Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-04-14 13:30

Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst door de TopicStarter : 15-04-14 13:30

Dit is een goedgekeurd schaduwaccount. Mocht je mij herkennen, zou ik het waarderen als je die wetenschap laat voor wat het is.

Ik weet niet zo goed of ik hier iets aan kan hebben, maar ik wil graag proberen mijn verhaal van me af te schrijven. En misschien dat ik er iets uit kan halen.

Eerst een stukje voorgeschiedenis: Rond mijn 11e jaar is mijn zus ernstig (psychisch) ziek geworden. Angst- en eetstoornis, CVS, chronische pijn en nog veel meer last van allerlei dingen. Dit loopt nu nog steeds, en sinds ze uit elkaar is met haar ex gaat het weer een stukje slechter.
Mijn zus vroeg enorm veel aandacht de jaren die er op volgden, moest soms 4 keer per week heen en weer gereden worden voor een afspraak, 100+ km verder, waar mijn ouders dus ook heel druk waren.
Hoe hard ze ook geprobeerd hebben mij en mijn oudste zus ook genoeg aandacht te schenken, er was gewoon niet genoeg tijd en ruimte.

Toen ik op de middelbare terecht kwam had ik daar geen aansluiting met klasgenoten. Op het internet vond ik dit wel, met oudere mannen via chatsites. Daar was ik aardig, lief, en werd ik zelfs mooi genoemd.
Dat is enorm ver gegaan, met meerdere mannen. Met 1 man ging dit langdurig door, ook in real life contact.. Nu terugkijkend is hij een zogenaamde groomer, iemand die zich opwerpt als zorgend en luisterend persoon, waar je veel mee deelt en daarna ben je eigenlijk "ingepakt".

Mijn ouders merkten natuurlijk wel vreemd gedrag op en hebben op alle mogelijke manieren mij gewaarschuwd en geprobeerd dingen te verbieden, maar ik heb ongelooflijk halsstarrig volgehouden dat ik het fijn en goed en leuk vond en dat het was wat ik wilde. Deels door de geheimen die hij zou verklappen aan mijn ouders, wanneer ik de waarheid zou vertellen.
Deze man heeft mij al mijn "eerste keren" ontnomen.

Dit contact heeft zo'n 2 jaar volgehouden, tot mijn 14e. Vanaf dat moment heeft hij mij regelmatig gestalkt of (loos) bedreigd.
Op mijn 15e is het uitgekomen naar mijn ouders en hebben we een slopende rechtszaak gehad die 2 jaar heeft geduurd. "Gewonnen", maar niet met harde uitspraak dat hij een minderjarige seksueel heeft misbruikt. Daardoor had hij zijn celstraf al uitgezeten in voorarrest en kwam hij gelijk vrij.

Nog steeds laat hij eens in de zoveel maanden wat van zich horen, naar mijn idee omdat hij het idee wil houden dat hij controle over mij blijft hebben, angst bij mij/ons opwekt.
Wij zijn nu een dossier aan het opbouwen om, indien genoeg bewijzen, opnieuw aangifte te doen.
Door deze jaren ben ik erg op mijn hoede, ookal kan ik dat in vreemd gezelschap redelijk goed verbergen. Ik schrik soms enorm van geluiden. Ook wanneer ze erg zacht zijn, of ik ze verwacht of zie aankomen, zoals iemand die voor mij staat en in zijn handen klapt. In drukke ruimtes wordt ik erg opgefokt.
Tot zover de voorgeschiedenis.

Midden februari ben ik, ontzettend plotseling, in een diepe dip geraakt. Opeens ging het allemaal niet meer. Ik kreeg last van paniekgevoelens/"aanvalletjes" maar werd vooral heel somber, huilerig -terwijl dat voor mij een obstakel is om te huilen-, teruggetrokken en lusteloos.
Ik heb constant honger en ben al 4 kilo aangekomen in de laatste tijd, terwijl ik al licht overgewicht had.
Ik ben begin maart begonnen met een psycholoog die goed aangeschreven staat, en hier heb ik nu drie gesprekken mee gehad.

Ondertussen zit ik met mijn examens, die over een maandje zijn, en zat ik met de tentamenweek die daar nog aan vooraf ging. Ik heb nauwelijks school gevolgd en heb voor de 4 vakken die ik momenteel volg, toch nog 2 voldoendes erin weten te slepen. Door mijn hoge cijfers van de rest van het jaar heb ik gelukkig een beetje een buffer.

De laatste 2/3 weken glijd ik echter zo snel af dat ik er geen grip meer op heb. In de avonden heb ik soms het gevoel dat ik gek wordt van de drukkende, chaotische stilte in mijn hoofd. Ik ben een enorm gevoelsmens en het lukt me niet meer om te voelen.
Niets meer positiefs. Afgelopen woensdag ging ik naar mijn paard en voelde ik niets meer.
Mijn rotsvaste oplaadpunt, lekker door de wind galopperen en even alle spanning eruit, deed me niets meer.
Dit was voor mij een hele grote klap, en ik kan mij ook nergens meer toe zetten.
Ik ben dood en doodmoe. Als ik opsta ben ik even fris, maar na 2 uurtjes voelt het alsof ik niet geslapen heb.

Afgelopen vrijdag had ik een gesprek met mijn psycholoog, en die raadde mij aan met antidepressiva te beginnen. Ze heeft een vragenlijst met mij doorgenomen en mij daarna ook een diagnose meegegeven.
Hier ben ik eigenlijk best wel ontevreden over, ik vind het namelijk veel te veel en te groot en te snel. Zij heeft 2 gesprekken alleen maar geluisterd naar mijn voorgeschiedenis, en niets teruggegeven van tips of steunende ideeën om de week mee door te komen. De 3e keer heb ik aangegeven hoe rot ik me voel, en gaf zij als allereerste terug dat ik met medicijnen moest beginnen.

Ik ben nu gediagnosticeerd met een depressiestoornis, een paniekstoornis en ptss.
Vooral de paniekstoornis steekt mij.
Ik heb naar mijn inziens geen paniekstoornis, ik heb alleen soms gevoelens van paniek en/of paniekaanvallen. Ik vind dat ik veels te snel een dikgedrukte stempel op mijn voorhoofd heb gekregen.
Dit heb ik ook met mijn huisarts overlegd, ook omdat je minimaal een halfjaar vastzit aan antidepressiva. Zij heeft mij nu druppels meegegeven (homeopathisch) die na een week verschil zouden moeten tonen en oxazepam voor de dagen/avonden dat het niet gaat. Als dit niet aanslaat kan ik altijd nog beginnen met antidepressiva, is mijn en haar idee.

Momenteel zit ik ook onder oxazepam waardoor ik redelijk rustig ben vergeleken met hoe ik me zou voelen zonder oxazepam, maar mijn hoofd is vanbinnen nog steeds een zootje. Alles ligt door elkaar en ik voel me veel verward en vooral steeds een beetje meer wanhopig. Dat zie je denk ik ook wel aan het laatste stuk schrijven, dat is een en al verward terwijl ik nu heel erg mijn best doe om alles in logische volgorde neer te zetten. Sorry daarvoor dus.

Ik weet niet goed of dit een goed idee is, maar.. Misschien helpt het, en zijn de mogelijke steuntjes in de rug en de vraag van bokkers om meer te vertellen juist een fijne uitlaatklep. En sorry dat het zo lang is.

**Geplaatst**: 15-04-14 13:35

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst: 15-04-14 13:35

Jeetje.. wat een verhaal zeg! Wat naar

Ik wil je heel veel sterkte wensen!

**Geplaatst**: 15-04-14 13:42

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst: 15-04-14 13:42

He wat oliebol zeg :(:)

. Kan je niet kijken naar een andere psycholoog in de omgeving? Jij voelt je nu al niet prettig bij haar... Dan zal het (helaas) geen nut hebben.
Oxazepam heeft veel bijwerkingen! Ik weet niet hoe lang je het al slikt, maar dat kan ook mee spelen in het niet voelen en de vermoeidheid. Misschien iets om te bespreken?

Verder wil ik je alleen heel veel sterkte wensen.. Mijn pb-box staat wijd open voor je! Absoluut

**Geplaatst**: 15-04-14 13:42

Geplaatst: 15-04-14 13:42

Fijn iig dat je hulp hebt gezocht al is het dus niet helemaal wat je had verwacht. Goed dat je ook hierin weer stappen hebt ondernomen door te overleggen met je huisarts.

Het lijkt mij verstandig dat je goed nadenkt over de psycholoog waar je nu bij loopt. Als jij je niet goed voelt bij haar en het idee hebt dat je eigenlijk in een positie wordt gedwongen waar je niet wilt zijn moet je misschien overwegen om naar iemand anders te gaan. Dat is een grote stap maar net als in het 'gewone' leven heb je niet met iedereen een klik. En ik denk dat die klik wel belangrijk is om een goed behandelplan op tafel te krijgen en met enig vertrouwen het traject in te gaan of dit nu met of zonder medicatie is.

Die stempel maakt je geen ander mens hè! Jij bent jij en jij bent uniek, wat voor plaatje ze daar ook op plakken. Je hebt altijd nog zelf je denkend vermogen en je beslissingsbevoegdheid.

Wil je heel veel sterkte en wijsheid wensen. Je hebt al veel meegemaakt en bent er nog lang niet maar doordat je dit inziet en hulpt zoekt is er ook voor jou licht aan het einde van de tunnel.

**Geplaatst**: 15-04-14 13:46

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst: 15-04-14 13:46

heel goed dat je hulp zoekt.
ik wil je heel veel sterkte wense

**Geplaatst**: 15-04-14 13:52

Geplaatst: 15-04-14 13:52

Jeetje, wat een verhaal..
Ik wil je ten eerste heel veel sterkte en succes wensen, ik vind het echt super van je dat je zo actief hulp zoekt en daarin eerlijk naar jezelf bent

Ik weet je leeftijd niet, maar aangezien je examen gaat doen schat ik je rond mijn leeftijd. Mocht je met iemand van je eigen leeftijd willen praten; mijn pb box staat altijd open

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-04-14 13:57

Geplaatst door de TopicStarter : 15-04-14 13:57

Over mijn psycholoog ga ik inderdaad ook overleggen, vooral met mijn ouders. Ook al gedaan, maar ze zijn een weekendje naar Ameland, die mochten ook wel weer eens even een stukje bijtanken. Ik heb zo weinig energie en volgens mij ook zo'n slecht beoordelingsvermogen momenteel (alles is gewoon stom en negatief) dat mijn ouders het grootste deel van het zoeken naar een eventuele nieuwe therapeut of psycholoog op zich zullen nemen.
Ik weet zelf alleen niet goed welke gevoelens en gedachtes terecht zijn, en welke komen door mijn "depressieve staat van zijn". Soms heb ik namelijk echt over álles twijfels en moet ik van mezelf opeens een nieuwe bekapper voor mijn paard en een andere psycholoog en een andere dit en die is niet goed enzovoorts. En dan gaat er wel een belletje rinkelen dat dat misschien niet helemaal klopt, maar echt goed weten doe ik het niet.

@Jikkee Oxazepam heb ik inderdaad ook op de bijwerkingen gelet. Ik slik het nu net een paar dagen, en ook alleen als ik me erg naar voel, geen vast ritme dus.

Ik heb de laatste dagen veel last van "pijn". Gewoon, pijn. in mijn rug, nek, armen, schouders, zijen. Maar dat is geen bekende bijwerking van oxazepam, dus ik wijt het tot nu toe aan spanning toe .

Ik zie het zelf als een geluk dat ik depressie al heb gezien en meegemaakt, en dat ik wéét dat ik moet blijven bewegen, dingen moet blijven doen, een ritme moet proberen te houden. Dat is enorm moeilijk en ik voel ook niet dat het helpt, maar ik wéét dat het nog slechter wordt als ik gewoon in mijn bed ga liggen en niets doe.

@ DaisyDarling, Ik ben 18 jaar nu.

**Geplaatst**: 15-04-14 14:06

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst: 15-04-14 14:06

Pff, moeilijk hoor. Ik snap heel goed dat je na al die problemen niet meer kunt. Alsof je eindelijk eens bent gaan zitten na veel te lang te hebben doorgelopen en nu pas voelt hoe ontzettend moe je bent, en hoe'n zere voeten je eigenlijk hebt.

Ten eerste, ik zou inderdaad (zoals anderen en jijzelf hier al zeggen) een andere psycholoog zoeken, een waarbij JIJ je prettig voelt.

Ten tweede, best kans dat je die examens nu niet kunt opbrengen. Hou op met je daarover al te druk te maken (al snap ik dat best hoor), je bent nog jong, tijd genoeg om ze te doen.

Toen ikzelf in een enorme depressie zat ben ik in mijn eentje met een tentje drie weken naar een mij onbekend land gegaan. Juist van het alles zelf kunnen bepalen, hoe onwennig ook, ben ik enorm opgeknapt. Heb het erg fijn gehad. Ik weet niet of je dat wilt, kunt en durft; als je een vriend of vriendin hebt met wie je samen kunt gaan is dat ook goed denk ik. Gewoon uit je dagelijkse omgeving zijn, zonder die mensen die zoveel zorgen geven en maken...

Sterkte!

**Geplaatst**: 15-04-14 14:08

Geplaatst: 15-04-14 14:08

Wat heb je een hoop meegemaakt!

IK ben geen psycholoog maar zoals ik je verhaal nu lees lijkt starten met medicatie een goede oplossing.
Hierdoor ga je je snel beter voelen waardoor je de zaken meer op een rijtje gaat krijgen.
Je bent er dan natuurlijk nog lang niet maar dit is een goed begin....

Ik heb een aantal mensen meegemaakt in mijn omgeving die erg gebaad waren met die medicijnen. Dit hoeft niet per definitie slecht te zijn.

Probeer je niet druk te maken over stempels.... maar je te concentreren op beter worden,
je zal eerst de circel waar je nu in zit moeten verbreken.

Neemt niet weg dat als je een slecht gevoel hebt bij je therapeut je een andere moet nemen, de klik moet er zeker zijn.

Heel veel succes de komen de tijd

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-04-14 14:27

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst door de TopicStarter : 15-04-14 14:27

@Hevonen die examens is inderdaad wel een punt. Ik heb al een jaar vertraging (gespreid examen gedaan) en ik wil er zo graag klaar mee zijn, dat afgerond hebben.
Aan de andere kant weet ik niet wat ik volgend jaar moet doen. Ik heb mij nu ingeschreven voor de Pabo, wat ik graag wil gaan doen, maar niet als ik me zo voel zoals ik me nu voel, dan kan ik dat echt niet.
En als ik op 1 vak zak, mag ik die nog een jaar overdoen.

Over het tentje: Ik kan heel slecht alleen zijn, alles is eng en te veel. In een eerdere dipperiode heb ik daar wel aan gedacht, zo'n idee, maar voor nu zou dat geen goed plan zijn.

@Iris, het nadeel aan antidepressiva is dat je het voor langere tijd moet slikken (minimaal half jaar) en dat het pas na 1 a 2 maanden begint te werken (kijkend naar ervaringen van andere ADslikkers in onze familie). Oftewel, ik zou er nog niets aan hebben.

**Geplaatst**: 15-04-14 14:34

Geplaatst: 15-04-14 14:34

Dat klopt het werkt niet meteen de dag erna, maar het zijn ook geen kleine problemen die je even uit de weg helpt... hier gaat helaas een tijd overheen....

**Geplaatst**: 15-04-14 14:37

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst: 15-04-14 14:37

Lieve Poeswoes, allereerst heel veel sterkte gewenst.
Ik weet wat je doormaakt. Ook ik ben op jonge leeftijd door een oudere man misbruikt. Daarna werd ook ik steeds door hem in de gaten gehouden waardoor ik oa last van straatvrees kreeg en enorme eetbuien. Ik werd depressief en zonderde mezelf van iedereen af. Naderhand bleek ik een posttraumatische stressstoornis te hebben ontwikkeld.

Je mag me altijd pben. Ik weet hoe machteloos je je voelt.
Sterkte :(:)

**Geplaatst**: 15-04-14 14:48

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst: 15-04-14 14:48

Ik vind het wel schrikbarend dat er na maar twee gesprekken meteen verschillende diagnoses zijn en er door middel van een vragenlijst word besloten dat medicijnen iets voor je is.

Absoluut niet doen dus. Niet via deze psycholoog in ieder geval.

Er is niets mis met antidepressivia an sich. Maar ik zou allereerst naar een andere psycholoog gaan en het eerst proberen op te lossen zonder medicijnen. Werkt dat niet, dan zijn medicijnen altijd nog een optie..

Want aan de antidepri is niet zomaar iets. Het is geen quick fix. Je zit er een halfjaar aan vast, de eerste paar weken werkt het averechts, als in dat de verschijnselen kunnen zijn dat je je not rotter voelt, en hoewel het emotiedempend is, wat prettig is, was het in mijn ervaring ook emotiedempend qua fijne gevoelens. Dat had ik pas door toen ik er vanaf was. Hoeveel ik gemist had qua prikkels, zowel goed als slecht. Daarnaast, als de periode van medicijnen voorbij is, begint het vervelende afkickproces en dat is ook geen pretje.

Ik zou er dus niet zomaar instappen en het eerst gewoon proberen. Op eigen kracht. Zonder middeltjes. Werkt dat niet (en dat is ook geen schande), is er nog altijd de optie van de medicijnen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-04-14 18:20

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst door de TopicStarter : 15-04-14 18:20

Dankjulliewel voor jullie lieve berichten..

@ElineS, daar heb ik gelukkig dus zelf ook al naar gekeken, en zoals ik ook in de OP al vertelde wilde ik er niet zomaar aan beginnen en heb ik nu een homeopathisch middel, eerst kijken of dat aanslaat

**Geplaatst**: 15-04-14 18:35

Geplaatst: 15-04-14 18:35

Jeetje, erg heftig verhaal. Knap van je dat je het verteld hebt, en toegegeven hebt dat je toch iemand nodig hebt die je helpt.

Misschien kun je als je ergens heen gaat, een vriendin o.i.d. meenemen zodat je je misschien veiliger voelt? En waarmee je dagelijks kunt praten als je wat kwijt wil? (Mijn pb staat altijd open, mocht je die persoon niet hebben).

Verder wens ik je veel sterkte met alles

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-04-14 19:04

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst door de TopicStarter : 15-04-14 19:04

@Cavalia, dat is nog best lastig voor mij

ik heb 1 vriendin en die is erg druk, plus ik deel eigenlijk niet zoveel "dieps" met haar. Ze weet dat het wat slechter gaat, maar alleen met mijn vriend en mijn ouders praat ik over hoe ik me echt voel - en hier nu, dat is lekker anoniem -.

Mijn vriend offert zich naar mijn mening flink op, ookal voelt hij het zelf niet. Hij neemt veel van me over en stelt zich echt op als de leidende en beschermende persoon, wat enorm fijn is. Hij zet me ook aan tot weer iets doen, zoals eten, slapen of even gaan wandelen.

Ik vind het ook enorm moeilijk hoe weinig ik hem nog kan geven. Zondag was ik heel slecht en zat ik een beetje depri te zitten op een stoel, en toen pakte hij de gitaar en speelde hij mijn lievelingstinkelmuziekje, net zolang tot ik weer een beetje kon ontspannen. En het lukt me niet meer om hem te laten zien hoe lief ik dat vindt, en hoezeer ik hem waardeer.

**Geplaatst**: 15-04-14 19:21

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst: 15-04-14 19:21

ik heb totaal geen ervaring met dit soort zaken, maar het leest alsof alles van vroeger er nu uit gaat komen.
Een stempel krijgen klinkt/voelt misschien heel naar, maar liever een naampje eraan geven dan compleet onbegrepen worden.
Wat andere al aangaven. Zoek iemand waarbij je je goed voelt en vertrouwd. Medicatie kan je helpen en ondersteunen, maar verwerken moet je zelf/samen doen.

Natuurlijk mag je een pb sturen als je even lekker wilt spuien :-)

**Geplaatst**: 15-04-14 19:22

Geplaatst: 15-04-14 19:22

Poeswoes schreef:
Ik vind het ook enorm moeilijk hoe weinig ik hem nog kan geven. Zondag was ik heel slecht en zat ik een beetje depri te zitten op een stoel, en toen pakte hij de gitaar en speelde hij mijn lievelingstinkelmuziekje, net zolang tot ik weer een beetje kon ontspannen. En het lukt me niet meer om hem te laten zien hoe lief ik dat vindt, en hoezeer ik hem waardeer.

Ik had al eerder gereageerd; je bent dus inderdaad van mijn leeftijd

Het dikgedrukte stukje herken ik, ik ben zelf erg ziek en mijn vriend sleept me daar voor een groot deel doorheen. Wat voor mij helpt is om het gewoon op te schrijven. Ik schrijf hem 1 à 2 keer per maand een kaartje of een briefje, om hem toch even te bedanken voor wat ie allemaal doet, omdat ik het ook ontzettend moeilijk vind om het in persoon te zeggen of het te laten zien.

**Geplaatst**: 15-04-14 19:28

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst: 15-04-14 19:28

Misschien toch medicatie proberen? Dan word je rustiger in je hoofd en kan je je beter focussen op de therapie. Zodra de therapie dan goed gaat, kan je altijd afbouwen.
Waarom zou je het jezelf onnodig moeilijk maken?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-04-14 20:18

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst door de TopicStarter : 15-04-14 20:18

@DaisyDarling, ik ben dan zo bang dat het stom overkomt. :')

Maar misschien moet ik maar zoiets gaan doen inderdaad. Ik zou het liefst iets voor hem willen kopen wat hij echt graag wil, zoals een nieuwe playstation nu zijn oude kapot is gegaan, maar ik heb daar niet de financiële middelen voor helaas. Normaliter uit ik juist heel veel hoe lief ik hem vind en hoeveel ik om hem geef, maar nu voelt het anders. Het is niet meer sprankelend en giechelig.

@Slina, zie eerder genoemde redenen zoals er lang aan vast zitten en het langzame inwerken, en daarnaast ook nog eens de bijwerkingen en het afvlakken van de positieve pieken. Ik ben enorm gevoelig, ook van de oxazepam merk ik enorm veel, al van een halfje.

Verder belde mijn psycholoog me zonet, wat voor een hoop verheldering heeft gezorgd. Ze heeft komende vrijdag moeten afzeggen door privéomstandigheden, wat wel vervelend is maar niet anders, maar ik heb maar gelijk gewoon verteld hoe ik me voelde, en dat vond ze erg vervelend. Ze heeft uitgelegd waarom zij op die manier mij diagnosticeerde (ze nam mij zeer serieus en wilde dat het duidelijk zou zijn op die manier reageerde, en nu snap ik ook waarom ze dat heeft gedaan en voelt het voor mij ook een stuk prettiger en weer "goed".
Als ik dan zo terugkijk, en ook hoe rustig zij de tijd neemt voor mij om mij te laten praten en uit te leggen hoe zij het bedoelt heeft, heb ik toch het idee dat mijn "benevelde" gevoelens daarin de overhand hebben genomen.

**Geplaatst**: 15-04-14 20:20

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst: 15-04-14 20:20

Oh nja, als je er heel gevoelig voor bent is het inderdaad niet zo handig. Maar als het moet dan moet het..
Ikzelf heb na 4 jaar praktisch geen bijwerkingen gehad. Maar is bij iedereen anders.

**Geplaatst**: 15-04-14 21:13

Re: Steeds slechter, misschien helpt dit

Geplaatst: 15-04-14 21:13

Oxazepam is trouwens ook echt troep. Geen wonder dat je last van bijwerkingen hebt. Helaas is soms troep nodig om ergens doorheen te komen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-04-14 21:31

Geplaatst door de TopicStarter : 15-04-14 21:31

Ja, en ook enorm verslavend. Daarom probeer ik er heel voorzichtig mee om te gaan, ookal zou ik het liefst constant onder dat spul zitten, voel me er een stuk fijner onder en ben ook bang om me weer zo enorm diep rot te voelen.

Edit: Nu in de avond voel ik me ook steeds onrustiger om te gaan slapen, samen met de oxazepam die minder begint te worden, en daarnaast heb ik last van pijn in mijn hele lichaam. Ik heb veel last van heftige en lange dromen en word soms best angstig wakker. Vriendlief is vanmiddag naar huis gegaan en dan zie ik erg op tegen de nachten alleen.

**Geplaatst**: 15-04-14 21:39

Geplaatst: 15-04-14 21:39

Mijn plan: goed gaan plannen. Dit brengt veel rust in je hoofd, en dan weet je ook goed waar je aan toe bent. Probeer niet te veel hooi op je vork te nemen, plan af en toe ook een (half) uurtje rust, en ga dan lekker iets ontspannens doen (muziek luisteren helpt mij altijd)
Maar ja ik heb natuurlijk niet hetzelfde als jij, dus ik hoop dat dit een beetje helpt
Heel veel succes alvast met je examens, en sterkte ermee! :(:)

Edit: voor het slapen raad ik je een app aan van Andrew Johnson, een hele fijne schotse stem waardoor je lekker in slaap valt, heerlijk ontspannen (stel je hier ook helemaal naar open, zodra je gaat denken dat het niet werkt werkt het niet. Bij mij werkt het iig, had het van teske de schepper bij wie het ook werkte, ben heerlijk in slaap gevallen laatst

)

**Geplaatst**: 16-04-14 06:51

Geplaatst: 16-04-14 06:51

Poeswoes schreef:
@Cavalia, dat is nog best lastig voor mij ik heb 1 vriendin en die is erg druk, plus ik deel eigenlijk niet zoveel "dieps" met haar. Ze weet dat het wat slechter gaat, maar alleen met mijn vriend en mijn ouders praat ik over hoe ik me echt voel - en hier nu, dat is lekker anoniem -.

Mijn vriend offert zich naar mijn mening flink op, ookal voelt hij het zelf niet. Hij neemt veel van me over en stelt zich echt op als de leidende en beschermende persoon, wat enorm fijn is. Hij zet me ook aan tot weer iets doen, zoals eten, slapen of even gaan wandelen.

Ik vind het ook enorm moeilijk hoe weinig ik hem nog kan geven. Zondag was ik heel slecht en zat ik een beetje depri te zitten op een stoel, en toen pakte hij de gitaar en speelde hij mijn lievelingstinkelmuziekje, net zolang tot ik weer een beetje kon ontspannen. En het lukt me niet meer om hem te laten zien hoe lief ik dat vindt, en hoezeer ik hem waardeer.

Oh, dan word het inderdaad lastig. Wauw, super lieve vriend heb je! Fijn dat hij meedenkt en z'n best doet om je op te vrolijken!

Nomineer dit bericht ×