Ik ben altijd maar moe, moe en moe terwijl ik een heel jonge meid ben die juist moet genieten van alles, lol moet maken met vrienden en moet bruisen van de energie.
Alleen; dat heb ik nu nét juist niet. Ik heb mij vorig jaar eens laten testen op mijn bloed, maar daar kwam eigenlijk niks uit, pfeiffer heb ik ook niet, heb geen ziektes en ik leef eigenlijk heel gezond (bijna elke dag aardappelen en groente en elke dag fruit).
Ik eet vrijwel nooit slechte dingen, ga als het kan vaak met de fiets, ik lig rond 10 uur in bed om toch mijn nachtrust te pakken die ik zeker wel nodig heb van minimaal 8 uur per nacht.
Regelmatig lig ik 's middags in bed om te slapen, heb geen energie om wat te doen, na een zaterdag nacht als ik 4 uur in bed lig ben ik de volgende dag helemaal moe (gebeurt vrijwel nooit). Op een zaterdagavond ben ik namelijk al rond 10 uur helemaal bekaf. Terwijl als ik om mij heen kijk naar leeftijdsgenootjes, die hebben wél overal energie voor en bruisen van de energie.
Ik heb dan ook wel een druk leven hoor, dat heeft de dokter ook gezegd. Ik heb namelijk altijd wat te doen en heb ook nog eens een vriend die ergens in het land woont, waar ik dan 1 à 2 keer per maand heen ga met de trein. Dit betekend allemaal stress, omdat ik toch die ene trein wil hebben van 'zo en zo laat' en ik daar toch 'zo laat' wil aankomen. Dan komt het er ook nog eens bij dat ik het druk heb met mijn studie, nooit eens een dag uit mijn neus kan ''eten'', omdat ik veel te doen heb voor mijn studie.
Meer mensen die dit herkennen ? Wat doen jullie hieraan ?
Heb daar momenteel ook geen tijd meer voor.

)
! Zal het ook maar wat rustiger aan doen.. Ik zou denk ik helemaal overspannen worden van dat heen- en weer geren.
!