Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
) maar zit weer met werk.
Zorgt ook weer voor een hoop spanning voor mijn moeder, want mn vader wil m wel aanpakken maar mijn moeder is eigenlijk weer te goed voor deze wereld en wil dat niet...
). 
ze heeft een magnetronnetje waar ze redelijk mee uit de voeten kan. Punt is eigenlijk al die kleine dingetjes die maken dat ze gewoon echt niet meer thuis kan. Laatst deed de telefoon het niet (en oma is ook nog eens technofoob), grote paniek. Uiteindelijk naar mn oom gelopen met de rollator (echt een flink stuk, denk voor mij al een half uurtje), dat soort dingen kán gewoon niet meer. Bejaardenhuis/aanleun/etc zou dus echt ideaal zijn, dan is er meteen iemand om de hoek voor sociaal contact. Persoonlijk ben ik er ook van overtuigd dat als ze er eenmaal zit het allemaal wel meevalt en ze het hartstikke gezellig heeft. Maar goed, zie het maar eens voor elkaar te krijgen..
Haar zoon neemt haar nu elke zondag mee een rondje met de auto en dan ergens een ijsje eten of zo en ook heel veel wandelen in het bejaardentehuis zelf. (Maar koppig is ze nog steeds wel.
) 
Ik snap dat niet hoor, je kan zo'n mensje toch niet aan haar lot overlaten?
In een normaal gesprek zouden we misschien wat bereiken, kunnen kijken wat wel en wat niet, maar het enige wat er gebeurt is ''ik wil niet''.
) en dat ik tzt wel een schuur voor dr verbouw
Maar in huis in een rijtjeshuis is toch een flinke belasting.. Normaal komt ze hier 1x per week eten en als ze dan weer naar huis is zijn we alledrie al doodmoe, hoe erg dat ook is.. 
Ik zal je heel eerlijk zeggen dat dat volgens mij nog nooit geprobeerd is. Wat stom zeg... Je gaat dan inderdaad veel positiever een gesprek in! 
Ik weet niet hoe dat zit met aanleunwoningen en zorgflats, of dat wel een vast bedrag per maand is, maar dat is wel iets waar je rekening mee moet houden.