Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Nayomie schreef:mayniac_val schreef:TS, de voorbeelden die jij noemt zijn meer voorbeelden van het schokkende en treurige onderwijs in ons land dan van dyslexie
Vorig jaar kreeg ik de vraag wat een persoonsvorm wasHAVO4 was dat.
Nayomie schreef:Er wórdt misbruik van gemaakt. Leren van spellingsregels is dus géén dyslexie als ik mijn docent heb gehoord. Dat kun je leren en als dyslect valt dat prima te leren.
Esmeralda schreef:Nayomie schreef:Er wórdt misbruik van gemaakt. Leren van spellingsregels is dus géén dyslexie als ik mijn docent heb gehoord. Dat kun je leren en als dyslect valt dat prima te leren.
oeiii hele gevaarlijke uitspraak
hier een mama van een zoon met een behoorlijk dyslectici
Wat nou als je de regels niet kan toepassen, gewoon simpel weg omdat je het niet snapt
Je weet wat het betekend, maar je kan er niks mee.
Hij kan goed lezen, maar niet begrijpend lezen
Ondertussen is hij ouder, weet nu een klein beetje wanneer of hoe je iets schrijft.
En tuurlijk word het gauw geroepen, ik heb dyslectie, want ik weet niet wanneer je een d, t, dt, ch, s, ij, y, ect ect ect moet schrijven.
Er komt zoveel meer bij kijken.. En er zijn zoveel vormen.
Esmeralda schreef:Nayomie schreef:Er wórdt misbruik van gemaakt. Leren van spellingsregels is dus géén dyslexie als ik mijn docent heb gehoord. Dat kun je leren en als dyslect valt dat prima te leren.
oeiii hele gevaarlijke uitspraak
hier een mama van een zoon met een behoorlijk dyslectici
Wat nou als je de regels niet kan toepassen, gewoon simpel weg omdat je het niet snapt
Je weet wat het betekend, maar je kan er niks mee.
Hij kan goed lezen, maar niet begrijpend lezen
Ondertussen is hij ouder, weet nu een klein beetje wanneer of hoe je iets schrijft.
En tuurlijk word het gauw geroepen, ik heb dyslectie, want ik weet niet wanneer je een d, t, dt, ch, s, ij, y, ect ect ect moet schrijven.
Er komt zoveel meer bij kijken.. En er zijn zoveel vormen.
Beetje moeite voor doen zit er ook in 
) tot de conclusie dat het steeds hetzelfde is.Olikea schreef:Mijn broer is een zware dyslect, en heeft het mij als volgt uitgelegd..
Als ik 100x onder elkaar dezelfde zin zet..
Bijvoorbeeld.
Hier staat een hoge boom
Hier staat een hoge boom
Hier staat een hoge boom (en dan 100 x)
Dan ziet een "normaal" iemand direct dat dat allemaal hetzelfde is.. Wij herkennen de woorden.
Hij moet het letter voor letter lezen, en komt dan op het eind (of halverwege) tot de conclusie dat het steeds hetzelfde is.
Bijna niemand leest nog echt.. we herkennen woorden, hij dus niet, heel vervelend, hij moet dus alles letter voor letter lezen.
Ik weet niet of dat voor iedereen zo is, er zijn vast verschillende vormen van dyslexie.
_San87_ schreef:Nayomie schreef:Er wórdt misbruik van gemaakt. Leren van spellingsregels is dus géén dyslexie als ik mijn docent heb gehoord. Dat kun je leren en als dyslect valt dat prima te leren.
oeiii hele gevaarlijke uitspraak
hier een mama van een zoon met een behoorlijk dyslectici
Wat nou als je de regels niet kan toepassen, gewoon simpel weg omdat je het niet snapt
Je weet wat het betekend, maar je kan er niks mee.
Hij kan goed lezen, maar niet begrijpend lezen
Ondertussen is hij ouder, weet nu een klein beetje wanneer of hoe je iets schrijft.
En tuurlijk word het gauw geroepen, ik heb dyslectie, want ik weet niet wanneer je een d, t, dt, ch, s, ij, y, ect ect ect moet schrijven.
Er komt zoveel meer bij kijken.. En er zijn zoveel vormen.
Die behoorlijk dyslectisch is. Één persoon kan geen dyslectici zijn, dyslectici is meervoud.
mayniac_val schreef:Maar, Esmeralda, je wilt niet weten wat voor afschuwelijk lelijke spelfouten er worden afgedaan als 'dyslectisch'. Bull, tien jaar geleden zou je gewoon bijles krijgen. Maar daar is geen geld voor, dus de mensen die het nooit geleerd hebben gaan lekker naar de lerarenopleiding om onschuldige kindertjes hun eigen stommiteiten aan te leren.
MacavityL schreef:In mijn (WO) afstudeerscriptie schreef ik werdt 3x in een alinea, m'n familie kon er wel om lachen. Het is niet dat ik niet weet dat een verleden tijd nooit met dt eindigt, maar dat ik het niet 'zie' als ik het eenmaal geschreven heb. Dat is dyslectie (voor mij).
MacavityL schreef:In mijn (WO) afstudeerscriptie schreef ik werdt 3x in een alinea, m'n familie kon er wel om lachen. Het is niet dat ik niet weet dat een verleden tijd nooit met dt eindigt, maar dat ik het niet 'zie' als ik het eenmaal geschreven heb. Dat is dyslectie (voor mij).