Als persoon die veel waarde hecht aan slaap (ik hou gewoon van slapen!) is het echt heeel ongewoon voor mij om rond deze tijd wakker te zijn. Dit is echter al de tweede keer in korte periode dat ik op deze manier 's nachts wakker word.
Even een korte introductie: ongeveer een half jaar geleden ben ik met paniekaanvallen en angstgevoelens (voornamelijk: angst om 'gek' te worden) naar de dokter gegaan. Deze heeft mij doorverwezen naar een psycholoog, waar ik een aantal sessies heb gehad en inmiddels weer gestopt ben omdat ik me gewoon hartstikke prima voel!
Helaas is het kennelijk toch niet allemaal koek en ei. Dit is nu de tweede keer dat me dit gebeurd en het is echt het engste gevoel wat ik ooit heb gehad. Inslapen gaat hartstikke relaxed, ik slaap prima zonder nachtmerries en eigenlijk lijkt er niks aan de hand. Ik word echter +- een uur na inslapen compleet in paniek 'wakker'. Ik heb een onbestemd maar enorm sterk angstgevoel, het vliegt me echt aan. Tegelijkertijd heb ik het gevoel dat ik niks meer weet. Wie ik ben, waar ik ben... Ik probeer dan wanhopig te bedenken hoe ik heet, wat me wel moeite kost, maar waar ik na een tijdje wel op kom. Maar het helpt niet. Ik blijf een gevoel hebben dat ik gewoon... Niks meer weet. Afgelopen keer kon ik er gewoon niet meer opkomen wie de persoon was die naast me lag (mijn vriend). Mijn gedachten gaan in een waas van verwarring en angst. Ook de welbekende angst: 'Zie je, dit was het dan. Ik word nu echt gek.' komt weer boven. M'n hartslag is echt niet bij te houden (zal zo rond de 140 zijn) en ik zweet me kapot. Uiteindelijk heb ik mezelf gedwongen rechtop te gaan zitten, heb ik mijn vriend gewekt en ben ik m'n slaapkamer uitgevlucht. Na beneden te hebben gezeten en wat te hebben gedronken kwam ik gelukkig weer tot mezelf.
Ik durf nu niet meer te gaan slapen
. En dat terwijl ik morgevroeg om half 9 tentamen heb. Zijn er bokkers die dit herkennen? Zo ja, hoe is dit over gegaan? Wat hebben jullie eraan gedaan? Of iemand die een oplosing weet?