Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-05-14 08:10

(Eet)problemen aan ouders vertellen?

Geplaatst door de TopicStarter : 11-05-14 08:10

Dit topic is geplaatst onder een goedgekeurd Schaduwaccount.

Hallo bokkers

Ik ben een meisje van 15 jaar en heb een eetstoornis gehad. Hier ben ik zelf grotendeels met internethulp vanaf gekomen

Het laatste deel blijft alleen nog altijd aanwezig, soms op zwakke momenten val ik terug. Dan eet ik weer zo min mogelijk (het liefst niets). Als dat dan wel gebeurt ga ik overgeven of laxeren

Ik blijf er niet in hangen, want na hooguit een week ben ik er dan weer vanaf.
Verder heb ik moeite met mezelf te accepteren omdat ik altijd alles perfect wil doen. Hierdoor ben ik enorm onzeker en terughoudend geworden.

Nu wil ik eigenlijk niet alles meer verbergen, maar ik weet ook niet of ik het aan mijn ouders zal vertellen. Ik heb al wel een hele brief voorbereid, maar ik durf hem niet te geven (bokkers die deze brief willen lezen, dat kan via pb. Alle tips zijn welkom

).
Zal ik mijn ouders over alles vertellen? Want de eetstoornis is bijna over, dus misschien is het niet nodig om het te vertellen? Dan doe ik ze alleen onnodig pijn.

Laatst bijgewerkt door Hanmar op 12-05-14 22:05, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: Topic is onder een goedgekeurd SA geplaatst.

**Geplaatst**: 11-05-14 09:25

Re: (Eet)problemen aan ouders vertellen?

Geplaatst: 11-05-14 09:25

Zelf heb ik ook een eetstoornis en mijn ouders hebben het helemaal zien ontstaan bij mij en weten het dus. Ik heb heel veel steun van ze gehad en mijn moeder hield met eten maken rekening met mij.

Helemaal alleen van een eetstoornis af komen of er alleen mee dealen is heel erg zwaar en heel moeilijk. Ook denk ik dat je ouders je graag zullen willen helpen als je ergens mee zit en jij je rot voelt.
Onnodig pijn doe je ze niet, als je het verzwijgt en je steeds een terugval hebt denk ik dat je daar je ouders meer pijn mee doet. Zeg tegen ze dat je er nog af en toe last van hebt en vraag of ze je willen helpen op deze momenten, dan sta jij er niet meer alleen voor en weten je ouders wat er aan de hand is met hun dochter

Heel veel succes en sterkte, heel knap dat je al zo ver bent gekomen. Vind dat heel sterk van je.

**Geplaatst**: 11-05-14 09:52

Re: (Eet)problemen aan ouders vertellen?

Geplaatst: 11-05-14 09:52

Moeilijke situatie hoor! Ik heb zelf ook een eetstoornis gehad, waar ik nu voor 99% vanaf ben. Maar ook ik heb af en toe nog mijn zwakke momenten, waarop ik toch weer wil gaan lijnen of gigantische eetbuien krijg.
Ikzelf heb het mijn ouders nooit verteld, en ben dat nu ook niet meer van plan. Op het moment dat ik me realiseerde dat het allemaal wat ernstiger was dan ik dacht, woonde ik al niet meer thuis. Daarnaast was de band met mijn ouders niet dermate goed dat ik ze zoiets groots toevertrouwde.
Heb je iemand waarmee je hierover kunt praten? In mijn geval was dat mijn vriend, die me door de moeilijke periodes heen kon slepen. Ik denk dat het belangrijk is dat je je verhaal in ieder geval aan iemand kwijt kan. Dat kunnen je ouders zijn (ik vermoed dat je nog thuiswoont, en daarom lijkt dit me in jouw geval het beste) of een goede vriend/vriendin. Als je je dan wat minder voelt, is er in ieder geval iemand die begrip kan tonen voor je problemen en je misschien weer op de goede weg kan helpen.

Aangezien je bij je ouders woont, lijkt het me wel verstandig om het te vertellen. Wanneer je je dan wat minder voelt, weten ze wat er aan de hand is, en kunnen ze je helpen waar nodig. Ik denk dat het je ouders behoorlijk pijn kan doen als ze jou verdrietig zien, en niet begrijpen wat er aan de hand is.

(Sorry voor de chaotische post, het overzicht op mijn telefoon is niet zo best.)

**Geplaatst**: 11-05-14 09:58

Re: (Eet)problemen aan ouders vertellen?

Geplaatst: 11-05-14 09:58

hey stuur de brief maar naar mij in een pb ik herken het probleem ik vecht er zelf ook bijna dagelijks mee ik wil je zeker tips geven

**Geplaatst**: 11-05-14 10:00

Geplaatst: 11-05-14 10:00

Ik zou de brief wel geven ( wil 'm ook best eerst voor je lezen als je dat fijn zou vinden ).
Denk dat je ouders, of sowieso alle personen die van je houden, zoals je vriendinnen, graag willen weten hoe je je voelt en je graag willen bijstaan in slechte tijden.

Zelf zou ik ook zoiets hebben van: "Had het me maar verteld, dan had ik je misschien kunnen helpen".

**Geplaatst**: 11-05-14 10:39

Geplaatst: 11-05-14 10:39

Mijn tip
Juist wel vertellen. Je hoeft deze ziekte niet alleen te bevechten. Geef ze de kans om je te helpen.
Ze weten echt wel dat er iets mis is, maar misschien nog niet wat precies. Door het ze te vertellen zal veel van jouw gedrag duidelijk worden en zullen ze veel meer begrip voor je hebben als je moeilijke dagen hebt.
En echt, als je niet meer alles geheim hoeft te houden, zal het leven voor jou ook gemakkelijker worden

Als je het vertelt, geef ze dan een paar dagen tijd om het allemaal te bevatten.
Het is een rotziekte, die ze eerst een beetje moeten leren begrijpen. Jij leeft er al veel langer mee,
En als je er niet zelf aan lijdt, bljjft het soms moeilijk te snappen.
Samen kunnen jullie hulp zoeken om jou te helpen deze ziekte te overwinnen.

Gun jezelf de hulp van anderen, je hoeft het niet alleen te doen.

**Geplaatst**: 11-05-14 11:54

Geplaatst: 11-05-14 11:54

ik zou het denk ik ook wel vertellen, het is super tegenstrijdig omdat je inderdaad denkt ze pijn te doen.
maar ik denk dat als ze er zelf achterkomen het alleen maar harder aankomt als dat jij het ze toevertrouwd.

als je het fijn vind mag je me ook wel pben, misschien kan ik wat van mijn ervaringen met je delen en maakt het je wat gemakkelijker.

liefs

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-05-14 11:19

Geplaatst door de TopicStarter : 12-05-14 11:19

Iedereen heel erg bedankt voor de reacties

Ik wilde het eigenlijk vanmorgen gaan vertellen, maar kreeg toen net ruzie met mijn moeder. Ik ben meestal namelijk heel verlegen, waardoor ik heel zacht ga praten en niet veel uit mezelf zeg. Mijn moeder zei dat ze er helemaal klaar mee was en dat iedereen zich aan mij ergerde. Dat gevoel heb ik dus altijd al, maar nu het bevestigd werd voelde ik me wel even heel slecht

Verder ben ik bang dat als ik het vertel mijn ouders boos worden, of juist veel te voorzichtig. Zodat ik bijna niks meer mag en alles moet eten.
Het gaat nu veel beter met eten dan een half jaar geleden, dus ik vraag me af of ik het wel moet vertellen. Maar ik wil ook weer niets verborgen houden. Verder zou ik het fijn vinden als mijn ouders mij begrepen, maar ik vraag me af of ze dat na de brief wel zullen doen

**Geplaatst**: 12-05-14 12:40

Re: (Eet)problemen aan ouders vertellen?

Geplaatst: 12-05-14 12:40

Kop op meid :(:)

Als ik jou was, zou ik met je moeder gaan praten? Dan snappen ze misschien waarom je zo stil bent en dan kunnen jullie er samen over praten? Want dit lijkt mij ook geen fijne situatie voor jullie beide.

Nomineer dit bericht ×