Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-02-14 22:34

Verleden verwerken

Geplaatst door de TopicStarter : 01-02-14 22:34

Dit is een goedgekeurd schaduw-account.

Lieve mensen, allereerst wil ik jullie wat vragen. Mochten jullie mij denken te (her)kennen uit dit verhaal, reacties dan via pb aub.
Ik heb veel moeite met mijn verleden, wil het hier delen om steun en eventuele tips te mogen ontvangen. Maar wil verder wel dat het prive blijft.

Alvast dank als jullie het hele verhaal lezen...
Zal bij het begin beginnen en proberen er een beetje logisch verhaal van te maken.

Aantal jaren geleden ben ik meerdere malen bedreigd, aangerand, misbruikt en verkracht. Dit heeft een aantal jaren geduurd en is voorafgegaan door pesten. Dit is van kwaad tot erger gegaan en ging later over in betasten. Dit is later overgegaan in misbruik. Alles telkens weer onder bedreiging.
Na het jaren stil gehouden te hebben is een aantal jaren geleden de bom gebarsten. Alles wat ik altijd voor iedereen verstopt gehouden heb aan dat verleden is naar boven gekomen. Heb toen alsnog aangifte gedaan, helaas wegens gebrek aan bewijs kon er weinig actie ondernomen worden. Vervolgens ook proffesionele hulp gehad, totaal 7-8 psychologen en psychotherapeuten versleten. Allen hebben me wel iets verder geholpen en dacht het allemaal een plekje gegeven te hebben.

Nu, wederom een paar jaar later, zit ik niet goed in mijn vel. Door een combinatie van verschillende factoren, waaronder dit verleden. Kom er nu achter dat ik het nog geen plekje gegeven heb. Loop tegen een enorme muur op. Weer herbelevingen, weer nachtmerries, weer die herinneringen, weer die pijn. Maar ook weer de emoties.. Woede, verdriet, angst, onzekerheid, onrust, schaamte...
Woede om wat er gebeurd is, kwaad op alles en iedereen maar vooral op doe ene klojo...
Verdriet...
Angst... Angst voor herhaling, angst om door vrienden in de steek gelaten te worden, angst voor de herinneringen...
Onzekerheid... Onzeker over mezelf, onzeker over wat anderen van mij vinden...
Onrust... Kom ik later op terug...
En schaamte... Schaamte voor wat er gebeurd is, schaamte voor hoe ik nu in mijn vel zit, schaamte dat ik het heb laten gebeuren...

Ik weet van mezelf, dat wil ik dit nu eens goed gaan verwerken, dat ik een beerput open moet trekken. Een beerput vol herinneringen. Ik weet dat ik mn verhaal moet iemand moet gaan delen. Maar daar komt een heleboel angst om de hoek kijken. Iedereen die meer wist dan alleen globaal, heeft me in de steek gelaten. Allemaal in korte tijd... Ben bang dat dat weer gebeurt als ik mensen in vertrouwen neem... Als ik mijn verhaal deel...
Tegelijk weet ik ook dat ik twee vrienden heb die me niet zullen laten vallen, in ieder geval niet nu. Maar toch blijft dat wantrouwende...

Om terug te komen op de onrust... Ik weet dat het grotendeels bij die emoties vandaan komt... maar ik weet niet wat ik er mee moet, met de onrust niet en met die emoties niet...
Die onrust wordt ik zo akelig alert van, schrik van de kleinste dingen...
En die emoties... het voelt alsof ik een tijdbom ben die elk moment kan ontploffen... En ik weet ook dat t een keer gaat gebeuren dat die ontploft... En dat wil ik niet, ben ik ook weer bang voor... En niet eens voor de emoties die dan vrij komen, als wel voor mn eigen reactie op dat moment. In het verleden is het elke keer zo geweest, dat als die bom ontplofte, dat ik in een paniekaanval terecht kwam...

Ondertussen heb ik de stap genomen om een vriend (deels) in vertrouwen te nemen. Hij weet globaal wat er gebeurd is (lees dat wat hier boven staat en meer niet), maar hij snapt ook hoe ik nu in mijn vel zit. Hij wil me helpen hierin om het te gaan verwerken, om mezelf weer te gaan vinden, om mezelf weer te gaan leren kennen en om weer te gaan genieten van het leven.
Heb ook besloten dat ik terug wil naar de plek waar alles gebeurd is. Die vriend gaat mee. Hij is de enige die ik momenteel genoeg vertrouw mocht ik in paniek raken.
Twijfel alleen heel erg of ik hem meer moet vertellen... Aan de ene kant is de behoefte er wel. Ook omdat er dan iemand in de omgeving is, die meer weet dan alleen bovenstaande... Maar aan de andere kant weer dat vertrouwensprobleem... Zal hij me echt niet in de steek laten?...

Ok... voor nu stop ik... Respect als jullie alles gelezen hebben...
En als er vragen zijn, vraag maar raak, of ik alles kan beantwoorden zie ik dan wel weer

**Geplaatst**: 01-02-14 22:40

Re: Verleden verwerken

Geplaatst: 01-02-14 22:40

Jeetje, ik weet niet wat ik moet zeggen.. Of eigenlijk moet typen..
Over die vriend die je (deels) in vertrouwen neemt, kun je niet alles opschrijven en het hem laten lezen? Zoals bv dit laten lezen wat je net hier hebt getypt?

In ieder geval, wil ik je enorm veel sterkte wensen, hopelijk kun je het nog wel een plekje geven! :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-02-14 22:45

Geplaatst door de TopicStarter : 01-02-14 22:45

Dank voor je snelle reactie...

Die vriend weet hoe ik momenteel in mn vel zit en wil me er ook doorheen slepen en helpen.
Misschien dat opschrijven nog niet zo'n verkeerd idee is... Maar weet ook ergens dat het beter helpt als ik het vertel, er over praat... Het is moeilijk, pijnlijk en eng...

**Geplaatst**: 01-02-14 22:47

Geplaatst: 01-02-14 22:47

Phoe heftig, ik weet niet goed wat je moet doen. Ik denk alleen dat het enige nuttige is dat ik je kan vertellen/waarmee ik je kan helpen is dat je bij je eigen gevoel moet blijven. Dat is heel lastig maar het is het poberen waard. Voor de redt kan ik je helaas niet helpen

. Nog veel sterkte met alles!

**Geplaatst**: 01-02-14 22:49

Geplaatst: 01-02-14 22:49

SecretAngel schreef:
Dank voor je snelle reactie...

Die vriend weet hoe ik momenteel in mn vel zit en wil me er ook doorheen slepen en helpen.
Misschien dat opschrijven nog niet zo'n verkeerd idee is... Maar weet ook ergens dat het beter helpt als ik het vertel, er over praat... Het is moeilijk, pijnlijk en eng...

Opschrijven, hem laten lezen en er daarna samen over praten?
Nogmaals, heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 01-02-14 22:50

Geplaatst: 01-02-14 22:50

Zolang het goed voelt kun je het vertellen. Verder zou ik gewoon weer professionele hulp zoeken daar zijn deze mensen voor

**Geplaatst**: 01-02-14 22:57

Re: Verleden verwerken

Geplaatst: 01-02-14 22:57

Als je het gevoel hebt dat het je kan helpen om terug te gaan naar die plek moet je dat zeker doen (als je maar het gevoel dat jij nu de controle hebt)

Heb je EMDR hiervoor?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-02-14 23:00

Geplaatst door de TopicStarter : 01-02-14 23:00

JCDJK schreef:
SecretAngel schreef:
Dank voor je snelle reactie...

Die vriend weet hoe ik momenteel in mn vel zit en wil me er ook doorheen slepen en helpen.
Misschien dat opschrijven nog niet zo'n verkeerd idee is... Maar weet ook ergens dat het beter helpt als ik het vertel, er over praat... Het is moeilijk, pijnlijk en eng...

Opschrijven, hem laten lezen en er daarna samen over praten?
Nogmaals, heel veel sterkte!

Klinkt als iets wat ik zelf had kunnen bedenken eigenlijk...
Misschien dat ik dat ga doen.. Weet dat er dan veel emoties ook boven zullen komen, dat de figuurlijke bom misschien wel barst, maar weet ook dat hij me waarschijnlijk wel rustig krijgt...

@ Astaloca: professionele hulp... Is iets voor een later moment denk ik. Merk dat ik nu heel veel heb aan mensen die me begrijpen en er voor me zijn op de momenten dat ik het nodig heb (of dat nu 4 uur smiddags of 4 uur snachts is)

@ DarkShines: EMDR is meerdere malen overwogen, maar heeft niemand aangedurfd nog doordat ik in het verleden bij herinneringen agressieve paniekaanvallen kreeg

**Geplaatst**: 01-02-14 23:06

Geplaatst: 01-02-14 23:06

Jemig. Wat heb jij veel meegemaakt.
Schrijf alles op wat je mee hebt gemaakt. laat het je vriend lezen en praat er dan over. als je hebt gepraat. Verbrand dan die papieren.

Ik hoop dat je je zelf. Weer terug kan vinden.

**Geplaatst**: 01-02-14 23:11

Re: Verleden verwerken

Geplaatst: 01-02-14 23:11

Jeetje.. Geen woorden.. Mag ik vragen hoe oud je was? Veel sterkte

**Geplaatst**: 01-02-14 23:15

Geplaatst: 01-02-14 23:15

Potverdorie zeg, jij hebt echt veel op je bord gehad ...
Net als JCDJK weet ik niet wat te typen...

Dat opschrijven is inderdaad een goed idee. Dan kan je je verhaal in elk geval al kwijt aan het papier, en als je er klaar voor bent hem dat laten lezen. Niets overhaast doen.

Heel veel sterkte met het verwerken :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-02-14 23:16

Geplaatst door de TopicStarter : 01-02-14 23:16

Pesten is op de basisschool begonnen. Op middelbare school doorgegaan.
Alle ellende van misbruik is ongeveer 8 jaar geleden gestopt. Was toen 16/17.

**Geplaatst**: 01-02-14 23:20

Geplaatst: 01-02-14 23:20

SecretAngel schreef:
Pesten is op de basisschool begonnen. Op middelbare school doorgegaan.
Alle ellende van misbruik is ongeveer 8 jaar geleden gestopt. Was toen 16/17.

Awhh.. Ik weet sws al hoe het is om gepest te worden.. Maar dit. Dit ging veel veel te ver! Mn pb box staat altijd voor je open meis!

**Geplaatst**: 01-02-14 23:24

Geplaatst: 01-02-14 23:24

jeejte je hebt echt veel mee gemaakt en nog wat het leeft in je voort.. Je kan het niet afsluiten.. Afsluiten zal nooit lukken maar je moet het een plaats kunnen geven. Ik zou ook inderdaar het op gaan schrijven als je gaat vertellen en je word emotioneel uiteraard moet het niet verwarren praat er daarna samen over je zal merken dat hij het dan meer begrijpt en nog meer voor je kan zijn!!!
Heel veel sterkte met alles ik wil je altijd helpen of met je praten als je wilt!!
Verschrikkelijk voor je!
Ik weet hoe pesten is.. Maar wat jij allemaal hebt mee gemaakt niet maar ook mijn pb staat altijd voor je open! :(:)

**Geplaatst**: 01-02-14 23:34

Re: Verleden verwerken

Geplaatst: 01-02-14 23:34

Jeetje zeg, wat heb jij veel mee moeten maken :(:)

En je hoeft je écht niet te schamen, het is niet jou schuld, absoluut niet

Ik vind het echt heel knap dat je de stap hebt gezet om het globaal tegen hem te vertellen, dat lijkt mij toch de moeilijkste stap, dus dat vind ik al echt heel sterk van je. Verder vind ik het opschrijven ook een goed idee, of je het hem dan laat lezen of niet kun je open laten maar dan heb je het in ieder geval voor jezelf al een keer op een rijtje gezet, dat kan ook best al helpen..

En wat mensen vertrouwen betreft, dat begrijp ik echt helemaal hoe moeilijk dat is, maar ik geloof niet dat je vriend onbetrouwbaar is, als je dit al tegen hem hebt durven zeggen, hij zal je heus niet nu nog in de steek laten..

Heel veel sterkte in ieder geval :(:)

**Geplaatst**: 01-02-14 23:51

Geplaatst: 01-02-14 23:51

Wat een ontzettend naar verhaal om te lezen, en vooral vreselijk dat je dat allemaal alleen hebt moeten doorstaan.
Eerlijk gezegd weet ik ook niet hoe ik moet reageren, maar het rottige van psychische problemen is dat mensen heel vaak niet weten hoe ze moeten reageren, daardoor bang zijn om het erger te maken en dus maar niets zeggen - wat jou als slachtoffer alleen nog maar eenzamer maakt. Dus wil ik toch reageren, al was het alleen maar om je te laten weten dat je niet alleen bent!

Over EMDR: ik zou inderdaad altijd de mening van je behandelaren volgen als het gaat om de vraag of het voor jou geschikt is of niet. Ik ken een aantal mensen die het gedaan hebben, waaronder een paar van hen door klachten in hun verleden zoals bij jou, en het merendeel was er echt mee geholpen, bij de anderen namen de klachten wat af (maar waren niet genezen). Wel is het een heel zwaar traject, niet eens de behandeling in de stoel bij de psych zelf, maar vooral de dagen na zo'n behandeling, omdat het toch een hoop oprakelt. Dus het kan heel goed zijn dat het nu (nog) niet de tijd is om daar aan te denken.

Waar ik heel graag op wil reageren, is op wat je schrijft in je openingspost: namelijk dat het je blijkbaar niet gelukt is om het een plekje te geven omdat de klachten nu weer opnieuw komen, wat weer voor een extra gevoel van hopeloosheid zorgt.
Je verleden of klachten verwerken/een plekje geven bestaat niet - niet zoals dat altijd overal gebruikt wordt: je verzet wat werk en als je dat goed genoeg doet, dan is het verleden keurig opgeborgen in een laatje en heb je er nooit meer last van. Maar dat is natuurlijk niet zo. Als een geliefde overlijdt, dan voel je die pijn vele jaren later ook nog steeds als iets de herinnering aan die persoon triggert.
Als je op die 'defintief een plekje geven'-manier naar je leven kijkt, dan word je helaas steeds weer teleurgesteld, stomweg omdat dat verleden/die klachten die je toen had altijd een zwakke plek zullen blijven. Anders waren ze namelijk geen probleem geweest.
In rustige jaren gaat het een paar jaar goed, dan is er opeens stress doordat je een huis gaat kopen/er een kind komt/je aan een nieuwe studie begint, en dan grijpen je hersenen gewoon blindelings terug op hun oude denksysteem bij stress. Iemand met eetproblemen in het verleden zal dan opeens weer meer gefocust raken op eten, iemand met een verleden met depressies zal dan somberder worden en het gevoel hebben dat niets lukt/hij niets meer waard is, en iemand met PTSS zal waarschijnlijk weer hyperalert worden en steeds in staat van paniek zijn.
En het feit dat je altijd weer kunt terugvallen is heel erg klote, omdat het steeds voelt alsof je helemaal weer bij nul opnieuw begint, maar dat is niet zo. Daarom vind ik het ook belangrijk om je ervan bewust te zijn dat het verleden nooit verdwijnt, maar je leert er wel steeds beter mee om te gaan. Want dat je weer een terugval hebt, betekent niet dat al je goede werk ongedaan is gemaakt! Want je leert jezelf en ook je valkuilen (bijvoorbeeld die automatische reacties & gedachten) steeds beter kennen, waardoor je ook steeds beter weet wat jou helpt in deze situaties.
Dus dat je een terugval hebt, betekent absoluut niet dat je je problemen eerder niet goed hebt aangepakt: juist doordat je ze toen zo goed hebt aangepakt, heb je de afgelopen jaren weten te overbruggen en ben je nu in staat om te kijken naar wat je Nu nodig hebt, en het klinkt alsof je daar al heel goed en bewust mee bezig bent.

En wat je vriend betreft: ik ken hem natuurlijk niet dus ik kan geen uitspraak doen over hem als persoon, maar als je hier kijkt naar wat je aan reacties krijgt, dan bestaat de kans dus wel degelijk dat hij jou net zo graag wil helpen als iedereen hier - en wij kennen je niet eens!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-02-14 12:53

Geplaatst door de TopicStarter : 02-02-14 12:53

Dank allemaal voor de lieve woorden. Doet me goed.

Een plekje geven... ja dat is waar, wat is een plekje geven. Moet ermee leren leven. En het belangrijkste daarin is denk ik accepteren dat het gebeurd is. Maar hoe doe je dat? Hoe accepteer je iets dat gebeurd is, waarvan je nooit wilde dat het gebeurde?

Ik ga sowieso denk ik beginnen met alles op papier te zetten. En daarna zie ik wel of ik het iemand laat lezen of niet.

En verder probeer ik door te blijven gaan. Doorzetten is moeilijk nu. Komen zoveel emoties, komt zoveel bagger naar boven... Dat ik momenten heb waarop ik niet zie wat het nut van mijn bestaan is. Maar ik ga door, ik wil bovenop die berg komen. Ik wil weer leren genieten, mezelf leren kennen en mezelf leren zijn.

**Geplaatst**: 02-02-14 13:12

Geplaatst: 02-02-14 13:12

Astaloca schreef:
Zolang het goed voelt kun je het vertellen. Verder zou ik gewoon weer professionele hulp zoeken daar zijn deze mensen voor

SecretAngel schreef:
@ Astaloca: professionele hulp... Is iets voor een later moment denk ik. Merk dat ik nu heel veel heb aan mensen die me begrijpen en er voor me zijn op de momenten dat ik het nodig heb (of dat nu 4 uur smiddags of 4 uur snachts is)

Ik ondersteun het advies van Astoloca. Met professionele hulp ga je echt aan de slag met de problemen. En op een andere manier, dan dat je vrienden kunnen bieden. Je zal dan evengoed nog het luisterend oor van de mensen om je heen nodig hebben. Want werken aan verwerking is best een pittige klus. Maar dat doe je dan onder deskundige begeleiding terwijl (krijg ik het idee) je nu jouw vriend min of meer in de rol van deskundige zet. Wat me een zware verantwoordelijkheid lijkt voor hem, zeker zonder training en achtergrond...Heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 02-02-14 19:19

Re: Verleden verwerken

Geplaatst: 02-02-14 19:19

Hoi SA,
Ik heb je hele verhaal gelezen, maar wil me nu even beperken tot twee dingen die mij troffen.
Je hebt een serie hulpverleners 'versleten' - en ten minste een van hen heeft om een foute reden geen emdr gedaan.
Dat doet me denken aan een ander iets dat je schreef, over "dan moet ik toch maar die beerput opentrekken" - en dat je daar tegen op ziet.

De eerste fase van trauma verwerking gaat er over, dat je een beetje serie tips en technieken en wat al niet aangereikt krijgt en inoefent, zodat de emoties hanteerbaar worden en jou niet overspoelen.
Pas als je die fase goed hebt doorlopen - sorry dat dit net als een soort cursus klinkt - dan pas heeft het zin om de emoties aan te gaan pakken.
Mbt emdr is het ook niet "of jij er voor geschikt bent" het is vooral of je jezelf goed kunt troosten, kalmeren en moed inspreken. (Dat een peut er NOG niet aan begint, aan emdr, als je de eerste fase van traumaverwerking niet goed onder de knie hebt, is terecht. Maar

een peut een blauw oog slaan als die jou voortijdig te veel terug naar de pijn laat gaan "is zo stom nog niet".)

**Geplaatst**: 02-02-14 19:41

Geplaatst: 02-02-14 19:41

Mocht om welke reden dan ook EMDR (nog) niet tot de mogelijkheden behoren, dan zou je bv aan de slag kunnen gaan met NLP. Het is dan aan jou om die beerput al dan niet open te trekken om alvast te bouwen aan een wat stabieler 'ik-zijn'.

En idd wat Xyzutu2 zegt; iets een plekje geven en dan ervan uit gaan dat als dat maar eenmaal gebeurd is het je niet meer opbreekt is een utopie. Het is een kwestie van ermee om leren gaan. Dat kun je leren met diverse dingen, EMDR en NLP zijn er daar 2 van. Lastig, maar je zult het moeten proberen om te weten wat voor je werkt. Net als dat je van de ene peut meer opgestoken zult hebben dan van de andere.

Ik wil je in ieder geval heel veel sterkte wensen meid!

**Geplaatst**: 02-02-14 20:25

Re: Verleden verwerken

Geplaatst: 02-02-14 20:25

Hoi SA,
voor mij geldt, het accepteren dat allerlei #/^&@#&^$dingen zijn gebeurd is het makkelijkste, als de enorme emotionele lading er eerst af is.
Dus ik zou zeggen: het werk is, om het hier en nu voor jezelf leefbaar, ja zelfs goed te maken.
Een van mijn manieren daarbij is: gebruik je vijf zintuigen.
Wat zou je momenteel willen ruiken. ..? Geef jezelf dan die geur! (En geuren werken diep door in je emoties. )

Dan smaak: welke thee zou je nu willen drinken? De Britten zeggen: when in trouble, put the kettle on.

En zo voort.

**Geplaatst**: 03-02-14 00:52

Re: Verleden verwerken

Geplaatst: 03-02-14 00:52

Jemig, sterkte ts! Wat heftig allemaal! Herken veel in je verhaal en moet bepaalde dingen ook nog verwerken... hoe? Geen idee... Ben manieren aan het zoeken. Ik schrijf bijvoorbeeld nu wat ik voel op, zodat alles tijdens een aanval op een rijtje komt. Misschien helpt schrijven jou?

**Geplaatst**: 03-02-14 01:09

Geplaatst: 03-02-14 01:09

Ga weer hulp zoeken. Je hebt ups en downs bij een trauma en je zit nu weer even in je down. Je kan iets een plek hebben gegeven en zo komt het een jaar later weer naar boven drijven. Dat is geen zonde. Probeer iemand in vertrouwen te nemen als jij dat prettig vind maar beter nog is om weer prof. hulp in te schakelen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-02-14 15:04

Re: Verleden verwerken

Geplaatst door de TopicStarter : 03-02-14 15:04

Thnx allemaal voor de lieve woorden en lieve pb's.

Ben nu eerst eens begonnen met alles op papier te zetten. Neem ik rustig de tijd voor, hoeft ook neit in een keer allemaal op papier. En als eenmaal alles op papier staat ga ik eens bedenken of ik het (al dan niet deels) aan iemand laat lezen.

**Geplaatst**: 03-02-14 20:37

Geplaatst: 03-02-14 20:37

SecretAngel schreef:
En als eenmaal alles op papier staat ga ik eens bedenken of ik het (al dan niet deels) aan iemand laat lezen.

Waarom een ander laten lezen? Je kan ook denken aan andere opties: bijvoorbeeld ritueel verbranden en op die manier afscheid nemen van gebeurtenissen. Bijvoorbeeld samen met je vriend, symbolisch voor de toekomst

Nomineer dit bericht ×