Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Waarom zou je jezelf dat aandoen als jij van dat tweede soort bent?
Maar waarschijnlijk zou je het in dat geval toch al niet leuk genoeg vinden om er de rest van je leven mee bezig te zijn
En of je nou voor een bepaald vak een zeven of een tien hebt gehaald, zou me dan wat minder boeien. In dat geval kan je het waarschijnlijk echt wel en dan is het imo dus veel belangrijker of je het ook leuk vind! En ja, het liefst natuurlijk én iets wat je makkelijk vind én iets wat je goed kan 
SunNDLM schreef:Ik herken veel van je verhaal in mezelf.
Na het VWO ben ik in een appartement gaan wonen in Rotterdam en economie gaan studeren. Ik haalde altijd hoge cijfers, vond het leuk dus dacht dat is het! De eerste paar maanden vond ik het echt verschrikkelijk, geen studentenvereniging, woonde niet in een studentenwijk en paardjes stonden op bijna 2 uur reizen... Halverwege het jaar heb ik mijn paardje verhuisd naar Rotterdam, is dat een optie voor je? Voor mij was het dat in ieder geval niet, hahaha. Ik zag dat ze niet op d'r plekje was dus heb na een half jaar de keuze gemaakt om samen met haar terug te verhuizen naar Zeeland en ik ben na een jaar een andere opleiding gaan volgen.
Als ik jou was zou ik kijken naar verschillende opties:
- Kan je je paardje verhuizen naar de studentenstad? Voordeel: je hoeft je paard niet meer te missen en hebt dagelijks contact op stal, nadeel: je kan minder naar je ouders.
- Kan je thuis wonen en heen en weer reizen? Ik reis momenteel heen en weer. Ik moet zo'n 2/3 dagen per week in Rotterdam zijn en reis van deur tot deur 2 uur.
TE5 schreef:Mijn advies zou zijn: begin komende september met een nieuwe studie in een stad waar je wél bij je ouders kan blijven wonen. Zo te horen ben je er duidelijk nog niet klaar voor om op kamers te gaan. Dat is ook helemaal niet erg, de een vind het heerlijk en de ander verschrikkelijkWaarom zou je jezelf dat aandoen als jij van dat tweede soort bent?
In de maanden die je dan nog resten zou ik je eens héél goed gaan oriënteren op welke studie je dan wil gaan doen. Ligt het feit dat je er nu niks aan vind eraan dat je, om aanwezig te zijn, niet bij je ouders thuis kan zijn? Of ligt het ook echt aan de studie? Dat is iets om uit te zoeken. En als het aan de studie ligt: welke studie wil je dan wel doen? Ik vond dat ook heel lastig, maar mijn tip is om een middenweg te zoeken tussen iets wat je leuk vind en iets 'waar je wat aan hebt'. Tenminste: met vrijwel elke universitaire studie kom je uiteindelijk wel aan de bak, maar de vraag is of je ook een baan vindt die nog iets met je studie te maken heeft. En dat moet je maar net belangrijk vinden
Verder zou ik niet al te veel op je cijfers afgaan. Tuurlijk, als je een vijf stond voor (bijvoorbeeld) scheikunde of écht ongelofelijk hard moest werken voor een voldoende, is het misschien niet handig om scheikunde te gaan studerenMaar waarschijnlijk zou je het in dat geval toch al niet leuk genoeg vinden om er de rest van je leven mee bezig te zijn
En of je nou voor een bepaald vak een zeven of een tien hebt gehaald, zou me dan wat minder boeien. In dat geval kan je het waarschijnlijk echt wel en dan is het imo dus veel belangrijker of je het ook leuk vind! En ja, het liefst natuurlijk én iets wat je makkelijk vind én iets wat je goed kan
Ik zou je daarbij niet te zeer van wat je moeder zegt aantrekken (moeilijk, moeilijk!), tenslotte: liever dat je er nu mee ophoudt dan over nog anderhalf jaar. En al helemaal liever stoppen dat dat jij de komende tientallen jaren met een opleiding/carrière zit waar je ongelukkig van wordt! En als je vader het wél snapt, lijkt me dat dat misschien ook wel mee zal vallen?
Succes!
Bravour89 schreef:Kun je op je school niet spreken met een decaan of iemand anders betreft je schoolkeuze en heimwee? Misschien helpt het iets of krijg je nieuwe tips.
), geen talen gaan doen hoewel dat wel m'n beste cijfers waren...Dirndl schreef:Hi,
Ik herken gedeeltes van je verhaal heel goed. Ik ben ook maar op m'n 17e na NT/NG aan de uni begonnen met het idee dat ik richting politiek zou gaan, omdat ik daar beter in was dan de exacte vakken, dacht ik. Ben er geleidelijk toch achter gekomen dat mijn hart in de exacte vakken ligt, en kon gelukkig zonder studievertraging van richting veranderen.
Mijn bachelor dus in 3 jaar gehaald, ontzettend fijne tijd gehad op sociaal vlak. Hield van het op kamers wonen, veel vrienden, fijne baan in Oostenrijk in de winters en zomers, veel reizen.
Maar nu voel ik me net als jij: ben naar Londen verhuisd voor m'n master, en heb ontzettende heimwee en ben diep ongelukkig. Geen vrienden, eenzaam, vreselijk. Uitgaan en vereniging helpt ook niet, ik kan hier gewoon niet aarden. Maar je moet altijd gewoon doorzetten! Niet opgeven!
Dus ga nadenken wat je wilt: is de opleiding die je nu doet het waard om zo ongelukkig te zijn?
Is het bij je ouders terug gaan wonen een optie, met een nieuwe opleiding in september?
En voor nu: de tip die je hebt gekregen over bezighouden hoeft niet eens te betekenen dat je uit moet: doe andere dingen die je leuk vindt! Ik houd me bezig door veel te tekenen en schilderen, door mijn blog te schrijven, etc. Heb jij niet zo'n hobby die je weer op kunt pakken? Of ga bij een sportvereniging/ hobby vereniging, dat is vaak meer dan doelloos zuipen.
Als je gewoon even wilt kletsen, PB staat altijd open. Hoop dat je je snel beter voelt
Hanmar schreef:Ook ik herken me in grote delen van je verhaal, met N&T/N&G en extra vakken, heel erg actief bezig op school (die feedback-sessies herken ik ook erg), geen talen gaan doen hoewel dat wel m'n beste cijfers waren...
Ik ben na mijn VWO naar Londen verhuisd, dat is grappig genoeg ook 3u reizen van deur tot deur van mijn kamer naar ouderlijk huis (al zit daar dan wel een vliegtuig tussen). Had geen eigen paarden, maar door de verhuizing dus wel mijn andere toenmalige hobby's op moeten geven. En ook hier; studentenverenigingen/grote groepen zijn niet zo mijn ding. Een cruciaal verschil: vanaf de eerste dag was ik helemaal gelukkig met de studie die ik gekozen had en de uni waar ik zat (en nu zit; bijna klaar!) is daar gewoon echt een van de beste plekken voor. Dus ik ben gebleven, al was het niet altijd even makkelijk.
Het eerste wat je je moet bedenken: is deze studie het waard? En twijfel je aan je studie omdat je je rot voelt, of voel je je rot, omdat je de studie niet leuk vindt? Bedenk ook dat terugverhuizen naar je ouders wellicht nu een stuk rooskleuriger lijkt dan het uiteindelijk is; dat kan toch nog tegenvallen!
Overigens wil je biologie met natuurkunde combineren; al eens gekeken naar studies als 'technische geneeskunde' en Life Science & Technology (Leiden + Delft)?
) maar kan me voorstellen dat het anders is, als je een klein groepje gewend bent.
