xEmily schreef:Ik ga het toch nog eventjes navragen morgen. Het ziekenhuis heeft buisjes vol bloed nodig dus dan denk ik (en hoop ik) dat het geen ms is, als dat niet via het bloed gevonden wordt.
Ze hadden via het bloed ontdekt, en nu hebben ze heel veel bloed nodig oa. om te kijken hoe erg het is, maar of dat helemaal klopt weet ik niet want eerder zei hij nog dat ze aan het kijken waren of het nog iets anders kon zijn. Hij verzwijgt nml. graag dingetjes (ik kreeg pas na een paar maanden te horen van hem welke ziekte hij had, ik wist wel dat hij serieus ziek was).
Maar ik ga morgen alles nog is navragen ...
En bedankt voor de lieve reacties! Net nu pa alleen is en hij heel veel stress heeft (ma wilt niet meewerken met betalingen en scheiding) wordt hij ziek. Vind het echt heel erg voor hem.
Hoi TS,
dat is schrikken
. Inderdaad MS kanker bestaat niet, dit zijn twee aparte dingen.
Maar begrijp ik het goed (het stukje uit je reactie dat ik dik gedrukt heb) dat de ziekte bij hem al enkele maanden speelt, maar jij het nog maar heel kort weet?? In geval van kanker, wordt er meestal direct actie ondernomen en starten dan heel snel intensieve behandelingen. Vaak kun je dat niet zomaar voor je familie verborgen houden.
Het zou kunnen dat het MS is. Maar lieve meid, ik zou je aanraden om niet meer verder te googlen.
Ik zou je aanraden om morgen een rustig moment af te wachten en eens rustig met je vader te gaan zitten. Vertel je vader dat jij je heel erge zorgen maakt om hem en graag wilt weten wat hij heeft. Dat je het begrijpt dat hij je wilt beschermen door dingen te verzwijgen, maar dat dit averechts werkt en je je hierdoor alleen maar meer zorgen maakt. Dat je daardoor op internet gaat zoeken en enge dingen tegen komt. Dat je liever de waarheid wilt weten
.
Mocht je het niet durven om zo'n gesprek aan te gaan of wilt je vader dit gesprek niet dan zou je kunnen kijken of er een familielid of vriend van je vader is die eens met hem zou kunnen gaan praten. Door bovenstaande begrijp ik dat je vader en moeder elkaar samen niet meer vriendschappelijk spreken en het dus geen optie is dat je moeder eens met hem gaat praten? Weet je moeder trouwens wat hij precies heeft? Heb je dat haar wel eens gevraagd?
Sterke meid