Geplaatst Ik heb een vervelende 'kwaal' of 'ziekte' hoe je het ook wil noemen.
Onbewust heb ik stress. Continu.
En schrik. Panische schrik. Schrik om over te geven.
En daarmee bedoel ik dat ik als de dood ben van overgeven.
Ook als andere mensen het doen.
Als ik nog maar denk dat iemand moet overgeven, sla ik in paniek. Begin ik te janken en begin te hyperventileren.
Laat staan als ik zelf moet overgeven. Dagenlang leef ik dan in paniek, janken, er moet iemand bij me blijven maar die mag niet tegen me praten. Gewoon langst me zitten.
Het is een tijd zo eg geweest, dat na elke maaltijd ik zo misselijk was dat ik gewoon stopte met eten. Omdat ik zo schrik had dat het er terug uit zou komen.
Toen zijn we naar de dokter geweest.
Die heeft dan enkele onderzoeken aangeraden en die heb ik allemaal laten doen.
Alles was goed. Er was niks te zien.
De conclusie was stress. Stress die op mijn maag sloeg en altijd erger werd omdat ik meer panikeerde.
Dan denk je, makkelijk, gewoon niet meer stressen. Probleem opgelost.
Niet dus.
Ik stress voor alle dagdagelijkse dingen.
Over onze aquariumvissen die elkaar kunnen aanvallen.
Over de paarden,
Over (avond)school,
Over eten. Bang dat het vervallen is en ik er ziek van zou worden.
Stress voor alles. Noem maar op en het bezorgt me onbewust stress.
Ik geraak er gewoon niet af
Mensen die hetzelfde hebben meegemaakt of tips hebben?
Het is zo vermoeiend. Ik ben gewoon zo op...
De angst voor overgeven en alles wat daarmee samenhangt, heet emetofobie, heb je daar wel eens van gehoord?
Met de jaren wordt het wel minder, maar er zijn zelfs speciale therapiëen voor! 
Ik heb allerlei trucjes: slokje water, kauwgompje, ademhaling tellen (heel rustig). Je bent geen krachteloos persoon die er niets aan kan doen, je hebt het wel degelijk in de hand door je manier van denken en handelen.