Bokt.nl

**Geplaatst**: 03-03-14 14:44

Stress door thuissituatie

Geplaatst: 03-03-14 14:44

Hoi bokkers,

Weet niet zo goed waar ik moet beginnen.
Momenteel ben ik al meer dan een maand niet thuis geweest. Logeer bij kenissen van mij.
Ben bijna 18.
Al sinds ik me kan heugen kan ik het niet met mn vader vinden. Ik ontloop hem, en ben eerlijk gezegd zelfs bang voor hem door bepaalde redenen.
Mijn moeder heeft me de afgelopen jaren ook meerdere dingen geflikt, mij met dingen opgezadeld waar ik niets mee te maken wou hebben (vreemdgaan en dat aan mij vertellen).
Het huwelijk tussen mijn ouders gaat al 5 jaar niet goed. Er is constant spanning, en ik heb het gevoel dat ik tussen mn ouders inzit. Mama doet dit niet goed zegt paps als mams weg is, en andersom.
En ik weet dingen van mn moeder die mn vader niet mag weten, en andersom.

Ben de afgelopen maanden in het weekend bij kennissen gaan logeren en doordeweeks thuis.
Maar nu ben ik al meer dan een maand hier en niet meer thuis geweest. Ondertussen is er wel zo af en toe sms en fb contact tussen mij en mn moeder, tussen mij en mn vader niet.
Volgende week maandag ga ik weer naar huis om het doordeweeks weer te proberen, ze hebben beterschap beloofd, maar hebben dat al zo vaak beloofd dat ik er niet echt in geloof...

De stress word me allemaal te veel. Laatste maanden had ik het snachts heel erg benauwd, en nu heb ik afgelopen weekend ook nog een zware hyperventilatie gehad wat me erg heeft laten schrikken, was erg eng om mee te maken.
Ik weet niet meer wat ik moet doen, uit huis gaan of niet. Wil ik opzich wel maar kan ik niet redden met mijn stufi en mijn ouders gaan toch niks mee betalen aan studie oid. Dus dat red ik gewoon niet.
Ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen, zit zo ontzettend in de knoop met mezelf. HA stuurt me vaak weg en zegt ja je moet stress vermijden. Ja lekker makkelijk gezegd.
Weet gewoon niet waar ik heen moet, ha neemt het niet erg serieus. Praat op school er ook met verschillende mensen maar heb het gevoel dat het niet opschiet. Zeggen constant dat ik met mn ouders moet praten, wil ik ook, maar mn ouders willen niet.
Heb vroeger ook veel dingen mee gemaakt, ben erg gepest tot op mn 15e. Heb nu ook geen vriendinnen waar ik mee kan praten.

Ik wil gewoon uit deze rotsituatie, een leuk leven hebben. Maar waar moet ik beginnen.

**Geplaatst**: 03-03-14 14:49

Re: Stress door thuissituatie

Geplaatst: 03-03-14 14:49

Jeetje, meid wat een vervelende situatie! Kan je niet bellen voor tips met een maatschappelijk werker? Of kan je geen baantje zoeken en flink gaan sparen om weg te kunnen? Maar dat duurd misschien te lang :(:)

**Geplaatst**: 03-03-14 14:51

Re: Stress door thuissituatie

Geplaatst: 03-03-14 14:51

Zit op school al bij een maatschappelijk werkster, zei zegt ook praten met je ouders... Maar dat willen ze niet. Heb het voor mijn gevoel al zo vaak geprobeerd en energie in gestoken, ben er nu wel klaar mee eigenlijk.

Heb al een baantje, zodat mijn pony gratis stalling heeft. Lukt gewoon niet om er een baantje bij te vinden qua tijd

**Geplaatst**: 04-03-14 12:13

Geplaatst: 04-03-14 12:13

Hoi Amoj,
een van de eerste dingen die je zou moeten doen, is een nieuwe huisarts neen. Dat kan wellicht pas als je 18 bent, dat weet ik niet exact, maar dat is wel heel erg hard nodig.

Wat ik in jouw verhaal herken, is het verhaal van een vriendin van mij. Laten we haar Jet noemen. Haar ouders waren nogal "gezien" in hun dorp. Het huwelijk van pa en moe stelde weing voor, en pa besloot om haar als praatpaal te gebruiken.
"Dat werkt niet".
Voor pa was het wel makkelijk - dat hielp mee, om goed aangeslagen te blijven worden in het dorp, "de buitenstaanders hoeven dit niet te weten...!"
Maar zij hoorde dingen over haar moeder van haar vader, die ze niet had willen weten.
...en niet mocht doorvertellen, aan niemand, terwijl het dus wel over haar moeder ging!
(En ''en passant'' verloor haar vader ook zijn vaderrol...)
En dus ook: of zij maar even, door haar "aanhoren en zwijgen" hun huwelijk in stand zou willen houden.

Enfin - in nood stapte ze naar de dominee, en die reageerde exact zoals jouw huisarts. (of misschien nog erger: "het viel best mee - zij maakte het allemaal heel groot, het lag aan haar").

amoj schreef:
Al sinds ik me kan heugen kan ik het niet met mn vader vinden. Ik ontloop hem, en ben eerlijk gezegd zelfs bang voor hem door bepaalde redenen.

...en dit komt daar nog bovenop.
Brrr.

amoj schreef:
Mijn moeder heeft me de afgelopen jaren ook meerdere dingen geflikt, mij met dingen opgezadeld waar ik niets mee te maken wou hebben (vreemdgaan en dat aan mij vertellen).

Nee - met dat soort zaken horen ouders jou niet op te zadelen!!

amoj schreef:
Het huwelijk tussen mijn ouders gaat al 5 jaar niet goed. Er is constant spanning, en ik heb het gevoel dat ik tussen mn ouders inzit. Mama doet dit niet goed zegt paps als mams weg is, en andersom.
En ik weet dingen van mn moeder die mn vader niet mag weten, en andersom.

Ojojojoj - ga Jet NIET achterna!!!
Dit is GEEN positie, maak dat je "weg" komt, er tussenuit!!

amoj schreef:
Volgende week maandag ga ik weer naar huis om het doordeweeks weer te proberen, ze hebben beterschap beloofd, maar hebben dat al zo vaak beloofd dat ik er niet echt in geloof...

Als ik grof ben zeg ik: "Doe geen dingen waar je niet in gelooft, vraag eerst garanties." Of beding keihard: "Dit is mijn laatste poging en zodra er weer iets van "dit of dat" gebeurt, ben ik weg."

amoj schreef:
De stress word me allemaal te veel. Laatste maanden had ik het snachts heel erg benauwd, en nu heb ik afgelopen weekend ook nog een zware hyperventilatie gehad wat me erg heeft laten schrikken, was erg eng om mee te maken.

Heel naar voor je!!

amoj schreef:
Ik weet niet meer wat ik moet doen, uit huis gaan of niet. Wil ik opzich wel maar kan ik niet redden met mijn stufi en mijn ouders gaan toch niks mee betalen aan studie oid. Dus dat red ik gewoon niet.

Dat zou wel heel erg kwalijk zijn: eerst word je gebruikt als praatpaal, of om vrede te stischten, tegen je eigen belangen in - en als het om zoiets wezenlijks gaat als een opleiding, geven ze niet thuis.
(Om te huien, maar zulke ouders lopen er helaas rond.)
Hopelijk zijn ze wel op de een of andere manier tot rede te brengen... (met een goede onderhandelaar).

amoj schreef:
Ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen, zit zo ontzettend in de knoop met mezelf.

Ja, er is een psychologische kreet, die stelt, dat ieder gezin zo zijn "rollen" heeft - en de rollen zijn in jullie gezin wel heel erg verward geraakt.

amoj schreef:
HA stuurt me vaak weg en zegt ja je moet stress vermijden. Ja lekker makkelijk gezegd.

Ga NIET Jet achterna!! Haar dominee wilde het probleem niet zien - deze HA kennelijk ook niet.

Voor zowel dominee als huisarts geldt, dat ze dominee/ HA zijn voor een heel gezin. En helaas, de zwakkeren onder hen kiezen dan partij: "de officiele mening, dat alles koek en ei is tussen Jet haar ouders, dat zal wel waar zijn. Jij moet maar gewoon stress vermijden" - terwijl als hij even logisch zou nadenken, zou hij weten dat je geen mogelijkheid hebt om dat te doen.

amoj schreef:
Praat op school er ook met verschillende mensen maar heb het gevoel dat het niet opschiet.

Vraag die maatschappelijk werkster eens naar haar juridische mogelijkheden.
Heeft ze die niet, vraag haar dan naar iemand, die dat wel heeft.
En iemand, die is staat is EN bereid is, om namens jou keihard te onderhandelen.

amoj schreef:
Zeggen constant dat ik met mn ouders moet praten, wil ik ook, maar mn ouders willen niet.

Stelletje flapdr*llen.
Waarom denken ze nou, dat jij hulp vraagt...?

amoj schreef:
Heb vroeger ook veel dingen mee gemaakt, ben erg gepest tot op mn 15e. Heb nu ook geen vriendinnen waar ik mee kan praten.

(...en soms gaan die dingen ook hand in hand. Zou je vriendinnen hebben gehad, dan hadden zij jou verteld, dat dit verre van normaal is.)

amoj schreef:
Ik wil gewoon uit deze rotsituatie, een leuk leven hebben.

That's the spirit - nou de rest nog!!

**Geplaatst**: 04-03-14 12:18

Re: Stress door thuissituatie

Geplaatst: 04-03-14 12:18

Eerlijk? Als ik jou was zou ik voor jezelf kiezen. Helemaal niet meer terug gaan naar je ouders en als het kan bij de kennissen blijven. Wat wordt jij er beter van als je terug naar huis gaat?
En toch echt goede hulp hierbij gaan zoeken, laat je doorsturen naar ggz instelling die je verder kunnen helpen. Als praten niet werkt is het misschien tijd om los te komen van je ouders en daar heb je denk ik wel hulp bij nodig.

**Geplaatst**: 04-03-14 17:20

Re: Stress door thuissituatie

Geplaatst: 04-03-14 17:20

Kan de maatschappelijk werkster op school geen contact met je ouders opnemen en vragen om een serieus gesprek met z'n allen, omdat het niet goed met jou gaat?

**Geplaatst**: 04-03-14 17:40

Re: Stress door thuissituatie

Geplaatst: 04-03-14 17:40

Nu je bij je kennissen bent is het verstandig om dingen uit te gaan zoeken. Te beginnen bij, wat is de studiefinanciering als je op kamers gaat.
Met het totaal aan inkomsten ga je kijken wat jouw uitgaven zijn. Welke rekeningen heb je? Wat kan goedkoper?
Neuzen naar kamers. Wat kosten ze?
Als ik zo puzzel, waar kan ik dan gaan wonen en per wanneer.

Het is mogelijk meid, vele andere zijn je al voor gegaan die ook weinig andere keus hadden dan het gewoon te moeten doen om vooruit te kunnen komen. Succes

**Geplaatst**: 05-03-14 22:20

Re: Stress door thuissituatie

Geplaatst: 05-03-14 22:20

Ben ook al druk met dingen uitzoeken. Wil wel graag op kamers en in de weekenden naar die kenissen, maar hier in de buurt zijn bijna geen kamers omdat mijn school niet echt in een studentenstad staat. Ik zou uitwonend ong 600 in de maand krijgen, kan ook zorgtoeslag krijgen van geloof 80 euro.
Probleem is een beetje dat de kamers die er zijn echt duur zijn, zon 500 euro. Ik ga het met 180 per maand, waar nog zorgverzekering afmoet en eten en drinken en ook nog de studie betalen niet redden denk ik...

**Geplaatst**: 05-03-14 22:30

Re: Stress door thuissituatie

Geplaatst: 05-03-14 22:30

Ik heb ook jaren in zo'n situatie gezeten. Wil is waar andere situatie tussen mijn ouders, vader heeft een herseninfarct gehad en is daardoor vaak boos/geirriteerd en dwingend.
Ik zat hier ook tussen in, ging mijn vader weg, kwam mijn moeder ja je vader blablabla. Was mijn moeder weg anders om. Probeerde alles om te bemiddelen, helpen. Maar op een gegeven moment ga je eraan onderdoor.
Ik had veel stress, wilde nooit naar huis mist ik wist dat iemand van beide sliep en dan kwam ik thuis en ging gelijk naar boven. Mijn relatie ging er ook onder leiden. Ik heb 4 jaar in die situatie gezeten, geen geld om een huurwoning te huren of huis te kopen ivm een duur paard met veel medische problemen.

Nu woon ik sinds November samen (ben al 5 jaar samen met mijn vriend) en wil nooit meer terug. Relatie met mijn ouders is ook veel beter nu.

Als je wil praten pb staat altijd open.. Ik weet hoe het voelt.

**Geplaatst**: 05-03-14 23:51

Geplaatst: 05-03-14 23:51

Hulp zoeken bij een maatschappelijk werker zodat het leven weer enigszins op de rit komt. Zij kan je ook helpen bij andere zaken, en ook voor een goed gesprek. Soms helpt het om met iemand te praten waarmee je niet emotioneel verbonden bent.

**Geplaatst**: 06-03-14 00:21

Re: Stress door thuissituatie

Geplaatst: 06-03-14 00:21

Het zou prettig zijn als je uit zo'n warm nest komt dat je tot bijvoorbeeld je 23e thuis zou kunnen wonen. Maar dat is niet zo. Je bent bijna 18 (gelukkig maar) en dat is een prima leeftijd om op jezelf te gaan wonen. Het zal niet makkelijk zijn, maar je krijgt er een hoop mentale rust voor terug. In dit geval is het kortste lijntje volgens mij de maatschappelijk werkster op school, daar ben je al mee in contact en kent (een beetje van ) je achtergrond. Vraag een gesprek aan en vertel alles, dat je ouders je zaken vertellen die binnen hun huwelijk geheim zijn, dat de sfeer bar-slecht is en dat je te veel last van spanning hebt om goed te functioneren. Zij zal je dan kunnen helpen met volgende stappen. Zij kent weer instanties die je bijvoorbeeld kunnen helpen aan woonruimte als je 18 wordt (met een urgentie verklaring of iets.) Maak een financieel plan. zoek geen kamer voor die gemiddelde prijs van 500 maar toch een eronder. Je hebt dan misschien een klein hokje, maar wel je eigen plek en probeer dan praktisch in te richten met een hoogslaper of iets. Je zult net als iedere student op kamers creatief met geld moeten zijn. Maar het kan echt! Zoek goed uit op welk geld je recht hebt en probeer een (goed) betaald baantje te vinden. en het is echt goed voor je rust en je ontwikkeling. Fijn dat je tot nu toe die kennissen hebt waar je veel kan zijn. Het lijkt me echt onprettig om thuis te zijn in deze situatie.

**Geplaatst**: 06-03-14 11:43

Geplaatst: 06-03-14 11:43

Belangrijk lijkt me inderdaad dat je je eigen plek krijgt. Het zij dat je bij vrienden/kennissen mag blijven, ondertussen kan sparen, of je kijkt of je met begeleid wonen (nu ben je nog 17) of een andere instantie iets voor elkaar kan krijgen.
Een kamer goedkoper dan 500 euro/maand is echt wel te doen. Ik zelf woon bijvoorbeeld wat afgelegen, moet wat verder fietsen en langere reistijd naar stage, maar heb nu wel een grote kamer + tuin voor de prijs waar ik in de stad maar 12m2 zou krijgen. (Heb een hond + kat, dus klein wonen is geen optie)

En als het aankomt op begeleiding zul je zelf actief moeten zijn. Stuurt de HA je weg met een non-advies? Dan ga je naar de volgende, of je gaat op je strepen staan bij de HA tot je een goed advies of verwijzing krijgt. Een maatschappelijk werker die zegt dat je met je ouders moet praten terwijl dat niet de oplossing is? Precies hetzelfde verhaal. Soms is het even zoeken naar een goede begeleider, maar ze zijn er zeker en dat heb je een heel eind zelf in de hand.

**Geplaatst**: 06-03-14 15:19

Geplaatst: 06-03-14 15:19

Hoi TS

Ik herken veel in je verhaal. Mijn leven zag er op die leeftijd hetzelfde uit. Ik had toen het geluk een inservice opleiding te doen waardoor ik goedkoop intern op kamers kon.

Misschien zou je in aanmerking kunnen komen voor kamertraining aangezien je nog geen 18 bent of eens een serieus gesprek aangaan bij degenen waar je nu zit of er mogelijkheid zou zijn nog even te blijven? Terug naar huis gaan vind ik ook geen goede optie maar ja dat is gemakkelijk gezegd natuurlijk als je wellicht geen andere keus hebt.

Van jouw huisarts krommen ook mijn tenen. Zit hij/zij alleen in de praktijk of met anderen? Dan zou je eens naar een collega kunnen gaan.

Sterkte in ieder geval!

**Geplaatst**: 06-03-14 15:23

Re: Stress door thuissituatie

Geplaatst: 06-03-14 15:23

Kamertraining lijkt mij voor TS ook ideaal. Zo kun je begeleid op jezelf en heb je ook even rust.

**Geplaatst**: 06-03-14 15:24

Geplaatst: 06-03-14 15:24

Ik herken je ook heel erg in het verhaal. mijn moeder heeft afgelopen jaar diagnose borstkanker gehad, en moest daarbij aan een medicijn waar ze geestelijk heel slecht op ging. heeft ze na 30 jaar huwelijk ineens een scheiding aangevraagd, en hem letterlijk de oorlog verklaard. (dat ik bang was dat ze m neer zou steken ofzo) uiteindelijk had ze opgenomen moeten worden.

Dit soort dingen zijn voor een kind zo erg, en ik hoop dan ook dat je snel de mogelijkheid hebt om zelf iets te gaan huren. een kamer ofzo.

Nomineer dit bericht ×