Bokt.nl

verootjoo schreef:

Anoniem schreef:

Van 1x xtc gebruiken kan dat lijkt me niet komen (ik weet niet hoeveel je in 1x hebt gebruikt? En ging het.gebruiken goed?) Ik herken ook veel en weet ook niet precies hoe ik er mee om moet gaan.. bij mij ligt het volgens mij wel aan mijn verleden. Ik blijf even volgen. Heb niet echt tips. Eventueel met de.huisarts overleggen??

Dat kan zeker wel...xtc is niet bepaald een lief snoepje.

Allereerst is het heel knap dat je iig je probleem inziet en erkent! Het oplossen is erg moeilijk, een psycholoog kan goed helpen. Medicatie zou ook kunnen helpen. Heb je het al met je HA besproken?

Janneke2 schreef:

pippelotje schreef:

Ik heb sinds een langere tijd last van stemmingswisselingen

Hi Pippelotje,
ken je de kreet "trigger"...? Dat is een kleine gebeurtenis, voorval, etc. (...iemand die een wenkbrauw optrekt kan een trigger zijn...) en dan komt de spreekwoordelijke grote reactie.
In je verder posts heb je het over je verleden, depressiviteit en dat je verleden je hoog zit.
En dan kan het heel goed gebeuren, dat er een klein dingetje gebeurt, dat jou doet denken aan iets pijnlijks dat nog niet verwerkt is en BAM!!! (Rothumeur, "onweer" - of je trekt je compleet terug of noem maar op.)
(Nu het goede nieuws, er zijn goede psychologische technieken, zoals bijv. emdr, om di triggers de nek om te draaien.)

pippelotje schreef:

Als ik onweer ben, ben ik niet aanspreekbaar, chagrijnig, verdrietig, je moet me er dan ook niet mee confronteren of me wel aanspreken, dan ontplof ik.

Belangrijk om te weten: een deel van dit "gedrag" is niet iets waar jij voor kiest - een deel is gewoon instinct.
Bij iedere heftige nare ervaring "leer" je 'zus-en-zo is foute boel' en je lichaam (of zo je wilt, je onbewuste) reageert bliksemsnel, zodat "zus en zo" zich weer voordoet.

(Ik werd ooit aangereden door een brommer Het ene moment hoorde ik het ding achter me schakelen - het volgende moment had ik vreselijke pijn. Jaren later, ik rijd in de buitenbak, paard is braaf, ik ben geconcetreerd - en opeens draagt mijn arabiertje mij in volle galop naar de andere kant van de bak. Tja - ik reed pal bij de weg, waar.... een brommer schakelde. Kennelijk reageerde mijn lichaam met "oh-oh, foute boel!" en mijn rijdier dacht keurig "er is onraad: wegwezen!" Daarna heb ik mijn emdr mevrouw maar weer opgebeld:"Ik wil nog een trigger de nek omdraaien, wanneer kun jij ...?")

pippelotje schreef:

Daarbij blijf ik erg veel in het verleden hangen (nooit afgesloten) en ik verwerk niks...

Van een lieve therapeute leerde ik ooit de spreuk: "Niet harder op jezelf schelden, dan strikt noodzakelijk!"
Als we praten over echt ingrijpende gebeurtenissen, die jou een depressie in aan het trekken zijn, dan is verwerken niet iets, dat je in je eentje, zonder psycholoog even doet op een achternamiddag.
En rondlopen met "een rugzak met onverwerkte rommel" dat is naar en zwaar. Maar geen reden, om jezelf uit te schelden of verwijten te maken van "je blijft hangen".

pippelotje schreef:

Ik begint ergens aan (nieuwe opleiding, opdrachten etc), maar maak het nooit af en geef niet mijn volledige inzet (ligt volgens mij vaak bij een ander) en ik neem het niet serieus.

Hm, tja, gosh - op zich niet handig, nee, om zo te doen. Wat maakt trouwens, dat je zo doet...? Heb je daar een idee van...?

pippelotje schreef:

Vaak vind ik ook dat mij groot onrecht wordt aangedaan en 'de rest van de wereld' het op mij gemunt heeft...

Soms is dit helaas waar en naar ik vurig hoop, lang niet altijd.

pippelotje schreef:

Ik ga erg makkelijk in m'n slachtofferrol zitten, maar diep in m'n hart weet ik dat het zo niet werkt en dat frustreert me enorm.

Het hangt er maar net van af, wat je precies bedoelt met "je slachtofferrol".
Als jou in je verleden nare dingen zijn aangedaan - dan ben je slachtoffer en dat heeft niets, maar dan ook werkelijk niets te maken met een rol die je zou aannemen.

(Vergelijk:
1) dikke schoonmoeder hangt op de bank, laat iedereen voor zich draven, en ze geniet van het feit dat ze een hartkwaal heeft. Bij ieder beetje kritiek dreigt ze met haar hartkwaal - en dat de criticus dadelijk vast haar dood op zijn geweten heeft.
2) Dunne schoonmoeder loopt gewoon op straat, een automobilist verliest de macht over het stuur en deze vrouw heeft de wanbof dat ze een stel akelige botbreuken oploopt.
Mevrouw 1 is een aanstelster, een zielepoot, een chanteur en ze speelt idd een slachtfferrol. "Jij moet hollen, want ohohoh wat ben IK zielig!!"
Mevrouw 2 is gewoon een echt slachtoffer, daar heeft ze niet voor gekozen en dat is geen rol.)

pippelotje schreef:

Heel veel mensen vragen me de laatste tijd wat er met me is, want ik kijk triest uit m'n ogen en ik ben altijd 'moe'...

Gelukkig dat veel mensen aandacht voor je hebben!
Maar als gezegd: onverwerkt verleden, daar kun je moe van worden ("rugzak met stenen erin") en dat kan jou depressief maken.
Als je die mensen vertrouwt, als er tijd is op zo'n moment, probeer dan in elk geval stukjes te vertellen.

Louise1990 schreef:

Pippelotje: Het is al een hele goede stap dat je je hebt aangemeld bij een psycholoog. Jammer dat de wachttijden zo lang zijn, maar het is in elk geval een goed begin.

Wat Arrabel zegt over de serotoninehuishouding in je hersenen, kan best kloppen. Al is dit erg globaal en moeilijk te achterhalen. Elk mens heeft een divers netwerk aan neuronen en stoffen in de hersenen die bij sommigen uit balans kunnen raken. Bijvoorbeeld door een 'stressor' oftewel een situatie die dit uitlokt. Dat kunnen ervaringen in je leven zijn, maar ook xtc-gebruik. Dit hebben heel veel mensen.

Alle gedachten die je beschrijft, o.a. de neiging om in een slachtofferrol te kruipen, negatieve gedachten, depressies, maar ook weer heel vrolijke momenten, zullen zeer vermoeiend voor je zijn. De psycholoog weet heel goed hoe hij of zij deze gevoelens en gedachten aan kan pakken. Het is de bedoeling dat je wat meer grip gaat krijgen op je emoties en je negatieve gedachten, deze daarbij ook om kan draaien naar iets positiefs. Dat is zeker mogelijk!

Op jouw leeftijd (18), lijkt het mij niet zo gek dat je nu echt last gaat krijgen van wat er in het verleden gebeurd is. Je begint steeds zelfstandiger te worden en je begint aan nieuwe dingen. Terwijl je nog steeds een betonnen blok met je mee sleept. Dingen waar je energie en concentratie voor nodig hebt, zoals studie e.d. kosten jou waarschijnlijk net iets te veel energie. Heel goed dat je hulp vraagt bij de situaties waar je nu tegen aan loopt. Niets om je voor te schamen. Als je er verder nog over wilt praten mag je altijd pb sturen!

bigone schreef:

Ts, ik hoop dat je hulp kunt vinden en vooral dat er wat aan je problemen te doen is. Helaas ken ik iemand die van één keer flink blowen compleet psychotisch is geworden en in plaats van een geweldige toekomst eigenlijk geen toekomst meer heeft, heel triest. Of xtc ook zo'n uitwerking kan hebben weet ik niet maar blijf aub in vervolg van al die rotzooi af.