Identiteitscrisis

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Science90
Berichten: 2861
Geregistreerd: 19-07-09

Identiteitscrisis

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 17-02-14 22:29

Hoi,

Ik wil graag wat van me af schrijven.

Momenteel zit ik in het eerste jaar van een universitaire studie, maar ik weet totaal niet of ik hier op mijn plaats ben of niet. Ik weet niet meer wat ik leuk vind en wat niet en ik weet niet of ik moet stoppen of niet.

Een stukje van mijn geschiedenis: op de middelbare school deed ik gymnasium. In de derde kwam de profielkeuze. Ik koos zoveel mogelijk, omdat ik me niet wilde beperken. Dus het werd twee profielen (NT en NG) met nog twee extra vakken. Hierdoor ben ik bij elke opleiding toegankelijk. Het gevolg hiervan was, dat ik het zonde vond om deze vakken (en moeite) niet te benutten. Dat is punt één.

In de bovenbouw heb ik regelmatig conflictsituaties met docenten gehad, omdat ik me ermee bemoeide als er dingen gebeurden die niet door de beugel konden (vloekende docenten op een christelijke school, docenten die leerlingen uitscholden en simpelweg vragen op toetsen die geen leerstof waren). Met één docent is dit vreselijk uit de hand gelopen en hierdoor heb ik me lang onveilig gevoeld op school. Wel was ik extreem gemotiveerd voor zijn vak (natuurkunde) en heb ik dat vak ook met een 8 gehaald. Ook mijn profielwerkstuk ging over dit vak en dat was echt superleuk om te maken (met een vriendin). Ik dacht dat ik natuurkunde leuk vond, maar ik begin nu toch te twijfelen of dat echt zo was of dat ik me dat heb wijsgemaakt om maar te overleven.

Mijn cijfers waren verreweg het best voor de talen, maar ik wil niet voor de klas, dus alle talenstudies heb ik meteen afgezworen. En de toegangseisen vond ik ‘te laag’: CM was voldoende. Nu weet ik dat ik moet kiezen wat ik écht leuk vind, maar ik weet helemaal niet meer wat ik leuk vind. Ik dacht dat ik biologie en natuurkunde leuk vond, maar gezien mijn cijfers passen talen en bedrijfskunde (vanwege het vele geregel op school) veel beter bij me. Heel extreem: ik had één keer per maand een gesprek met de teamleider zodat we alles wat mij opviel konden bespreken, hij was namelijk blij met alle ‘kritiek’. En ik vond dit leuk.

Nog een reden waarom ik niet zeker ben van mijn studiekeuze: ik zit nu op kamers en ik doe een studie waarbij biologie en een beetje natuurkunde nodig zijn, maar ik háát het op kamers zitten. Constant ben ik in tranen, ik heb heimwee, ik mis m’n paard thuis, m’n huisgenoten zijn er zelden… Ik wil alleen maar naar huis. Ik tel af van weekend tot weekend en ga enkel naar verplichte practica, die ik niet eens leuk vind. Thuis leer ik prima van de videocolleges en de boeken, maar ik wil niet naar m’n kamer en dat moet regelmatig, want je moet vaardigheden opdoen. Heel logisch, maar zo kan ik natuurlijk niet 5 jaar lang doorgaan. Ik zit niet bij een studentenvereniging, omdat ik geen behoefte heb aan oppervlakkig vermaak (zuipen en disco), maar liever met 1 persoon een gezellig gesprek heb. Ik spreek af en toe wel af met vriendinnen, maar dat is ook maar 1 keer per week ongeveer.

M’n ouders proberen me te helpen met tegengestelde adviezen: m’n vader zegt: volg je hart en m’n moeder vermoord me als ik met m’n opleiding stop vanwege de extra kosten. Daarom vraag ik jullie ongezouten, eerlijke mening. Wat is wijsheid, hoe kom ik erachter wat ik écht leuk vind en kom ik ooit van m’n heimwee af?

Ik plaats dit bewust bij mensenwelzijn, omdat het mij op dit moment niet meer in eerste plaats om mijn studie gaat, maar om mijn gezondheid. Ik trek dit zo niet en er moet iets veranderen, maar ik ben geen opgever en stoppen zie ik ook niet zitten.

SunNDLM
Berichten: 713
Geregistreerd: 10-03-09
Woonplaats: "Quaedamme"

Re: Identiteitscrisis

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-02-14 22:47

Ik herken veel van je verhaal in mezelf.
Na het VWO ben ik in een appartement gaan wonen in Rotterdam en economie gaan studeren. Ik haalde altijd hoge cijfers, vond het leuk dus dacht dat is het! De eerste paar maanden vond ik het echt verschrikkelijk, geen studentenvereniging, woonde niet in een studentenwijk en paardjes stonden op bijna 2 uur reizen... Halverwege het jaar heb ik mijn paardje verhuisd naar Rotterdam, is dat een optie voor je? Voor mij was het dat in ieder geval niet, hahaha. Ik zag dat ze niet op d'r plekje was dus heb na een half jaar de keuze gemaakt om samen met haar terug te verhuizen naar Zeeland en ik ben na een jaar een andere opleiding gaan volgen.

Als ik jou was zou ik kijken naar verschillende opties:
- Kan je je paardje verhuizen naar de studentenstad? Voordeel: je hoeft je paard niet meer te missen en hebt dagelijks contact op stal, nadeel: je kan minder naar je ouders.
- Kan je thuis wonen en heen en weer reizen? Ik reis momenteel heen en weer. Ik moet zo'n 2/3 dagen per week in Rotterdam zijn en reis van deur tot deur 2 uur.

TE5

Berichten: 4362
Geregistreerd: 12-02-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-02-14 22:48

Mijn advies zou zijn: begin komende september met een nieuwe studie in een stad waar je wél bij je ouders kan blijven wonen. Zo te horen ben je er duidelijk nog niet klaar voor om op kamers te gaan. Dat is ook helemaal niet erg, de een vind het heerlijk en de ander verschrikkelijk :) Waarom zou je jezelf dat aandoen als jij van dat tweede soort bent?

In de maanden die je dan nog resten zou ik je eens héél goed gaan oriënteren op welke studie je dan wil gaan doen. Ligt het feit dat je er nu niks aan vind eraan dat je, om aanwezig te zijn, niet bij je ouders thuis kan zijn? Of ligt het ook echt aan de studie? Dat is iets om uit te zoeken. En als het aan de studie ligt: welke studie wil je dan wel doen? Ik vond dat ook heel lastig, maar mijn tip is om een middenweg te zoeken tussen iets wat je leuk vind en iets 'waar je wat aan hebt'. Tenminste: met vrijwel elke universitaire studie kom je uiteindelijk wel aan de bak, maar de vraag is of je ook een baan vindt die nog iets met je studie te maken heeft. En dat moet je maar net belangrijk vinden :j

Verder zou ik niet al te veel op je cijfers afgaan. Tuurlijk, als je een vijf stond voor (bijvoorbeeld) scheikunde of écht ongelofelijk hard moest werken voor een voldoende, is het misschien niet handig om scheikunde te gaan studeren :+ Maar waarschijnlijk zou je het in dat geval toch al niet leuk genoeg vinden om er de rest van je leven mee bezig te zijn :) En of je nou voor een bepaald vak een zeven of een tien hebt gehaald, zou me dan wat minder boeien. In dat geval kan je het waarschijnlijk echt wel en dan is het imo dus veel belangrijker of je het ook leuk vind! En ja, het liefst natuurlijk én iets wat je makkelijk vind én iets wat je goed kan :))

Ik zou je daarbij niet te zeer van wat je moeder zegt aantrekken (moeilijk, moeilijk!), tenslotte: liever dat je er nu mee ophoudt dan over nog anderhalf jaar. En al helemaal liever stoppen dat dat jij de komende tientallen jaren met een opleiding/carrière zit waar je ongelukkig van wordt! En als je vader het wél snapt, lijkt me dat dat misschien ook wel mee zal vallen?

Succes!

Science90
Berichten: 2861
Geregistreerd: 19-07-09

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 18-02-14 22:58

SunNDLM schreef:
Ik herken veel van je verhaal in mezelf.
Na het VWO ben ik in een appartement gaan wonen in Rotterdam en economie gaan studeren. Ik haalde altijd hoge cijfers, vond het leuk dus dacht dat is het! De eerste paar maanden vond ik het echt verschrikkelijk, geen studentenvereniging, woonde niet in een studentenwijk en paardjes stonden op bijna 2 uur reizen... Halverwege het jaar heb ik mijn paardje verhuisd naar Rotterdam, is dat een optie voor je? Voor mij was het dat in ieder geval niet, hahaha. Ik zag dat ze niet op d'r plekje was dus heb na een half jaar de keuze gemaakt om samen met haar terug te verhuizen naar Zeeland en ik ben na een jaar een andere opleiding gaan volgen.

Als ik jou was zou ik kijken naar verschillende opties:
- Kan je je paardje verhuizen naar de studentenstad? Voordeel: je hoeft je paard niet meer te missen en hebt dagelijks contact op stal, nadeel: je kan minder naar je ouders.
- Kan je thuis wonen en heen en weer reizen? Ik reis momenteel heen en weer. Ik moet zo'n 2/3 dagen per week in Rotterdam zijn en reis van deur tot deur 2 uur.


Dank je voor je reactie!
Mijn paard kan iig niet meeverhuizen, vanwege ziekte. Ik zal haar dus moeten missen. Heen en weer reizen is ook geen optie, omdat ik in Wageningen studeer en er geen goede treinverbinding is. Van thuis tot m'n kamer kost me 3 uur met het OV.

Science90
Berichten: 2861
Geregistreerd: 19-07-09

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 18-02-14 23:10

TE5 schreef:
Mijn advies zou zijn: begin komende september met een nieuwe studie in een stad waar je wél bij je ouders kan blijven wonen. Zo te horen ben je er duidelijk nog niet klaar voor om op kamers te gaan. Dat is ook helemaal niet erg, de een vind het heerlijk en de ander verschrikkelijk :) Waarom zou je jezelf dat aandoen als jij van dat tweede soort bent?

In de maanden die je dan nog resten zou ik je eens héél goed gaan oriënteren op welke studie je dan wil gaan doen. Ligt het feit dat je er nu niks aan vind eraan dat je, om aanwezig te zijn, niet bij je ouders thuis kan zijn? Of ligt het ook echt aan de studie? Dat is iets om uit te zoeken. En als het aan de studie ligt: welke studie wil je dan wel doen? Ik vond dat ook heel lastig, maar mijn tip is om een middenweg te zoeken tussen iets wat je leuk vind en iets 'waar je wat aan hebt'. Tenminste: met vrijwel elke universitaire studie kom je uiteindelijk wel aan de bak, maar de vraag is of je ook een baan vindt die nog iets met je studie te maken heeft. En dat moet je maar net belangrijk vinden :j

Verder zou ik niet al te veel op je cijfers afgaan. Tuurlijk, als je een vijf stond voor (bijvoorbeeld) scheikunde of écht ongelofelijk hard moest werken voor een voldoende, is het misschien niet handig om scheikunde te gaan studeren :+ Maar waarschijnlijk zou je het in dat geval toch al niet leuk genoeg vinden om er de rest van je leven mee bezig te zijn :) En of je nou voor een bepaald vak een zeven of een tien hebt gehaald, zou me dan wat minder boeien. In dat geval kan je het waarschijnlijk echt wel en dan is het imo dus veel belangrijker of je het ook leuk vind! En ja, het liefst natuurlijk én iets wat je makkelijk vind én iets wat je goed kan :))

Ik zou je daarbij niet te zeer van wat je moeder zegt aantrekken (moeilijk, moeilijk!), tenslotte: liever dat je er nu mee ophoudt dan over nog anderhalf jaar. En al helemaal liever stoppen dat dat jij de komende tientallen jaren met een opleiding/carrière zit waar je ongelukkig van wordt! En als je vader het wél snapt, lijkt me dat dat misschien ook wel mee zal vallen?

Succes!


Ik weet niet of ik m'n studie wel of niet leuk vind, het lijkt wel of heel mijn gevoel weg is. Dat maakt de keuze om te stoppen lastig: misschien is het wel wat ik zoek. Voor alle middelbare school vakken had ik voldoendes en m'n gemiddelde was een 7,3, dus niks te klagen.

Maar ik zit in een exacte opleiding, terwijl ik snel eenzaam ben en liever onder de mensen, hoewel ik wel heel introvert ben. Wat dat betreft zou ik het misschien beter doen in een kantoorbaan dan in een lab. Dat zijn van die dingen waarover ik twijfel. Daarnaast is scheikunde totaal mijn ding niet en ik wilde eigenlijk biologie met natuurkunde combineren (denk aan fluorescentie), maar hier is geen opleiding voor, dus dat hoop ik later te kunnen doen met bv. promotie-onderzoek.

Bravour89
Berichten: 132
Geregistreerd: 24-04-13

Re: Identiteitscrisis

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-02-14 23:19

Kun je op je school niet spreken met een decaan of iemand anders betreft je schoolkeuze en heimwee? Misschien helpt het iets of krijg je nieuwe tips.

Science90
Berichten: 2861
Geregistreerd: 19-07-09

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 18-02-14 23:23

Bravour89 schreef:
Kun je op je school niet spreken met een decaan of iemand anders betreft je schoolkeuze en heimwee? Misschien helpt het iets of krijg je nieuwe tips.


Het is een optie. Ik heb al wel geprobeerd een afspraak met de decaan te maken, maar die zit steeds vol en hij werkt niet 's morgens en ik heb 's middags weer les. Dus tot nu toe is het niet gelukt om een afspraak te maken.
Ik heb op internet wel gezocht naar tips, en het voornaamste was jezelf bezig houden. Nu is dat voor mij niet echt een gouden tip, want ik houd niet van drukte en uitgaan. Ik klets liever een avondje met iemand persoonlijk en in een horde mensen voel ik me nog steeds alleen.
Ik heb ook met de studiekeuzeadviseur gesproken en die ziet geen probleem omdat ik tot nu toe 21 van de 24 punten heb gehaald.

lizy29

Berichten: 6399
Geregistreerd: 05-03-12
Woonplaats: Het land van du vin, du pain, du Boursin

Re: Identiteitscrisis

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-02-14 10:04

Eerlijk gezegd denk ik dat je jezelf ook eens een schop onder je kont moet geven en juist eens wat meer uit moet gaan. Wageningen is een ontzettend leuke stad met ontzettend leuke kroegjes. Je hoeft echt niet de hele avond te zuipen maar als je nieuwe mensen wilt leren kennen zul je toch echt naar buiten moeten gaan. Nodig een paar huisgenoten of studiegenoten uit en ga wat leuks doen.
Het kan zomaar wel eens zijn dat dan alles er ineens heel anders uit ziet.

Dirndl

Berichten: 2355
Geregistreerd: 15-06-06

Re: Identiteitscrisis

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-02-14 15:08

Hi,

Ik herken gedeeltes van je verhaal heel goed. Ik ben ook maar op m'n 17e na NT/NG aan de uni begonnen met het idee dat ik richting politiek zou gaan, omdat ik daar beter in was dan de exacte vakken, dacht ik. Ben er geleidelijk toch achter gekomen dat mijn hart in de exacte vakken ligt, en kon gelukkig zonder studievertraging van richting veranderen.
Mijn bachelor dus in 3 jaar gehaald, ontzettend fijne tijd gehad op sociaal vlak. Hield van het op kamers wonen, veel vrienden, fijne baan in Oostenrijk in de winters en zomers, veel reizen.

Maar nu voel ik me net als jij: ben naar Londen verhuisd voor m'n master, en heb ontzettende heimwee en ben diep ongelukkig. Geen vrienden, eenzaam, vreselijk. Uitgaan en vereniging helpt ook niet, ik kan hier gewoon niet aarden. Maar je moet altijd gewoon doorzetten! Niet opgeven!

Dus ga nadenken wat je wilt: is de opleiding die je nu doet het waard om zo ongelukkig te zijn?
Is het bij je ouders terug gaan wonen een optie, met een nieuwe opleiding in september?

En voor nu: de tip die je hebt gekregen over bezighouden hoeft niet eens te betekenen dat je uit moet: doe andere dingen die je leuk vindt! Ik houd me bezig door veel te tekenen en schilderen, door mijn blog te schrijven, etc. Heb jij niet zo'n hobby die je weer op kunt pakken? Of ga bij een sportvereniging/ hobby vereniging, dat is vaak meer dan doelloos zuipen.

Als je gewoon even wilt kletsen, PB staat altijd open. Hoop dat je je snel beter voelt :)

Hanmar

Berichten: 16998
Geregistreerd: 28-05-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-02-14 15:16

Ook ik herken me in grote delen van je verhaal, met N&T/N&G en extra vakken, heel erg actief bezig op school (die feedback-sessies herken ik ook erg :Y) ), geen talen gaan doen hoewel dat wel m'n beste cijfers waren...
Ik ben na mijn VWO naar Londen verhuisd, dat is grappig genoeg ook 3u reizen van deur tot deur van mijn kamer naar ouderlijk huis (al zit daar dan wel een vliegtuig tussen). Had geen eigen paarden, maar door de verhuizing dus wel mijn andere toenmalige hobby's op moeten geven. En ook hier; studentenverenigingen/grote groepen zijn niet zo mijn ding. Een cruciaal verschil: vanaf de eerste dag was ik helemaal gelukkig met de studie die ik gekozen had en de uni waar ik zat (en nu zit; bijna klaar!) is daar gewoon echt een van de beste plekken voor. Dus ik ben gebleven, al was het niet altijd even makkelijk.

Het eerste wat je je moet bedenken: is deze studie het waard? En twijfel je aan je studie omdat je je rot voelt, of voel je je rot, omdat je de studie niet leuk vindt? Bedenk ook dat terugverhuizen naar je ouders wellicht nu een stuk rooskleuriger lijkt dan het uiteindelijk is; dat kan toch nog tegenvallen!

Overigens wil je biologie met natuurkunde combineren; al eens gekeken naar studies als 'technische geneeskunde' en Life Science & Technology (Leiden + Delft)?

Science90
Berichten: 2861
Geregistreerd: 19-07-09

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 22-02-14 18:24

Dirndl schreef:
Hi,

Ik herken gedeeltes van je verhaal heel goed. Ik ben ook maar op m'n 17e na NT/NG aan de uni begonnen met het idee dat ik richting politiek zou gaan, omdat ik daar beter in was dan de exacte vakken, dacht ik. Ben er geleidelijk toch achter gekomen dat mijn hart in de exacte vakken ligt, en kon gelukkig zonder studievertraging van richting veranderen.
Mijn bachelor dus in 3 jaar gehaald, ontzettend fijne tijd gehad op sociaal vlak. Hield van het op kamers wonen, veel vrienden, fijne baan in Oostenrijk in de winters en zomers, veel reizen.

Maar nu voel ik me net als jij: ben naar Londen verhuisd voor m'n master, en heb ontzettende heimwee en ben diep ongelukkig. Geen vrienden, eenzaam, vreselijk. Uitgaan en vereniging helpt ook niet, ik kan hier gewoon niet aarden. Maar je moet altijd gewoon doorzetten! Niet opgeven!

Dus ga nadenken wat je wilt: is de opleiding die je nu doet het waard om zo ongelukkig te zijn?
Is het bij je ouders terug gaan wonen een optie, met een nieuwe opleiding in september?

En voor nu: de tip die je hebt gekregen over bezighouden hoeft niet eens te betekenen dat je uit moet: doe andere dingen die je leuk vindt! Ik houd me bezig door veel te tekenen en schilderen, door mijn blog te schrijven, etc. Heb jij niet zo'n hobby die je weer op kunt pakken? Of ga bij een sportvereniging/ hobby vereniging, dat is vaak meer dan doelloos zuipen.

Als je gewoon even wilt kletsen, PB staat altijd open. Hoop dat je je snel beter voelt :)


Ik ben dus ook al 'te laat' met deze opleiding begonnen, dus in de introductie heb ik gemist. Er waren ook al groepjes gevormd toen ik erbij kwam, dus vrienden heb ik ook niet. Daarnaast is de studie zo groot, dat het laatste restje van mijn studie bij een andere studie wordt aangesloten. Het aantal studenten is namelijk te groot voor de zalen, dus een groot deel van mijn studie heb ik nog nooit gezien.
Ik houd wel van de gezelligheid van een avondje kletsen/samen koken/filmpje kijken, maar dat gebeurt nu nauwelijks. Vorige week ben ik gaan eten bij een middelbare school vriendin en toen voelde ik me goed. Maar meestal zit ik alleen.

Sport wil ik wel, maar dat gaat dit jaar niet meer. In september kon je een sportkaart kopen voor een vrij laag bedrag en daarmee zijn allerlei sporten toegankelijk. Als ik die alsnog koop, dan is dat ontzettend duur en maar geldig tot september. Dus volgend jaar koop ik er wel één, maar het is nu geen oplossing. Verder speel ik piano, maar instrumenten zijn verboden in het studentenhuis. Verdere hobby's heb ik niet, tenminste geen hobby's die ik daar kan uitoefenen.

Jij zit nu nog in Londen begrijp ik? Wat doe jij nu allemaal om te aarden?

Science90
Berichten: 2861
Geregistreerd: 19-07-09

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 22-02-14 18:34

Hanmar schreef:
Ook ik herken me in grote delen van je verhaal, met N&T/N&G en extra vakken, heel erg actief bezig op school (die feedback-sessies herken ik ook erg :Y) ), geen talen gaan doen hoewel dat wel m'n beste cijfers waren...
Ik ben na mijn VWO naar Londen verhuisd, dat is grappig genoeg ook 3u reizen van deur tot deur van mijn kamer naar ouderlijk huis (al zit daar dan wel een vliegtuig tussen). Had geen eigen paarden, maar door de verhuizing dus wel mijn andere toenmalige hobby's op moeten geven. En ook hier; studentenverenigingen/grote groepen zijn niet zo mijn ding. Een cruciaal verschil: vanaf de eerste dag was ik helemaal gelukkig met de studie die ik gekozen had en de uni waar ik zat (en nu zit; bijna klaar!) is daar gewoon echt een van de beste plekken voor. Dus ik ben gebleven, al was het niet altijd even makkelijk.

Het eerste wat je je moet bedenken: is deze studie het waard? En twijfel je aan je studie omdat je je rot voelt, of voel je je rot, omdat je de studie niet leuk vindt? Bedenk ook dat terugverhuizen naar je ouders wellicht nu een stuk rooskleuriger lijkt dan het uiteindelijk is; dat kan toch nog tegenvallen!

Overigens wil je biologie met natuurkunde combineren; al eens gekeken naar studies als 'technische geneeskunde' en Life Science & Technology (Leiden + Delft)?


Ik denk dat ik voornamelijk twijfel aan mijn studie omdat ik me rot voel. Als het dichtbij huis was geweest, dan weet ik zeker dat ik minimaal het eerste jaar had afgemaakt, maar nu heb ik geen doel, geen motivatie. Op de middelbare school was ik juist niet te stoppen. Ik wil ook wel graag zelfstandig worden en een vriendenclub opbouwen, maarja, dat gaat niet vanzelf en ik vind geen aansluiting. Misschien nog een cruciaal verschilletje: ik kom van het gymnasium en dat was een afgeschermd clubje van het atheneum. De mentaliteit was heel anders en de humor ook. Nu is alles gemengd en het komt nu ineens wat kinderachtig over (de vliegtuigjes vliegen ineens weer rond). Daardoor is het lastiger leuke contacten op te doen met dezelfde ideeën.

Ik wilde eerst biomedische technologie doen, maar het geneeskundige deel viel me ontzettend tegen: ik kan niet tegen snijpractica enz.. Daarnaast is het met naalden meteen foute boel. Life Science and Technology leek me ook heel leuk, maar die is wel erg verwant met biotechnologie en moleculaire levenswetenschappen. Verder leek in Leiden ook biofarmaceutische wetenschappen me heel leuk, maar dat bleek zó commercieel te zijn, dat ik meteen afknapte.

Wat ik leuk vind zijn dingen als FISH diagnostiek. Google daar maar eens op. Het is een natuurkunde manier om biologisch materiaal medische problemen op te sporen. Een ideale combinatie voor mij! Helaas een heel klein vakgebied. Omdat dit een klein onderdeel van biomedische technologie was, heb ik me in de opleiding vergist.

Hanmar

Berichten: 16998
Geregistreerd: 28-05-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-02-14 18:45

Geen verschil hoor, ik kom ook van een gymnasium af. Enkel gymnasium welteverstaan. Heb overigens dat kinderachtige nooit echt meegevoeld (kinderachtige types waren er bij mij op school :+ ) maar kan me voorstellen dat het anders is, als je een klein groepje gewend bent.

Ik denk dat er in elke (bachelor)studie dingen gaan langskomen die je niet leuk vindt. Ik ben absoluut helemaal gek op mijn studie maar in het eerste jaar moest ik een hoop scheikunde doen en dat vond ik echt beduidend minder leuk; maar 't hoorde erbij, dus het moest maar. Snijpractica zijn natuurlijk wel cruciaal en als je dat niet wil zou ik zeker niet voor zoiets gaan, maar bijv. LST kun je ongetwijfeld zo plooien dat je meer natuurkunde en minder wat je niet leuk vindt hoeft te doen. Het eerste jaar is bij elke studie doorbijten vrees ik.

He en medische natuurwetenschappen? Ik herinner me ineens dat ik tijdens mijn schooltijd een voorlichting hierover heb gehad van een studente die erover kwam vertellen. Zij vertelde dat het een klein groepje mensen was en noemde een aantal dingen die jij nou precies aanhaalt. Medische natuurwetenschappen is, van wat ik ervan kan zien, gegeven aan de VU in Amsterdam. :)

DGL

Berichten: 308
Geregistreerd: 23-12-12
Woonplaats: Groningen

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-02-14 19:03

Duidelijk lijkt het me toch wel dat je er niet gelukkig van wordt zoals het nu is.

Ik herken me wel in je verhaal. Ik heb ook NT en NG gedaan op het VWO, ook profielwerkstuk natuurkunde. En ik ben Medische Natuurwetenschappen gaan doen! Bijna eng gewoon ;)
Het grote verschil met de vakken op school en een richting op de uni is dat je veel meer fundamentele dingen moet gaan doen. En dat is zo veel anders!

Ik wist vrij snel dat ik niet door wilde gaan, mijn ouders waren er ook niet echt blij mee, dus heb ik gewoon gezegd dat het te moeilijk was (dat was het op zich ook wel, maar ik had het gekund als het moest)
Lekker een half jaartje fulltime gewerkt, paard gereden, een eigen autootje geregeld. Heerlijk, na dat half jaar wilde ik echt graag weer beginnen. Ben Biomedische Wetenschappen gaan doen en gelijk ook lid geworden van de studievereniging (niet te verwarren met studentenvereniging), vooral door de vereniging leerde ik veel mensen kennen en heb ik echt een hele leuke bachelor periode gehad.

Kies echt iets wat je leuk vind, waar je feeling voor hebt, dan gaat het je ook zo veel makkelijker af omdat je veel gemotiveerder bent ;)