Dat varieert van theelepels tot sieraden.
Ook denkt ze dat ze in de gaten word gehouden en dat iemand haar telefoon op afstand bestuurd en belt op haar kosten.
Heel vervelend allemaal natuurlijk, soms belt ze in tranen of in paniek op omdat ze er niet meer tegen kan.
Nu weet ik het natuurlijk niet 100 % zeker dat het waanideeën zijn maar ik kan het maar moeilijk geloven en dat vind mijn moeder heel erg.
Daarom begint ze er vaak over als ik bij haar op visite ben want ze wilt echt dat ik haar geloof en in het begin ging ik er tegenin maar de laatste tijd ben ik daar een beetje moe van en laat ik in het midden of ik haar geloof.
Ik had haar vanmorgen aan de telefoon en ze vertelde dat er 2 pakken taartmix zijn verdwenen en ik zei dat ik dat heel vervelend voor haar vond.
Toen zei ze dat ze ontzettend blij was dat ik haar eindelijk geloofde waarop ik vertelde dat dit niet zo was en toen was ze duidelijk teleurgesteld en dat vond ik zo zielig
Wat zouden jullie doen als je moeder dit zou hebben?
Ik ben bang dat als ik er in mee ga dat ze helemaal mee deze waanideeën blijft zitten, maar aan de andere kant denk ik ook niet dat het ooit nog goed zal komen.
Zou je er in mee gaan of zou je blijven proberen het uit haar hoofd te praten?
P.S. mijn moeder heeft al allerlei psychische hulp gehad dus daar hoef ik geen raad in het gaat echt alleen om het feit of ik er in mee moet gaan of niet.