Na dit jaar op mijn snufferd te zijn gegaan na jaren struikelen over iets waar ik mijn vinger niet op kon leggen, is bij mij opnieuw (op mijn 14e ook al) de diagnose ADHD gesteld. Destijds wilde ik hier niets van weten; ik was een puber die overal tegenaan schopte en iedereen had tegenwoordig ADHD. Ik worstelde op mijn eigen manier verder en deed mijn ding, hoewel ik vaak geen flauw idee had maar ik mee bezig was en maar wat deed. Ik had(heb) voortdurend het idee dat de helft langs me heen gaat en ben in stressvolle perioden erg vergeetachtig.
Als iemand hier meer over wil weten (Herkenbaar? Of je eigen verhaal kwijt?), stuur me een PB, het lijkt me erg leuk/prettig om contact te hebben met iemand dit herkent!
Na lang wikken en wegen heb ik besloten methylfenidaat (in eerste instantie Ritalin) een kans te geven. Niet om mijn problemen op te lossen, maar als steuntje in de rug, een beginnetje. Ook omdat ik stiekem wel nieuwsgierig ben: wat zal het met mij doen??
Gisteren heb ik mijn eerste pilletje
gehad. Gisteren één, vandaag 2 (om de 4 uur) morgen 3 en zo door tot in totaal 6 op een dag. Helaas ben ik op het moment veel vrij omdat er op mijn werk niet veel uren voor mij zijn. Dit is jammer voor de portemonnee, maar daarnaast kan ik nu ook niet echt verschil in mijn functioneren opmerken. Ben ik nu anders? Merk ik er iets van? Ik heb gisteren wel een opmerkelijk fijne dag gehad, maar had ik dat zonder pilletje niet ook gehad? Hoe weet ik nu of het iets met me doet?Dus nu mijn vraag aan Bokkende methylfenidaatgebruikers: wat doet het voor jullie? Waaraan merken jullie (of liever: merkten jullie in het begin) dat het iets met je doet? En als jullie het pilletje eens niet innemen, wat ervaren jullie dan anders?
Ik ben erg benieuwd naar ervaringen! Als er verder vragen zijn over mijn redenen/aanleiding om te beginnen post ze gerust in dit topic en dan zie ik wel of ik hier reageer of in PB

Alvast bedankt!
maar dat is wel weer beter voor mijn schoolwerk

voelde me helemaal niet happy, was heel moe/sloom, etc. M'n ouders vonden het echter geweldig omdat ik niet meer zo druk/agressief was en me beter kon concentreren volgens hen. Maar ik voelde me gewoon écht niet goed.