Inspannings astma wie kan me daar wat meer over vertellen, mijn dochter van nu 15 had vroeger bronchitus en dat kwam door melk producten. Nu de laatste jaren speelt hyperventilatie soms de kop op, dus dacht ik dat het daar mee te maken had. Als ze een trap op loopt heeft ze het benauwd en raakt ze in paniek, ook bij de gym op school heeft ze het benauwd met rennen.
Vorige week waren we in Limburg en daar liepen we een heuvel op, en al snel zei ze ik kan niet meer. Ze riep opeens ik ga dood help, en ze raakte in paniek. Ook in het hotel heeft ze moeite met trap lopen. Ik dacht altijd dat ze een slechte conditie had maar dat blijkt dus niet zo te zijn. We gaan zo ie zo naar de huisarts, maar ik hoop niet dat hij het af schuift op hyperventilatie. Heb jij ook inspannings astma, herken jij je in dit verhaal?
Zelf heb ik Astmatische bronchites en moet juist gaan hardlopen om mijn longen open te krijgen. Daarbij heb ik een hooikoorts middel wat erg goed werkt en een licht en zwaar pufje.
marleen_usar
Berichten: 25403
Geregistreerd: 04-04-05
Woonplaats: Pernis
Geplaatst door de TopicStarter: 25-08-13 17:09
Ze doet aan karten, en verder is ze gewoon bang om het benauwd te krijgen. Is ook autistisch dus dan bel je al wat sneller bang en zo.
Janneke2
Berichten: 23646
Geregistreerd: 28-02-13
Woonplaats: Ergens in Drenthe
Geplaatst: 26-08-13 07:49
Hoi Marleen, ik doe met enige regelmaat 2 oefeningen, die erg kunnen helpen bij dingen die lijken op hyperventilatie.
De ene oefening gaat in een meditatief tempo - de andere heeft meer een sportieve invalshoek.
Waar beide oefeningen over gaam is dat wie het vaak benauwd heeft, wellicht een "hypertoon middenrif" heeft. Hypertoon is potjeslatijn voor te hoge spanning in de spieren. Daar kun je heel goed zonder therapeut iets aan doen. Nou is je middenrif een peesplaat (staat in alle boekjes) maar die peesplaat beweeg je met behulp van je spieren. En die spieren zijn regelmatig (ook bij atleten en zangers, lui die normaliter veel van hun lichaam weten en er veel van vragen) hypertoon. Dus wellicht ook bij haar...
Oefening 1 (meditatief tempo) Stap 1: zet je 2 handen in je zij, ter hoogte van je onderste ribben, zodat je je adembeweging voelt. Voel gewoon of je handen bewegen. (Idealiter gaan ze ietsje naar buiten en naar binnen. et kan zijn, dat iemand iets heel anders voelt. "Just notice!") Het kan zittend, het mag staand en je kunt het eventueel (als je er handig in bent) ook liggend. In feite doe je nog niets, je voelt alleen, zodat je een benul hebt van je adembeweging.
Stap 2: tijdens het inademen, als je handen uit elkaar gaan, houd je je ribben een KLEIN beetje tegen. Een of 2 gram kan genoeg zijn... Er zijn lui die deze oefening 'het wedstrijdje' noemen: je ribben winnen de wedstrijd!!! Je handen gaan ietsje uiteen. (Hoeveel precies is NIET belangrijk en het kan verschillen van wat je tijdens stap 1 voelde.)
Stap 3 is het moeilijkste: als je inademing stopt, stop je. Dwz.: ga niet door met lucht innemen "Het is gewoon goed". EN: je handen stoppen ook.
Stap 4: tijdens de uitademing doe je niets met je handen. (Nu ja, ze liggen gewoon op je ribben, net als in stap 1, maar er wordt niet geduwd, "die wedstrijd" is alleen tijdens het inademen.)
...en als je uitademing klaar is, is de uitademing gewoon klaar, je doet niets en je WACHT (...dit is een moeilijk punt...) op de inademing.
Zodra je inademing VANZELF begint, ga je weer een heel klein beetje tegenhouden.
Doe in het begin zo 2 of 3 keer "in en uit". En daarna ga je iets anders doen en evt. een paar uur later doe je het nog weer eens, als je zin hebt. Yoga oefeningen werken het beste "als je zin hebt", spieren trainen werkt het beste als je het met regelmaat doet - probeer daar een tussenweg in te vinden...! Gaat het goed, dwz. voelt het prettig (en ALLEEN dan!!) dan kun je de oefening steeds langer achter elkaar doen en steeds vaker - maar de optimist zegt, dat je soms na twee keer al geen hypertoon middenrif meer hebt. (Dat geldt voor de boffers, voor wanboffers kan het iets langer duren.)
Denkbaar merk je, dat je dieper of langzamer gaat ademen - dat is prima. Soms merk je in feite niets - ook niet erg. (= Soms werkt de oefening wel degelijk, maar merk je simpelweg geen resultaat.)
Gaat dit goed, is er de 2e oefening "sportieve invalshoek": koop ballonnen - en ga die opblazen. Het belangrijkste is, ze net voorbij dat eerste punt te krijgen. Ben je niet in feeststemming, laat je het ding daarna weer leeg lopen. - (En persoonlijk houd ik NIET van knappende ballonnen!!)
Waar je dus in oefening 1 "vanuit rust" de hypertonie wegwerkt, ga je hier daadwerkelijk de middenrifspieren trainen. Uiteraard: sporten heeft voor iedereen zin, ook als ze inspaningsastma zou hebben. Maar juist dna is het belangirjk, als ze haar middenrif goed kan gebruiken en ook buikademhaling kan doen.
Sucses!!!
050206051012
Berichten: 27515
Geregistreerd: 21-04-03
Geplaatst: 26-08-13 08:52
Ik heb inspanningsintolerantie en 'gewone' astma, maar in beide gevallen wordt aangeraden om te sporten, om je conditie op te bouwen. En ja, in het begin denk je dat je dood gaat.
marleen_usar
Berichten: 25403
Geregistreerd: 04-04-05
Woonplaats: Pernis
Geplaatst door de TopicStarter: 27-08-13 09:11
Okee heel veel tips thanks, ze is nu nog een paar dagen bij oma maar ze ziet erg tegen de gym op. Die oefeningen gaan we zeker doen, maar hoe doen jullie dat met medicijnen voor dat je gaat sporten bv een puf nemen?