ik al sinds mn 9e begeleiding, therapieën en cursussen en naar mijn idee gaat mijn omgang met de "normale" mens steeds beter..

**Geplaatst**: 01-06-14 15:07

Geplaatst: 01-06-14 15:07

Ts dapper en fijn dat je ondanks zijn vastgeroeste gewoontes de "strijd " niet opgeeft. Wat heel erg goed kan helpen is om duidelijker te zijn. De woorden ik heb je nodig zeggen niks. Zijn vrienden hebben hem immers ook nodig. Wel kan je zeggen, ik ben erg verdrietig en wil graag dat je me nu even steunt. Misschien dat t dan wat duidelijker is. Je zal nog tegen veel meer dingen aanlopen. Maar een antwoord als gewoon of normaal doen zegt ze niks. Want wat is normaal doen, wat is gewoon. Ze zijn toch beperkt in hun sociale vaardigheden. Wat voor jou en mij een normale reactie is is voor hun meestal een aangeleerd ding. Dus verwacht geen spontane akties wat dat aangaat.

**Geplaatst**: 01-06-14 15:07

Geplaatst: 01-06-14 15:07

Kan mij goed voorstellen dat het lastig voor je is. Misschien dat ik daarom ook reageer. Voor mij is het namelijk precies de andere kant. Ik heb waarschijnlijk een autistische stoornis, krijg volgende week de laatste test. Mijn directe omgeving weet dit, de rest niet. Als iemand die mij kent dit leest, stuur dan ff een pb.

Maargoed, ik heb dus sinds korte tijd een relatie, ik merk nu zelf heel goed hoe lastig het is. Maar mijn vriend is dan ook niet echt op de hoogte van alles. Dat komt nog wel, ik ben er nu nog niet aan toe om dat allemaal uit te leggen. Ik merk heel goed tegen welke dingen we aanlopen, precies wat jij opnoemt. Hij wil heel graag constant bij elkaar zijn, terwijl ik daar niet goed mee om kan gaan.

Hij wil graag handen vasthouden, dicht tegen elkaar aanzitten, er voor elkaar zijn als dat nodig is, maar dat is voor mij allemaal lastig. Praten over gevoelens is een lastig punt, omdat ik het vaak gewoon niet begrijp en al helemaal niet onder woorden kan brengen. Als hij aardig is en lief tegen mij zegt dat hij van mij houdt, dan waardeer ik dat wel, maar kan ik er zelf amper op reageren.

Hoewel het misschien nooit allemaal zal veranderen, ook voor jou niet, is het denk ik toch belangrijk om het heel erg veel tijd te geven. Uiteindelijk zal het allemaal steeds ietsje beter gaan. Leg zo veel mogelijk dingen uit, als je iets niet begrijpt, vraag het dan na. Dat zal veel schelen. Krop ook gevoelens niet op, spreek het gewoon uit als je gedrag niet begrijpt, daar heeft hij waarschijnlijk meer aan, dat werkt bij mij ook goed. Anders snap ik het niet, ik zie namelijk ook niet goed of hem iets dwars zit of niet. HOewel je zelf aangeeft dat het amper effect heeft, kan hij best in zijn hoofd bezig zijn met dingen die je opnoemt.

Als je meer wilt weten, kan je altijd een berichtje sturen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-06-14 15:09

Geplaatst door de TopicStarter : 01-06-14 15:09

Hij heeft eventjes in therapie geweest. Ik denk niet dat dit specifiek voor zijn Asperger was, eerder een samenloop van omstandigheden. Het is echter wel vastgesteld, maar hier heb ik eigenlijk nog niet met hem over gesproken. Kan ik wel eens doen!

**Geplaatst**: 01-06-14 15:10

Geplaatst: 01-06-14 15:10

ik herken heel erg wat jij hebt met je vriend

ik zelf heb ook een vorm van autisme pdd nos.
het is voor mij heel moeilijk om contact te leggen met mensen.
dit gaat ook steeds beter en makkelijker ik kan inmiddels sinds 3 a 4 jaar alleen naar de winkel
alleen naar de bibliotheek of ik ga naar de bios met mijn vrienden,
maar toch ik ga nooit graag alleen ik heb het liefst alltijd iemand bij me uit mijn naaste omgeving omdat dat mensen zijn waar ik me veilig bij voel.

over relatie,s enzo het verchilt wel heel erg per persoon.
ik heb nu ook een relatie en dat gaat eigenlijk heel goed en voel me veilig en goed bij hem
ik kan mezelf zijn en als ik iets niet snap dan legt hij het net zolang uit tot dat ik het eindelijk snap.

ik heb dan misschien wel een andere vorm van autisme maar ik begrijp jou heel goed en je vriend ook.

het is ook heel moeilijk maar we komen er wel en dat weet ik zeker
ik kan steeds beter omgaan met mijn autisme en mijn vriend ook

en ik weet zeker dat het bij jullie ook goed zal komen
en als je nog vragen hebt of je wilt ergens over praten mijn pb box staat alltijd open

sorry voor dit lange verhaal ik hoop dat het een beetje duidelijk is als je vragen hebt hoor ik het wel

**Geplaatst**: 01-06-14 15:10

Geplaatst: 01-06-14 15:10

Petje af TS, dat je een relatie hebt met iemand met Asperger. Dit zal heel, heel veel aanpassingsvermogen van jouw kant kosten.
Ik heb een kind met ASS en mijn hart maakte een sprongetje, toen ik jouw verhaal las. Blijkbaar zijn er echt mensen die een relatie aan durven te gaan! Aan de andere kant voel ik jouw eenzaamheid en moeite hiermee en kan het me zo goed voorstellen.
Wellicht kan het jou en jullie helpen als je/jullie begeleiding zoeken. Zo leer jij (nog meer) inzicht te krijgen in zijn gedachtengang en leert hij hoe er wél van hem verwacht wordt te functioneren. KLinkt misschien kinderachtig, maar het helpt echt!
Heel veel sterkte en geniet ook van hem!

**Geplaatst**: 01-06-14 15:13

Geplaatst: 01-06-14 15:13

kellykeuhh schreef:
De eenzaamheid is soms erg lastig.. Er zijn inderdaad erg weinig mensen die weten wat ik doormaak met hem en bovenop kunnen snappen waarom ik nog steeds met hem samen ben.. Want desondanks zijn "handicap" kan hij zeer lief zijn en kan ik erg goed met hem praten over vrijwel alles.. Zolang het maar niet té persoonlijk wordt.

Het komt me heel bekend voor..

De vraag is aan jouw alleen, kan jij omgaan met die eenzaamheid die je soms voelt voor de rest van de relatie?

Ik zou het niet kunnen.. Ik heb echt iemand nodig die mij soms vasthoud, mijn tranen weg kust en zegt, het komt wel goed. Of een persoon die uit het niets een arm om me heen slaat. Een persoon die aanvoelt wanneer ik niet lekker in mijn vel zit en me dan een blik van "Ik zie je." geeft. Iemand waar ik me geborgen en veilig voel, voor een 100%.

Ik ben een zeer emotioneel persoon.. En het brak me op dat allemaal niet van hem te ontvangen. Al het andere was dikke prima. Twee handen op één buik. Het was geweldig.. En hij probeerde zo hard dat te geven wat ik van hem verlangde.. Maar het was niet hem. Het was er in getraind. Ik moest hem uitleggen hoe hij op mij moest reageren. Ik moest hem uitleggen wanneer er iets was en wanneer en hoe ik hem nodig had. Dat was ook niet eerlijk naar hem. Hij wilde geven wat ik van hem verlangde, maar kon het logischerwijs niet. Dus heb ik het afgekapt. We zijn nog vrienden, maar niet meer dan dat. Want ik wilde meer van hem, emotioneel gezien en dat kon hij echt niet geven.. En ik kon dat niet accepteren. Ik ging er aan onderdoor. Beide hebben we besloten er niet mee verder te gaan, ondanks dat we dol op elkaar waren.

Dat doet zeer. Heel veel zeer. Maar het was wel de beste beslissing.

**Geplaatst**: 01-06-14 15:18

Geplaatst: 01-06-14 15:18

Ik heb ook een vriend met Asperger en merk het inderdaad in sociale aspecten naar andere mensen toe.
Hij kan dan wat onhandig of afwerend zijn en dat vind ik soms wel jammer, want als je echt de moeite neemt om hem te leren kennen, merk je echt dat hij een schat van een jongen is.

Jouw vriend heeft het waarschijnlijk in een veel zwaardere vorm dan mijn vriend, maar ik vraag me ook af of je al zijn gedrag kunt koppelen aan Asperger.
Misschien heeft hij ook gewoon zo'n karakter, er zijn ook genoeg mensen zonder Asperger die zich in bepaalde mate zo gedragen.

Wel heel vervelend, ik kan me voorstellen dat je het er moeilijk mee hebt.

**Geplaatst**: 01-06-14 15:22

Geplaatst: 01-06-14 15:22

Ik kan me voorstellen dat het lastig is! Ik heb zelf het Syndroom van Asperger en kan sommige aspecten van mijzelf wel terug vinden in jouw vriend, hoewel ik het zelf wel beduidend minder heb dan toen ik nog 12 was. Ik heb dan ook een vorm die minder wordt naarmate je ouder wordt.

Ik vind het heel stoer dat je een relatie met hem hebt, aangezien mensen met Asperger (en daarmee kijk ik naar mezelf) echt geen makkelijke mensen zijn om mee op te trekken. Ze zijn ontzettend slim en goed met woorden, maar kunnen sommige dingen gewoon écht, écht niet begrijpen.

Mensen met Asperger hebben duidelijkheid en structuur nodig. Wees duidelijk tegenover hem met wat je wil. Recht voor zijn raap zijn helpt vaak beter dan het voorzichtig proberen te brengen. Althans, dat is bij mij zo.

Dat met zijn sport en baan kan ik ook heel erg herkennen bij mezelf. Paarden zijn voor mij onwijs belangrijk, als ik dit te lang niet heb wordt ik chagrijnig en vervelend. Bij mij is dat wel minder omdat ik er behoorlijk zelfbewust van ben. Ik heb ook tegenwoordig de drive om mezelf onder mijn kont te schoppen en te zeggen zeur niet zo, je kan heus wel zonder.

Met betrekking tot de sociale situaties zijn de meningen verdeeld. Ik ben namelijk van mening dat ik sociale situaties heel goed in kan zien, maar dat is natuurlijk bij ieder persoon verschillend. Ook van dat minder persoonlijke kan verschillen per persoon, want ik ben namelijk ontzettend persoonlijk in mijn relaties met anderen. Als ze niet persoonlijk genoeg zijn dan wil ik nog wel eens snel opgeven.

De enige tip die ik je dus kan geven is wees duidelijk, direct en draai niet te veel om je standpunt heen. Dat vind ik ook heel lastig als mensen dat doen, dus ik kan me voorstellen dat jouw vriend daar misschien ook last van heeft. Het Captain Obvious gedoe kan heel kinderachtig lijken, maar het helpt hem waarschijnlijk wel. Ik heb zelf ook bijna anderhalf jaar een relatie gehad met een jongen en die was totaal niet duidelijk, en ik was daardoor echt vaak een hoopje ellende als het daarop aan kwam, puur omdat ik geen idee had wat hij nou eigenlijk van me wilde. Mensen met Asperger denken in logische volgordes. Alles wat chaos veroorzaakt kan ze behoorlijk van hun padje brengen, daar dus ook angst voor verandering.

Respect dat je een relatie met hem hebt, want mensen met Asperger zijn niet de makkelijkste, maar zorg er ook voor dat zijn Asperger niet de centrale factor wordt in jullie relatie. Asperger is een verklaring voor zijn gedrag, maar laat het nooit een excuus worden.

Laatst bijgewerkt door xPabloBokt op 01-06-14 15:24, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-06-14 15:23

Geplaatst door de TopicStarter : 01-06-14 15:23

Het uitleggen is reeds iets wat ik doe. Ik probeer steeds in alles zo duidelijk mogelijk te zijn omdat hij inderdaad anders vaak mijn manier van reageren niet begrijpt. Ook vraag ik reeds om zijn gedrag wat uit te leggen en waarom hij op een bepaalde situatie op een bepaalde manier reageert.

Ik ben gewoon van in de meeste zaken alleen te staan.. Zo ben ik bij wijze van spreken grotendeels opgegroeid. Maar niemand hebben om over hem emoties te praten, ten opzichte van hem maakt het soms veel lastiger. Desondanks dat mijn vrienden het goed bedoelen zullen zij niet instaat zijn te voelen wat ik voel. Ook zien zij de situatie alleen maar van mijn kant en niet van die van mijn vriend. Met zijn vrienden kan ik er niet echt over praten. Zij denken dat ik de relatie niet meer zie zitten, niet de juiste vriendin ben voor hem en dat we niet "juist" zijn voor mekaar.. Dus met hen kan ik ook over niets praten..

**Geplaatst**: 01-06-14 15:23

Geplaatst: 01-06-14 15:23

Citaat:
Helaas heeft het geen of weinig zin dat ik mijn emoties of manier van reageren uitleg tegen hem.. Dat heb ik al geregeld geprobeerd. Dat heeft eigenlijk geen effect. Dan legt hij zijn manier van redeneren uit en doet vervolgens (meestal) zijn eigen zin.

Ook iemand met asperger kan leren rekening te houden met anderen.
Dat is iets wat ze moeten leren, omdat dit niet iets is wat "van binnen uit" komt.

Als hij dit niet doet/wilt ligt ook aan zijn eigen karakter/inzet, want als jij (goed) uitlegt waarom je iets op een bepaalde manier doet of wilt doen (of waarom je en wanneer je iets van hem verwacht) kunnen ze dit echt wel leren.
Maar dat moeten ze dan wel zelf willen leren.

Als iemand met asperger zich dit zichzelf niet eigen wil maken, zal dit toch een probleem blijven.

**Geplaatst**: 01-06-14 15:25

Geplaatst: 01-06-14 15:25

Brainless schreef:
Citaat:
Helaas heeft het geen of weinig zin dat ik mijn emoties of manier van reageren uitleg tegen hem.. Dat heb ik al geregeld geprobeerd. Dat heeft eigenlijk geen effect. Dan legt hij zijn manier van redeneren uit en doet vervolgens (meestal) zijn eigen zin.

Ook iemand met asperger kan leren rekening te houden met anderen.
Dat is iets wat ze moeten leren, omdat dit niet iets is wat "van binnen uit" komt.

Als hij dit niet doet/wilt ligt ook aan zijn eigen karakter/inzet, want als jij (goed) uitlegt waarom je iets op een bepaalde manier doet of wilt doen (of waarom je en wanneer je iets van hem verwacht) kunnen ze dit echt wel leren.
Maar dat moeten ze dan wel zelf willen leren.

Als iemand met asperger zich dit zichzelf niet eigen wil maken, zal dit toch een probleem blijven.

Dit klopt ook. Asperger is een verklaring voor iemands gedrag, maar het is geen vorm van Autisme met onoplosbare aspecten. Mensen met Asperger zijn slim maar vaak ook ontzettend eigenwijs. Als hij hier niet aan wil werken zal het inderdaad een probleem blijven.

**Geplaatst**: 01-06-14 15:27

Geplaatst: 01-06-14 15:27

Heb zelf een broer met asperger, de omgang is niet altijd even makkelijk.

Maar een objectieve vraag: wanneer is het gedrag te wijten aan asperger, of he is just not that into you?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-06-14 15:29

Geplaatst door de TopicStarter : 01-06-14 15:29

Hijzelf zal zelden zelf de oorzaak van zijn gedrag bij zijn Asperger zoeken. Hij zal mij ook altijd proberen uit te leggen hoe hij zelf tegen de zaken opkijkt en hoe hij tot zijn conclusie komt. Dus ergens is dat wel fijn voor mij. Laat me merken dat hij ook echt wel zijn best doet. Ook merk ik aan bepaalde gedragingen dat hij wel voor onze relatie wilt gaan en probeert hij niet altijd zijn manier van redeneren te volgen omdat hij weet dat ik iets anders wil. Het Asperger is gelukkig niet de centrale factor in onze relatie, het graag zien en goed met mekaar willen omgaan om dit te laten lukken gelukkig wel

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-06-14 15:32

Re: Relatie met iemand met Syndroom van Asperger

Geplaatst door de TopicStarter : 01-06-14 15:32

Gelukkig ben ik van dat laatste wel zeker.. Zo heeft hij al 2x een langere relatie voor mij laten gaan en merk ik dat hij anders reageert tegenover situaties met mij dan tegen de andere meisjes. Hij doet wél zijn best voor mij en op moeilijkere momenten vecht hij (weliswaar op zijn eigen manier) voor ons..

**Geplaatst**: 01-06-14 15:34

Geplaatst: 01-06-14 15:34

xPabloBokt schreef:
Mensen met Asperger hebben duidelijkheid en structuur nodig. Wees duidelijk tegenover hem met wat je wil. Recht voor zijn raap zijn helpt vaak beter dan het voorzichtig proberen te brengen. Althans, dat is bij mij zo.

Respect dat je een relatie met hem hebt, want mensen met Asperger zijn niet de makkelijkste, maar zorg er ook voor dat zijn Asperger niet de centrale factor wordt in jullie relatie. Asperger is een verklaring voor zijn gedrag, maar laat het nooit een excuus worden.

Helemaal mee eens

Ik ging ook om met een jongen met autisme. Duidelijkheid en structuur kan echt zo veel verschil maken! Het moest bij hem zwart of wit zijn en niet grijs. Ja of nee en geen misschien. Ook sarcasme of dubbelzinnige opmerkingen begreep hij niet en die kun je misschien beter achterwege laten.
Wat vaak ook heel goed werkt met mensen met autisme is aansluiting zoeken. Toon interesse in datgene wat ze graag doen, daar willen ze vaak graag over vertellen en probeer vanuit daar eens het gesprek aan te gaan.

Asperger mag inderdaad geen excuus worden. Natuurlijk is het zo dat asperger invloed heeft op iemands gedrag, maar dat wil niet zeggen dat iemand met Asperger alles kan doen en laten omdat hij Asperger heeft.

**Geplaatst**: 01-06-14 15:35

Geplaatst: 01-06-14 15:35

Ben zelf bijna 18 jaar getrouwd met een man met Asperger en we hebben 4 kids waarvan 1, onze oudste, het ook heeft, ik herken veel in je verhaal....Je moet altijd de sterkste zijn, een klein voorbeeldje van laatst, onze hond is overreden en gestorven, ik ben daar na 6 weken nog verdrietig over( hij eigenlijk ook) maar na 3 dagen huilbuien moet ik gewoon ophouden met mijn emoties tonen omdat hij er niet tegen kan dat ik "zwak" ben, hij steunt gewoon veel op mij.

Ondanks dat houden we erg veel van elkaar en zie ik veel dingen terug komen in onze oudste, waar ik toch echt voor hoop dat hij ook een lieve begrijpende partner vind...
Want het heeft ook zo zijn mooie kanten

En idd hij moet wel dingen willen veranderen voor je, mijn man probeert het wel en kan inmiddels ook sorry zeggen als hij me gekwetst heeft

Nomineer dit bericht ×