Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Citaat:dat is nu stabiel in me bloed maar merk lichamelijk geen verschil
ik kan me heel goed voorstellen hoe je je voelt.. Ik heb al dik 3 jaar onverklaarbare rugpijn en daarnaast allemaal kleine rare pijntjes.. Als ik eens wat te lang loop (dus 4 stappen ipv 3) zwellen mijn enkels helemaal op enz.. Dat soort vage dingen.. Ook enorme vermoeidheid. Ik merk vanuit mijn directe omgeving veel steun (mams is fysio dus begrijpt me goed) maar iets verder af is er veel onbegrip.. Ik heb immers toch niks?!? Sommige vriendschappen zijn verwaterd, omdat ik het niet kon opbrengen om langs te gaan enz. Uiteindelijk in een depressie terecht gekomen, maar nu gaat t wat beter
hunter87 schreef:saintelette, fijn dat je moeder je dan wel begrijpt en dan ook nog een fysio is! dat voordeel heb ik dan niet. mijn ouders begrijpen me dan wel, die zien me vaak genoeg om te zien dat dit geen ''grapje'' is
hunter87 schreef:marcella, idd mijn werkgever snapt er niks van. ik liep toen bij een bedrijfsarts waar ik niks mee kon. die heb ik maar doorverwezen naar mijn huisarts voor verhaal. nu word het wel begrepen (noujah ze doen hun best dan)
Heb nu dan ook onafhankelijke deskundige advies aangevraagd, want dit schiet helemaal niet op en gaat ten kosten van mijn gezondheid. En daarbij ook nog dat arboregels aan de laars gelapt worden.