Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-02-14 16:49

Hoe moet je accepteren dat je steeds minder kan? (fibro)

Geplaatst door de TopicStarter : 26-02-14 16:49

Er is een hele tijd terug bij mij Fibromyalgie vastgesteld naar aanleiding van de klachten die ik heb.
In het begin dacht ik nog dat het allemaal wel los zou lopen en heb me dus ook niet voor de informatie avond opgegeven .
Nu ben ik een jaar later en ondervind ik steeds meer klachten en hinder er van....

Mijn werk is bijna onmogelijk geworden voor me, ik werk 2 dagen per week in een slagerij en sta en buk de hele dag.
Ook de kou is niet goed voor mijn lijf...
Mijn armen en benen voelen vaak als betonblokken en doen verschrikkelijk pijn...
Energie heb ik echt nul komma nul meer....

Ik weet de balans tussen belasten en niet belasten niet meer te vinden, te veel bewegen is funest voor mijn lijf maar niet bewegen ook.

Maandag ben ik naar de huisarts gegaan voor andere pijnstilling om te zien of die wel gaat helpen, die heb ik gekregen maar op mijn vragen had ze niet echt antwoord.
Zat te brullen dat ik er zo'n moeite mee had dat ik steeds minder kan en toen zei ze dat ik dat maar "gewoon" moet accepteren......

Dat is op dit moment nou net iets dat ik dus niet kan.....
Ik ben op het moment lusteloos en word om het minste boos.
Janken kan ik de hele dag, mijn lijf schreeuwt om rust maar mijn hoofd schreeuwt om er op uit te gaan en van alles te gaan doen.
Op deze manier kan ik beter een paar geraniums gaan halen om er achter te gaan zitten, voel me verdorie net een oud mens van over de 80!

Ruim een jaar geleden ging ik hardlopen (was dat aan het opbouwen) als ik me rot voelde maar dat kan ik nu al niet eens meer!

Wie zit er in hetzelfde schuitje en hoe ben jij er mee omgegaan?

**Geplaatst**: 26-02-14 16:54

Re: Hoe moet je accepteren dat je steeds minder kan? (fibro)

Geplaatst: 26-02-14 16:54

Bij mij is ook onlangs fibro vastgesteld, en ik kan me heel goed vinden in wat je zegt. Ik heb ook heel erg dat mijn hoofd zo graag wil, alleen mijn lichaam laat me gigantisch in de steek door altijd maar vermoeid te zijn en zeer veel pijn te doen overal

Ik ga nu naar een revalidatie arts, om die balans te vinden. Ik heb het er in mijn hoofd ook erg zwaar mee want er wordt inderdaad gezegd, je moet er mee leren leven, je moet het maar accepteren. En daar heb ik het erg moeilijk mee. Ik wil supergraag aan het werk, maar kan bepaalde dingen gewoon niet, en als ze naar bijzonderheden vragen en ik vertel over fybro , wordt ik bijna gelijk al afgewezen

Ik snap dat ze geen ziekte willen, alleen ik weet prima wat ik nog wel kan, en wil ook supergraag werken en als ik iets doe wat ik uit kan houden, ben ik ook nooit ziek maarja, vertel ze dat maar eens.

Het ergste is dat mensen er zo banketstaaf op reageren, of heel erg onbegrip heerst.

Ik wil je in ieder geval sterkte wensen! Er is ook een fybro topic, ik weet niet of je
die al gezien hebt?

**Geplaatst**: 26-02-14 16:57

Geplaatst: 26-02-14 16:57

Bij mij is 5 jaar geleden Fibro vastgesteld maar ik kan het onder controle houden door Magnesium te slikken. Zolang ik dat maar dagelijks neem gaat het goed. Als ik dit een dag vergeet dan krijg ik meteen pijnen en ga ik trillen.
Ik blijf altijd gevoelig op mijn spieren maar ik kan gewoon functioneren op deze manier en daar ben ik al dankbaar voor. Stress heeft het zeer waarschijnlijk veroorzaakt en triggert het ook nog. Maar die Magnesiumtabletten zijn me echt heilig, die pakt niemand me meer af.

**Geplaatst**: 26-02-14 17:01

Geplaatst: 26-02-14 17:01

Je hoeft dit niet te accepteren. ik begrijp niet waarom de huisarts je niet doorverwijzen heeft naar een ergotherapeut.. als je dat niet kent: een ergotherapeut is iemand die jou kan helpen met het naar wens uitvoeren van dagelijkse activiteiten/handelingen die jij nu niet meer(naar wens) kunt doen door een belemmering(om wat voor reden dan ook: lichamelijk, geestelijk, wat dan ook)..
Je zegt dat je fibromyalgie hebt, je werk is onmogelijk geworden, je staat en bukt veel, kou is een punt van betekenis vboor jouw lichaam, pijn, energie is weg etc..
pijnstillign is symptoombestrijding maar je moet een oplossing vinden zodat je wel weer kunt doen wat je wilt want zeg nou zelf: wat is een leven zonder doel? Je kunt ziek zijn en je ziek voelen of ziek zijn maar toch doen wat je wilt doen.

Een ergotherapeut kan jou dus helpen met het opstellen van een plan van aanpak om uiteindelijk weer te kunnen doen wat jij wilt doen. Een ergotherapeut is geen arts, en kijkt niet naar wat HIJ/ZIJ belangrijk vindt maar wat JIJ belangrijk vindt, en probeert al je wensen mee te nemen in de behandeling.
Er kan een bezoek geregeld worden op je werk, eventueel hulpmiddelen aangevraagd worden voor het goed uit kunnen voeren van je werk(worden vaak vergoed).. kunnen je helpen met een goede energieverdeling gedurende de hele dag, kunnen je helpen met tips tegen de pijn, kortom, je kunt met al je 'problemen/belemmeringen' bij hen terecht.
Hoe weet ik dit? Ik studeer zelf ergotherapie en juist mensen zoals jij zijn heel goed te helpen. Je hebt een wens om iets te kunnen, en wij kunnen je daarbij helpen!
Nogmaals ik vind het vreemd dat je arts je niet doorstuurd maar ergotherapie is vrij toegankelijk(zoek maar eens op ergotherapie in je buurt, een eerste lijns praktijk) en kun je dus zo naartoe zonder verwijzing. Ook wordt het vergoed door je basisverzekering (10 uur) en ik denk dat je daar ruim genoeg aan hebt.

Voor meer info mag je me altijd PB'en

**Geplaatst**: 26-02-14 17:05

Geplaatst: 26-02-14 17:05

Bij mij is geen fibro vastgesteld, ze weten nog steeds niet goed wat ik nu precies mankeer. (Ook tegen mij is gezegd, we weten het niet meer leer er maar mee leven)
Ik kan al ruim 1,5 jaar mijn werkzaamheden die ik zou moeten doen niet meer uit voeren en moet ik veel dingen laten die ik wel graag zou willen (en moeten) doen. Ook vaak erg vermoeid, nog meer gefrustreerd zijn om het niet kunnen e.d. Ook hardlopen lukte mij niet meer doordat mijn lichaam allemaal mankementen ging vertonen.

Na stevig aandringen van een vriendin ben ik naar iemand gegaan die werkt met cranio sacraal therapie. Het klinkt wat zweverig maar dat is het juist niet, het is vooral héél goed voelen wat je lijf aan geeft en daar op verder gaan om de balans tussen lichaam en geest te crieeren.
Ik heb nu een aantal behandelingen gehad en ik voel me al een heel ander mens! Ook door de gesprekken die in de behandelingen naar voren zijn gekomen waar het wringt en wat we er mee kunnen.
Ik zit weer veel beter in mijn vel, heb veel meer energie en voel weer beter aan wat er in mijn lijf gebeurd. Daarbij zijn mijn klachten ook al behoorlijk afgenomen maar durf ik nog niet de vlag uit te hangen.

Ik durf niet te zeggen dat deze therapie een uitkomst zal zijn voor de fibro maar ik denk wel dat de therapie je kan helpen om een soort van jezelf weer terug te vinden en in balans te komen

.

Ook ik slik trouwens magnesiumtabletten, heb nog zakjes vitamine D uit het ziekenhuis + pak regelmatig een of meerdere vitamine complex forte. Merk dat ik hier veel baat bij heb.

Iig heel veel sterkte gewenst! Er is niet veel zo moeilijk dan noodgedwongen moeten accepteren dat het niet meer zou kunnen..

**Geplaatst**: 26-02-14 17:11

Re: Hoe moet je accepteren dat je steeds minder kan? (fibro)

Geplaatst: 26-02-14 17:11

Ook ik heb fibro. Twee jaar terug heb ik een multi diciplinair revalidatie traject gevolgt. Ik ben daar echt beter van geworden. De pijn en vermoeidheid zijn niet weg maar ik heb een redelijke manier gevonden om er mee om te gaan. Grenzen leren stellen, wat lang niet altijd lukt maar over het algemeen gaat het heel goed. Ik kan eigenlijk weer veel meer dan een paar jaar terug, zolang ik maar naar mijn lichaam luister en op tijd mijn rust pak. En zorgen dat je in conditie blijft!

**Geplaatst**: 26-02-14 17:18

Geplaatst: 26-02-14 17:18

Voor Fibro moet je niet regulier blijven hangen, ga je niet beter van worden.
Hard maar wel de realiteit.
Pijnstillers slikken gaat ook niet werken is mijn ervaring, mede omdat ik zo gruwelijk gespannen was.
Ik gebruikte een Tens, wat mij goed helpt als het nodig is en ik reageer heel goed op een dieet vrij van gluten melk, soja en varkensvlees. Suiker word ik ook echt gevoeliger van op mijn spieren.
Verder is de pil o.i.d. bij mij echt uit den boze, dus als je die slikt kijk eens hoe het zonder gaat.
Ik ben pijnvrij, behalve dat ik gevoelig ben en blijf als ik teveel doe, maar dat gaat steeds beter.

Mijn moeder met reuma doet het goed op duivelsklauw 2x2 capsules van 400 mg en daarbij Curcuma 2x2 van 400 mg. Dan is ze pijnvrij.
Curcuma is een onstekingsremmer en antioxidant, die sterker werkt als diclofenac, duivelsklauw is pijnstillend.

Verder bestel een flinke zak magnesiumvlokken en baking soda, en ga met een of twee kopjes vlokken in een warm bad, baking soda lost melkzuur op in je spieren, dit heeft je lichaam zelf ook normaliter, maar niet altijd genoeg en dan heb je dit soort dingen.
Verder kijk eens naar je lever, Curcuma werkt mede op de lever maar wat echt van heel groot belang is is heel goed ontgiften.

**Geplaatst**: 27-02-14 09:16

Geplaatst: 27-02-14 09:16

Ook ik heb fybro. In december een hartstilstand gehad, gereanimeerd, geopereerd, nu zijn alle waardes voor het hart goed, maar ik kan niet meer voor of achteruit.
Had dit al in lichte mate voor mijn hartfalen, is nu verergerd.
Nadat de reumatoloog dit dus vast heeft gesteld, heb ik mijn vroegere fysio/acupuncturiste gebeld om te vragen wat ik nog kan doen.

Zij adviseerde peapure, dat is een lichaamseigen stof.
Zoals hierboven al aangegeven is, de alternatieve route in, want met pijnstilling alleen kom je er niet als het erg is (zoals ik het vroeger had is er te leven met ibuprfen, maar dat mag ik niet meer)

Ik heb peapure dus besteld en ga het proberen, ik laat wel horen hoe het werkt en of het werkt

**Geplaatst**: 27-02-14 10:04

Re: Hoe moet je accepteren dat je steeds minder kan? (fibro)

Geplaatst: 27-02-14 10:04

bij mij is ook fibro vastgesteld plus een knie blessure. het enige wat ik als tip kan geven ondanks de erge pijn gewoon doorgaan. anders heb je kans in een rolstoel te belanden. hoe pijn je ook hebt als je thuis zit door de pijn gewoon tog even buiten een rondje lopen. het moet wel in je karakter zitten.. want een kennis van me tante kan dit ook niet. ik ben nou eenmaal hard voor mezelf en geef niet toe aan de pijn en vermoeidheid. ookal val ik soms spontaan in slaap !

**Geplaatst**: 27-02-14 10:14

Geplaatst: 27-02-14 10:14

jeetje... zelf geen ervaring met fibro maar ik wil je (en de rest hier in dit topic) wel heel veel sterkte en kracht toewensen. Hopelijk kun je in de alternatieve geneeswijzen een 'oplossing' cq verlichting vinden.

**Geplaatst**: 27-02-14 10:16

Geplaatst: 27-02-14 10:16

Hoi Just Diesel,
nou is "verwerken" iets psychologisch.
Maar eerst is er denk ik medisch werk aan de winkel.

Pijnstilling heeft zin en betekenis, maar liefst alleen ter overbrugging.

Twee dingen die je zelf kunt doen: een: stap naar een orthomoleculaire arts. Die heeft er meer verstand van dan een reumatoloog. (De reumatologen doen doorgaans hun best, maar hun echte werk is reumafactoren in het bloed bekijken en daarop ontstekingsremmers en wat al niet voorschrijven. Voor iemand met fibro kunnen ze weinig meer doen dan "deze pil helpt tegen pijn bij bewegen".) Beroepsvereniging heet "mbog".
Twee: ga naar de drogist en koop een grote pot natrium bicarbonaat. Ga in een ligbad liggen, het water hoort 37 graden te zijn, 100 gram natriumbicarbonaat er in en dan een half uur lang weken. Het mag elke dag. Het helpt erg goed tegen spierpijn: het haalt het melkzuur weg uit je weefsels.
Koop desnoods een ligbadje bij de thuiszorgwinkel.

Ander lichamelijk onderzoek: als er via een pulsoximeter (zuurstofmeter) via bijvoorbeeld de vinger het zuurstofgehalte in het bloed wordt gemeten dan zie je bij fibromyalgie mensen tijdens het inhouden van de adem een fenomeen dat we helemaal niet zouden verwachten: het zuurstofgehalte in het bloed daalt niet, hetgeen we wel zouden verwachten. Er is dus kennelijk wel zuurstof genoeg in het bloed, alleen wordt het niet naar het weefsel getransporteerd. In feite: je hebt niets aan die zuurstof. Ook dat zorgt voor spierpijn!!
Je krijgt spierpijn van "anearobe inspaning: harder hollen dan je longen kunnen bijsloffen - waardoor 'zuurstofschuld' ontstaat." Mensen met fybromyalgie hebben zogezegd constant zuurstofschuld... Ook dit kan de orthomoleculaire arts helpen oplossen in conbinatie met de pillen die je al slikt.

Zo heb ik tot op de huidige dag een keurig hoog Hb gehalte: in theorie is er dan veel zuurstoftransport mogelijk. Mijn behandelaar legde een druppel bloed onder de microscoop: wat we zagen waren 'centenrolletjes'.
Ofwel: het was technisch onmogelijk voor mijn rode bloedcellen om de spiercellen in te komen - ja, zo krijg je wel zuurstofschuld en melkzuur...
Met een maand darmflora.preparaten slikken was de kwestie de wereld uit.
(Jawel. Niets te "t is een rotziekte, die je moet accepteren"....)

En wat ook een zetje in de goede richting kan geven is dit.
Tijdens de ''deltaslaap'' (de diepste vorm van slaap) geven je hersenen het zogenaamde groeihormoon af aan het bloed. ... en al groei je dan niet meer

het groeihormoon zorgt voor regeneratie.
Maar: mensen met fybromyalgie (of andere vormen van chronische pijn) komen nauwelijks in deltalaap en dus regenereren ze nauwelijks meer.
Dan krijg je idd wel spierpijn, vermoeidheid en noem maar op... Brrr.
Er zijn CD's in de handel, die maken, dat je hersenen alsnog deltagolven gaan aanmaken. Je ene oor (via de koptelefoon) krijg een heel klein beetje ander geluid dan je andere oor. Met je bewustzijn hoor je het niet, maar je hersenen reageren er wel op.
Door het verschil in geluid tussen links en rechts kan een CD (waar dat effect in zit gebouwd) je hersens naar deltagolven 'sturen'. Mijn ervaring is dat ik goed slaap op CD's met alfa en/of theta en dat CD's met delta bij mij weinig doen. (Kennelijk is die afstand voor mij te groot, maar ik heb geen fybromyalgie.) Je kunt naar zo'n ding luisteren vlak voor het slapen gaan, als je al in bed ligt - of overdag (bijv. 'smiddags rond siesta tijd).
Kosten: via het internet kun je bijv. bij de firma brainsync voor plm. 15 dollar 1 CD kopen. (Je hebt een creditcard nodig en het ding moet over de oceaan worden gevlogen, of je doet een dowload op MP3 - maar het hoeft dus geen honderd euro te kosten.
(In NL had je ooit, in Amsterdam, de winkel egosoft, die ook een aantal van dit soort dingen had.)

**Geplaatst**: 27-02-14 10:17

Geplaatst: 27-02-14 10:17

Ik kan je in ieder geval zeggen dat een reguliere arts je niet verder gaat helpen. Ga eens op zoek naar een natuurgeneeskundige in je buurt, die kunnen je waarschijnlijk veel beter helpen! Daarnaast kan een ergotherapeut je misschien inderdaad ook wel helpen.

Het belangrijkste is neem ik aan dat je pijn verminderd, zodat je binnen proporties kunt functioneren? Dan ben je waarschijnlijk al wat meer tevreden?

Eventueel mag je me pb'en, heb zelf een ziekte die vaak vergeleken wordt met die van jou of samen kan gaan met die van jou, maar dat wil ik hier niet zo open en bloot neer zetten.

**Geplaatst**: 27-02-14 10:26

Geplaatst: 27-02-14 10:26

geral schreef:
Zij adviseerde peapure, dat is een lichaamseigen stof.
Zoals hierboven al aangegeven is, de alternatieve route in, want met pijnstilling alleen kom je er niet als het erg is (zoals ik het vroeger had is er te leven met ibuprfen, maar dat mag ik niet meer)

Ik heb peapure dus besteld en ga het proberen, ik laat wel horen hoe het werkt en of het werkt

Prof. dr. Jan Keppel Hesselink van het instituut voor (tegen) neuropathische pijn adviseert bij chronische pijn de combinatie van:
L-Theanine,
Vitamine D3,
en Pea Pure.

Die drie ondersteunen elkaar. Wel is het zo, dat je pijn hebt, omdat je lichaam een tekort aan PEA (en vaak ook aan vitamine D) heeft opgebouwd, trek dus echt een aantal maanden uit om te kijken of dit werkt. (Het werkt helaas langzamer dan bijv. paracetamol - maar daarna heb je ook wat.)

(...en curcuma heeft de warme belangstelling van Keppel Hesselink. Wellicht roept hij volgend jaar wel combineer 4 middelen.)

Laatst bijgewerkt door Janneke2 op 27-02-14 10:28, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 27-02-14 10:26

Geplaatst: 27-02-14 10:26

Een regulier traject kan je hier zeker mee helpen. 4 jaar geleden zat ik namelijk in het zelfde schuitje, ik kon bijna niks meer. Ik ben toen in een zeer intensief revalidatietraject gegaan, waarbij ik 3 dagen per week in het revalidatiecentrum zat.

Natuurlijk blijf je klachten houden, maar ik werk fulltime en kan eigenlijk alles doen wat ik wil. Ermee leren leven is dus zeker een mogelijkheid, mits je ervoor open staat.

**Geplaatst**: 27-02-14 10:34

Re: Hoe moet je accepteren dat je steeds minder kan? (fibro)

Geplaatst: 27-02-14 10:34

Ik vind mensen over grenzen duwen niet bepaald een behandeling. Je moet de oorzaak aanpakken en daar bakt regulier niks van!

**Geplaatst**: 27-02-14 10:43

Geplaatst: 27-02-14 10:43

moonfish13 schreef:
Ik vind mensen over grenzen duwen niet bepaald een behandeling. Je moet de oorzaak aanpakken en daar bakt regulier niks van!

Helemaal mee eens!

**Geplaatst**: 27-02-14 10:46

Geplaatst: 27-02-14 10:46

moonfish13 schreef:
Ik vind mensen over grenzen duwen niet bepaald een behandeling. Je moet de oorzaak aanpakken en daar bakt regulier niks van!

Als ze iets niet doen in een goed revalidatietraject is het je over je grens duwen. Sterker, ik heb eerst veel al onder mijn grens moeten gaan, om uiteindelijk op te bouwen en in een comfortzone te komen.

Ik ben bij diverse "natuurgenezers" , Magnetiseurs, Reiki genezers etc geweest, die konden niks met mij aan.

**Geplaatst**: 27-02-14 10:50

Geplaatst: 27-02-14 10:50

Princesj schreef:
moonfish13 schreef:
Ik vind mensen over grenzen duwen niet bepaald een behandeling. Je moet de oorzaak aanpakken en daar bakt regulier niks van!

Als ze iets niet doen in een goed revalidatietraject is het je over je grens duwen. Sterker, ik heb eerst veel al onder mijn grens moeten gaan, om uiteindelijk op te bouwen en in een comfortzone te komen.

Ik ben bij diverse "natuurgenezers" , Magnetiseurs, Reiki genezers etc geweest, die konden niks met mij aan.

Bij jouw revalidatietraject misschien niet, maar wil niet zeggen dat dat nergens anders gebeurt. -O-

Balen dat ze met jou niks aankonden, vraag me alleen af waar dat aan gelegen heeft.

**Geplaatst**: 27-02-14 10:51

Geplaatst: 27-02-14 10:51

Princesj schreef:
Een regulier traject kan je hier zeker mee helpen. 4 jaar geleden zat ik namelijk in het zelfde schuitje, ik kon bijna niks meer. Ik ben toen in een zeer intensief revalidatietraject gegaan, waarbij ik 3 dagen per week in het revalidatiecentrum zat.

Natuurlijk blijf je klachten houden, maar ik werk fulltime en kan eigenlijk alles doen wat ik wil. Ermee leren leven is dus zeker een mogelijkheid, mits je ervoor open staat.

Zelfde hier. Leef al tien jaar met fibro. Kon niets meer. En ja ik heb bij tijd en wijle nog steeds veel last maar werk wel full time sinds ik revalidatietraject ben ingegaan.(8jr inmiddels)
Zelf heb ik juist veel gehad aan steeds weer over de grens te gaan want ik bleek toch steeds weer een stukje verder te komen.

Nu sta ik al jaren stabiel met wat uitschieters naar beneden. Wat ik wel zal moeten blijven doen is mijn lichaam trainen. Zodra ik dat stop is het hommeles

Laatst bijgewerkt door Willl65 op 27-02-14 10:53, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 27-02-14 10:52

Geplaatst: 27-02-14 10:52

Probeer eens thee getrokken van nederwiet. En ga inderdaad met een ergo aan de gang. De koude werkomgeving is niet echt prettig voor je lijf. Vitamine D is ook goed

**Geplaatst**: 27-02-14 10:56

Geplaatst: 27-02-14 10:56

kimberly1995 schreef:
Bij jouw revalidatietraject misschien niet, maar wil niet zeggen dat dat nergens anders gebeurt.

Balen dat ze met jou niks aankonden, vraag me alleen af waar dat aan gelegen heeft.

Ze vonden zelf dat ze er veel mee konden, maar t effect was er niet -O-

Wat wel het probleem kan zijn, is dat ik zelf ook magnetiseur ben. Mijn schoonmoeder doet namelijk Reiki, maar die wil mij niet meer behandelen, ze word gek van mijn energieveld :')

**Geplaatst**: 27-02-14 11:07

Re: Hoe moet je accepteren dat je steeds minder kan? (fibro)

Geplaatst: 27-02-14 11:07

Ik had op een gegeven moment hele zware pijnstillers en kreeg zelfs depressivia terwijl ik absoluut niet depressief was / ben. Al die medicijnen me gingen me zo tegen staan en ze hielpen voor geen meter. Ik ben er mee gestopt en vanaf die dag is het alleen maar beter gegaan.Ik slaap ook weer een stuk beter. Ik kan nu, mede dankzij de revalidatie, redelijk funcitioneren zonder medicijnen. Ik rijd mijn paard gemiddeld 5x per week, heb mijn huishouden en kinderen. en het lukt me prima om dit te combineren. Mits ik maar goed naar mijn lichaam blijf luisteren. Heb ik een mindere periode dan pas ik me daarop aan maar ik waak er wel voor om helemaal niets te doen want dan wordt het alleen maar erger.

**Geplaatst**: 27-02-14 11:27

Geplaatst: 27-02-14 11:27

Sja ik heb zat gerevalideert toen ik die fibro had, maar het hielp geen zak.

Ik ben van mening dat je de oorzaak weg moet nemen, ik heb nu bijvoorbeeld helaas door een misstap qua supplementen pijn, en zit nu in een voetenbad met magnesium en baking soda.
Net een detox programma gedaan met bioresonantie en druppels en tabletjes chlorella en spirulina genomen om te detoxen. Zit er al weer heel stuk beter bij kan ik je zeggen.

Dus die revalidatiecentra: wat mij betreft slaan ze compleet de plank mis, als ze nou eens erbij gaan pakken dat ontgiften en baden met magnesium/baking soda belangrijk zijn wil ik mijn mening veranderen.
Je hebt nog steeds pijn zeg je, dan hebben ze dus iets niet goed gedaan, want ik heb het grootste deel van de tijd helemaal geen pijn meer.

**Geplaatst**: 27-02-14 11:47

Geplaatst: 27-02-14 11:47

moonfish13 schreef:
Sja ik heb zat gerevalideert toen ik die fibro had, maar het hielp geen zak.
Ik ben van mening dat je de oorzaak weg moet nemen, ik heb nu bijvoorbeeld helaas door een misstap qua supplementen pijn, en zit nu in een voetenbad met magnesium en baking soda.
Net een detox programma gedaan met bioresonantie en druppels en tabletjes chlorella en spirulina genomen om te detoxen. Zit er al weer heel stuk beter bij kan ik je zeggen.

Dus die revalidatiecentra: wat mij betreft slaan ze compleet de plank mis, als ze nou eens erbij gaan pakken dat ontgiften en baden met magnesium/baking soda belangrijk zijn wil ik mijn mening veranderen.
Je hebt nog steeds pijn zeg je, dan hebben ze dus iets niet goed gedaan, want ik heb het grootste deel van de tijd helemaal geen pijn meer.

Ik heb nog steeds pijn maar lang niet meer zoveel dat ik niets meer kan doen en lang niet altijd meer. Luisteren naar lichaam is hierbij ook belangrijk
Ik Werk sinds 8 jr weer fultime en ben blij dat ik zover ben gekomen.
Voor werkt trainen goed en heeft het revalideren mij een hele goede start gegeven.
Het was niet makkelijk en het was geen korte rit maar voor mij wel de juiste.
Fijn dat het ontgiften bij jou goed werkt +:)+

Niets erger dan continu pijn.

**Geplaatst**: 27-02-14 13:43

Geplaatst: 27-02-14 13:43

We hebben op MW een langlopend topic over het leren leven met fibromyalgie: [MW] Fibromyalgie leer er maar mee leven..

Ik stel voor dat jij/jullie je daarbij voegen, om elkaar te kunnen steunen en van tips te kunnen voorzien. Om alles overzichtelijk te houden, en omdat van wat ik hier zie je vragen heel gericht zijn op de fibromyalgie zelf, plaats ik hier een slotje om het forum overzichtelijk te houden.

Nomineer dit bericht ×