Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-02-14 20:18

Enorme stress

Geplaatst door de TopicStarter : 04-02-14 20:18

Beste bokkers,

Ik studeer diergeneeskunde. Sinds ik deze studie doe heb ik enorme last van de stress die hier bij komt kijken. Ik was altijd een super leerling, nooit last van stress en deed mijn middelbare school met twee vingers in de neus. Sinds ik deze studie doe heb ik grote problemen met 'stressmanagement'. Ik word gewoon ziek van de zenuwen tijdens mijn examens en slaap ik zeer weinig. Vanwege deze zenuwen kan ik gewoon niet voldoende genieten van mijn studie en mij leven er naast. Mijn punten zijn ook niet zo hoog als dat ik van mijzelf gewend ben.

Zijn er meer mensen die hier last van hebben? Wat hebben jullie gedaan om de problemen op te lossen? Ik ben van plan om met iemand te gaan praten hierover en om op zoek te gaan naar oplossingen. Op deze manier gaat het niet verder en stress ik mijzelf toch een burn out in.

**Geplaatst**: 04-02-14 20:20

Re: Enorme stress

Geplaatst: 04-02-14 20:20

Wat maakt je zo vreselijk nerveus? Moet je enorm op je tenen lopen om alles te halen? Heb je te hoge eisen van jezelf? Is er veel onderlinge competitie? Het klinkt behoorlijk naar in ieder geval..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-02-14 20:28

Geplaatst door de TopicStarter : 04-02-14 20:28

Dat is juist het probleem: ik weet niet waar het aan ligt! Ik heb hier nooit last van gehad en sinds mijn studie is het dus begonnen. (Ben nu derde jaars). Je houdt het twee jaar vol, en nu in het derde jaar wordt het toch echt een te groot probleem.
Ik ben nooit een persoon geweest (op de middelbare school dan) die zichzelf vergeleek met anderen of een hoge druk voelde. Ik leg mezelf dus nu wel die druk op, de reden daarvan is voor mij onduidelijk. Ik moet daar eerst achter zien te komen. Nu is de druk op mijn studie wel heel hoog. Maar ik had vroeger nooit last van enige druk, deed gewoon mijn ding en liet alles voor wat het was. Daarbij haalde ik gewoon hoge punten.

Ik wil er graag vanaf en zoek dus oplossingen. Ik plaats normaal weinig op bokt. Op dit moment zijn alle tips welkom. Op deze manier verlies je ook compleet het plezier in je studie natuurlijk.

**Geplaatst**: 04-02-14 20:35

Geplaatst: 04-02-14 20:35

Hoi Nadine,
Wat ik goed herken is dat het op de uni anders gaat/ dat het voor mij anders voelde dan op de middelbare school.
Op kamers gaan, nieuwe omgeving, een ander studie ritme - voor mij was het wennen.

En dat uitte zich bij mij ook op gegeven moment als hartstikke nerveus zijn voor tentamens. (En ach: een tentamen waar tien volle weken werk in zat is tenslotte ook iets anders dan een repetitie voor een enkel vak.)

En aan stressanagement is veel te doen. Gauw aan de slag, want te veel stress is simpelweg niet goed voor een mens.
Sucses!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-02-14 20:38

Re: Enorme stress

Geplaatst door de TopicStarter : 04-02-14 20:38

Klopt allemaal! Ik dacht ook dat het met de vernieuwing te maken had.

Maar woon straks drie jaar op kamers en het blijft aanhouden, wordt zelfs erger! Dus ik denk zelf niet dat het hier aan ligt. Ben inmiddels gewend aan het ritme en mijn woonplek.

**Geplaatst**: 06-02-14 00:39

Re: Enorme stress

Geplaatst: 06-02-14 00:39

Ik herken het heel goed. Ik ben vandaag ook volledig in paniek geraakt omdat ik een laag cijfer terug kreeg, ik kan er gewoon niet tegen en heb ook nul plezier meer in m'n studie. Gelukkig nog maar 2 maanden en een scriptie, dan is de master klaar. Maar door de stress krijg ik er af en toe de simpelste natuurkunde formule nog niet uit..

Waar het aan ligt? Ik weet het niet.. Maar ik kan je wel aanraden om hulp te zoeken, en snel! Want bij mij is het inmiddels in een mental health issues en vreselijke faalangst uitgelopen, en dat wens ik niemand toe. Succes

**Geplaatst**: 06-02-14 00:40

Re: Enorme stress

Geplaatst: 06-02-14 00:40

Misschien faalangst training?

**Geplaatst**: 06-02-14 11:08

Geplaatst: 06-02-14 11:08

Kijk idd uit voor de neerwaartse spiraal van burn out. (Te veel stress maakt, dat je steeds lastiger kunt nadenken en presteren, plezier in de studie zakt steeds verder weg en ook de rest van je leven wordt steeds grauwer.)
En: burn out is groterdeels lichamelijk: je stress systeem is overvraagd. Dwz.: je hebt veel meer aan goede lichamelijke ondersteuning - ik heb destijds veel gehad aan carnitine van een orthomoleculaire arts - dan aan een psycholoog. Die psycholoog is meer voor later: nu is de ergste stress weg, maar waar komt het nu eigenlijk vandaan...?

En mijn tip zou zijn: stap dan naar iemand die emdr in het pakket heeft, als je het nu, verstandelijk eigenlijk al niet snapt, valt er weinig te doen in termen van gedragstherapie. Angst, spanning, etc.: dat is nu eenmaal geen gedrag, dat je naar keuze kunt veranderen. Bij emdr kun je soms "te weten komen" wat de oorzaak is en die weghalen - soms verdwijnt de spanning/ de angst "gewoon", zonder dat je info boven water krijgt 'hoe en wat'.

**Geplaatst**: 06-02-14 12:52

Geplaatst: 06-02-14 12:52

Heb je het gevoel dat je op je tenen moet lopen om je vakken te halen, dus; haal je ook wel eens onvoldoendes? Of is het meer dat je graag hoge cijfers wilt halen en daarom gestressed raakt?

De een is niet minder vervelend dan de ander, maar het leert je wel iets over wat wellicht de oorzaak van je stress is. Ik herken het erg, al was ik op de middelbare school altijd al erg van de hoge eisen stellen, nu op de uni doe ik dat nog veel sterker. De oplossing heb ik er nog niet voor gevonden...

Een faalangstcursus/training is opzich een idee maar geen faalangst hebben, betekent niet dat je geen last hebt van stress. Ik heb bijv. echt geen faalangst en kan toch heel gestressed raken als er veel tegelijkertijd moet gebeuren.

**Geplaatst**: 06-02-14 12:55

Re: Enorme stress

Geplaatst: 06-02-14 12:55

Heb je ooit wel leren leren?

**Geplaatst**: 06-02-14 13:01

Re: Enorme stress

Geplaatst: 06-02-14 13:01

Hoi hoi! Ik weet precies hoe je je voelt. Zelf studeer ik ook diergeneeskunde (nog twee vakjes en dan heb ik mijn bachelor) en ik heb dit probleem ook gehad. Ik krijg alleen last van migraine bij teveel stress en dan mis ik colleges en toetsen en gaat het van kwaad tot erger.
Ik heb daar een gesprek over gehad met de studie adviseur en ik heb de studielast een beetje gespreid. Op een gegeven moment moest ik nog erg veel vakken van jaar 2, maar ik zou ook aan jaar 3 beginnen. Dus toen heb ik dat een beetje om en om kunnen doen. Gewoon vakken waarvan ik wist dat ik ze wel zou halen, en dan steeds eentje tegelijk.
En dat ging prima! Helaas nog wel een paar gemist, maar die doe ik dit jaar, en dan ben ik straks klaar. En dat met veel minder stress dan eerst. Heb al twee jaar geen last meer van mijn migraine. Eigenlijk sinds dit plan is bedacht.

Misschien zou je dat kunnen proberen?

**Geplaatst**: 06-02-14 13:08

Re: Enorme stress

Geplaatst: 06-02-14 13:08

Hoi Ts, ik heb dit dus ook. Ik zit nu ook in jaar 3 en was vorig semester bijna depressief. Waarom? Heel veel werk boor school en ik die alles erg goed wou doen maar er niet doorheen raakte. Ik kon bijna niet op voorhand leren voor examens door tijd gebrek, en toen ik in de blok kwam was ik zo blij met wat tijd, dat het niet vooruit ging.

Heb ook klierkoorst gehad, maar dat ter zijde.

Met iemand gaan spreken kan zeker helpen (moet eigenlijk ook doen hoor

).

Maar probeer gewoon goed te plannen, en ook vrije tijd te plannen, zoveel tijd per week waar je echt zegt: en nu geef ik niets om alle werk etc, maar ga ik gewoon plezier hebben/uitrusten/genieten.

Ik heb nu 3 buizen door alles, en ga meteen mijn planning voor volgend semester maken, zodat ik gewoon met alles klaar raak en zo hopelijk minder stress.

**Geplaatst**: 06-02-14 13:18

Re: Enorme stress

Geplaatst: 06-02-14 13:18

lastig ts en heb geen oplossing voor je.

vraag die al vaker gesteld is hier innd.
- is het niveau te hoog
- stel je te hoge eisen aan jezelf?

wat ik een groot verschil vind tussen voorgezet en het vervolgonderwijs is dat je het weet waar je het voor doet. wiskunde..ach ja.. prima gewoon even leren. nu is het met een doel om later dierenarts te worden, misschien brengt dat druk met zich mee?

**Geplaatst**: 06-02-14 13:21

Re: Enorme stress

Geplaatst: 06-02-14 13:21

Het grote verschil tussen de middelbare en diergeneeskunde is dat je op de middelbare huiswerk krijgt en bij diergeneeskunde krijg je studiematerialen een tentamendatum, en succes ermee. Je hebt wel colleges die rode draad door de stof vormen, maar je moet echt heel veel zelf uitzoeken. en dat kan best stressvol zijn om die overstap te maken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-02-14 17:22

Re: Enorme stress

Geplaatst door de TopicStarter : 06-02-14 17:22

Beste allemaal! Bedankt voor alle reacties, even de tijd nemen alles goed te beantwoorden en door te lezen. Ik zie dat er al een aantal dingen bij zitten waar ik zeker iets aan heb!
In principe moet het niveau niet te hoog voor mij zijn, ik leer redelijk makkelijk en begrijpen doe ik ook alles. Het is wel een grote hoeveelheid stof te verwerken, misschien dat daar ook een groot deel spanning bij komt. Ik heb al besloten er ietsjes langer over te doen, omdat ik vorig jaar mijn herexamens niet heb gemaakt heb ik nu wat studie vertraging. (wegens burn-out achtige klachten). Sinds die tijd leek er al een behoorlijke rust te zijn gekomen: ik 'moet' niet persee meer presteren en heb de extra tijd 'geaccepteerd'.

Ik moet inderdaad oppassen voor een burn out en zorgen dat ik het plezier er in probeer te houden. Inderdaad blijf je dan in het negatieve hangen. Migraine komt mij helaas ook zeer bekend voor, hier heb ik soms wekelijks last van. De studie die ik ooit zo leuk vond en waar ik alles voor wilde geven lijkt nu steeds minder leuk te worden. Daar wil ik graag vanaf! Ik wil er weer plezier in hebben.

Ik heb laatste tijd een aantal doktersonderzoeken gehad en het kwam op niets uit. Ik ben mezelf door de stress voorbij gelopen en moet sowieso leren wanneer ik aan de rem kan trekken, stop, ho, nu is het genoeg. Hier kom ik vaak te laat achter. Ik ben in ieder geval een streber en wil het allemaal goed doen. Normaal was dat niet zo'n probleem, het was toen meer een goede eigenschap die mij goed hielp om alles in goede banen te leiden. Nu gaat die eigenschap van mij te ver en werkt het juist averechts.

@dirndl: mental health issues, waar moet ik dan aan denken? Ik weet niet of je dit kwijt wilt natuurlijk, maar ik probeer voor mezelf een plaatje te vormen. Op dit moment heb ik echt aan de rem getrokken: het moet stoppen, anders gaat het echt mis.
@Janneke2: EMDR, waar moet ik dan aan denken? Heb jij hier zelf ervaring mee?
Mijn cijfers waren altijd heel goed, heb mijn eerste jaar helemaal gehaald en vanaf het tweede jaar raakte ik in de neerwaartse spiraal: door mijn stress werden mijn punten steeds wat slechter. Dit resulteert natuurlijk in nog meer zenuwen.
@hanmar: hierbij dus gelijk mijn antwoord op jouw vraag. Ik haal normaal gesproken gewoon goede cijfers, wanneer ik geen last heb van de zenuwen kan ik helder en rustig nadenken tijdens mijn examen en komt alles meestal wel goed. Ik moet van mezelf misschien wel hoge cijfers halen, maar meer omdat ik dit soort van gewend ben misschien? Het viel natuurlijk wat tegen toen dat niet meer zo was. Maar dat gaf geen grote problemen: ik was blij dat ik het niveau van de studie gewoon aan kon en dat ik daar dus op mijn plek zat. Toen de stress en zenuwen erger werden had dat veel invloed op mijn cijfers en daar baal ik wel van. Daarom wil ik dit probleem aanpakken zodat ik gewoon mijn vakken kan volgen en halen.

Misschien dat op dat laatste punt faalangst komt kijken: ik wil mijn vakken halen en raak gefrustreerd dat dit niet lukt. (door de zenuwen), waardoor je op dat punt natuurlijk ook weer in een negatieve spiraal terecht komt.

Ik hoop dat ik veel mensen heb beantwoord. In ieder geval bedankt voor alle ideeën die jullie al aandragen. Ik herken veel in reacties van sommigen. Eerst wilde ik het ook nog ontkennen, ik had geen stress, ik kan het gewoon! Niet zeuren maar doorgaan. Ik heb ook een redelijk nuchtere houding en ben niet het type wat direct om hulp gaat zoeken of met psychologen of therapieën aan de slag gaat. Dit is voor mij best een grote persoonlijke drempel. Doordat ik zoveel in sommige reacties herken is de fase van ontkenning toch wel echt over: er moet iets gebeuren!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-02-14 17:24

Geplaatst door de TopicStarter : 06-02-14 17:24

Maflinger_S schreef:
Heb je ooit wel leren leren?

Dit is een zeer gevatte opmerking. Ik heb op het vwo nooit dingen echt uit mn hoofd geleerd: deze opleiding is vooral in het begin puur stampen en weinig snappen. Daar had ik zeker veel moeite mee! Ik denk dat ik voor mezelf nu een redelijke methode heb ontwikkeld om toch alles te kunnen stampen. Dit had wel zijn tijd nodig. Maar ik denk dat ik deze drempel inmiddels grotendeels over ben.

Ik studeer overigens diergeneeskunde in antwerpen!

**Geplaatst**: 06-02-14 18:18

Geplaatst: 06-02-14 18:18

Nadine___ schreef:
Ik moet inderdaad oppassen voor een burn out en zorgen dat ik het plezier er in probeer te houden.

That's the spirit...! (Maar hoe goed het voornemen ook, nu de uitvoering nog...)

Nadine___ schreef:
Migraine komt mij helaas ook zeer bekend voor, hier heb ik soms wekelijks last van. (...) Ik heb laatste tijd een aantal doktersonderzoeken gehad en het kwam op niets uit. Ik ben mezelf door de stress voorbij gelopen en moet sowieso leren wanneer ik aan de rem kan trekken, stop, ho, nu is het genoeg.

Brrr - elke week migraine...! (Ik ben ook zo'n periode gehad, daar niet van. Maar het is slopend.)
Regulier valt er id weinig te ontdekken: migraine is een redelijk "gezonde ziekte". Maar heeft iemand bijv. je cortisol in je speeksel gemeten...?

Nadine___ schreef:
@Janneke2: EMDR, waar moet ik dan aan denken? Heb jij hier zelf ervaring mee?

Hier staat een leuk artikel er over: http://nl.wikipedia.org/wiki/Eye_moveme ... processing
Ik heb er zelf zeer positieve ervaringen mee. Ook als je niet snapt, "waar de spanning vandaan komt", kun je emdr doen 'op' het verhaal:
*dit is de prototypische situatie, waarin de spaning oploopt, ik voel me 'over mezelf' bijv. machteloos, omdat ik die oplopende spanning niet kan stoppen, in mijn lichaam voel ik die draaiende maag - en ik word er verdrietig van, ik wilde wel, dat ik kalm en ontspannen was en echt voelde, dat ik dit tentamen heus kan halen zonder stress* -
Of hoe het verder maar precies voor jou voelt.

Nadine___ schreef:
Toen de stress en zenuwen erger werden had dat veel invloed op mijn cijfers en daar baal ik wel van. Daarom wil ik dit probleem aanpakken zodat ik gewoon mijn vakken kan volgen en halen.

...ik heb een tijd gehad, dat als ik aan dat tentamentafeltje zat, dat "opeen mijn hoofd leeg was" - en na weken hard leren is dat ERG vervelend!

**Geplaatst**: 06-02-14 20:11

Geplaatst: 06-02-14 20:11

Nadine___ schreef:
@hanmar: hierbij dus gelijk mijn antwoord op jouw vraag. Ik haal normaal gesproken gewoon goede cijfers, wanneer ik geen last heb van de zenuwen kan ik helder en rustig nadenken tijdens mijn examen en komt alles meestal wel goed. Ik moet van mezelf misschien wel hoge cijfers halen, maar meer omdat ik dit soort van gewend ben misschien? Het viel natuurlijk wat tegen toen dat niet meer zo was. Maar dat gaf geen grote problemen: ik was blij dat ik het niveau van de studie gewoon aan kon en dat ik daar dus op mijn plek zat. Toen de stress en zenuwen erger werden had dat veel invloed op mijn cijfers en daar baal ik wel van. Daarom wil ik dit probleem aanpakken zodat ik gewoon mijn vakken kan volgen en halen.

Misschien dat op dat laatste punt faalangst komt kijken: ik wil mijn vakken halen en raak gefrustreerd dat dit niet lukt. (door de zenuwen), waardoor je op dat punt natuurlijk ook weer in een negatieve spiraal terecht komt.

Als je gewend raakt aan hoge cijfers halen, dan ga je toch onbewust dat als eis aan jezelf stellen. Dat je misschien 'bewust' jezelf vertelt dat je heus blij bent zolang je de vakken maar haalt, nee maar echt, betekent niet dat je onbewust er misschien toch mee zit dat je 'vroeger' hogere cijfers haalde. Althans, dat is iets waar ik erg tegenaan gelopen ben tijdens mijn studie. Soms zijn 8en en 9ens gewoon niet haalbaar door de enorme hoeveelheid stof, of de moeilijkheidsgraad, en da's best lastig te verkroppen als je eerst eigenlijk vrij gemakkelijk wel dat soort cijfers haalde.

Dat kan misschien tot faalangst leiden, maar het hoeft niet; het heeft misschien ook geen naam nodig.

Wel heel verstandig van je dat je aan de rem trekt. Je zegt ergens dat de studie die je eens zo leuk leek, nu wat tegen gaat staan. Zie je het als beroep wel zitten? Dierenarts zijn? Als dat zo is; ga ervoor. Je bent er 'bijna'; neem je tijd, accepteer wat studievertraging, maar maak 'm af. Het beroep hoeft niet een probleem te vormen, als de studie dat wel doet. Maar heel verstandig: pas goed op jezelf en ren jezelf niet voorbij, daar heeft niemand wat aan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-02-14 12:37

Geplaatst door de TopicStarter : 07-02-14 12:37

Weer bedankt voor de reacties! De studie vond ik eerst leuk en interressant, mijn interesses liggen in dit gebied. Dierenarts worden lijkt me ook nog steeds leuk, onderzoek doen als dierenarts ook. Nu staat de studie onwijs tegen door alle bijkomende zenuwen raak je het plezier natuurlijk kwijt.

Omdat ik de studie eerst wel heel leuk vond wil ik eerst dit aanpakken voordat ik ga nadenken of ik de studie nog wel wil doen. (Evt een ander master). Ik denk namelijk dat het probleem in mij zit en niet persee in mijn studie. Natuurlijk versterkt het elkaar wel, maar wanneer ik een andere opleiding ga doen is het probleem niet weg.

Mijn cortisol is nog nooit gemeten. Ik heb pillen gekregen waar ik heel verkeerd op reageerde, heb nog niet doorgezet met verder onderzoek of meer pillen.(voor migraine)

Misschien wil ik graag hoge cijfers in mijn onderbewuste ik, maar uiteindelijk is dat toch het streven van vele mensen en ik weet niet of dat nu de oorzaak kan zijn.

**Geplaatst**: 07-02-14 12:57

Re: Enorme stress

Geplaatst: 07-02-14 12:57

Ik vermoed uit je posts wel dat je hoge verwachtingen van jezelf hebt en dat je zenuwachtig wordt nu je die niet - zo makkelijk meer - waar kunt maken. Buffelen net als de rest en cijfers halen net als de rest is geen schande. Dat je al in je derde jaar zit bewijst dat je het kunt. Je vind de studie nog steeds leuk en je toekomstbeeld om dierenarts te zijn spreekt je ook nog steeds aan dus gewoon lekker verder studeren.

Migraine kan trouwens heel veel oorzaken hebben, waarvan stress er 1 is. Let je wel op dat je voldoende onspanning krijgt? Genoeg water drinken en genoeg beweging krijgen helpen ook.

**Geplaatst**: 07-02-14 13:11

Geplaatst: 07-02-14 13:11

Nadine___ schreef:
.....

Misschien wil ik graag hoge cijfers in mijn onderbewuste ik, maar uiteindelijk is dat toch het streven van vele mensen en ik weet niet of dat nu de oorzaak kan zijn.

Moest jij eens weten... Er zijn heel veel mensen die onder dit soort problemen gebukt gaan. Je bent in elk geval niet alleen

**Geplaatst**: 08-02-14 19:45

Geplaatst: 08-02-14 19:45

Ik ben een werkstudent en zit in mijn laatste masterjaar, ook in Antwerpen. Wel in een andere richting, maar ik denk dat we op dezelfde unief zitten.
Ik hoor steeds dat de eerste 2 jaren het moeilijkst zijn, eender voor welke studierichting. Je moet je aanpassen, maar het is ook een pak leerstof die ze in de studenten proberen te proppen, om dan te zien wie dit aankan. Een beetje het kaf van het koren scheiden. Heel veel studenten stoppen in het eerste of het tweede jaar. Eigenlijk heb je dus de moeilijkste jaren achter de rug. Laat dat al een oppepper zijn.

Verder zijn ze op de unief veel strenger met punten geven. Niet omdat het moeilijker is, maar omdat ze er hun imago van strenge profs/unief hoog willen houden }:0

. Tot en met mijn bachelor op een gewone hogeschool kon ik perfect inschatten (tot op het punt) hoeveel ik gescoord had. Op de Antwerpse unief is deze 'gave' verdwenen. Meestal dan nog in slechte zin, in mijn eerste jaar schatte ik mijn punten te hoog in. Bovendien heb ik er mijn eerste herexamen ooit gehad terwijl ik een 14/20 had geschat voor dat eenvoudige examen. Dat deed mijn zelfvertrouwen dalen waardoor het 'op de punten wachten' spannender wordt.
Ik zat vorig jaar dus ook in een situatie waarbij ik vooral 13/20 scoorde, terwijl ik in mijn bachelor gemiddelde 16-17/20 had. Dat kon ik niet aanvaarden, maar andere mensen hebben me erop gewezen dat ik ook nog werk en dat het nu eenmaal unief is waar ze minder punten geven. En ik heb dit compleet aanvaard. Verder mag je ook niet vergeten dat je je diploma meeneemt naar je job, niet je punten.

Nomineer dit bericht ×