Geplaatst Vorig jaar september kreeg ik pijn, heel mijn lijf deed zeer, ik kon niks meer! Reumatoloog kwam tot de conclusie dat het Fybromialgie is. Ondanks de pijn en de chronische vermoeidheid kon hij niks voor mij betekenen. Ik moest maar leren mijn pijn "weg te denken" Ik was er helemaal kapot van!
Ik had last van chronische vermoeidheid, hormoon schommelingen, darmklachten, slaap problemen etc. Ik kon in eerste instantie ook niet in slaap komen. Hier heb ik van de dokter van alles voor gekregen, maar de vermoeidheid ( ook al sliep ik bijvoorbeeld 13 uur in een nacht ) bleef.
Ik ben door mijn bedrijfsarts doorverwezen naar een multi diciplinair traject waarbij ik begeleiding heb gehad van psychiater en psycholoog en ook handvaten heb gekregen hoe ik mijn eigen gedrag aan kan passen. Sinds april ben ik 16 kg kwijt door een ander eetpatroon welke ik makkelijk vol kan houden.
So far so good, ik voelde mezelf een stuk beter, rustiger van binnen, maar die vermoeidheid kreeg ik niet onder controle. Gelukkig heeft mijn huisarts mij doorverwezen naar de neuroloog, aangezien ik zelf het idee had dat er iets mis was met mijn slaap en waakritme. Ik heb lucide dromen ( ik ben in staat een droom te herkennen en te veranderen ) en ik dacht dat dit een probleem was.
De neuroloog heeft mij op 28 mei een nachtje aan allerlei sensoren, kastjes, draadjes een nachtje laten logeren in het ziekenhuis. Bij terugkomst bij deze arts, bleek mijn slaap en waakritme prima te zijn, maar hebben ze wel kunnen ontdekken dat ik last heb van slaapapneu. 12x per uur houd ik mijn adem in voor 30 seconden. Uitermate slecht voor je hart en dus overduidelijk een boosdoener voor mijn vermoeidheid.
2e week van juli, de eerste afspraak bij de KNO arts, doorverwezen door de neurloog. De KNO arts geeft aan dat hij wil kijken in mijn keel terwijl ik slaap. 6 augustus ga ik onder narcose voor 5 minuten en kijkt de dokter in mijn keel. ( was een lekker dutje, ben de rest van de dag dronken geweest zonder kater achteraf
)En daaruit blijkt dat ik hele dikke tongamandelen heb, mijn tong naar achteren zakt tijdens het slapen en mijn huig is slap, waardoor hij vibreert tijdens het slapen.
Gisteren ( 21 augustus ) heb ik een ingreep aan mijn tongbasis ondergaan. De dokter heeft met een naald in mijn huig gezeten en ook mijn tongamandelen geprikt. Dit veroorzaakt littekenweefsel, wat alles moet gaan verstevigen.
Het is geen pretje! Ik heb nu het gevoel dat er iets achterin mijn keel zit, ik ben stoned van de berg medicatie die ik krijg en slikken gaat niet je van het. Maar gisteren leek het wel alsof ze eigenhandig hadden getracht mijn tong uit mijn mond te trekken, dat was echt niet grappig. En als ik pech heb, ben ik 1 op de 3 mensen waarbij het 2 keer moet gebeuren, hopelijk is het niet nodig.
Ik ben vandaag al een aantal keren gewoon in slaap gevallen ( geen controle over ) maar heb het idee dat ik wel meer uitrust. Of dat nou tussen de oren zit of niet, ik weet het niet?
Ik zal de vorderingen hier melden, wellicht heeft iemand er wat aan en kan dit anderen helpen. En uiteraard hoop ik straks als een roosje te slapen ipv een snurkend roosje!
Respect als je alles hebt gelezen, het is meer dan ik dacht
De KNO arts zei dat het wel een goede week kan duren, ik zit nu met een soort van "paddekeel" maar zo lang de bult onder mijn keel niet groter of erg warm wordt, zou het in orde moeten zijn, anders moet ik direct bellen en langskomen.
