Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
). Bij mij veroorzaakt door postraumatisch dystrofie na een 5-voudige breuk in het polsgewricht. Na heel lang oefenen kan ik mijn vingers weer een beetje bewegen, mijn pols is grotendeels versteend en beweegt dus maar minimaal. Ook ik heb een soort gips spalk en krijg 4x per jaar een nieuwe die de gips meesters op het ziekenhuis maken.
Ik heb inmiddels bijna alle specialisten en sites wel gezien. 

en als de neuroloog niks kan vinden vind ik het niet een raar idee om naar de paaz doorverwezen te worden. Ik heb meer mensen gezien die lichaamsdelen niet onder controle hadden en na een opname in de paaz weer volledig konden bewegen.verootjoo schreef:Euhm... Naar de paaz ga je niet omdat je gek bent hoor. Maar sommige symptomen passen zowel bij een somatisch ziektebeeld als bij een psychiatrisch ziektebeelden als de neuroloog niks kan vinden vind ik het niet een raar idee om naar de paaz doorverwezen te worden. Ik heb meer mensen gezien die lichaamsdelen niet onder controle hadden en na een opname in de paaz weer volledig konden bewegen.
Je hoeft niet gek of raar t zijn om een psychiatrisch ziektebeeld te ontwikkelen en ik vind dit topic eerlijk gezegd wat respectloos overkomen.

Bizzybijtje schreef:verootjoo schreef:Euhm... Naar de paaz ga je niet omdat je gek bent hoor. Maar sommige symptomen passen zowel bij een somatisch ziektebeeld als bij een psychiatrisch ziektebeelden als de neuroloog niks kan vinden vind ik het niet een raar idee om naar de paaz doorverwezen te worden. Ik heb meer mensen gezien die lichaamsdelen niet onder controle hadden en na een opname in de paaz weer volledig konden bewegen.
Je hoeft niet gek of raar t zijn om een psychiatrisch ziektebeeld te ontwikkelen en ik vind dit topic eerlijk gezegd wat respectloos overkomen.
Mijn gedachte. Bovendien weten artsen echt wel wat ze doen. Je moet er niet voor niets zo'n lange studie voor volgen....
chocobroodje schreef:Nee niet waar, als je mijn arm vooral in het begin zag, dat had niks met psychisch te maken. Ik kan veel maar ik kan geen dikke schubhuid of extreem haargroei op mijn rechterarm veroorzaken, dat wordt toch echt door iets lichamelijks veroorzaakt. Was het enkel pijn en angst om te bewegen dan ja, daarom bestaat er exposure therapie. Die zorgt ervoor dat je geen angst meer hebt om te bewegen en te leven, want dat gebeurt idd heel vaak bij PD patiënten. Maar dat wilt niet zeggen dat bij alle PD patienten de klachten tussen de oren hebben zitten. Ook onder verdoving is mijn pols niet te bewegen,is ook geprobeerd en heeft niet gewerkt
nathalie_v schreef:Ik wilde even mijn verhaald doen omdat ik het zo beu ben.... Het eigenlijk moeten vechten tegen de artsen in Nederland die mij niet willen geloven.
Het zelf moeten uitpluizen en heen en weer rijden naar het ziekenhuis voor controle en behandeling..
Heeft iemand hier ervaring mee? Of suggesties wat betreft artsen?
Ik ga er niet zomaar mee akkoord dan mijn hand niet functioneert zonder dat het tot op de bodem is uitgezocht!
verootjoo schreef:PD is trouwens grotendeels ook een psychische aandoening, niet omdat mensen het zich inbeelden of zich aanstellen, feitelijk gaat er nl iets fout in de pijnprikkelsturing in de hersenen, en zodoende zit het dus 'tussen je oren'.